ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΣΩΠΟΥ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Εκλογές

2012-02-14T16:37:00.001+02:00

Την Τετάρτη 15-2-2012 από τις 16:00 έως τις 20:00
στην αίθουσα υπολογιστών-βιβλιοθήκης του Συλλόγου,
θα πραγματοποιηθούν εκλογές για την ανάδειξη του νέου δ.σ.
Καλούνται τα μέλη του συλλόγου να συμμετέχουν οπωσδήποτε.
Πληροφορίες : 694555915-6942937616-6977572200

Σπάρτη: Ανοιχτή επιστολή προς τους βουλευτές Λακωνίας – Συγκέντρωση την Παρασκευή 10/2/2012 στις 10 π.μ.

2012-02-11T21:09:00.000+02:00

Στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Λακωνίας την Τετάρτη 8-2-2012, Λάκωνες πολίτες, εργαζόμενοι, πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, επαγγελματίες, σύλλογοι και φορείς του νομού μας αποφασίσαμε (μετά από πρωτοβουλία της Επιτροπής Πολιτών Ενάντια στα Χαράτσια) να επιδώσουμε την κάτωθι ανοιχτή επιστολή.
Ανοιχτή επιστολή - Προς τους βουλευτές Λακωνίας Λεωνίδα Γρηγοράκο Θανάση Δαβάκη Γρηγόρη Αποστολάκο
[Η επιστολή τούτη απευθύνεται ιδιαίτερα στους δικούς μας εκπροσώπους στη Λακωνία αλλά γενικά και σε όλους του βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου]
Απευθυνόμαστε σ’ εσάς, τους εκλεγμένους στην εθνική αντιπροσωπεία και σας καλούμε σε δημόσιο διάλογο για:

Τα πάσης φύσεως χαράτσια (ειδικό τέλος ακινήτων, έκτακτες εισφορές κ.α.).
Την πρώτη δανειακή σύμβαση (σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης), αλλά και τη δεύτερη που προωθείται.
Τη δημόσια περιουσία.
Τους μισθούς και τις συντάξεις.
Το δημόσιο χρέος.

Ειδικότερα, για το θέμα του χαρατσιού στα ακίνητα, σας ενημερώνουμε σε περίπτωση που δεν το γνωρίζετε ήδη, ότι στο δίκαιο αγώνα μας έχουν συμπαραταχθεί τα δημοτικά συμβούλια των Δήμων Σπάρτης, Ευρώτα και Μονεμβάσιας με αποφάσεις τους.
Σημειώνουμε, ότι ο όρος χαράτσι προέρχεται απ’ την περίοδο της Τουρκοκρατίας, κατά την οποία ο εκάστοτε σουλτάνος εξέδιδε διατάγματα (φιρμάνια), με τα οποία επέβαλλε στους υπόδουλους Έλληνες την πληρωμή χρηματικών ποσών για τις κατοικίες τους (ειδικό τέλος ακινήτων) και για τις όποιες δραστηριότητές τους (έκτακτες εισφορές).
Όμως, εμείς οι Έλληνες επαναστατήσαμε.
Με φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους, αποτινάξαμε το ζυγό του σουλτάνου και των αυλικών του. Νόμοι που μας πηγαίνουν πίσω σ’ εκείνους τους μαύρους, για τον Ελληνισμό καιρούς, πρέπει πάραυτα να καταργηθούν.
Δανειακές συμβάσεις
Στην πρώτη δανειακή σύμβαση(σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης), στο άρθρο 14, παράγραφο 5, αναφέρονται επί λέξει τα εξής: « Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΌΡΩΝ ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΣΥΛΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Η ΧΩΡΑ Ή Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΩ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ Ή ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΛΟΓΟ».
Ρωτάμε αν είχατε διαβάσει την εν λόγω σύμβαση, πριν από την ψήφισή της στη Βουλή.
Επιπλέον, ζητάμε να μας υπενθυμίσετε ποιος από εσάς την ψήφισε. Όποιος την ψήφισε, περιμένουμε να αναγνωρίσει δημόσια το σοβαρό λάθος που διέπραξε, καθώς η πράξη του αυτή πλήττει ευθέως την εθνική κυριαρχία, αλλά και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Φυσικά, η δημόσια συγνώμη από μόνη της, θα είναι μια απαράδεκτη υπεκφυγή, αν αυτός που τη ζητήσει, την επόμενη στιγμή, δεν καταγγείλει τη σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης στη Βουλή και δεν αποσυρθεί δια παντός απ’ την πολιτική σκηνή της χώρας. Σε αντίθετη περίπτωση, είναι υπόλογος απέναντι στον Ελληνικό Λαό, για εσχάτη προδοσία.
Όποιος δεν ψήφισε την πρώτη δανειακή σύμβαση, τον καλούμε να μην ψηφίσει και τη δεύτερη. Εάν την ψηφίσει, θα περιέλθει ακριβώς στην ίδια θέση με αυτόν που ψήφισε την πρώτη.
Στον πυρήνα και των δύο συμβάσεων βρίσκεται η δημόσια περιουσία. Καταρχάς, να την ορίσουμε:

Φυσικοί πόροι
Αρχαιολογικοί χώροι
Βασικές υποδομές(λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμοι κ.α.)
Υπηρεσίες κοινής ωφέλειας

Τώρα που την ορίσαμε, πάμε στο παρασύνθημα.
Η δημόσια περιουσία δεν πωλείται, έναντι οποιουδήποτε τιμήματος, ούτε υποθηκεύεται για τη σύναψη δανείου, είτε με άλλα κράτη, είτε με ιδιώτες. Η δημόσια περιουσία διατίθεται για αξιοποίηση, μόνο προς όφελος του Ελληνικού Λαού, και υπό την απόλυτη κυριότητά του. Αυτό, άλλωστε, επιτάσσει και το Σύνταγμα, με βάση τις θεμελιώδεις αρχές της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ.
Μισθοί και συντάξεις.
Το επιχείρημα ότι για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας θα πρέπει να μειωθούν οι χαμηλοί και μεσαίοι μισθοί και συντάξεις είναι μια μεγάλη απάτη. Όσο καλύτερα αμείβονται αυτοί που εργάζονται για την παραγωγή του προϊόντος, τόσο καλύτερη είναι η ποιότητά του και κατά συνέπεια τόσο πιο ανταγωνιστικό γίνεται. Επιπλέον, ανεβαίνει το βιοτικό επίπεδο των πολλών, το χρήμα κινείται και έτσι δημιουργείται μια ευημερούσα, ισχυρή και συνεκτική κοινωνία. Η μείωση, λοιπόν, των χαμηλών μισθών και συντάξεων είναι μια αντιπαραγωγική και κατεξοχήν αντιπατριωτική πράξη. Ίσα- ίσα, για τους λόγους που προαναφέραμε, χρειάζεται σημαντική αύξηση αυτών. Σε τελική ανάλυση, την ανταγωνιστικότητα να την πληρώσει η μεγάλη κερδοφορία απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Όσο για τον μπαμπούλα του δημόσιου χρέους,
Η απάντηση βρίσκεται στο Διεθνές Δίκαιο: ένα κράτος μπορεί να μην αναγνωρίσει το δημόσιο χρέος του, όταν η εξυπηρέτηση αυτού, κάνει προβληματική την κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας.
Για όλα τα παραπάνω, επιθυμούμε γραπτή απάντηση.
Υ.Γ. Αισθανόμαστε βαθειά ντροπιασμένοι και προσβεβλημένοι από την γερμανική απαίτηση, για τοποθέτηση στη χώρα μας ¨επίτροπου προϋπολογισμού¨, δηλαδή υπέρ-πρωθυπουργού, που αποτελεί μια νέα άθλια πρόκληση απέναντι στον Ελληνικό Λαό.

Ειδησεις απο το μελλον

2012-02-10T13:31:00.003+02:00

STOP ACTA

2012-02-07T08:21:00.000+02:00

Μετά το Megaupload,χθες και το BTJUNKIE

απο το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας -Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

Καερέτι: Η ζωή χωρίς χρήμα

2012-02-03T21:14:00.002+02:00

"Όταν οι νόμοι της αγοράς γίνονται ασφυκτικοί, οι πολίτες οργανώνουν τη δική τους ανταλλακτική οικονομία και συναλλάσσονται με κοινωνικά νομίσματα. Μια οικονομία που έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Στην Ιεράπετρα, στα Χανιά, στην Πάτρα και συνολικά σε 26 τοπικά δίκτυα σε όλη την Ελλάδα, οι κάτοικοι αλλάζουν τους όρους του παιχνιδιού...

Η Τηλεόραση από τους Πολίτες ταξιδεύει στην Ιεράπετρα με αφορμή τη συνάντηση ανταλλακτικών δικτύων από την Κρήτη, αλλά και την υπόλοιπη Ελλάδα, που οργάνωσε το τοπικό δίκτυο Ιεράπετρας «Καερέτι». Το Καερέτι προέρχεται από την τούρκικη λέξη “gayret” που σημαίνει προσφέρω μια μικρή βοήθεια σε κάποιον (ψυχικό), και η ρίζα της είναι αραβική.

Βασική φιλοσοφία ενός τέτοιου συστήματος είναι η απευθείας ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών μεταξύ των μελών των τοπικών δικτύων. Στις ανταλλαγές δε μεσολαβεί χρήμα, αλλά το εικονικό κοινωνικό νόμισμα που θεσπίζει η ίδια η ομάδα. (Φασούλι, Καερέτι, Οβολός κτλ). Με το νόμισμα αυτό, κάθε μέλος μπορεί να προσφέρει και να αγοράσει οτιδήποτε μέσα στο δίκτυο.
Τα 26 τοπικά δίκτυα ανταλλαγών που αναπτύχθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια σε όλη την Ελλάδα τα οποία βοηθάνε τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα σε δύσκολες οικονομικά εποχές. Ταυτόχρονα, οι συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες οδηγούν στη διεύρυνση και την ενίσχυσή τους, καθώς όσο ένα δίκτυο διευρύνεται, τόσο μεγαλώνει και ο κατάλογος των προσφερόμενων υπηρεσιών και προϊόντων. Η συμμετοχή σε αυτό είναι ένας τρόπος να ζεις και να εργάζεσαι χωρίς χρήματα. Έτσι, τα κοινωνικά νομίσματα προτείνουν μια διέξοδο από τους σκληρούς κανόνες της αγοράς.
Ωστόσο, η ανταλλακτική οικονομία υπήρξε μια πολύ οικεία πρακτική για την Ελλάδα και ειδικά για την αγροτική Κρήτη όπου μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, σχεδόν οι μισές από τις καθημερινές συναλλαγές γίνονταν με πληρωμές σε λάδι και άλλα τοπικά προϊόντα. Σήμερα, είναι οι ανάγκες των ανθρώπων που φαίνεται να οδηγούν σε αντίστοιχες μεθόδους.
Εκτός από την Ιεράπετρα αντίστοιχο δίκτυο έχει ήδη στηθεί και στα Χανιά ενώ παράλληλα ξεκινά η δημιουργία κοινωνικών νομισμάτων στο Ρέθυμνο, στο Ηράκλειο, στη Σητεία και τον Άγιο Νικόλαο.
Μιλούν εκπρόσωποι ελληνικών τοπικών δικτύων, παραγωγοί που συμμετείχαν στο ανταλλακτικό παζάρι του δικτύου «Καερέτι» (στο περιθώριο της συνάντησης στην Ιεράπετρα) καθώς και ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργος Σταθάκης, που μελετά τα τελευταία χρόνια τον τομέα της ανταλλακτικής οικονομίας.
* Το Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων οργανώνει την επόμενη συνάντηση τοπικών ανταλλακτικών δικτύων το Μάιο του 2012 στα Χανιά.

Καερέτι: Η ζωή χωρίς χρήμα from politestv on Vimeo.

Δημοσίευση: 02-01-2012
Παραγωγή: Δεκέμβριος 2011
Διάρκεια: 12:41
Ρεπορτάζ: Νεκταρία Μαυρουδή - Μάριος Διονέλλης
Κάμερα: Νίκος Μπαλοθιάρης
Μουσική: Δημήτρης Σφακιανάκης

πηγή: Τηλεόραση από Πολίτες http://www.politestv.gr/index.php?id=1000&article=40

Anonymous - Message To Greece

2012-02-03T17:13:00.009+02:00

Μιας και τους έφερε η κουβέντα...

HOMOANONIMOUS

2012-01-29T17:01:00.004+02:00

1. Δεν έχουν βαπτιστεί.
2. Ντρέπουνται γιά τον εαυτό τους.
3. Απλώς ηλίθιοι.

Συμπληρώστε και άλλες εκδοχές γιά τους
ανώνυμους αν γνωρίζετε. Εκτός από ψυχιατρική,
επιδέχονται και στατιστική εξέταση.

Θεόδωρος Αγγελόπουλος (1935-2012)

2012-01-25T10:06:00.000+02:00

Πέθανε ο ποιητής των εικόνων

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα στην Δραπετσώνα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας "Η Άλλη Θάλασσα "

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας
Είμαι επισκέπτης
Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά
κι έπειτα δεν μου ανήκει
Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει “δικό μου είναι”
Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία
Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε
Ότι δεν έχω καν όνομα
Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο
Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω
Ξεχάστε με στη θάλασσα
Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

Ταινίες που μπορούμε να δούμε ¨

Μιά Αιωνιότητα και μιά μέρα
Τοπίο στην ομίχλη
Το βλέμμα του Οδυσσέα
Η εκπομπή
Ο θίασος

...περισσότερα στοιχεία(συνεντεύξεις-άρθρα) μπορούμε να βρούμε σε πολλά μέρη στόν ιστό.

«Δαρβίνος: το μυστήριο της φύσης»

2012-01-19T14:32:00.003+02:00

Η τρισδιάστατη ταινία με τίτλο «Δαρβίνος: το μυστήριο της φύσης» παρουσιάζεται στη «Θόλο», το θέατρο Εικονικής Πραγματικότητας του «Ελληνικού Κόσμου», από το Νοέμβριο του 2011. Η ταινία υπόσχεται ένα περιπετειώδες ταξίδι ανακάλυψης της εξέλιξης της ζωής στον πλανήτη μας μέσα από τα μάτια του Δαρβίνου.

Στη Βικτοριανή εποχή πολλά φυσικά φαινόμενα είχαν ήδη ανακαλυφθεί και περιγραφεί με βάση φυσικούς νόμους, έλειπε όμως μια πιο πειστική αναπαράσταση του θεμελιώδους μηχανισμού της ζωής. Με ποια διαδικασία εμφανίζονται νέα είδη για να αντικαταστήσουν αυτά που εκλείπουν; Ήταν πλέον η κατάλληλη στιγμή για μια συνολική ερμηνεία που θα «ξεκλείδωνε» το μυστήριο των μυστηρίων: την ίδια τη ζωή.

Οι θεωρίες του Δαρβίνου για τη φυσική επιλογή και την προέλευση των ειδών -συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου- παρουσιάζονται στην ταινία με τρόπο εντυπωσιακό αλλά και εύληπτο. Αποκαλύπτεται σε όλο το του το μεγαλείο το υπέροχο τοπίο της φύσης και αποκαθίστανται βήμα βήμα τα κομμάτια του επιστημονικού αυτού αινίγματος. Παράλληλα, νέα ερωτήματα δημιουργούνται, που αφήνουν περιθώρια για καινούριες ερμηνείες.

Τα εντυπωσιακά γραφικά στην 360° οθόνη της «Θόλου», η μουσική από τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουδαπέστης και η αφήγηση του ηθοποιού Γιάννη Μπέζου, εγγυώνται ότι η ταινία «Δαρβίνος. Το μυστήριο της φύσης» θα «μαγέψει» μικρούς και μεγάλους. Από 11 Νοεμβρίου 2011 στη «Θόλο» (διάρκεια 40 λεπτά).

ΠΗΓΗ tholos254

Δανεικά ιδανικά

2012-01-13T10:52:00.001+02:00

Σχολείο για τα φαρμακευτικά φυτά

2012-01-08T01:01:00.002+02:00

Ισχυρό πλην όμως αναξιοποίητο χαρτί αποτελεί για την αγροτική ανάπτυξη της χώρας μας η καλλιέργεια φαρμακευτικών φυτών, η οποία θα μπορούσε να προσφέρει διέξοδο σε εγκλωβισμένους στις παραδοσιακές καλλιέργειες και επιδοτήσεις έλληνες αγρότες. Διαθέτοντας εκπληκτική βιοποικιλότητα και ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να πρωταγωνιστήσει και στις διεθνείς αγορές.

Το φασκόμηλο, η μέντα, το δενδρολίβανο, το χαμομήλι, η καλέντουλα και εκατοντάδες άλλα φυτά που χαρακτηρίζουν την ελληνική ύπαιθρο θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με συστηματική καλλιέργεια και να προσφέρουν ικανοποιητικά εισοδήματα στους παραγωγούς. Ωστόσο, σήμερα, αν και το ενδιαφέρον βαίνει αυξανόμενο, το ποσοστό που καταλαμβάνουν τα φαρμακευτικά φυτά στις συνολικές καλλιεργούμενες εκτάσεις είναι πολύ μικρό.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ?

2011-12-25T00:23:00.000+02:00

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Ευχόμαστε ο καινούριος χρόνος να μας φέρει υγεία, αισιοδοξία, ευτυχία, ελπίδα και αλλαγές...

... γι' αυτό σας καλούμε την Παρασκευή 30/12 στις 18:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου (Δ. Περδίκη), όπου θα πραγμαοποιηθεί η τακτική συνέλευση ελπίζοντας ότι με τη συμμετοχή σας και τις απόψεις-προτάσεις σας θα εξασφαλιστεί η συνέχεια όσων έχει επιτύχει μέχρι τώρα ο Σύλλογος.
Φυσικά αυτό προϋποθέτει την ανάδειξη νέου Δ.Συμβουλίου.
Γι' αυτό λοιπόν, η αυξημένη συμμετοχή στη συνέλευση είναι υποχρέωση μας-σας.

Για να πιάσουν τόπο και οι ευχές μας...

Αεικαλλιέργεια/Permaculture

2011-12-22T21:29:00.002+02:00

Ο όρος Permaculture είναι μια σύνθετη λέξη με τρία σύνθετα:

Permanent + agriculture = Μόνιμη/Συνεχής + Γεωργία/Καλλιέργεια

Permanent + culture = Μόνιμη/Συνεχής + Κουλτούρα/Πολιτισμος

H Αεικαλλιέργεια (Permaculture) είναι μια οικολογική προσέγγιση σχεδιασμού, ανθρώπινων καταυλισμών, ανθρώπινης οργάνωσης και παραγωγικών αγροτικών συστημάτων τα οποία έχουν την ποικιλία, την σταθερότητα και την ανθεκτικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων.

Σε αντίθεση με την συμβατική γεωργία, η οποία εστιάζει αυστηρά και μόνο στα βιολογικά φαινόμενα, η Αεικαλλιέργεια κατανοεί την αλληλεξάρτηση των οικολογικών συστημάτων όπου κάθε στοιχείο υποστηρίζει και τροφοδοτεί το σύνολο με απώτερο σκοπό την αυτοδιαχείριση. Ένα σύστημα Περμακουλτούρας είναι ολιστικό και στοχεύει στην «αρμονική ενοποίηση του φυσικού τοπίου με τον άνθρωπο όπου η εξασφάλιση της τροφής, της ενέργειας, της κατοικίας, αλλά και των μη-υλικών αναγκών μας γίνεται με αειφόρες πρακτικές» (G. Bell, Permaculture.net)

Η διαφορά της με την βιολογίκη γεωργία. Παρόλο που η Αεικαλλιέργεια αντλεί στοιχεία από την οργανική καλλιέργεια, η βασική τους διαφορά έγκειται στην προσέγγιση της πρώτης η οποία θεωρεί πως όλα τα στοιχεία σε ένα σχέδιο (σύστημα) αλληλεπιδρούν και παράγουν έργο από κοινού.

Η Περμακουλτούρα ξεκίνησε σαν μια οικολογικά ευαισθητοποιημένη προσέγγιση για την εξασφάλιση τροφής με αειφόρες αρχές; όντας όμως δυναμική έχει πια αναπόφευκτα ενσωματώσει στις αρχές της τις ιδιαιτερότητες των φυσικών και ενεργειακών πόρων αλλά και των ανθρώπινων συστημάτων που την πλαισιώνουν.

Η Περμακουλτούρα δεν είναι απλός ένα συνονθύλευμα από γνώσεις βιολογικής καλλιέργειας, αειφόρου αγροτικού σχεδιασμού, ή σχεδιασμού ενεργειακών οικισμών। Είναι μια διαδικασία, όχι ένα δόγμα, όπου η επιστήμη συνδυάζεται με την παραδοσιακή γνώση; τα φυσικά οικοσυστήματα γίνονται μοντέλα για τα ανθρώπινα και ο άνθρωπος όχι μόνο παρακινείται να αναλάβει τις ευθύνες του αλλά αποκτά αυτοδιαχείριση και την ικανότητα να γίνει συνειδητό μέρος των λύσεων σε τοπικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο.

περισσοτερες λεπτομερειες εδω

Aerial viewing of Greece / Η Ελλάδα από ψηλά

2011-12-09T15:04:00.002+02:00

Εναέρια πλάνα από την Ελλάδα.Ένα όμορφο βίντεο HD

2η ΤΑΚΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ 2011

2011-12-04T12:35:00.003+02:00

Την Δευτερα 05/12/2011 απο 17.00 εως 19.00 θα γινει στην βιβλιοθηκη του Συλλογου η δευτερη τακτικη αιμοδοσια για το 2011.
Οποιος βρισκεται κοντα καλειται να παραβρεθει και να ενισχυσει την προσπαθεια μας.
ΟΠΩΣ ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΟΤΑΚΙ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΤΕΙΣ

Με σπόρους και φυσική σπορά αντιμετωπίζουν την κρίση!

2011-11-21T13:00:00.001+02:00

“ Σημαντικές εκδηλώσεις σε Ασωπό και Παπαδιάνικα για τη φυσική σπορά. ”

Με έδρα το Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας στο Κλησοχώρι Έδεσσας, ο γεωπόνος Παναγιώτης Μανίκης παραμένει εδώ και δεκαοχτώ χρόνια ένας φωτισμένος οικολογικός σταυροφόρος.
Με τη βοήθεια αφοσιωμένων εθελοντών από όλο τον κόσμο, πρωτοστατεί στη δημιουργία φυσικών αγροκτημάτων και την αναδάσωση άγονων εκτάσεων χρησιμοποιώντας μια απλή αλλά αποτελεσματική μέθοδο: χαμηλό κόστος, μεγάλη συμμετοχή του

κοινού. Η «γεωργία της απραξίας», η μέθοδος που εισήγαγε ο Ιάπωνας μέντοράς του, Μασανόμπου Φουκουόκα, πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα από τη βιολογική καλλιέργεια, αφού πρόκειται για παραγωγή χωρίς όργωμα και χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Μοναδική απαίτηση η εκτόξευση σβόλων από λάσπη και σπόρους και η απόλυτη εμπιστοσύνη στη φύση, αφού κάνεις δεν ξέρει τι ακριβώς θα ευδοκιμήσει. Εξάλλου, όπως λέει και ίδιος, "Η φύση είναι τέλεια, η ανθρώπινη γνώση ατελής, οπότε ας αφήσουμε τη φύση να αποφασίσει...
Σπέρνοντας σπόρους ενάντια στην οικονομική κρίση (εξάλλου, υπάρχει καλύτερη λύση από την αυτάρκεια;), ο Παναγιώτης Μανίκης με τους συνεργάτες του περνά σε μια αναζήτηση γόνιμου εδάφους στα βάθη της Κρήτης.

Στα πλαίσια γνωριμίας κι ενημέρωσης θα πραγματοποιηθεί προβολή της ταινίας : «Σπορέας Σπόρων» του Χάρη Ραφτογιάννη στην αίθουσα εκδηλώσεων του πρώην Δημαρχείου Ασωπού την Πέμπτη, 24 Νοέμβριου στις 7:00 μ.μ.

Την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου ώρα: 7μμ θα πραγματοποιηθεί σεμινάριο Φυσικής Καλλιέργειας με τον Παναγιώτη Μανίκη με θέμα: «Θεωρία και παρουσίαση της μεθόδου Φουκουόκα για φυσικά αγροκτήματα. Ανταλλαγή και μοίρασμα σπόρων ντόπιων ποικιλιών».

Την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου ώρα: 9 π.μ θα πραγματοποιηθεί Εργαστήριο παρασκευής σβόλων με σπόρους και σπορά, σε αγρόκτημα στον Ασωπό.

Τη διοργάνωση έχει αναλάβει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ασωπού και πληροφορίες δίνει στο τηλ. 6944508731-6980358038

ζητείται..

2011-11-17T23:53:00.002+02:00

από καφενείο ο Σαρωνικός

Η ρωγμή

2011-11-12T13:31:00.011+02:00

Γιώργος Γραμματικάκης
Την ύστατη στιγμή, μια κάθαρση αναπάντεχη έδωσε τέλος στην πολιτική μας τραγωδία. Η χώρα απέκτησε νέο πρωθυπουργό και μάλιστα όπως ακριβώς απαιτούσαν οι συνθήκες και η δική μας αγωνία. Η πρώτη του δήλωση, λιτή, ουσιαστική και χωρίς χειρόγραφο, έσβησε λίγο την κακοφωνία και την αφόρητη φλυαρία των ημερών.
Η ευφορία, που προκλήθηκε λοιπόν από την επιλογή του, είναι δικαιολογημένη. Όσο για τις ορατές αδυναμίες στην σύνθεση της κυβέρνησης, πρέπει νομίζω να κριθούν με την ματιά των αναγκαίων συμβιβασμών.
Το νέο σκηνικό δεν πρέπει ωστόσο να οδηγήσει στην διαγραφή των γεγονότων και κυρίως του πολιτικού «ήθους» που τα προκάλεσε. Εμείς οι Έλληνες δεν φημιζόμαστε για την ιστορική μας μνήμη. Σε αυτήν άλλωστε την ιδιαιτερότητα οφείλονται πολλά από τα εθνικά μας ολισθήματα.
Είναι λοιπόν αναμφισβήτητο ότι η πρόσφατη περίοδος επιβεβαίωσε μια αλήθεια που καιρό τώρα νιώθουμε: Ότι το πολιτικό μας σύστημα είναι διάτρητο. Δεν αντέχεται. Διότι, καθώς η χώρα ακροβατούσε –και ακόμα ακροβατεί- στο βάραθρο, οι πολιτικοί μας αναλωνόταν όπως πάντα σε μικροκομματικά παιχνίδια και αντεγκλήσεις. Ετσι, ακόμα και την μικρή δόξα της επιδερμικής συναίνεσης τους, δεν μπορούν ουσιαστικά να διεκδικήσουν. Η «υπέρβαση» οφείλεται στα κυνικά τελεσίγραφα των ξένων ηγετών, στους ωμούς εκβιασμούς τους. Υπό άλλες μάλιστα συνθήκες, οι εκβιασμοί αυτοί έπρεπε να συναντήσουν αδιαπραγμάτευτη την περηφάνεια του έθνους.
Εκεί όμως που φτάσαμε, το έθνος έμαθε απλώς να ταπεινώνεται, να αγωνιά για την επόμενη «δόση», να εκλιπαρεί για το αύριο.
Δεν αντέχεται λοιπόν ο πολιτικός μας κόσμος. Μόνον η εξουσία και οι υποσχέσεις της φαίνεται ότι κινούν το ενδιαφέρον του. Τα άλλα, τα ιερά και τά όσια, όπως πατρίδα, εθνική ευθύνη, λαός, σεβασμός των θεσμών χρησιμεύουν απλώς ως προπέτασμα καπνού: Για επιδιώξεις αλλότριες, για τον ανταγωνισμό των ηγετών και των ηγετίσκων, για την επιβίωση ενός συστήματος που πολλά δεινά προξένησε στον τόπο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι το μοιραίο τρίγωνο -Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός, και Αρχηγός της Αντιπολιτεύσεως- που με την αβουλία η τις πράξεις τους η χώρα κινδύνευσε να βυθισθεί αύτανδρη, παράγωγο του ίδιου αυτού συστήματος υπήρξε.
Έξω ωστόσο θερίζουν πάντοτε άρματα δρεπανηφόρα: Επιχειρήσεις κλείνουν και οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται, οι νέοι άνθρωποι βυθίζονται στην απόγνωση, η χώρα μοιάζει χωρίς πνοή και προοπτική. Θυμίζει ένα δρόμο που δεν οδηγεί πουθενά, όπως στην φωτογραφία. Το μοναδικό του ίχνος είναι κάποια στάσιμα νερά. Ίσως όμως να κρύβουν μέσα τους και ένα μεγάλο δάκρυ.
Εκείνοι ωστόσο, οι κυρίως υπεύθυνοι, του παρελθόντος η του παρόντος, ούτε μια συγγνώμη, ούτε ένα απλό και ειλικρινές «φταίξαμε» δεν μπόρεσαν κάποια στιγμή να αρθρώσουν.
Στις τηλεοπτικές τους βέβαια παρελάσεις, που διαρκούν από το πρωί ως το βράδυ, τα στελέχη του πολιτικού μας κόσμου συχνά αναφέρονται στο δράμα που ζει σήμερα η πατρίδα. Δεν φαίνεται όμως πραγματικά να τους αγγίζει. Μοιάζουν απλοί παρατηρητές, που μάλιστα φορούν γυαλιά παραμορφωτικά. Είναι ευεξήγητο: Τον τόπο βλέπουν πάντα μέσα από το κομματικό συμφέρον. Ακόμα και οι εκπρόσωποι του κόμματος, που «επανίδρυσε» το κράτος και μας έφερε στο χείλος του γκρεμού, καταγγέλλουν χωρίς αιδώ τα πεπραγμένα των άλλων.
Όσο λοιπόν και αν εκφράζεται κάποτε με υπερβολή, η απαξίωση του πολιτικού κόσμου, που είναι πια διάχυτη, μοιάζει δικαιολογημένη. Το ότι απλώνεται επί δικαίων και αδίκων, είναι φοβούμαι μια συνήθεια της ιστορίας. Έτσι χάνονται και οι εξαιρέσεις, που αναμφισβήτητα υπάρχουν. Στην κοινή όμως συνείδηση, ο πολιτικός κόσμος θυμίζει πια ένα θίασο σκιών, που μόνον οργή προκαλεί για το έργο που έμαθε να παίζει.

Από τα αισθήματα αυτά δεν εξαιρείται δυστυχώς ούτε η αριστερά. Επειδή μάλιστα εκείνη δεν διεκδικεί άμεσα την εξουσία, θα ήταν ευκολότερο να μιλά με παρρησία και ανοικτή καρδιά. Αντ αυτού όμως έχει βυθισθεί ακόμα περισσότερο στα παλαιολιθικά της ιδεολογήματα, και σε ένα κλειστό σύστημα που λίγο επικοινωνεί με την εποχή. Είναι χαρακτηριστική η αντίδραση της στον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, που επιτέλους αποτελούσε μια ισχυρή απαίτηση των πολιτών.

Η εύκολη άλλωστε στρατηγική των κινητοποιήσεων, που παραλύουν κατά καιρούς την χώρα, μήτε την κυβέρνηση συνήθως ενοχλεί, ούτε τους δανειστές μας επηρεάζει. Προσθέτει όμως ακόμα ένα βάρος στην καθημερινή ταλαιπωρία του πολίτη. Ειδικότερα μάλιστα στην Αθήνα, δίδει την χαριστική βολή σε ένα κέντρο που κάποτε έσφυζε από ζωή, και σήμερα έχει παραδοθεί στα δακρυγόνα και την ερημιά.

Η απαξίωση λοιπόν του πολιτικού μας συστήματος, ενώ κάπως επιβραδύνθηκε με τις πρόσφατες συναινετικές κινήσεις, δεν είναι ένα επικαιρικό φαινόμενο. Το αντίθετο: Αγγίζει τα όρια των πολιτικών μας θεμελίων, και απαιτεί ρήξεις και τομές για να απαλυνθεί η δυναμική του• η, ακόμα πιο επικίνδυνο, για να μην εκτραπεί σε εμφύλια βία.

Με την διαφορετική αυτή οπτική, η απαξίωση του πολιτικού συστήματος είναι ένα φαινόμενο ελπιδοφόρο. Αποτελεί μια ρωγμή στην ιστορία του τόπου. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι η ρωγμή αυτή διευρύνθηκε από την πρόσφατη αντίδραση, την άμεση και απόλυτη, ορισμένων βουλευτών και της κοινής γνώμης. Έτσι ματαιώθηκε η ύστατη, θλιβερή απόπειρα να αλωθεί και η νέα κυβέρνηση από κάποια κομματικά κατεστημένα.
Έχω μάλιστα την ελπίδα –όπως και πολλοί άλλοι– ότι η ρωγμή αυτή θα αντέξει και θα βρεί τον τρόπο να εκφρασθεί στον άνεμο των εκλογών, που έχουν ήδη δρομολογηθεί. Για κάθε Έλληνα που αγαπά τον τόπο του, το αίτημα αυτών των εκλογών είναι άλλο. Να απαλλαγεί η εθνική πορεία μας από τα σύνδρομα και την ευτέλεια της πολιτικής ζωής, όπως την ζήσαμε. Αν αυτό γίνει με την ανοχή η και την σύμπραξη του σημερινού πολιτικού συστήματος, ακόμα καλύτερα. Αλλιώς, κάποιοι εκπρόσωποι του θα εξακολουθήσουν να κυβερνούν σε ένα πολιτικό κενό, απαξιωμένοι από τον κόσμο και την ιστορία. Η φύση ωστόσο, όπως λένε οι σοφοί και η δική μου επιστήμη, απεχθάνεται το κενό. Η πλήρωση του με ένα άλλο ήθος και προοπτική είναι –ας μην έχομε αυταπάτες- και προϋπόθεση για την εθνική μας επιβίωση.

ΑΠΟ protagon

E.S.M - Ευρωπαικός Μηχανισμός Σταθερότητας

2011-11-12T08:54:00.001+02:00

American dream

2011-11-03T08:18:00.001+02:00

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων,ο μακαρίτης αναφερόταν σε Αμερικάνους ..
..ουδεμία σχέση υπάρχει με εγχώρια στοιχεία..

Φυσικά αγροκτήματα

2011-10-28T01:19:00.004+03:00

ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Είναι μια μέθοδος γεωργίας, στην οποία δε χρησιμοποιούνται λιπάσματα και φυτοφάρμακα, δε γίνεται κατεργασία της γης, ούτε βοτάνισμα ή ζιζανιοκτονία.

Εμπνευστής της ο Ιάπωνας Masanobou Fukuoka, αγρότης, φιλόσοφος και πρώην φυτοπαθολογός , την ονομάζει και μέθοδο του να μην κάνεις τίποτα.

Η φυσική καλλιέργεια διαφέρει ριζικά τόσο από την επιστημονική γεωργία, όσο και απο την οργανική, γιατί έχει ως φιλοσοφική αφετηρία την άποψη ότι η φύση είναι τέλεια σε αντίθεση με την ανθρώπινη γνώση που είναι ατελής και περιορισμένη.

Ο βασικός στόχος του φυσικού καλλιεργητή είναι να υπηρετήσει τη φύση,

να δημιουργήσει γόνιμο έδαφος και τέλος να πετύχει την οικονομική αυτάρκεια. Έχει μια ολιστική θεώρηση και βασίζεται στη διαισθητική μη χωριστική γνώση. Μια γνώση που γεννιέται όταν ο άνθρωπος ταυτίζεται με τη φύση γκρεμίζοντας τη χωριστικότητα που δημιουργεί ο ανθρώπινος νους.

Σήμερα η φυσική καλλιέργεια έχει φτάσει στη μέγιστη απλότητα.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε αγροκτήματα, να αναβλαστήσουμε άγονους λόφους και βουνά να πρασινίσουμε τις ερήμους και να μετατρέψουμε τη γη σε παράδεισο τυλίγοντας σπόρους μέσα σε σβώλους από αργιλόχωμα και σπέρνοντας μια μεγάλη ποικιλία από εκατό και πλέον είδη σπόρων από οπωροφόρα και δασικά δέντρα, λαχανικά, σιτηρά και φυτά χλωρής λίπανσης πριν αρχίσει η περίοδος των βροχών (άνοιξη-φθινόπωρο).

Για να λύσουμε ταυτόχρονα το πρόβλημα της διάβρωσης του εδάφους, της βελτίωσης της γονιμότητας, το πρόβλημα των ασθενειών και των προσβολών από έντομα, το κλειδί είναι η σπορά μεγάλης ποικιλίας φυτών.

Ο εμπνευστής αυτής της μεθόδου ονομάζεται Masanobou Fukuoka και γεννήθηκε σε ένα μικρό αγροτικό χωριό στο νησί του Shikoku στη νότια Ιαπωνία το 1913. Εκπαιδεύτηκε στη μικροβιολογία ως φυτοπαθολόγος.

Η καλή γνώση της νεοεισαχθείσης Δυτικής επιστήμης του εξασφάλισε τη σταθερή αν και ήσυχη σταδιοδρομία του γεωργικού επιθεωρητή τελωνείου στο λιμάνι της Yokohama. Τότε ξαφνικά, μόλις στα 25 χρόνια, του παρουσιάστηκαν οι αμφιβολίες. Άρχισε να αμφισβητεί όλα όσα είχε μάθει για τα θαύματα της σύγχρονης επιστήμης και ύστερα από ένα όραμα έφθασε να κατανοήσει ότι όλα τα “επιτεύγματα” του ανθρώπινου πολιτισμού είναι χωρίς νόημα μπροστά στην ολότητα της φύσης.

Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή του αφιερώθηκε στην εκπλήρωση του οράματός του.

Μετά τη δημοσίευση του με μεγάλη επιτυχία εισαγωγικού του έργου “The One-Straw Revolution”, δέχθηκε προσκλήσεις για να επισκευφτεί τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1979, την Ευρώπη το 1981, την Αφρική το 1985, όπου

έδωσε διαλέξεις και περιόδευσε σε αγροκτήματα. Τα τελευταία 25 χρόνια ταξίδευε σε πολλά μέρη του κόσμου και τιμήθηκε με μεγάλες διακρίσεις όπως το βραβείο Magsaysay, στις Φιλιππίνες, το Deshikottan Award στην Ινδία και το Earth Council Award.

Έφυγε απ' τη ζωή ειρηνικά τον Αύγουστο του 2008 στα 96 του χρόνια.

Για την εφαρμογή της μεθόδου στην Ελλάδα, δείτε το βίντεο που ακολουθεί.

Άκουσα πως τίποτα δεν θέλετε να μάθετε.

2011-10-25T21:30:00.000+03:00

Άκουσα πως τίποτα δεν θέλετε να μάθετε.
Απ' αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.
Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο - το βλέπετε
μπροστά σας σ' άπλετο φως.
Φρόντισαν οι γονείς σας για να μη σκοντάψουνε τα πόδια σας σε πέτρα.
Γι' αυτό τίποτα δε χρειάζεται να μάθεις.
Έτσι όπως είσαι
εσύ μπορείς να μείνεις.

Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροί
όπως έχω ακούσει είναι ανασφαλείς,
τους ηγέτες σου έχεις, που σου λένε ακριβώς
τι έχεις να κάνεις για να πας καλά.
Έχουνε μαθητέψει πλάι σε κείνους
που ξέρουν τις αλήθειες που ισχύουνε
για όλους τους καιρούς
μα και τις συνταγές που πάντα βοηθάνε.

Μιας και για σένα γίνονται τόσο πολλά
δε χρειάζεται ούτε δαχτυλάκι να κουνήσεις.
Βέβαια, αν τα πράματα ήταν διαφορετικά
η μάθηση θα 'τανε υποχρέωσή σου.

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Για πρωτη φορα στην ιστορια ο Ασωπος απεργει!!

2011-10-18T23:34:00.003+03:00

οι επαγγελματιες του ασωπου ανταποκρινομενοι στο καλεσμα της ΓΣΕΒΕΕ σημερα τεταρτη 19/10 συμμετεχουν στην πανελλαδικη απεργια εκδηλωνοντας την αντιθεση τους για τα νεα μετρα που σε συνδυασμο με αυτα του μεσοπροθεσμου οδηγουν τις μικρες επιχειρησεις και τους εργαζομενους σε αυτες, σε οικονομικη και κοινωνικη περιθωριοποιηση.

Παυλοπέτρι Λακωνίας - Υποθαλάσσια πόλη

2011-10-18T00:03:00.008+03:00

Η αρχαιότερη βυθισμένη πολιτεία αποκαλύπτει τα μυστικά της

Ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματική εικόνα ίσως της αρχαιότερης βυθισμένης πολιτείας βρίσκονται οι αρχαιολόγοι, οι οποίοι μόλις προ ημερών ολοκλήρωσαν την υποθαλάσσια έρευνά τους στο Παυλοπέτρι Λακωνίας.

Νέα κτίρια πάνω στην κεντρική οδό του οικισμού, ο οποίος χρονολογείται περί το 2800 π.Χ., δίνουν και νέα στοιχεία για τη συνολική έκτασή του. Πλέον οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν, με βάση τα νέα δεδομένα, πως το εμβαδόν του καταποντισμένου οικισμού αυξήθηκε περί το ένα τρίτο σε σχέση με την έως τώρα γνωστή έκτασή του.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στη φετινή ανασκαφή που διεξήχθη από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με τη Βρετανική Σχολή Αθηνών κρατά ένα μεγάλο κτίριο μήκους 35 μέτρων. Οι διαστάσεις και η κάτοψη του συγκεκριμένου κτιρίου θυμίζουν αντίστοιχες κατασκευές που τοποθετούνται σε κεντρική θέση των οικισμών της εποχής. Ονομάζονται «μέγαρα» και θεωρούνται έδρα και κατοικία της ηγετικής ομάδας. Ο ακριβής χαρακτηρισμός αυτής της μεγαρόσχημης κατασκευής θα προσδιοριστεί με την περαιτέρω έρευνα, ενώ στοιχεία για τον οικισμό δίνουν και 230 θραύσματα αγγείων που χρονολογούνται από την προϊστορική περίοδο έως τους ιστορικούς χρόνους.

Η προϊστορική πόλη βρίσκεται σε βάθος τεσσάρων μέτρων και περιλαμβάνει ανέπαφα κτίρια, αυλές, δρόμους, καθώς και μεταγενέστερους τάφους που πιστεύεται ότι ανήκουν στη Μυκηναϊκή περίοδο. Τα υποθαλάσσια ερείπια εντοπίστηκαν και χαρτογραφήθηκαν το 1968 από ομάδα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ με επικεφαλής τον δρα Νίκολας Φλέμινγκ, αλλά έκτοτε η έρευνα σταμάτησε.

ΠΗΓΗ -tanea--Βικιπαίδεια

οι αντιδράσεις τών ελλήνων φοβίζουν τήν ευρώπη

2011-10-15T18:49:00.003+03:00

Φουντώνουν οι αμφιβολίες για την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα. Αναφορές των διεθνών ΜΜΕ στις αντιδράσεις του ελληνικού λαού. "Τραυμαπλάστ" χαρακτηρίζεται η καταβολή της 6ης δόσης Οι περισσότεροι οικονομολόγοι και τραπεζίτες πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι αφερέγγυα. Πιστεύουν ότι η κρίση στην Ελλάδα παραμένει άλυτη. Σε σημερινό άρθρο του BBC που υπογράφει ο Gavin Hewitt με τίτλο, Η οικονομική κρίση στην ευρωζώνη "το σκληρό χαρτί" της Ελλάδας, ο Βρετανός δημοσιογράφος προβληματίζεται για την πιθανή άρνηση των Ελλήνων στα σχέδια της Ευρώπης μετά από τις διαδηλώσεις και απεργίες των τελευταίων ημερών.

"Όταν οι υπουργοί Οικονομικών των G20 συγκεντρωθούν στο Παρίσι, θα αντιμετωπίσουν μια σκληρή πραγματικότητα:

Ότι σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά που μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, η κρίση παραμένει άλυτη. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα κληθούν για άλλη μια φορά να απαντήσουν τι πρόκειται να κάνουν με το θέμα της Ελλάδας".

Και μετά την 6η δόση τι;

Ο αρθρογράφος στη συνέχεια αναφέρει ότι η χώρα φαίνεται πλέον βέβαιη ότι θα λάβει και την άλλη δόση των χρημάτων τον επόμενο μήνα. Το απίστευτο ποσό των 8 δις ευρώ.

Αλλά αυτό είναι ακόμα ένα τραυμαπλάστ και ο καθένας το ξέρει. Γιατί από τον Μάιο του 2010 η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί και το βουνό του χρέους της έχει αυξηθεί. Το επόμενο έτος ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ μπορεί να φθάσει 172%".

Οι πολίτες στους δρόμους

Ο Hewitt υποστηρίζει ότι είναι πιθανό ο ελληνικός λαός απλώς να αρνηθεί να συμπορευθεί με τα σχέδια λιτότητας που απαιτούνται από τους ξένους, τους πιστωτές τους υπογραμμίζοντας τις πρόσφατες αντιδράσεις για το "χαράτσι" στους λογαριασμούς στη ΔΕΗ και την κατάληψη των εργαζομένων στα γραφεία εκτύπωσης των λογαριασμών.

Αναφέρει επίσης ένα δημοσίευμα του Reuters το οποία αναφέρει ότι "οι δικηγόροι αρνήθηκαν να εμφανιστούν στο δικαστήριο, οι γιατροί κάνουν συλλαλητήριο έξω από το υπουργείο Υγείας, ενώ μια ομάδα ασθενών που πάσχει από καρκίνο των νεφρών συσπειρώθηκε έξω από το υπουργείο Οικονομικών το οποίο είχε καταληφθεί από υπαλλήλους του ".

Ο αρθρογράφος εκφράζει την ανησυχία του ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι πιθανό να μην μπορέσει να εφαρμόσει τα μέτρα και καταλήγει γράφοντας ότι "υπάρχουν οι συναντήσεις κορυφής αλλά υπάρχουν και οι... δρόμοι".

Είσαι αναρχικός-η ; Η απάντηση μπορεί να σε εκπλήξει

2011-10-14T22:34:00.002+03:00

Του David Greaber

Πιθανώς να έχεις ήδη ακούσει ένα-δυο πράγματα για τους αναρχικούς και τι υποτίθεται ότι πιστεύουν. Το πιθανότερο είναι πως ότι έχεις ακούσει είναι ανοησίες. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι αναρχικοί είναι υποστηρικτές της βίας, του χάους και της καταστροφής ή ότι είναι τρελαμένοι μηδενιστές που απλά θέλουν να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Στη πραγματικότητα τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Οι αναρχικοί είναι απλά άνθρωποι που πιστεύουν ότι τα ανθρώπινα όντα είναι ικανά να συμπεριφέρονται με εύλογο τρόπο χωρίς να τους το επιβάλουν. Είναι μια πολύ απλή σκέψη. Μα είναι μια που οι πλούσιοι και δυνατοί έβρισκαν πάντοτε πολύ επικίνδυνη.

Στην πιο απλή μορφή τους τα αναρχικά πιστεύω καταλήγουν σε δύο βασικές υποθέσεις. Η πρώτη είναι ότι τα ανθρώπινα όντα είναι, υπό κανονικές συνθήκες, όσο λογικά και αξιοπρεπή τους επιτρέπεται να είναι και μπορούν να οργανώνουν τον εαυτό τους αλλά και τις κοινότητες τους, χωρίς να χρειάζεται να τους πουν το πως. Η δεύτερη είναι ότι η εξουσία διαφθείρει. Περισσότερο απ΄όλα, ο αναρχισμός σημαίνει απλά να έχεις το κουράγιο να παίρνεις τις αρχές της κοινής ευπρέπειας, με τις οποίες όλοι ζούμε, και να τις ακολουθείς μέσα από τα λογικά συμπεράσματα τους. Όσο παράξενο και αν φαίνεται, στα πιο σημαντικά πράγματα είσαι ήδη αναρχικός-ή, απλά δεν το συνειδητοποιείς.

Μπορείτε να δείτε τη συνέχεια κάνοντας κλίκ εδώ.

Το Πρόβλημα της Ευρώπης είναι Τραπεζικό

2011-10-14T16:25:00.009+03:00

Αποκαλυπτικό: Αυτό είναι το πραγματικό Γιγαντιαίο Τραπεζικό Πρόβλημα της Ευρώπης ύψους $32 τρις

Το πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει μία τραπεζική κρίση στην Ευρώπη εξαρτάται από το μέγεθος του ευρωπαϊκού τραπεζικού κλάδου και όπως φαίνεται στο γράφημα της εικόνας η απάντηση “Γιγαντιαία” - Η Ευρώπη φαίνεται να αντιμετωπίζει πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα ως το μέγεθος του τραπεζικού της κλάδου ακόμη και από αυτό που αντιμετωπίζει η Ελλάδα ή και το ελληνικό χρηματιστήριο. Στην περίπτωση της Ελβετίας, για παράδειγμα, ο τραπεζικός κλάδος αντιστοιχεί περίπου στο 520% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ στη Βρετανία αντιστοιχεί στο 380% όσο περίπου και στην Ολλανδία και τη Σουηδία.

Πιο τρομακτικό είναι ότι στην περίπτωση της Γαλλίας, η οποία έχει ήδη αρχίσει να μολύνεται από την κρίση, το μέγεθος του τραπεζικού κλάδου ξεπερνά το 300% του ΑΕΠ της χώρας ενώ στην περίπτωση του Βελγίου το αντίστοιχο μέγεθος είναι 250% του ΑΕΠ.

Ακόμη και στη Γερμανία, όμως, ο τραπεζικός κλάδος της χώρας αγγίζει το 150% του ΑΕΠ και στην Ιταλία το 130% του ΑΕΠ. Προσέξτε στο γράφημα πόσο μικρότερος είναι ο τραπεζικός κλάδος στις ΗΠΑ(σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας), όπου ανέρχεται κοντά στο 50% του ΑΕΠ.

Μεταφράζοντας το ευρωπαϊκό τραπεζικό πρόβλημα σε νούμερα διαπιστώνουμε πως το μέγεθος του ξεπερνά τα 32 τρις δολάρια.

Και τώρα τα μεγάλα ερωτήματα: Ποιος θα σώσει αυτές τις τράπεζες αν μολυνθούν όταν το μέγεθος τους είναι πολλαπλάσιο του ΑΕΠ των κρατών όπου εδρεύουν; Πόσο εύκολο είναι στην προσπάθεια, για παράδειγμα, της Γαλλίας να σώσει μολυσμένες γαλλικές τράπεζες να μετατραπεί σε Ιρλανδία; Πόσο εύκολα μπορεί να τελειώσει η υπόθεση 'ευρώ' αν Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ελλάδα και τελικά η Γερμανία βρεθούν ταυτόχρονα να προσπαθούν να σώσουν τις τράπεζες τους;

Μήπως αρκεί μία γαλλική τραπεζική κρίση από μόνη της για να διαλύσει την ευρωζώνη; Ποιος θα βρεθεί να σώσει το γαλλικό τραπεζικό σύστημα όταν είναι 3 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της Γαλλίας;

Και για το τέλος: Γιατί τόσο οι ξένοι όσο και η Ελλάδα απέκρυψαν το γεγονός πως η κρίση ήταν εξ αρχής και τραπεζική και τη βάφτισαν 'ελληνική' διασύροντας με το χειρότερο τρόπο τη χώρα αλλά και κρύβοντας την αλήθεια για τις τράπεζες τους από τα εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους;

ΠΗΓΗ- XrimaNews.gr

ΚΑΙ / Σπάρτη / Ημερίδα Επιμελητηρίου για την Οικονομική Κρίση με εισηγητή τον Γιάννη Βαρουφάκη

ΠΗΓΗ-ElladaTV

Εργαστήρι για την τροφή

2011-10-10T14:32:00.005+03:00

(από το cob.gr)

Η στάση μας απέναντι στην τροφή είναι κάτι που επηρεάζει την αυτάρκεια, το χαμηλό οικολογικό αποτύπωμα και την ποιότητα ζωής.

Στα τέλη του Νοέμβρη λοιπόν, οργανώνουμε την πρώτη συνάντηση – εργαστήριο με θέμα την τροφή. Στο ορειβατικό καταφύγιο του Κισσάβου θα περάσουμε τρεις μέρες προσπαθώντας να σκιαγραφήσουμε ένα διατροφικό μοντέλο με γνώμονα την ποιότητα, την αυτάρκεια και το χαμηλό αποτύπωμα.

Για τρείς μέρες θα κινούμαστε στον ορεινό όγκο του Κισσάβου συλλέγοντας την περισσότερη από την τροφή που θα καταναλώσουμε, θα μαγειρέψουμε όλοι μαζί με ξεχασμένες μεθόδους και θα δούμε πως μπορούμε να αποθηκεύσουμε για πολύ καιρό το περίσσευμα.

Το όλο εγχείρημα υποστηρίζεται από πολλούς γνωστούς, φίλους και το ftiaxno.gr
Θεματολογία:
Καλλιέργεια με φυσικές μεθόδους – φυσικοί λαχανόκηποι.
Συντήρηση και διατήρηση τροφίμων. Ξήρανση, χυμοί, μαρμελάδες, κομπόστες, κονσέρβες, σάλτσες, καπνιστά, παστά.
Μανιτάρια. Συλλογή μαγείρεμα και διατήρηση.
Τυριά (ζωικά και φυτικά)
Ψωμί
Φάρμακα από φυτά
Χορτοφαγία – άπυρη δίαιτα
Οικιακή κομποστοποίηση
Κελάρια για συντήρηση τροφίμων.
Χρόνος: Από την Παρασκευή 25 του Νοέμβρη μέχρι και την Κυριακή 27. Επειδή το θέμα τροφή είναι δύσκολο να εξαντληθεί μέσα σε τρείς (κουτσουρεμένες) μέρες, καλά είναι να βρίσκεστε στο καταφύγιο νωρίς το πρωί της Παρασκευής. Εσείς που έρχεστε από μακριά και μπορείτε να βρίσκεστε στην ευρύτερη περιοχή από την Πέμπτη, επικοινωνήστε μαζί μας για να κανονίσουμε την διαμονή σας.

Τόπος: Το ορειβατικό καταφύγιο του Κισσάβου. Σε υψόμετρο 1600 μέτρων, ακριβώς κάτω από τον κώνο της κορυφής. Η διαμονή αλλά και όλες οι στεγασμένες δραστηριότητες θα γίνουν εκεί.

Εξοπλισμός: Λόγω προχωρημένου φθινοπώρου και υψομέτρου, θα χρειαστούν ζεστά ρούχα. Για τις τροφοσυλλεκτικές εξορμήσεις θα χρειαστούν αρβυλάκια, αδιάβροχο, παγούρι, σουγιά, σακιδιάκι πλάτης και καλαθάκι ή πάνινο σάκο για τα μανιτάρια (σαν την κοκκινοσκουφίτσα). Για τις ορειβατικές εξορμίσεις (αν προλάβουμε) υπολογίστε ανάλογη ενδυμασία.

Κόστος συμμετοχής: 120€ ανά άτομο, ποσό που συμπεριλαμβάνει την διαμονή και την διατροφή.

Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: Τηλεφωνήστε στο 6974065695 (Παναγιώτης Παρασκευόπουλος) ή στείλτε mail στο pparask802@gmail.com

"Έφυγε" ο Στηβ Τζομπς

2011-10-06T13:40:00.004+03:00

Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο ιδρυτής της Apple Steve Jobs, μια δημιουργική ιδιοφυΐα, ένας οραματιστής καινοτόμος, ο απόλυτος γκουρού της τεχνολογίας. Διαβάστε παρακάτω τη συγκλονιστική ομιλία-ορόσημο, στους απόφοιτους του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, τον Ιούνιο του 2005.
Ενώπιόν τους ο Steve Jobs διηγήθηκε τη ζωή του- μέσα από τρεις ιστορίες- και όλα όσα έμαθε από αυτήν. "Μείνετε αχόρταγοι, μείνετε τρελαμένοι" είναι η προτροπή με την οποία έκλεισε ο Steve Jobs την ομιλία του, με τους παρευρισκόμενους να τον χειροκροτούν όρθιοι.

"Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι μαζί σας στην τελετή αποφοίτησής ενός από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Δεν πήρα ποτέ πανεπιστημιακό πτυχίο. Για να πούμε την αλήθεια, τούτη δω η μέρα είναι ότι κοντινότερο έχω ζήσει σε αποφοίτηση. Σήμερα θέλω αν σας πως τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Μόνο αυτό. Τίποτα σημαντικό. Απλά τρεις ιστορίες.

Η πρώτη έχει να κάνει με τις ιδέες.

Παράτησα το κολέγιο Reed μετά από 6 μήνες, αλλά παρέμεινα στους διαδρόμους του για 18 μήνες πριν φύγω οριστικά. Γιατί τα παράτησα;

Όλα ξεκίνησαν πριν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν μια νέα, ανύπαντρη απόφοιτος κολεγίου και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Επιθυμούσε πολύ να υιοθετηθώ από ένα ζευγάρι πανεπιστημιακής μόρφωσης και έτσι κανονίστηκε να ζήσω με έναν δικηγόρο και τη σύζυγο του. Το πρόβλημα ήταν πως όταν γεννήθηκα, εκείνοι αποφάσισαν πως προτιμούσαν ένα κορίτσι. Έτσι, οι θετοί γονείς μου, που ήταν γραμμένοι στη λίστα αναμονής, δέχθηκαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας, που τους ανακοίνωσε: βρέθηκε ένα αγοράκι; Το θέλετε; . Απάντησαν: Φυσικά . Η βιολογική μου μητέρα όμως, λίγο αργότερα ανακάλυψε πως η θετή μητέρα μου δεν είχε αποφοιτήσει από κολέγιο και ο θετός πατέρας μου ούτε καν από το λύκειο. Και αρνήθηκε να υπογράψει τα χαρτιά της υιοθεσίας. Πείστηκε λίγος μήνες αργότερα όταν οι γονείς μου υποσχέθηκαν πως κάποια μέρα θα πήγαινα στο κολέγιο.

Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, πήγα στο κολέγιο.

Αλλά αφελώς, επέλεξα ένα κολέγιο που ήταν πανάκριβο, σχεδόν τόσο όσο το Stanford, κάτι που σήμαινε πως όλες οι οικονομίες των σκληρά εργαζόμενων γονιών μου θα πήγαιναν στα δίδακτρα. Έξι μήνες αργότερα δεν μπορούσα να δω κάποια χρησιμότητα. Σε αυτό. Δεν είχα ιδέα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου και το κολέγιο δεν με βοηθούσε προς αυτή την κατάσταση. Επιπλέον, ξόδευα τις οικονομίες των γονιών μου. Κάπως έτσι, τα παράτησα, με την ελπίδα πως όλα θα πήγαιναν καλά.

Εκείνη την εποχή ήμουν πραγματικά φοβισμένος, αλλά τώρα ξέρω πως αυτή ήταν μια από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ μου. Από τη στιγμή που τα παράτησα, έπαψα να γράφομαι σε ένα σωρό προαπαιτούμενα μαθήματα που δεν με ενδιέφεραν και είχα το δικαίωμα να παρακολουθήσω ως ελεύθερος ακροατής μόνο εκείνα που με ενδιέφεραν.

Δεν ήταν βέβαια όλα τόσο ρομαντικά: δεν δικαιούμουν δωμάτιο στην εστία κι έτσι κοιμόμουν στο πάτωμα δωματίων φίλων μου· για να φάω μάζευα άδεια μπουκάλια κόκα κόλα για 5 σεντς το ένα και για να έχω τουλάχιστο ένα αξιοπρεπές γεύμα τη βδομάδα χρειαζόταν να περπατάω κάθε Κυριακή βράδυ 7 μίλια, μέχρι τον κοντινότερο βουδιστικό ναό. Περνούσα καλά.

Κι ένα σωρό από όσα γνώρισα ακολουθώντας τη διαίσθησή μου και προσπαθώντας να ικανοποιήσω την περιέργειά μου, αποδείχτηκαν ανεκτίμητα στο μέλλον. Να σας δώσε ένα παράδειγμα:

Εκείνη την εποχή το κολέγιο Reed, είχε ίσως ένα από τα καλύτερα μαθήματα καλλιγραφίας στη χώρα. Παντού στο πανεπιστήμιο έβλεπες θαυμάσια πόστερ με καλλιγραφικά γράμματα. . Καθώς είχα εγκαταλείψει τις σπουδές μου και δεν ήμουν υποχρεωμένος να παρακολουθήσω κάποιο μάθημα, αποφάσισαν να πάω να παρακολουθήσω καλλιγραφία, για να δω πώς κατάφερναν αυτά τα θαύματα. Έμαθα έτσι για τις γραμματοσειρές, για τις αποστάσεις μεταξύ γραμμάτων -ανάλογα με τα γράμματα- έμαθα πολλά για ό,τι κάνει υπέροχη την τυπογραφία. Ήταν ένα θαυμάσιο μάθημα, γεμάτο ιστορία, καλλιτεχνία και καλαισθησία, που πραγματικά με συνεπήρε.

Ούτε μου περνούσε από το μυαλό πως όλα τούτα θα μου χρησίμευαν πρακτικά κάποια μέρα στη ζωή μου.Δέκα χρόνια αργότερα όμως, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή Macintosh, ξαναθυμήθηκα εκείνο το μάθημα. Και χρησιμοποιήσαμε στο Mac, όλα όσα είχα μάθει. Ήταν ο πρώτος υπολογιστής που διέθετε καλλιγραφία.Αν δεν είχα παρακολουθήσει εκείνο το μάθημα, οι Macintosh δεν θα είχαν ποτέ πολλές γραμματοσειρές ή μεγέθη γραμμάτων. Και από τη στιγμή που τα Windows, το μόνο που έκαναν ήταν να αντιγράψουν τα Mac, μάλλον αυτά δεν θα υπήρχαν σε κανένα υπολογιστή. Aν δεν τα είχα παρατήσει, δεν θα είχα παρακολουθήσει ποτέ μου εκείνο το μάθημα καλλιγραφίας και οι υπολογιστές δεν θα πρόσφεραν τις δυνατότητες καλλιγραφίας που προσφέρουν σήμερα. Φυσικά ήταν αδύνατο να συσχετίσω τις ιδέες όταν ήμουν στο κολέγιο. Δέκα χρόνια αργότερα όμως, ήταν όλα πολύ ξεκάθαρα.

Θέλω να πω, ποτέ δεν γίνεται να προβλέψεις την πορεία σου, να εκτιμήσεις κάτι αφότου συμβεί. Για να την εκτιμήσεις, θα πρέπει να την κοιτάξεις προς τα πίσω. Χρειάζεται λοιπόν να εμπιστευτείτε πως όλα τα βήματά σας, πως με κάποιο τρόπο σας οδηγούν στο μέλλον σας. Πρέπει να εμπιστευθείτε κάτι -ή κάποιον: το ένστικτό σας, τη μοίρα, το κάρμα, τη ζωή, δεν έχει σημασία. Αυτή η άποψη δεν με απογοήτευσε ποτέ και καθόρισε τη ζωή μου.

Η δεύτερη ιστορία, μιλάει για αγάπη και απώλεια.

Ημουν ένας από τους τυχερούς: Βρήκα τι μου άρεσε νωρίς στη ζωή μου. Ο Wos και εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ των γονιών μου όταν ήμουν 20 χρονών. Δουλέψαμε σκληρά και δέκα χρόνια αργότερα η Apple δεν ήταν πια οι δυο μας κι ένα γκαράζ, αλλά μια εταιρία αξίας άνω των 2 δις δολαρίων, με πάνω από 4,000 εργαζόμενους.Ένα χρόνο νωρίτερα, με το που έκλεινα τα 30, είχαμε ρίξει στην αγορά την πιο ωραία μας δημιουργία –τον Macintosh. Και μετά απολύθηκα.

Πώς μπορεί κάποιος να απολυθεί από μια εταιρία που ίδρυσε; Καθώς μεγάλωνε η Apple σκέφτηκα να προσλάβω κάποιον ταλαντούχο μάνατζερ για να διοικούμε μαζί την εταιρία και πράγματι, για ένα χρόνο, όλα πήγαιναν πρίμα.

Μετά όμως, οι απόψεις μας για το μέλλον άρχισαν να διαφοροποιούνται και στο τέλος τσακωθήκαμε. Όταν έγινε αυτό, το διοικητικό συμβούλιο πήγε με το μέρος του. Έτσι λοιπόν, στα 30 μου, βρέθηκα έξω από την εταιρία, και μάλιστα με πολύ δημόσιο τρόπο. Ο σκοπός ολόκληρης σχεδόν της ενήλικης ζωής μου είχε πια χαθεί, κι αυτό ήταν τόσο επώδυνο.

Για αρκετούς μήνες δεν είχα ιδέα τι να κάνω. Αισθανόμουν πως είχα απογοητεύσει τους συνεργάτες μου, πως η σκυτάλη μου είχε γλιστρήσει από τα χέρια, μόλις μου την παρέδωσαν.

Συναντήθηκα με τον David Packard και τον Bob Noyce προσπαθώντας να απολογηθώ για το πώς τα ‘χα καταστρέψει όλα με τέτοιο τρόπο. Ήμουν μια πασίγνωστη αποτυχία και μου πέρασε από το μυαλό να εγκαταλείψω το Λος Αντζελες. Σιγά σιγά όμως, μια αίσθηση γεννήθηκε μέσα μου: εξακολουθούσα να αγαπάω τη δουλειά μου. Ότι κι αν είχε συμβεί στην Apple, αυτό δεν είχε πειραχτεί, ούτε κατ, ελάχιστο.

Με είχαν απορρίψει, ήμουν όμως ακόμα ερωτευμένος. Έτσι αποφάσισα να ξαναρχίσω από την αρχή. Τότε δεν το καταλάβαινα, αλλά η απόλυσή μου από την Apple ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να μου είχε συμβεί. Η βαρύτητα της επιτυχίας αντικαταστάθηκε από την ελαφρότητα να είμαι ξανά αρχάριος, αβέβαιος για τα πάντα.

Απελευθερώθηκα και μπήκα σε μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου. Την επόμενη πενταετία ξεκίνησα μια εταιρία που τη έλεγαν Next, μια άλλη που τη έλεγαν Pixar και ερωτεύτηκα μια υπέροχη γυναίκα που έγινε σύζυγός μου.

Με την Pixar -που είναι σήμερα μια από τις πιο πετυχημένες εταιρίες κινηματογραφικής παραγωγής του κόσμου- δημιουργήσαμε το πρώτο animation film στην ιστορία του κινηματογράφου, το Toy Story.

Τα γεγονότα πήραν απροσδόκητη τροπή όταν η Apple αγόρασε την Next και ξαναβρέθηκα στην Apple ενώ η τεχνολογία που είχαμε αναπτύξει στη Next βρέθηκε στην καρδιά της σημερινής αναγέννησης της Apple. Και με τη Laurene, τη γυναίκα μου δημιουργήσαμε μια θαυμάσια οικογένεια.

Είμαι βέβαιος πως τίποτα από αυτά δεν θα είχε γίνει αν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Η γεύση του φάρμακου ήταν απαίσια, πιστεύω όμως πως το χρειαζόμουν. Υπάρχουν φορές που η ζωή σε χτυπάει κατακέφαλα. Μην χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος πως το μόνο που μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω ήταν πως αγαπούσα αυτό που έκανα. Πρέπει να βρεις τι και ποιος σου αρέσει. Αυτό είναι η μόνη αλήθεια στη δουλειά και στον έρωτα.

Ένα μεγάλο τμήμα της ζωής σας θα αφιερωθεί στην εργασία σας και ο μόνος τρόπος για να είστε ικανοποιημένοι είναι να θεωρείτε πως κάνετε υπέροχη δουλειά. Κι ο μόνος τρόπος να κάνετε υπέροχη δουλειά είναι να αγαπάτε ότι κάνετε. Αν δεν το έχετε βρει ακόμα, συνεχίστε να ψάχνετε. Μην βολεύεστε.

Όπως συμβαίνει και στον αισθηματικό τομέα, όταν έρθει, θα το καταλάβετε. Κι όπως σε κάθε σπουδαία σχέση, θα γίνεται καλύτερο όσο περνάει ο χρόνος. Συνεχίστε λοιπόν να ψάχνετε, μέχρι να το βρείτε. Μην επαναπαύεστε, μην συμβιβάζεστε.

Η τριτη ιστορία, αφορά τον θάνατο.

Όταν ήμουν 17, διάβασα κάτι που έλεγε πάνω κάτω: να ζεις την κάθε μέρα σου σαν να είναι η τελευταία . Αυτό μου έκανε εντύπωση κι από τότε, για 33 ολόκληρα χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτάω τον εαυτό μου: αν αυτή ήταν η τελευταία ημέρα της ζωής σου, θα έκανες αυτό που ετοιμάζεσαι να κάνεις σήμερα; . Όποτε η απάντηση ήταν όχι για πολύ καιρό, ήξερα πως κάτι έπρεπε να αλλάξω. Το να θυμάμαι πάντα πως σύντομα θα πεθάνω, ήταν η καλύτερη βοήθεια για να παίρνω τις σωστές αποφάσεις στη ζωή μου.

Όλα τα υπόλοιπα -οι εξωτερικές προσδοκίες, η υπερηφάνεια, ο φόβος της γελοιοποίησης ή της αποτυχίας- όλα εξαφανίζονται όταν βρεθούν απέναντι στο θάνατο: το μόνο που απομένει είναι ότι είναι πραγματικά σημαντικό. Το να θυμάστε πως θα πεθάνετε είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να αποφύγετε την παγίδα να νομίζετε πως έχετε κάτι να χάσετε. Είστε ήδη γυμνοί. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην ακολουθήσετε ότι σας λέει η καρδιά σας.

Εδώ κι ένα χρόνο, μου διέγνωσαν καρκίνο. Πέρασα από εξέταση στις 7:30 το πρωί κι ένας όγκος φάνηκε ξεκάθαρος στο πάγκρεας. Δεν είχα ιδέα τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί με ενημέρωσαν πως ήταν μία μη ιάσιμη μορφή καρκίνου και πως δεν θα ζούσα παραπάνω από τρεις με έξι μήνες. Ο γιατρός μου με συμβούλεψε να πάω σπίτι και να τακτοποιήσω τις εκκρεμότητές μου, πράγμα που είναι ένας ευφημισμός των γιατρών για τη προετοιμασία του θανάτου.

Σημαίνει: προσπάθησε να πεις σε λίγους μήνες όλα όσα ήθελες να πεις στα παιδιά σου σε δέκα χρόνια. Σημαίνει πως πρέπει να βεβαιωθείς πως όλα είναι εντάξει για να έχει η οικογένειά σου όσο το δυνατό λιγότερους μπελάδες. Σημαίνει: κάνε τους αποχαιρετισμούς σου.

Έζησα με αυτή τη διάγνωση όλη τη μέρα. Αργά το απόγευμα μου έκαναν μια βιοψία, που γίνεται με ένα σωλήνα που περνάει από το λαιμό σου στο στομάχι και στα έντερα κι από εκεί μια βελόνα παίρνει λίγα κύτταρα από το πάγκρεας. Ήμουν ναρκωμένος, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου διηγήθηκε αργότερα πως όταν οι γιατροί πήραν τα κύτταρα και τα έβαλαν στο μικροσκόπιο άρχισαν να πανηγυρίζουν, γιατί όπως αποδείχτηκε είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που ήταν ιάσιμη με εγχείρηση.

Έκανα την εγχείρηση και τώρα είμαι μια χαρά.

Δεν έχω ποτέ φτάσει πιο κοντά στο θάνατο, κι ελπίζω να μην φτάσω ποτέ μου κοντύτερα για μερικές δεκαετίες ακόμα. Έχοντας όμως βιώσει αυτήν την εμπειρία, μπορώ να σας πω κάτι, με λίγο περισσότερη βεβαιότητα από εκείνους για τους οποίους ο θάνατος είναι μια αφηρημένη μόνο έννοια: κανείς δεν θέλει να πεθάνει.

Ακόμα κι όσοι περιμένουν να πάνε στο παράδεισο, θέλουν να φτάσουν εκεί χωρίς να πεθάνουν. Και όμως, ο θάνατος είναι η μόνη κοινή μας μοίρα.

Κανείς δεν του ξέφυγε. Κι έτσι πρέπει να είναι· ο θάνατος είναι μάλλον η καλύτερη εφεύρεση της ζωής. Είναι ο παράγοντας που διαιωνίζει τη ζωή. Ξεκαθαρίζει το παλιό και κάνει χώρο για το καινούργιο. Το νέο τώρα είστε εσείς, αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακριά από σήμερα, θα γίνετε οι γέροι που προορίζονται να φύγουν.

Συγγνώμη για τον δραματικό μου τόνο, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Δεν έχετε πολύ χρόνο, μην τον σπαταλήσετε λοιπόν ζώντας τις ζωές κάποιων άλλων. Μην αιχμαλωτιστείτε από το δόγμα που λέει να ζείτε σύμφωνα με το τι νομίζουν οι άλλοι.

Μην αφήνετε τη γνώμη των άλλων να πνίξει την εσωτερική σας φωνή. Και -το σημαντικότερο- να έχετε το θάρρος να ακούτε την καρδιά και τη διαίσθησή σας.

Αυτά με κάποιο τρόπο ξέρουν ήδη τι θέλετε στα αλήθεια να γίνετε. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.

Όταν ήμουν νέος, υπήρχε μια φανταστική έκδοση που λεγόταν Ο κατάλογος όλης της γης που υπήρξε μία από της βίβλους της γενιάς μου.

Την εξέδιδε ένας τύπος που τον λεγόταν Stewart Brand και που ζούσε εδώ κοντά, στο Menlo Park. Ήταν τα τέλη της δεκαετίας του ,60, πριν τους προσωπικούς υπολογιστές και η έκδοση, έπρεπε να γίνει με γραφομηχανές, ψαλίδια και φωτογραφικές μηχανές Polaroid. Ήταν ένα είδος έντυπου google, 35 χρόνια πριν βγει το google στο internet: ήταν ιδεαλιστικό, γεμάτο γνώσεις και ωραία εργαλεία. .

Ο Stewart και οι συνεργάτες του έβγαλαν αρκετά τεύχη του κατάλογου όλης της Γης κι όταν φάνηκε πως ξεπερνιόταν, έβγαλαν ένα τελευταίο τεύχος. Είχαμε φτάσει στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και ήμουν στην ηλικία σας.

Στο οπισθόφυλλο του τελευταίου τεύχους υπήρχε μια φωτογραφία ενός αγροτικού δρόμου την αυγή, του είδους που κάποτε θα βρεθείτε να κάνετε οτοστόπ, αν είστε αρκετά περιπετειώδεις. Από κάτω έγραφε: μείνετε αχόρταγοι· μείνετε τρελαμένοι . Ήταν το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της έκδοσης λίγο πριν το κλείσιμο. Μείνετε αχόρταγοι, μείνετε τρελαμένοι. Πάντα, ευχόμουν αυτό για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτείτε και ετοιμάζεστε για κάτι καινούριο, το εύχομαι και για εσάς:

Μείνετε αχόρταγοι. Μείνετε τρελαμένοι.

Σας ευχαριστώ"

«Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!»

2011-10-04T13:15:00.000+03:00

Ο Πολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος Παπαδιανίκων-Πλύτρας «Η Αρχαία Κυπαρισσία» διοργανώνει ανοικτή ομιλία με θέμα «Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!» του Γιατρού, Ψυχολόγου και Συγγραφέα, Νίκου Σιδέρη. Η πρωτοβουλία αυτή απευθύνεται σε «συνήθεις γονείς» που μέσα σε «συνήθεις» οικογένειες ανατρέφουν «συνήθη» παιδιά. Και στην πορεία συναντούν δυσκολίες, απορίες, προβλήματα ίσως και αδιέξοδα. Όλο και συχνότερα, αυτοί οι «συνήθεις» γονείς θέτουν το ερώτημα: «Μήπως το παιδί χρειάζεται ψυχολόγο;»

Η επικοινωνιακή ικανότητα του ομιλητή σε συνδυασμό με τις γνώσεις του, διασφαλίζουν ότι η παρακολούθηση της ομιλίας του θα είναι συναρπαστική και γόνιμη εμπειρία.

Σας περιμένουμε όλους να μας τιμήσετε με την παρουσία σας.

Το Δ.Σ.

Η Εκδήλωση θα γίνει την Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011 στις 6:30 μ.μ.

στην Αίθουσα Εκδηλώσεων πρώην Δημαρχείου Παπαδιανίκων

Παπαδιάνικα, Δήμος Μονεμβασίας

Η Είσοδος θα είναι Ελεύθερη

Σεμινάρια Ορθοφωνίας

2011-10-03T14:01:00.000+03:00

Η θεατρική σκηνή «Αιθεροβάμονες»

σε συνεργασία με τη θεατρολόγο-ηθοποιό

κ. Λίλα Σταμπούλογλου

Διοργανώνει

Σεμινάρια Ορθοφωνίας

(διάρκειας τεσσάρων ωρών)

Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011

α) Στο χώρο της βιβλιοθήκης του Πολιτιστικού Συλλόγου Ασωπού (απέναντι από το Δημοτικό σχολείο Ασωπού)

Ώρα 10.30-14.30

β) Στην Κινηματογραφική Λέσχη του Συλλόγου «Πολιτιστικές Διαδρομές»

Δημοτικό Σχολείο Νομίων Μονεμβασίας.

Ώρα: 17.00- 21.00

Για τη συμμετοχή δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις.

Συμμετοχή : 20 ευρώ το άτομο

Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι την Παρασκευή

7 Οκτωβρίου στο τηλέφωνο 6979139726 ( 8 με 10 το βράδυ)

Ένας από εμάς

2011-09-29T13:31:00.002+03:00

του Ανδρέα Πετρουλάκη

Φανταστείτε έναν γιατρό που κάθεται στο κρεβάτι του αρρώστου και θρηνεί μαζί με τους συγγενείς για την ατυχία που τους έχει βρει. Έναν καθηγητή που κάνει κοπάνες με τους έφηβους μαθητές του και καπνίζει μαζί τους κρυφά στην τουαλέτα. Έναν πυροσβέστη που παρακολουθεί το σπίτι που καίγεται σφιχταγκαλιασμένος με την οικογένεια των ενοίκων. Έναν στρατηγό που συναποφασίζει με τους φαντάρους το επιχειρησιακό σχέδιο πίνοντας μπύρες στο ΚΨΜ. Έναν τροχονόμο που ρυθμίζει την κυκλοφορία με γνώμονα ποιοί κορνάρουν πιο επίμονα. Το να έρχεσαι στη θέση του άλλου σε βοηθά να κατανοήσεις το πρόβλημα. Το να ταυτίζεσαι με τον άλλον σε καθιστά μέρος του προβλήματος. Και αυτό είναι καταστροφικό όταν ο ρόλος σου είναι να λύσεις το πρόβλημα.
Αυτό το πράγμα συμβαίνει με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες. Οι προσεγγίσεις τους περιέχουν μπόλικο συναίσθημα, θυμικό και ψυχολογική φόρτιση και καθόλου τεχνοκρατικές αναλύσεις, αριθμούς και λύσεις. Παρεξηγούν την αποστολή τους ως εκπροσώπων του λαού. Δεν είναι να καθρεφτίζουν την απελπισία των πολιτών και να αναπαράγουν τα αδιέξοδά τους. Είναι να βρίσκουν τρόπους να παρακάμπτονται τα αδιέξοδα. Το “είμαι ένας από σας” είναι λαϊκισμός. Δεν θέλουμε να είσαι ένας από μας. Τους ακούμε σε συζητήσεις στη Βουλή, σε επιτροπές, σε Κ.Ο. , σε δηλώσεις. Αντί προτάσεις, οιμωγές. Αντί επεξεργασία πολιτικών, περιγραφή του εσωτερικού τους συγκλονισμού. Αντί κατάθεση προτάσεων, κατάθεση ψυχής. Αντί πολιτική, κοινωνιολογία και δημοσιογραφία. Νιώθουν λέει πίεση από τους ψηφοφόρους τους. Οι περισσότεροι δεν φαίνεται να νιώθουν πίεση από τον ιστορικό τους ρόλο σε αυτήν τη συγκυρία. Κι όμως. Αποτελούν την ευάριθμη ομάδα από την οποία περιμένουμε αποκλειστικά λύσεις. Και λύσεις αξιόπιστες και αποτελεσματικές δεν βλέπουμε ακόμα και όταν καταλαμβάνουν κυβερνητικές θέσεις. Κυρίως ψηφίζουν φόρους και πάσχουν για αυτό.
Δεν είναι λοιπόν το κύριο θέμα τα προνόμια αλλά η επάρκειά τους και η ακριβής επίγνωση του ρόλου τους. Μικρή σημασία έχει το αυτοκίνητό τους και ο κυβισμός του (χωρίς πάντως να είναι και απαραίτητο να τους παρέχεται- δεν θα ήταν πιο επιβεβλημένο να παρέχεται αυτοκίνητο στους γιατρούς του ΕΣΥ;). Μεγαλύτερη σημασία έχει ότι φαίνεται να συνεχίζουν να βαδίζουν τον δρόμο που ήξεραν και δεν δείχνουν, στην πλειονότητά τους, διάθεση να αρθούν στο ύψος των νέων περιστάσεων. Ακόμα και η διαφωνία τους και η καταψήφιση σε κρίσιμες ψηφοφορίες ουδέποτε συνοδεύτηκε από τεκμηριωμένες αναλύσεις και αντιπροτάσεις αλλά από συγκινησιακά αδιέξοδα και γυροβολιά του καημού τους στα κανάλια. Και αυτοί που παραιτούνται τούτην την ώρα λιποτακτούν-όταν ζητούσαν την ψήφο δεν είχαν βάλει πλαφόν δυσκολίας.
Οι περισσότεροι είναι έτοιμοι να αναμασήσουν το γνωστό αφελές κλισέ “οι αριθμοί ευημερούν αλλά οι άνθρωποι δυστυχούν”. Γενιές πολιτικών γαλουχήθηκαν με αυτήν την μπούρδα ενώ θα έπρεπε να τους απασχολεί το αντίθετο. Ότι είναι αδύνατο να ευτυχήσουν οι άνθρωποι αν δεν ευημερήσουν οι αριθμοί. Και οι λίγοι από αυτούς που το καταλαβαίνουν γίνονται στόχος των υπολοίπων. Γιατί στο πρόσωπό τους βλέπουν με τρόμο την νέα εποχή που δεν τους περιέχει. Επειδή είναι καθηλωμένοι στο παρελθόν.
Στην εποχή που η κυρία Μερεντίτη ζητούσε την ψήφο του λαού των Τρικάλων με το σύνθημα “Ψηφίστε Σούλα για μια θεσούλα”. Τότε που κ. Μόσιαλος ήταν απλώς ένας Καθηγητής και Διευθυντής-ερευνητής στο Τμήμα Οικονομικών της Υγείας του LSE.

Εναλλακτική κοινότητα "Πελίτι"

2011-09-25T09:34:00.003+03:00

"Από χέρι σε χέρι

και από γενιά σε γενιά

για να μην χάσουμε αύριο

αυτά που έχουμε σήμερα"

Οι βασικοί στόχοι του "Πελίτι" είναι:
η συλλογή, διατήρηση και διάδοση των ντόπιων ποικιλιών,
η ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος,
η δημιουργία μιας εναλλακτικής κοινότητας με κύριο άξονα τη διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών.

Φιλοσοφικό υπόβαθρο του "Πελίτι"
Ξεκινάμε από την άποψη ότι όλοι μας φέρουμε ευθύνη γι' αυτά που γίνονται σε προσωπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Εμείς οι ίδιοι οδηγούμε τα γεγονότα με τη στάση και τη σκέψη μας. Κατά συνέπεια ο καθένας μας κρατάει ένα μέρος από τη λύση των προβλημάτων σε προσωπικό και σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είμαστε θύματα καταστάσεων ούτε φταίνε οι άλλοι γιa αυτά που ζούμε εμείς. Εστιάζουμε την προσοχή μας στα θετικά πράγματα που γίνονται και αυτά ως δια μαγείας αυξάνουν.
Δε γνωρίζουμε τι είναι το καλό και τι το κακό. Δε γνωρίζουμε γιατί γίνονται κάποια γεγονότα. Αν δούμε τα πράγματα μέσα στην πορεία του χρόνου, αυτό που σήμερα είναι πόνος αύριο θα είναι χαρά και μετά μπορεί να είναι πάλι πόνος και ούτω καθεξής. Δεν έχει σημασία η κοινωνική ή η οικονομική μας θέση. Η σκέψη μας είναι πολύ δυνατή και αρκετή για να κατευθύνει τα πράγματα. Όλοι μαζί έχουμε ακόμη πιο μεγάλη δύναμη. Το σημαντικό δεν είναι να βλέπουμε τι κάνουν οι άλλοι αλλά τι κάνουμε εμείς. Το πρόβλημα δεν είναι αν θα βγει στην αγορά ένα καινούριο προϊόν. Το ζήτημα είναι αν θα το στηρίξουμε ή όχι. Οι πολυεθνικές κάνουν τη δουλειά τους κι εμείς τη δική μας. Δεν καταναλώνουμε και δεν στηρίζουμε τα προϊόντα που καταστρέφουν το περιβάλλον. Δεν πολεμάμε με κανέναν έξω από μας, αυξάνουμε τη συνειδητότητά μας και αυτό είναι αρκετό για να φέρει τεράστιες αλλαγές.

Οι μέρες της αφθονίας τους να είναι μετρημένες!

2011-09-21T14:24:00.002+03:00

Δεν πληρώνουμε την κρίση τους!

Κυριακή 18/9 στο Σύνταγμα

Μετά τις επισκέψεις των διεθνών τοκογλύφων ήρθε τελικά να μας παλουκωθεί η "task force" (Ομάδα Δράσης) της Κομισιόν για να επιβλέπει αν τηρούνται οι συμφωνίες ξεπουλήματος των ζωών μας στην τρόικα και την κομισιόν. Ζούμε και επίσημα πια σε συνθήκες απόλυτης κατοχής από το κεφάλαιο, τις πολυεθνικές και τις τράπεζες.

Το "πείραμα" της Ελλάδας πέτυχε! Η ανεργία και οι απολύσεις έφτασαν στα ύψη, οι μηδαμινές κοινωνικές παροχές του παρελθόντος εξανεμίστηκαν. Βιώνουμε την καταπάτηση όλων των υποτυποδών δικαιωμάτων μας με το ξεπούλημα της υγείας, της παιδείας, με την επισφάλεια στην εργασία. Ταυτόχρονα κάθε μέρα ξεπετάγονται νέοι φόροι μαζί με νέες "τιμωρίες" αν δεν υποκύψουμε στους εκβιασμούς τους.

Το τελευταίο κατόρθωμα είναι ο ληστρικός φόρος, του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας που ήρθε να προστεθεί στην ήδη ασφυκτική καθημερινότητά μας και που έχει προκαλέσει κοινωνική αγανάκτηση και απελπισία. Δεν φτάνουν οι μειώσεις μισθών, οι απολύσεις, η αυθαιρεσία των συνεχών αυξήσεων του ΦΠΑ (23% ακόμα και στα βασικά προϊόντα διατροφής) αλλά και των αυξήσεων τιμών σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης -τις μετακινήσεις, τη θέρμανση, κ.ά- τώρα οι εξουσιαστές κεφαλαιοκράτες ζητάνε να πληρώσουν αυτό το χαράτσι για δεύτερη και τρίτη φορά όλοι όσοι έχουν σπίτι (σαν να πρόκειται για κεφαλαιοκράτες μεγαλοϊδιοκτήτες), χωρίς να εξαιρούνται οι άνεργοι, αλλά αφήνοντας παράθυρα εξαίρεσης στην τεράστια εκκλησιαστική περιουσία (αντί να την δημεύσει)! Το εξωφρενικό είναι ότι προσπαθούν να εισπράξουν χρήματα, χρησιμοποιώντας την ΔΕΗ και απειλώντας να στερήσουν από τον κόσμο βασικές παροχές επιβίωσης όπως το ηλεκτρικό ρεύμα, αν δεν υπακούσει.

Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι αυτό που ονομάζουν οικονομική κρίση, δεν είναι παρά ένα παιχνίδι του καπιταλισμού, που προσπαθεί να μας εξαθλιώσει και να συσσωρεύσει ακόμα περισσότερο πλούτο στα χέρια ελαχίστων. Είναι ο πόλεμος που κήρυξε το κεφάλαιο ενάντια στις κοινωνίες των ανθρώπων (σήμερα είμαστε εμείς, αλλά αυτός ο πόλεμος σταδιακά αποκτά παγκόσμια χαρακτηριστικά) με σκοπό να εξαθλιώσει και να μας μετατρέψει όλους σε δούλους και υποτακτικούς.

Η δική μας απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη, από την γενικευμένη εξέγερση και τη συλλογική αντίσταση!
Έφτασε η στιγμή να σταματήσουμε να πληρώνουμε οποιοδήποτε φόρο, τέλος, ή όπως αλλιώς ονομάζουν τις ληστείες τους!
Να βγούμε όλες και όλοι στους δρόμους (εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, μαθητές) και να ακυρώσουμε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, να αποτρέψουμε μαζικά και συλλογικά πιθανές διακοπές ρεύματος!
Να ξαναζωντανέψουμε τις αξίες της αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας.
Έφτασε η ώρα να αρνηθούμε συλλογικά την εξαθλίωση που μας επιφυλάσσουν, να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και να την απελευθερώσουμε από τον καπιταλισμό!

πηγή: http://athens.indymedia.org/

Το δόγμα του σόκ

2011-09-20T07:03:00.000+03:00

tvxs.gr | Το δόγμα του σοκ by tvxorissinora

Ας λήξουν

2011-09-19T07:12:00.001+03:00

Εισαγωγικό εργαστήρι φυσικής δόμησης 13-16/10 στη Σελλασία

2011-09-13T18:09:00.002+03:00

Στη Σελλασία θα πραγματοποιηθεί το επόμενο εργαστήρι με θέμα τη φυσική δόμηση και το cob.

Θα γνωρίσουμε το χώμα και το άχυρο σαν δομικά υλικά και θα μυηθούμε στις κατασκευές με τη χρήση φυσικών υλικών και θα επιχειρήσουμε μια μεγάλη γκάμα από μικρο-κατασκευές με στόχο να υπάρξει μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα των δυνατοτήτων του ταπεινού χώματος.

Θεματολογία:

-Επιλογή των κατάλληλων υλικών για χτίσιμο.
-Θεωρία του πηλού.
-Θεμελίωση και τοιχοποιίες από φυσικά υλικά
-Επιχρίσματα.
-Πατώματα
-Φυσικές βαφές.
-Ενεργειακός σχεδιασμός.

Πρόγραμμα δραστηριοτήτων: Στόχος είναι να υπάρχει καθημερινά μια οκτάωρη (+) ενασχόληση με ενδιάμεση διακοπή για ελαφρύ γεύμα και θεωρία.

Τόπος: Το κτήμα της Κλεόνης στη Σελλασία. Ένας ελαιώνας 150 στρεμμάτων στις παρυφές του Ταΰγετου.
Χρόνος: Από Πέμπτη 13 έως και Κυριακή 16 του Οκτώβρη. Η συγκέντρωση και η ενημέρωση των συμμετεχόντων θα γίνει το απόγευμα της Πέμπτης.

Διαμονή: Με σκηνές στο χώρο του εργαστηρίου.

Κόστος συμμετοχής: 100€ ανά άτομο, ποσό που συμπεριλαμβάνει και την διατροφή (πρωϊνό, γεύμα, δείπνο).

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: Τηλεφωνήστε στο 6974065695 (Παναγιώτης Παρασκευόπουλος) ή στείλτε mail στο pparask802@gmail.com

Χτίζοντας Σήμερα για το Αύριο

2011-09-03T09:03:00.009+03:00

Το σπίτι μας είναι προέκταση του εαυτού μας. Αντικατοπτρίζει τα συναισθήματά μας για το περιβάλλον και ταυτόχρονα τα διαμορφώνει. Όπως λοιπόν το κέλυφος ενός μαλακίου είναι και μέρος του, έτσι και το σπίτι μας είναι μέρος του εαυτού μας. Πρέπει να ταιριάζει με τις ανάγκες μας και να μας παρέχει ασφάλεια και άνεση.

Δεν είναι όμως όλα τα σπίτια και εργασιακά περιβάλλοντα όπως περιγράφηκε επάνω ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις επιδρούν αρνητικά στην υγεία μας.

Το τι καθιστά ένα σπίτι υγιεινό ή όχι είναι αρκετά πολύπλοκο σαν ερώτημα. Το καλύτερο βαρόμετρο για πάρουμε μια τέτοια απόφαση είναι το πώς αισθανόμαστε όταν περνούμε κάποιο χρόνο εκεί.

Το πώς αισθανόμαστε για το σπίτι μας μπορεί να επηρεασθεί από πολλούς παράγοντες. Η ποιότητα του αέρα, ο θόρυβος, το φως, οι κραδασμοί και πολλοί άλλοι παράγοντες μπορούν να διαμορφώσουν τη σχέση μας με το σπίτι μας. Κάποιοι μας επηρεάζουν πιο πολύ φυσικά και κάποιοι άλλοι ψυχολογικά.

Το να ζεί κάποιος σε ένα φυσικό σπίτι είναι ζωτικής σημασίας για την σωματική και πνευματική του υγεία.

Σε μία από τις πιο αρχαίες τεχνικές χτισίματος με γήινα υλικά, το κομπ, χρησιμοποιούνται τα χέρια και τα πόδια για να σχηματιστούν μάζες πηλού αναμεμιγμένου με άμμο και άχυρο οι οποίες τοποθετούνται η μία πάνω στην άλλη διαμορφώνοντας έτσι μονολιθικές κατασκευές με μεγάλη σταθερότητα. Η λέξη κομπ προέρχεται από μια παλιά αγγλική λέξη cob που σημαίνει σβώλος.

Η διαφορά του κομπ από το κτίσιμο με πλίνθους συνίσταται στην ευκολία της κατασκευής και την ελευθερία του σχεδιασμού. Εφόσον δεν απαιτούνται ίσιες φόρμες ή καλούπια το ίδιο το υλικό οδηγεί σε οργανικά σχήματα: καμπύλοι τοίχοι, θόλοι και αψίδες. Χτίζοντας με το κομπ είναι εμπειρία παρόμοια με γλυπτική με πηλό.

Τα γήινα σπίτια είναι δροσερά το καλοκαίρι και ζεστά τον χειμώνα. Η αντοχή τους σε μια μεγάλη γκάμα καιρικών συνθηκών τα κάνει άνετα και βιώσιμα στα πιο κρύα κλίματα αλλά και συνθήκες ερήμου. Οι τοίχοι με πάχος που κυμαίνεται από 40 έως και 60 εκατοστά έχουν τεράστια θερμική μάζα και επαρκή μόνωση ειδική για χρήση παθητικών ηλιακών συστημάτων θέρμανσης. Απαιτείται ελάχιστη πρόσθετη θέρμανση τον χειμώνα και καθόλου ψύξη ακόμη και τις πιο ζεστές μέρες. Το κομπ χρησιμοποιήθηκε επί χιλιετίες ακόμη και στις σκληρές κλιματολογικές συνθήκες των βρετανικών ακτών στο ύψος των Αλεούτιων νήσων. Χιλιάδες άνετα και γραφικά σπίτια από κομπ στην Αγγλία κατοικούνται συνέχεια εδώ και αιώνες έχοντας μάλιστα και πολύ μεγάλη τρέχουσα εμπορική αξία.

Η αναγέννηση του κομπ ξεκίνησε στην Αμερική όπου απολαμβάνει μια συνεχώς αυξανόμενη δημοσιότητα όχι μόνο λόγω των παραπάνω αναφερομένων πλεονεκτημάτων αλλά και από την δυνατότητα που προσφέρει στον ιδιοκτήτη – κατασκευαστή να αποφύγει τα τεράστια οικονομικά φορτία και τις δεσμεύσεις που συνεπάγεται η αγορά κατοικίας.

Αυτή η αρχαία τεχνική δεν συνεισφέρει στην καταστροφή των δασών, την κατασπατάληση των ορυκτών πόρων, την μόλυνση και ούτε εξαρτάται από βιομηχανικά υλικά και βαριά μηχανήματα. Η γη είναι μη τοξική και τελείως ανακυκλώσιμη. Σ’ αυτή την εποχή της περιβαλλοντολογικής υποβάθμισης και της έλλειψης φυσικών πόρων με τις χιλιάδες κρυμμένες τοξίνες στα σπίτια μας δεν είναι λογικό να επιστρέψουμε στο πιο αθώο φθηνό και υγιεινό οικοδομικό υλικό;

Περισσοτερες λεπτομερεις στο http://www.cob.gr/

Στο βιντεάκι που ακολουθεί ένας ημίγυμνος γίγαντας μιλάει για τον πηλό και το cob...

4 p.i.g.s and a square

2011-09-03T07:09:00.000+03:00

από http://realdemocracygr.wordpress.com/
http://www.amesi-dimokratia.org/

Tania Cirilo

2011-08-31T09:48:00.000+03:00

Περιβαλλοντική Κοινωνική Νοημοσύνη: Ζώντας σε αρμονία με το περιβάλλον

2011-08-26T15:17:00.007+03:00

Συζήτηση με το διευθυντή της «Οργάνωση Γη» κ.Χ.Ζούρα

Τι είναι η Περιβαλλοντική Κοινωνική Νοημοσύνη;

Η Περιβαλλοντική Κοινωνική Νοημοσύνη, αποτελεί έναν διαφορετικό τρόπο αντίληψης και συμπεριφοράς, που βασίζεται στην ενημέρωση, εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας πάνω στα σύγχρονα περιβαλλοντικά προβλήματα, έτσι ώστε οι σύγχρονοι άνθρωποι να είναι σε θέση να εντοπίζουν και να υιοθετούν μέσα από την καθημερινή τους συμπεριφορά μια στάση ζωής ικανή να συνεισφέρει στη διαφύλαξη του περιβάλλοντος και ταυτόχρονα να συμβάλλει στην συλλογική ευημερία και την διαρκή άνοδο της ποιότητας ζωής.

Είναι η ώρα πια να συνειδητοποιήσουμε ότι η ευημερία του ανθρώπινου πολιτισμού εξαρτάται από τις “υπηρεσίες του οικοσυστήματος” όπως το νερό, ο αέρας, η βλάστηση, το έδαφος, η αλιεία, η ξυλεία κ.α. Τα δημόσια αυτά αγαθά δεν υπόκεινται φυσικά στους νόμους της αγοράς ούτε μπορούν να τιμολογηθούν αλλά μας προσφέρονται δωρεάν από τη φύση. Εξαιτίας αυτού, η απώλεια τους συχνά δεν προσμετράται με τους κοινούς όρους που λειτουργεί το σημερινό οικονομικό σύστημα και έτσι μπορεί να συνεχίζει αμείωτη και χωρίς να γίνεται εγκαίρως κατανοητό το μέγεθός της.

Η αύξηση του πληθυσμού, η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών (ιδίως προς την κατεύθυνση των τροφών που απαιτούν δαπάνη μεγάλων ποσοτήτων φυσικών πόρων, όπως το κρέας των μαζικά εκτρεφόμενων ζώων), η αστικοποίηση και η διαρκής επέκταση των πόλεων (σήμερα το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικές περιοχές), η αλλαγή του κλίματος και πολλοί άλλοι παράγοντες, προκαλούν την ταχύτατη αφαίρεση φυσικών πόρων από τη γη, τη μείωση της βιοποικιλότητας και τη συνεχή υποβάθμιση των οικοσυστημάτων μας. Ακολούθως, αυτές οι αλλαγές επηρεάζουν μια σειρά από κοινωνικούς παράγοντες και δείκτες, όπως τα μοντέλα διαβίωσης και οι καταναλωτικές αξίες, με αποτέλεσμα ο σημερινός πολιτισμός να βαδίζει σε ένα εντελώς ασταθές έδαφος: δεν απειλείται μόνο η κοινωνική συνοχή, αλλά και η ψυχική υγεία του ατόμου και του συνόλου καθώς και το αίσθημα ασφάλειας. Όλα όσα επιζητεί δηλαδή ο άνθρωπος για να ζει αρμονικά με τον εαυτό του, τους συνανθρώπους του και τη φύση.

Υιοθετώντας μια φιλοσοφία που δεν θέτει στην κορυφή των σχέσεων μεταξύ ανθρώπου, φύσης και πλουτοπαραγωγικών πηγών τον άνθρωπο αλλά αποσκοπεί στην συνεργατική συμβίωση ανθρώπου και φύσης, είμαστε βέβαιοι ότι η ανθρωπότητα μπορεί να σχεδιάσει εξ αρχής το μοντέλο της παραγωγής και της κατανάλωσης, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η αειφορία της φύσης και των φυσικών πόρων και να διασφαλισθεί η ομαλή συνέχιση της προσφοράς των υπηρεσιών που παρέχουν τα οικοσυστήματα στην ανθρωπότητα.

Ο δρόμος αυτός περνάει μέσα από την διάδοση της Περιβαλλοντικής Κοινωνικής Νοημοσύνης.

Πως μπορεί να διαμορφωθεί στην σύγχρονη δυτική κοινωνία;

Στην Οργάνωση Γη πιστεύουμε ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την συλλογική εμπειρία που συγκεντρώσαμε ως ανθρώπινος πολιτισμός, από τις απαρχές της ιστορίας μέχρι σήμερα, για να δημιουργήσουμε έναν βιώσιμο, αισιόδοξο και πιο δίκαιο κόσμο.

Το πώς μπορεί να γίνει αυτό περνάει μέσα από συγκεκριμένες διόδους. Η πρώτη και σημαντικότερη δίοδος είναι η επανεκπαίδευση όλων μας σε νέες μορφές ανάπτυξης, με βάση την τοπική κοινωνική συνεργασία, τόσο σε ατομικό/οικογενειακό επίπεδο όσο και σε συλλογικό με την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών.

Χρειαζόμαστε όμως επιπλέον:

· Την μετάβαση σε ένα εξ’ ολοκλήρου ανανεώσιμο μοντέλο παραγωγής ενέργειας, σε συνδυασμό με ένα μοντέλο κατανάλωσης που εξοικονομεί ενέργεια, διασφαλίζοντας παράλληλα υψηλή ποιότητα ζωής και ίσες ευκαιρίες για όλους.

· Ένα μοντέλο αειφόρου κατανάλωσης, με επιλογή αγαθών που έχουν μακρά διάρκεια ζωής, επαναχρησιμοποιούνται, ανακυκλώνονται, και το κυριότερο, είναι αγαθά που η διαδικασία παραγωγής τους δεν επιβαρύνει την γη.

· Εξασφάλιση της πρόσβασης όλων των ανθρώπων σε επαρκείς ποσότητες καθαρού νερού και τροφίμων, και επίσης σε βασική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εκπαίδευση.

· Αναγνώριση και αποδοχή από το κοινωνικό σύνολο μιας νέας γενιάς δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων της φύσης.

· Την επιστροφή των ανθρώπων της πόλης σε μία σχέση συχνής άμεσης επαφής με την γη.

· Συλλογική, μη προσωποκεντρική διακυβέρνηση.

· Πνευματική και συναισθηματική ανάπτυξη μέσω της κοινωνικής συνεργασίας και αλληλεγγύης.

· Αποδοχή και ενσωμάτωση της τέχνης στην καθημερινή ζωή.

· Συνεχή περιορισμός της βίας ως την τελική εξάλειψη της.

Ο στόχος μιας καλύτερης ζωής, που θα διασφαλίζει την αειφορία του ανθρώπινου είδους και της φύσης, είναι στο χέρι μας.

Ποιές είναι οι οικολογικές πρακτικές που μπορούμε να εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή;

Εμείς προτείνουμε ορισμένες πολύ απλές και εύκολες αλλαγές στις καθημερινές μας διατροφικές και καταναλωτικές συνήθειες και βέβαια σε σχέση με την χρήση ενέργειας.

Το πρώτο σημαντικό βήμα έχει να κάνει με την διατροφή μας. Αποφεύγουμε την συχνή κατανάλωση κόκκινου κρέατος, ιδίως βοδινού, καθώς για την παραγωγή κάθε κιλού κρέατος απαιτείται δαπάνη πολύ μεγάλων ποσοτήτων δημητριακών και νερού.

Το δεύτερο είναι να επιλέγουμε για το τραπέζι μας εποχικά προϊόντα, διότι τα εκτός εποχής συνεπάγονται πρόσθετη κατανάλωση ενέργειας (πχ θερμοκήπια) και πρόσθετες εισροές φυτοφαρμάκων και χημικών λιπασμάτων. Ακόμη και αν μιλάμε για βιολογικά προϊόντα, πάλι θα πρέπει να θυμόμαστε ότι για τα εκτός εποχής προϊόντα καταναλώνεται περισσότερη ενέργεια για την παραγωγή τους.

Τρίτο βήμα, η κατανάλωση τοπικών προϊόντων, όσων δηλαδή παράγονται σε ακτίνα 200-300 χιλιόμετρα από τον τόπο κατοικίας. Τα τοπικά προϊόντα δεν ξοδεύουν τεράστιες ποσότητες ενέργειας, ούτε συμβάλλουν με πρόσθετες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα για να μεταφερθούν από μακριά, συχνά από την άλλη άκρη του κόσμου όπως συμβαίνει με τα μη τοπικά, ακόμη κι αν πρόκειται για βιολογικά προϊόντα.

Τέταρτο βήμα, αυτοκατανάλωση. Το να καλλιεργούμε στον κήπο μας τα λαχανικά μας και να μαζεύουμε τις ελιές από το ξεχασμένο λιοστάσι του παππού αντί να τις αφήνουμε να πέφτουν στην γη και να σαπίζουν, είναι πρακτικές εξαιρετικά μεγάλης σημασίας. Επίσης, σημαντική διάσταση της αυτοκατανάλωσης είναι να παράγουμε μόνοι μας κάποια προϊόντα από πρώτες ύλες, όπως πχ ζυμαρικά, μαρμελάδες, σαπούνι κα. Με την αυτοκατανάλωση εξοικονομούμε σημαντικούς ενεργειακούς πόρους, αλλά και πολύτιμους εδαφικούς και υδατικούς πόρους.

Περνώντας στην σφαίρα της κατανάλωσης, το αποφασιστικό βήμα που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδεχθούμε την αξία πως ό,τι παλιώνει δεν είναι αναγκαστικά παλιό. Με άλλα λόγια, μπορούμε να διαλέγουμε τα αγαθά που αγοράζουμε να έχουν μακρά διάρκεια ζωής, να είναι επισκευάσιμα και βέβαια όταν χρειάζεται να τα επισκευάζουμε. Επίσης, όταν κάτι δεν μας χρειάζεται πια, όπως πχ ένα παιδικό έπιπλο, αντί να το πετάμε έστω και στην ανακύκλωση είναι προτιμότερο να το πουλάμε ως μεταχειρισμένο ή να το χαρίζουμε σε κάποιον άλλον. Μια παιδική κούνια μπορεί να έχει χρόνο ζωής μέχρι και 30 χρόνια, γιατί θα πρέπει να την «ανακυκλώνουμε» μόλις το παιδί μεγαλώσει;

Συμπληρωματικά , σε σχέση με την διαχείριση των υλικών, ισχύουν πάντα όσα το οικολογικό κίνημα προτρέπει να κάνουμε: Να προτιμάμε επαναχρησιμοποιούμενα υλικά, να ανακυκλώνουμε, να αποφεύγουμε αγορές με πολλές συσκευασίες και επισυσκευασίες, γενικά να μειώνουμε τον όγκο των απορριμμάτων μας.

Τέλος, σε σχέση με την ενέργεια, οι βιοκλιματικές παρεμβάσεις στο σπίτι έχουν πολύ μεγάλο αποτέλεσμα: μονώσεις στους τοίχους και τις ταράτσες, διπλά τζάμια και άλλες κτιριακές παρεμβάσεις. Δεν είναι όμως εφικτό, οικονομικά και πρακτικά να γίνουν τέτοιου είδους παρεμβάσεις από όλους. Όλοι όμως μπορούμε να φυτέψουμε μερικά φυτά στις μεσημβρινές προσόψεις των σπιτιών, να βάλουμε ανεμιστήρες οροφής αντί για air condition (αυτό και αν συμφέρει οικονομικά), να βάλουμε ηλιακό θερμοσίφωνα ή και φωτοβολταϊκά στην στέγη (υπάρχουν προγράμματα με ελκυστικές χρηματοδοτήσεις από τις τράπεζες).

Πέρα από το σπίτι, μια απλή αλλαγή που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανταλλάξουμε οχηματοχιλιόμετρα που κάνουμε με ΙΧ είτε με το ποδήλατο – εφ’ όσον υπάρχουν επαρκείς συνθήκες οδικής ασφάλειας- είτε με το βάδισμα. Μισή – μία ώρα λιγότερο καθισιό στον υπολογιστή και αντικατάσταση με βάδισμα (επειδή φυσικά το βάδισμα χρειάζεται κάποιον χρόνο), είναι κάτι που μπορούμε όλοι να κάνουμε εύκολα, με ευεργετικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την μεγάλη εξοικονόμηση ενέργειας που θα επέλθει. Σε όλα αυτά, ας προσθέσουμε την δυνατότητα για περισσότερες μετακινήσεις με μέσα δημόσιας συγκοινωνίας, την αλλαγή του βενζινοκίνητου αυτοκινήτου με υβριδικό και γιατί όχι την από κοινού χρήση αυτοκινήτου με φίλους ή γείτονες.

Αν αυτές οι απλές πρακτικές εφαρμοστούν από όλους, οι ωφέλειες για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής θα είναι θεαματικές.

ΠΗΓΗ: in.gr

Ενδοδιάσταση

2011-08-25T08:32:00.002+03:00

Μετά τις εξαίρετες περσινές εμφανίσεις τους,

πάλι μαζί γιά μιά βραδία, σήμερα στο asopitan.

Τάσος Σταματάκος - Θοδωρής Περδίκης
Ειρήνη Κυριακουλάκου - Αντώνης Ρουβέλας

ΘΕΡΙΝΟ ΣΙΝΕΜΑ - ΜΠΟΖΑΣ 2011

2011-08-23T17:26:00.000+03:00

ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2011

προβολη της γνωστης μουσικης ταινιας

με εξακαναλο ηχο........

PINK FLOYD - THE WALL dolby surround 5.1

Γκρεμίστε το τείχος!

Το άλμπουμ των Pink Floyd το 1979, The Wall, ήταν και θα είναι από τα αριστουργήματα της ροκ και της σύγχρονης μουσικής γενικά. Είναι ομοιογενές ως θέμα και αναζητεί τη βαθιά έννοια της ύπαρξης, μέσα σε μια κοινωνία τόσο ημιτελή όσο και η ανθρώπινη φύση. Το 1982 ο γνωστός Εγγλέζος σκηνοθέτης Alan Parker (Το Εξπρές του Μεσονυχτίου, Μπέρντι, Ο Δαιμονισμένος Άγγελος) συνεργάστηκε με τον frontman των Floyd, Roger Waters (που ανέλαβε το σενάριο) και δώσανε μια οπτική εκδοχή που, παρότι κάποιοι θέλουν να την αγνοούνε, είναι και η ίδια πολύ κοντά στο αριστούργημα.

Οι Floyd, γράφοντας το The Wall, επιλέξανε μια ακραία περίπτωση, από αυτές που έχτισαν τη Βρετανία, στη μεταπολεμική περίοδο. Συνδυάζουν την απώλεια από τον μεγάλο πόλεμο, με την αυστηρή μητέρα, το κακοστημένο εκπαιδευτικό σύστημα, τη σεξουαλική απελευθέρωση, την άνοδο των ειδώλων της μουσικής και της βίας και τελικά το απολυταρχικό καθεστώς, μια εύκολη εναλλακτική της ανθρωπότητας. Το πόσο έχουμε απομακρυνθεί από όλα αυτά, είστε σε θέση να αναλογιστείτε, κοιτάζοντας απλά το δέκτη της τηλεόρασης σας.

Υπόθεση

Ο Πινκ μεγάλωσε με την υπερπροστατευτική του μητέρα αφού ο πατέρας του "έπεσε υπέρ πατρίδος" κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Πινκ, που είναι εθισμένος στα ναρκωτικά αποφασίζει να χτίσει ένα "τείχος" μεταξύ του ιδίου και του έξω κόσμου προκειμένου να προστατέψει τον εαυτό του από τον έξω κόσμο. Δυστυχώς όμως, όσους τοίχους και να υψώσει κανείς, ποτέ δεν θα είναι τελείως προστατευμένος...

Κριτική Σύνοψη

Ένα μεγαλούργημα ήχου και εικόνας. Η ταινία δεν προδίδει πουθενά το αυθεντικό άλμπουμ των Pink Floyd και ακολουθεί, κατά πόδας, τα σκληρά μηνύματα που εμπεριέχει. Είναι περισσότερο μια εμπειρία, ένα ταξίδι στον εσωτερικό μας υπαρξισμό, ένα τραγούδι που θα σιγοτραγουδάμε για καιρό. Μπορεί να σε σημαδέψει, μπορεί, ταυτόχρονα, να σε ξενίσει, να σε απωθήσει. Αν καταφέρεις να μπεις στο νόημα, ίσως βρεις λόγους να κλάψεις για τον ίδιο σου τον εαυτό. Ο Alan Parker σε μεγάλη φόρμα, κόβει και ράβει σκηνές και τραγούδια, σαν μαχαίρια στην καρδιά. Πέφτει, βέβαια, στο παράπτωμα της υπεροψίας και του επιτηδευμένου αριστουργήματος, αλλά η μεγαλομανία του είναι καλοδεχούμενη, όταν υπάρχει τόσο ζωντανό και ατόφιο υλικό.

Ηρεμήστε, καθίστε αναπαυτικά, πάρετε μια βαθιά ανάσα και αν νιώσετε πως κάτι σας ενοχλεί είναι απλά ένα μικρό τσίμπημα στη ψυχή.

Παίζουμε οικολογικά

2011-08-22T19:22:00.001+03:00

.

'Ενα "εναλλακτικό" μουσικό video για το περιβάλλον, με τη συμμετοχή 77 καλλιτεχνών.

Παίζουμε οικολογικά.

Συνέντευξη του Ν.Λυγερού

2011-08-19T08:16:00.002+03:00

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού στην ραδιοφωνική εκπομπή “Αφύλακτη διάβαση”
με τον Μίκη Κασάπη Τρίτο Πρόγραμμα ΡΙΚ
11/08/2011

από hellenicspace - ΣχΣ

Η ωραία και το τέρας

2011-08-18T08:30:00.000+03:00

Στα εννέα χρόνια της ζωής της η Ρέιτσελ Μπέκγουιθ πρόλαβε να δωρίσει τρεις φορές τις κοτσίδες της. Η πρώτη φορά ήταν στα πέντε της: στο σχολείο πληροφορήθηκε πως μια οργάνωση (Locks of Love ή Κοτσίδες της Αγάπης) συγκέντρωνε μαλλιά για να φτιάχνει περούκες για παιδιά που πάσχουν από καρκίνο. Η Ρέιτσελ δεν δίστασε καθόλου. Εβαλε τη μητέρα της Σαμάνθα να την κουρέψει και μετά περίμενε να ξαναμεγαλώσουν τα μαλλιά της. Και τα έκοψε και πάλι. Η τρίτη φορά ήταν στις 23 Ιουλίου, την ημέρα που σκοτώθηκε σε τροχαίο: οι γονείς της δώρισαν τα όργανα της Ρέιτσελ μαζί με την τελευταία της κοτσίδα.
Είχε κλείσει τα 9 στις 12 Ιουνίου. Στους συγγενείς και τους φίλους είχε πει: «Αντί να μου κάνετε δώρο, δωρίστε 9 δολάρια σ' αυτούς που φτιάχνουν πηγάδια για όσους δεν έχουν πόσιμο νερό». Είχε ακούσει μια μέρα στην εκκλησία να μιλούν για τη λειψυδρία που απειλεί τον κόσμο και για την Charity: water, μία από τις πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις που συγκεντρώνουν κεφάλαια για ανθρωπιστικά προγράμματα που συνδέονται με το νερό. Και είχε αποφασίσει να κάνει κάτι, να μπει στη μέση. Με τη μητέρα της, ήρθαν σε επαφή με την οργάνωση. Στον ιστότοπο (www.charitywater.org) εξακολουθεί να υπάρχει η σελίδα της: «Σας παρακαλώ, βοηθήστε με. Στους δωρητές θα στείλουμε τη φωτογραφία των πηγαδιών και τις γεωγραφικές συντεταγμένες από το Google Earth. Ο στόχος μου είναι να συγκεντρώσω 300 δολάρια».
Η Ρέιτσελ ζούσε στο Σιάτλ, ένα παιδί της εποχής της, των ηλεκτρονικών υπολογιστών και του Google Earth. Ηταν τρελά ερωτευμένη με τον τραγουδιστή - είδωλο των παιδιών Τζάστιν Μπίμπερ, αν και η μητέρα της λέει πως δεν τολμούσε να το παραδεχτεί. Πιθανόν να είχε ζητήσει από τον Τζάστιν (ο οποίος είναι κι αυτός χορηγός της Charity: water) να βγάλει σε δημοπρασία έναν χορό μαζί του για να συγκεντρώσει λίγα ακόμη δολάρια για την έκκληση των γενεθλίων της, που είχε σταματήσει στα 280 δολάρια. Ομως τις τρεις ημέρες που η Ρέιτσελ πέρασε αναίσθητη στο κρεβάτι του νοσοκομείου, αφηγείται ο Νίκολας Κριστόφ στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», οι φίλοι της τής ψιθύρισαν στ' αυτί πως μπορεί να είναι ικανοποιημένη: οι δωρεές στο όνομά της είχαν ξεπεράσει κατά πολύ όχι μόνο τον στόχο της, αλλά και τα 50.000 δολάρια που είχε καταθέσει ο ίδιος ο Μπίμπερ. Στις 25 Ιουλίου, μετά την κηδεία, η μητέρα της έγραψε ένα ευχαριστήριο ποστ : «Ξέρω πως η Ρέιτσελ χαμογελάει!».
Μακάρι να γελούσε με τον τρόπο που σκέπτονται οι ενήλικοι, με τους μηχανισμούς της μετά θάνατον διασημότητας και με τον μικρό Σάιμον που έστειλε 5 δολάρια - «αν και ήθελα να δώσω περισσότερα, αλλά είμαι μόνον 8 ετών και αυτό είναι το εβδομαδιαίο χαρτζιλίκι μου». Ή και με τον κυνισμό μας, που θα κάνει κάποιους να πουν πως ήταν... η νταλίκα. Αν δεν σκοτωνόταν εκείνο το Σάββατο του Ιουλίου στον αυτοκινητόδρομο από μια νταλίκα που έπεσε πάνω στο αυτοκίνητο με το οποίο ταξίδευε η Ρέιτσελ με την οικογένειά της, τραυματίζοντας θανάσιμα μόνον εκείνη, ίσως κανείς να μη μάθαινε για την παράξενη γιορτή των γενεθλίων ενός κοριτσιού από την περιφέρεια του Σιάτλ. Τα χρήματα που συγκέντρωνε για να ανοίξουν πηγάδια στο Κονγκό ή το Μπανγκλαντές θα είχαν μείνει στα 280 και δεν θα είχαν ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο δολάρια. Ο Κριστόφ δεν θα είχε γράψει το εμπνευσμένο άρθρο του, στο οποίο αναγορεύει την Ρέιτσελ σε θετικό σύμβολο της πιο νέας γενιάς. Αν δεν ήταν εκείνη η νταλίκα, η Ρέιτσελ θα είχε βάλει μπροστά το νέο της σχέδιο έτοιμη να κόβει τις μπούκλες της ξανά και ξανά.

από τα ΝΕΑ

Trio

2011-08-17T09:14:00.000+03:00

Φεύγοντας απ' τη Μονοβασιά

2011-08-13T18:59:00.001+03:00

Πανάρχαιες ελιές, κούφιοι κορμοί συστραμμένοι˙
το δύστυχο σταχτί˙ το καπνισμένοι κίτρινο˙
ίσκιοι των σύννεφων στους απέναντι λόφους.

Ερχεται υπάκουο το μακρινό, σε κοιτάει απ' το πλάι˙
ξεχνάς εκείνο που 'θελες να του ζητήσεις˙ το χέρι σου
αφηρημένο περπατά στη μαλακιά ράχη του ζώου.
Ηταν αυτό; Και τι ήταν; Αντεστραμμένος χρόνος;

Οι γριές τυλίγουνε τα πόδια τους μ' εφημερίδες,
τα δένουνε με σπάγκους. Προφυλάξεις, προφυλάξεις, -
ω, σιωπηλή διάρκεια˙ καθόμαστε χάμου στο χώμα
μ' ένα καλάθι φραγκόσυκα, με το 'να παπούτσι του δρομέα, -
κι αυτή η επίμονη γυναίκα, η αποστεωμένη, η άγρια,
κάτω απ' το δέντρο, μες στην πεισμωμένη λάμψη,
κρατώντας στα δυο χέρια της το απαρηγόρητο βρέφος.
Τότε ακριβώς ήταν που μάθαμε πως τίποτα δεν είχε χαθεί.

γιάννης ρίτσος

από κόκκινη κίσσα - poema

ΠΛΥΤΡΑ -ΠΑΠΑΔΙΑΝΙΚΑ-ΑΣΩΠΟΣ

2011-08-09T13:28:00.002+03:00

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΣΩΠΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ

ο μιλτος πασχαλιδης στο ασωπιταν στις १०/8

2011-08-06T20:53:00.003+03:00

την τεταρτη στις 10/8 θα εχουμε την ευκερια να ακουσουμε απο κοντα στο ασωπιταν τον μιλτο πασχαλιδη, ενα καλλιτεχνη που εχει διαγραψει την δικη του πορεια στο ελληνικο τραγουδι.

ΠΟΔΗΛΑΤΟΠΑΡΕΑ: Η πρώτη δανειστική ποδηλατολέσχη στην Πλύτρα

2011-08-02T00:03:00.005+03:00

Η πρώτη μας ποδηλατοβόλτα στη Λακωνία!

Μετά τη μετακόμιση της λέσχης μας από την πόλη της Αθήνας, είμαστε σχεδόν έτοιμοι για την πρώτη "αναγνωριστική" μας ποδηλατοβόλτα στο τοπίο και τους δρόμους του δήμου Μονεμβασιάς.

Συγκεκριμένα θα συναντηθούμε στην Πλύτρα του δημοτικής ενότητας Ασωπού το απόγευμα του Σαββάτου 6/8/2011 και θα κατευθυνθούμε στην παραλία του Μποζά διασχίζοντας τα χωριά Παπαδιανικα και Ασωπό. Εκεί μπορούμε να κανουμε στάση 45 λεπτων για ξεκούραση και καμιά βουτιά στα νερά της παραλίας και να αναχωρησουμε για το δρομο της επιστροφης για Πλυτρα στις 20:30, μετά το ηλιοβασίλεμα.

Η αποσταση της διαδρομης απο Πλυτρα εως παραλια Μποζα ειναι 10 χλμ. και διαρκει περιπου 45 λεπτα. Οσοι για οποιαδηποτε λογο δεν μπορειτε να ακολουθησετε τη διαδρομη της επιστροφης, μπορειτε φυσικα να τερματισετε τη βολτα σας στην παραλια Μποζα. Θα υπαρχει αυτοκινητο συνοδειας με δυνατοτητα μεταφορας 5 ποδηλατων.

Σας περιμένουμε μικρούς και μεγάλους με τα ποδηλατά σας, για να μοιραστούμε μαζί τη χαρά της πρώτης μας ποδηλατοβόλτας και να γνωριστούμε από κοντά , ώστε να διοργανώσουμε κι άλλες βόλτες στο μέλλον.

Μπορείτε να έρθετε ακόμα κι αν δεν έχετε ποδήλατο! Η "ΠΟΔΗΛΑΤΟΠΑΡΕΑ" θα αναλάβει να σας προμηθεύσει εντελώς δωρεάν από ένα ποδήλατο για να κάνετε τη βόλτα σας. Αρκεί να δηλώσετε έγκαιρα το ενδιαφέρον σας επικοινωνώντας μαζί μας. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Προσυγκεντρωση για να κανονισουμε τις λεπτομερεις της βολτας μας θα γινει στις 18:45 το Σαββατο το απογευμα, στο γηπεδο της Πλυτρας, μπροστα στο μώλο. Παρακαλουμε για την εγκαιρη προσελευση σας , ωστε να τηρηθει το προγραμμα.

Παρακαλούμε πριν αποφασίσετε τη συμμετοχή σας διαβάστε προσεκτικά τους κανόνες της ποδηλατοβόλτας στη σελίδα ΔΡΑΣΕΙΣ και στη σελίδα ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Πηγή: http://podilatoparea.blogspot.com/

Pina Bausch

2011-08-01T14:14:00.007+03:00

Ένας σκηνοθέτης Wim Wenders.
Μία χορογράφος Pina Bausch.

Μποζάς 2011 Πρόγραμμα προβολών

2011-07-26T00:21:00.009+03:00

Με κλίκ πάνω στην εικόνα μεγενθύνεται

Αποτελεσματα κληρωσης Λαχειοφορου Π.Σ 24/Ιουλιου 2011

2011-07-25T23:48:00.000+03:00

Στην κληρωση της λαχειοφορου του Πολιτιστικου Συλλογου στον Μποζα την Κυριακη 24 Ιουλιου 2011
πρωτος λαχνος που κερδιζει το Ψεκαστικο μηχανημα ειναι το Νο 1995
δευτερος λαχνος κερδιζει εναν καταψυκτη 250 λιτρων ορθιο με πεντε συρταρια ειναι το Νο 1148
για την παραλαβη των δωρων επικοινωνηστε με 6945955915.

Φυσική ανθρώπινη αλληλεγγύη…

2011-07-23T11:06:00.001+03:00

“Φυσική ανθρώπινη αλληλεγγύη…

Ένα όμορφο και ζεστό απόγευμα του Ιούλη κατηφόρισα από την πόλη προς το χωριό για να πάω να πάρω από την γιαγιά μου δίαφορα όπως συνήθιζε να τα ονομάζει η ίδια για να τα φέρω πίσω στο σπίτι μου στην πόλη. Καλούδια όπως ντομάτες, πατάτες, χόρτα, ψωμί, πιπεριές και πολλά άλλα ζαρζαβατικά. Αυτή την εικόνα, δηλαδή το φόρτωμα των διάφορων προϊόντων από το χωριό για εφόδια στην πόλη την θυμάμαι από όταν ήμουν πιτσιρικάς, πέντε – έξι χρονών, από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου. Φτάνοντας λοιπόν στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού, ανεβαίνοντας την παλιά σκάλα έφτασαν στην μύτη μου οι πρώτες μυρωδιές από την κουζίνα. Η γιαγιά είχε απλώσει φύλο και έφτιαχνε χορτόπιτα! Ήθελες δεν ήθελες, πείναγες δεν πείναγες, δεν υπήρχε περίπτωση να μην φάς έστω και λίγο, έστω ένα κομμάτι όταν θα την έβγαζε από τον φούρνο. Καθησμένος λοιπόν στην κουζίνα και συζητώντας για διάφορα θέματα με την γιαγιά και τον παππού, παρατήρησα πάνω στον πάγκο τρία μεγάλα καφάσια γεμάτα κατακκόκινες ντομάτες, πιο δίπλα δύο σακούλες μελιτζάνες, παραδίπλα άλλες δύο γεμάτες πράσινες πιπεριές. Ρωτάω λοιπόν την γιαγιά που τα βρήκε όλα αυτά και με ένα απλό ύφος, μου έδωσε μια απάντηση που αργότερα την σκεφτόμουνα για ώρες. «Ο κυρ Γιώργης παιδί μου, μου τα έφερε χτες πριν πάει στην λαχαναγορά, και εγώ του έδωσα λίγα πορτοκάλια και μερικά φασόλια που μάζεψα από το χωράφι» . Λίγη ώρα μετά, η χορτόπιτα είχε βγεί από τον φούρνο ξεροψημένη και λαχταριστή. Την μισή την έβαλε σε ένα μπολ και μου είπε να την πάω σε μια θεία δύο σπίτια δίπλα από το δικό μας. Φτάνοντας στον προορισμό μου με το μπολ στο χέρι η θεία Ειρήνη μου άνοιξε την πόρτα με ένα πλατύ χαμόγελο, με αγκάλιασε και με φίλησε σταυρωτά αφού είχε να με δεί καιρό. Της έδωσα την χορτόπιτα και πριν φύγω μου λέει « στάσου καμάρι μου δώσε και αυτό της γιαγίας σου». Έκπληκτος πήρα ένα μικρό καλάθι με μια ντουζίνα ολόφρεσκα αυγά. Γύρισα σπίτι, έδωσα τα αυγά στην γιαγιά και σιγά σιγά άρχισα να φορτώνω το αμάξι για να γυρίσω στην πόλη. Το γέμισα ασφυκτηκά, ντομάτες, πατάτες, χόρτα, αυγά, ψωμί, λάδι, ελιές, πορτοκάλια, τυρί και ό,τι άλλο περνάει από το νου σου. Στο δρόμο για τον γυρισμό σκεφτόμουν ακατάπαυστα, σκεφτόμουν την γιαγιά, τον παππού μου, τον κυρ Γιώργο, τη θεια Ειρήνη και την κάθε θεια Ειρήνη σε κάθε γειτονιά στο χωριό, σε κάθε χωριό. Οι περισσότεροι ίσως να μην έβγαλαν καν το δημοτικό, λίγοι από αυτούς ξέρουν γράμματα και βάζω στοίχημα ότι αν τους ρώταγες τι σημαίνει η έννοια αλληλεγγύη θα σε κοίταζαν όπως η αγελάδα το τρένο. Όμως χωρίς να το ξέρουν ζούσαν καθημερινά με αυτό τον τρόπο, ΖΟΥΣΑΝ με κεφαλαία γράμματα, βοηθώντας ο ένας τον άλλον… Κοντεύουμε σχεδόν δύο ολόκληρους μήνες στις πλατείες. Καθησμένοι υπομονετικά μάθαμε να μιλάμε ο ένας με τον άλλον, μάθαμε να ακούμε ο ένας τα προβλήματα του άλλου, μάθαμε ακόμα και να σεβόμαστε την άποψη του άλλου ακόμα και αν αυτή δεν μας αρέσει. Ένας κόσμος πληγωμένος για ακόμα μια φορά, αυτή την φορά όχι από πόλεμο με όπλα και στρατούς, αλλά από έναν πόλεμο πιο επικήνδυνο, πιο ύπουλο, τον πόλεμο της διαφθοράς, της προπαγάνδας , τον πόλεμο ενός ξοφλιμένου οικονομικού συστήματος το οποίο έφτασε στο τέλος του. Και όταν το θεριό κοντεύει να πεθάνει, τότε γίνεται πιο άγριο. Ακούσαμε στην πλατεία πολλούς οικονομολόγους, αναλυτές, διάφορους ειδηκευόμενους στο θέμα της οικονομίας και της πολιτικής. Πολλοί από αυτούς ανέλυσαν πώς η Άμεση Δημοκρατία μπορεί να εφαρμοστεί , με την αξιοποίηση των πόρων της γης και την ανταλλακτική οικονομία. Ακούσαμε από πολλούς στις πλατείες ότι πρέπει να μάθουμε να είμαστε αλληλέγγυοι, με τον μετανάστη, τον άστεγο, τον τοξικομανή, με εσένα, εμένα, με όλους όλοι, όχι μόνο με αυτούς που νιώθουν στο περιθώριο. Μετά την παραπάνω ιστορία έφτασα στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να μάθουν να είναι αλληλέγγυοι. Οι άνθρωποι είναι εκ φύσεως αλληλέγγυοι, είτε είναι αριστεροί, έιτε είναι δεξιοί, είτε είναι κομουνιστές, έιτε ολυμπιακοί, παναθηναϊκοί, μαύροι, άσπροι και ότι άλλο θέλεις βάλε. Όλα αυτά είναι οι ταμπέλες που μας χώρισαν τα προηγούμενα χρόνια. Ίσως οι άλλοι λαοί στον κόσμο να μην το έχουν σε τέτοιο βαθό όσο οι έλληνες, ίσως κάποιοι λαοί να το έχουν παραπάνω από τους έλληνες, αυτό όμως που πιστεύω από τα βάθη της καρδιάς μου είναι ότι αυτός ο λαός που πέρασε πολέμους όλων των ειδών, πέρασε φτώχεια και έφτασε πολλές φορές στα όρια του, αυτός ο λαός δεν θα πεινάσει ποτέ ξανά. Η αστικοποίηση, ο κομματικός (και μη) οπαδισμός και τα λεφτά έκαναν τον κόσμο να ζει σαν ένα καλοκουρδισμένο ρομπότ. Η ζωή όμως είναι εκεί έξω, στην φύση, κοντά στην μάνα γη.. Σαν κλείσημο λοιπόν ήθελα να πω για άλλη μια φορά, ότι αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, κοίτα αυτό που σε ενώνει με τον διπλανό σου, όχι αυτό που σε χωρίζει, έτσι κατακτάς την ζωή, καταλαβαίνεις το νοημά της. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΣΕΒΑΣΜΟΣ – ΕΙΡΗΝΗ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ Ι.Λ.Α. ΙΙΙ “

Από: Jonny Alexandersson Πηγή: ΒΙΟΜΟΝΟΙΑ

Μελοδικές επενδύσεις

2011-07-16T07:44:00.000+03:00

"Λοιπόν η απόφαση βγήκε και είναι αρνητική. Το cd θα κυκλοφορήσει στον «Επενδυτή» χωρίς την δική μου άδεια, αλλά με την άδεια της ΑΕΠΙ, η οποία έχει συμβόλαιο με τον Γιαννίκο να κυκλοφορεί ότι θέλει, παρόλο που τα μέλη της έχουν να πληρωθούν 3 χρόνια από αυτόν.
Σημείωση: στο δικαστήριο δεν είχα την παραμικρή υποστήριξη από την εταιρία του πατέρα μου, ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ. Το συγκεκριμένο θέμα με τον Επενδυτή δεν είναι οικονομικό αλλά ηθικό. Στα ασφαλιστικά μέτρα δε ζήτησα χρήματα."

Απο την Μυρσίνη Λοίζου

Τι εκανες γιωργακη στη ρωσια?

2011-07-15T10:16:00.002+03:00

Η Ρωσία ήταν έτοιμη από τις αρχές του 2010 να παράσχει δάνειο με ευνοϊκούς όρους και η Ελλάδα αδιαφόρησε, δήλωσε στην «Ε», λίγο μετά την επανεκλογή του στην προεδρία της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας, ο Ιβάν Σαββίδης, βουλευτής της...
Κρατικής Δούμας, επικεφαλής της 5ης Περιφέρειας του ΣΑΕ και «τσάρος του Ροστόφ», στις όχθες του Δον.

Ο Ιβάν Σαββίδης μιλάει στον ανταποκριτή της «Ε», Θ. Αυγερινό
«Ηρθε ο Παπανδρέου στη Ρωσία πέρυσι τον Φεβρουάριο, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ήρθε. Ο ηγέτης της Ρωσίας ήταν έτοιμος να δώσει 25 δισ. ευρώ, δεν έχω λόγο να μην το πω δημοσίως, γιατί έχω ο ίδιος γνώση του ζητήματος. Και ήταν μάλιστα έτοιμος να τα δώσει ως πρώτη δόση βοήθειας στην Ελλάδα, όμως, δυστυχώς... Ηταν δάνειο με χαμηλό επιτόκιο, οι λεπτομέρειες δεν έχουν πια σημασία, αφού προφανώς οι Αμερικανοί, το ΔΝΤ και η Ε.Ε. είπαν όχι. Τότε γιατί ήρθε στη Μόσχα ο Παπανδρέου; Για να δει ο ελληνικός λαός ότι συναντιέται με τον Πούτιν;», μας είπε με πάθος ο Ι. Σαββίδης, που διαμαρτύρεται ότι οι ελληνορωσικές σχέσεις είναι τόσο παγωμένες, όσο ποτέ τα τελευταία 20 χρόνια.

«Ηταν έτοιμος»

«Δεν είναι μυστικό ότι εγώ κανόνισα την κατ' ιδίαν συνάντηση, ζητήθηκε η βοήθειά μου από την ελληνική πλευρά. Το πρωί συναντήθηκα με τον Παπανδρέου στην Κρατική Δούμα, μείναμε οι δυο μας με τον μεταφραστή και του είπα ότι δεν χρειάζεται να προβληματίζεται για τίποτε, ότι ο Πούτιν έχει καλή και θετική διάθεση, γι' αυτό και θα προτείνει να μείνουν μόνοι τους κι εφόσον δώσει κι αυτός τη συγκατάθεσή του, μπορεί να του θέσει οποιοδήποτε ζήτημα θεωρεί χρήσιμο. Ηταν έτοιμος να ακούσει τα πάντα», υποστήριξε ο κ. Σαββίδης, υπογραμμίζοντας ότι η συνομιλία κράτησε τελικά μόλις 20 λεπτά και λίγο αργότερα ενημερώθηκε από το Κρεμλίνο «ότι κατά τη διάρκειά της ο Παπανδρέου ουσιαστικά δεν έκανε απολύτως καμία ερώτηση, αλλά μιλούσε για τα οικολογικά προβλήματα της Ελλάδας».

«Γιατί ήρθατε;»

Σύμφωνα με τον ηγέτη των ομογενών της Ρωσίας, ο Β. Πούτιν είχε νωρίτερα σε ένδειξη καλής θέλησης ορίσει ως υπεύθυνο για την υλοποίηση των διμερών συμφωνιών τον Ιγκορ Σέτσιν, «έναν από τους ισχυρότερους αντιπροέδρους της ρωσικής κυβέρνησης, ο οποίος επιβλέπει ολόκληρο το ενεργειακό σύμπλεγμα και τη βαριά βιομηχανία μηχανοκατασκευών».

Αυτό σήμαινε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη για άμεση συμφωνία και επιτάχυνση των διαδικασιών, όμως η Ελλάδα δεν έδειξε καμία διάθεση και «το ίδιο βράδυ πήγα στο προεδρικό ξενοδοχείο "Πρέζιντεντ" όπου έμενε ο Παπανδρέου, και τον ρώτησα: Πείτε μου σας παρακαλώ, γιατί ήρθατε και γιατί χρειαζόταν η κατ' ιδίαν συνάντηση, γιατί μου ζητήσατε βοήθεια, για να με δυσφημήσετε;».

Κατά τις εκτιμήσεις του ομογενή πολιτικού, «η αντίδραση που ακολούθησε είναι πλέον προς την αντίθετη κατεύθυνση» και έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η πρόσφατη αναβολή της προγραμματισμένης για τις 5 Ιουλίου επίσκεψης Λαμπρινίδη στη Μόσχα, έπειτα από ρωσική πρωτοβουλία και με διατύπωση πρωτοφανών αιχμών για έλλειψη περιεχομένου στις διμερείς επαφές.

Σύμφωνα με τον Ι. Σαββίδη, το Κρεμλίνο ζήτησε να εξηγηθεί στον πρωθυπουργό ότι θα μπορούσε να ζητήσει οποιαδήποτε διευκόλυνση ήθελε, έστω και τηλεφωνικά, από τον Β. Πούτιν, γι' αυτό και αργότερα προτάθηκε να χορηγηθεί δάνειο, «που θα πληρωθεί εν μέρει με κρατικές δεσμεύσεις και εν μέρει με αγροτικά προϊόντα», έτσι ώστε να υλοποιηθεί το συμβόλαιο αγοράς τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού από τη Ρωσία, όμως και η πρόταση αυτή απορρίφθηκε.

Οι ελληνικές επιλογές οδηγούν, κατά τον Ι. Σαββίδη, στη σταδιακή μεγιστοποίηση των ρωσοτουρκικών σχέσεων, καθώς «στο φόντο μιας Ελλάδας που αδυνατίζει και όλο και περισσότερο αποστρέφει το πρόσωπό της από τη Ρωσία, όλο και ενεργότερα η τουρκική οικονομία συνεταιρίζεται με τη ρωσική και η Τουρκία ισχυροποιείται», εξέλιξη, που «θα είναι το χειρότερο έγκλημα για πολλές χιλιετίες. Και τότε δεν θα μπορούμε πλέον τίποτε να διορθώσουμε».

Πηγή kamikazi.gr

να συμπληρωσω εγω οτι πολιτικα μπορει να "ανηκομεν εις την δυσιν" οπως ειχε πει ο καραμανλης, αλλα εμπορικα και οικονομικα ανηκαμε (και δυστυχως δεν ανηκουμε) στην ανατολη. δεν ειναι τυχαια τελικα η ραγδαια αναπτυξη της τουρκιας που τεινει να γινει μεγαλη βιομηχανικη χωρα.βοηθεια μας...

Το έλλειμα , το χρέος και τα νούμερα.

2011-07-13T13:34:00.009+03:00

Μου άρεσε το άρθρο και το αναδημοσιεύω.

11/07/2011 14:13

Αν το ελληνικό κράτος την 1η Ιανουαρίου 2009 είχε μηδενικό χρέος, στο τέλος του ίδιου χρόνου το χρέος της θα ήταν 23,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Τόσα περισσότερα ήταν τα έξοδα του Δημοσίου από τα έσοδά του και τόσα έπρεπε να δανειστεί από τις αγορές για να τα βγάλει πέρα. Αυτό στη γλώσσα των οικονομολόγων είναι το πρωτογενές δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Εσοδα μείον δαπάνες εκτός τόκων και χρεολυσίων.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι την τελευταία ημέρα του 2009 το ελληνικό κράτος ήθελε να κάνει μια νέα αρχή. Αποφάσιζε να κηρύξει ολόκληρο το δημόσιο χρέος «επαχθές», όπως είναι εσχάτως η ορολογία της μόδας. Διέγραφε ολόκληρο το χρέος προς τους πιστωτές του και δεν είχε δευτερογενείς αρνητικές επιπτώσεις. Δηλαδή υποθέτουμε όλα όσα αποκρύπτουν οι υπερασπιστές των εύκολων λύσεων, της αναδιάρθρωσης του χρέους ή της στάσης πληρωμών μόνο προς τους πιστωτές. Υποθέτουμε δηλαδή ότι: α) Δεν θα επηρεαζόταν οι διεθνείς μας σχέσεις· Γάλλοι, Γερμανοί (κυρίως), αλλά Αγγλοι, Αμερικανοί κ.λπ. θα έλεγαν «δεν πειράζει που οι τράπεζές μας εγγράφουν ζημία δεκάδων δισ. Εσείς να είστε καλά και στα εθνικά σας θέματα εμείς τώρα θα σας στηρίξουμε ακόμη περισσότερο». β) Κατά ένα μαγικό τρόπο οι εγχώριοι πιστωτές του κράτους (δηλαδή οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία) αναπλήρωναν τα εκατό δισεκατομμύρια που θα είχαν χάσει από τα μηδενισμένα ομόλογα του Δημοσίου γ) Κανένας Ελληνας δεν θα έτρεχε στις τράπεζες να αποσύρει τις καταθέσεις του· να υπενθυμίσουμε ότι μόνο με τη φιλολογία περί πτώχευσης έφυγαν περί τα 40 δισ. από τις τράπεζες. δ) Η πιστοληπτική ικανότητα και των ελληνικών τραπεζών, αλλά και των ελληνικών επιχειρήσεων θα παρέμενε αμετάβλητη. Δηλαδή παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα θα είχε κηρύξει πτώχευση οι εγγυητικές επιστολές που χρησιμοποιούν οι εξαγωγικές και εισαγωγικές επιχειρήσεις, θα περνούσαν σαν καινούργιες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δανεικά τέλος

Βέβαια, ακόμη και στον φανταστικό κόσμο που κηρύσσουν οι οπαδοί των ριζοσπαστικών λύσεων, θα πρέπει να υπάρχει μια αρνητική συνέπεια. Αυτή εκ των πραγμάτων θα είναι η στάση πληρωμών και των δανειστών. Δηλαδή, όσο κι αριστερός να είναι κάποιος δεν μπορεί να επιχειρηματολογήσει στα σοβαρά ότι αμέσως μετά την κήρυξη χρεοκοπίας θα έτρεχαν κάποιοι να δανείσουν μια χώρα που έβαλε «φέσια» στην αγορά.

Χωρίς τα δανεικά, λοιπόν, και χωρίς άλλες αρνητικές επιπτώσεις από τη διαγραφή του χρέους το κράτος θα έπρεπε το 2010 να περικόψει τις δαπάνες του ή να αυξήσει τα φορολογικά του έσοδα κατά 23,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Οσα μάζεψε τόσα έπρεπε και να ξοδέψει.

Ελέω Μνημονίου, όμως, το 2010 το κράτος περιέκοψε 12,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή ξόδεψε 11 δισ. περισσότερα απ’ όσα εισέπραξε. Αυτό σημαίνει ότι αν πόνεσαν τα μέτρα που προέβλεπε το Μνημόνιο, τα μέτρα χωρίς το Μνημόνιο θα πόναγαν διπλά. Θα έπρεπε να κόψουμε περαιτέρω τους μισθούς και τις συντάξεις ή να αυξήσουμε περισσότερο τη φορολογία ή ότι, τέλος πάντων, θα χρειαζόταν για να μειώσουμε το πρωτογενές έλλειμμα κατά 23,5 δισ. Αλλά ακόμη και φέτος και με την προϋπόθεση ότι το Μνημόνιο θα εφαρμοστεί τέλεια (που δεν εφαρμόστηκε πλήρως το 2010· έπρεπε να περικόψουμε 14,5 δισ. και τελικά περικόψαμε 12,5) το κράτος θα ξοδέψει 2,3 δισεκατομμύρια περισσότερα από αυτά που θα εισπράξει (1% του ΑΕΠ). Αν τα εισπράξει. Και αν περικόψει τις δαπάνες και δεν υπάρχουν υπουργοί που ό,τι κόβουν με το ένα χέρι το δίνουν με το άλλο.

Εκ των πραγμάτων και εξαιτίας του Μνημονίου η προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας είναι πιο ήπια, απ’ ό,τι θα ήταν χωρίς το Μνημόνιο. Ακόμη κι αν όλες οι άλλες παράμετροι της οικονομίας δεν διολίσθαιναν αρνητικά, θα έπρεπε το 2010 να περικόψουμε 23 δισ. αντί 12,5.

Οι ιδεολογικοί μπαταχτσήδες της προόδου (και όχι μόνο αυτοί) χρησιμοποιούν ένα επικοινωνιακό τρικ για να πλήξουν την ηπιότερη προσαρμογή που κάνει το Μνημόνιο σε σχέση με εκείνη που θα γινόταν με την στάση πληρωμών. Συγκρίνουν την κατάσταση του 2009, που το κράτος ξόδεψε (εκτός τόκων και χρεολυσίων) 23 δισ. περισσότερα απ’ όσα εισέπραξε με την κατάσταση του 2010 που το κράτος ξόδεψε μόνο 12,5 δισ. περισσότερα απ’ όσα εισέπραξε. Φυσικά όλοι είναι υπέρ του 2009. Αποκρύπτεται όμως το γεγονός ότι 2009 δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει ξανά, ακριβώς επειδή... υπήρξε. Αν η Ελλάδα είχε δείξει τα προηγούμενα χρόνια δημοσιονομική αρετή δεν θα έμπαινε τόσο βαθιά στην κρίση και οι αγορές θα ήταν ανοιχτές. Ομως, την περίοδο 2003-2009 το ελληνικό κράτος ξόδεψε πρωτογενώς (δηλαδή, εκτός τόκων και χρεολυσίων) 50 δισ. περισσότερα απ’ όσα εισέπραξε. Κι αυτά έγιναν χρέος.

Η δεύτερη επικοινωνιακή μπαγαποντιά σε σχέση με το Μνημόνιο αφορά το χρέος. Οπως λένε και στα εγκυρότερα τηλεκαφενεία, αυτό αυξάνεται παρά την εφαρμογή του Μνημονίου. Η αλήθεια είναι ότι χωρίς τα τοκοχρεολύσια αν κόβαμε το 2010 και τα 23 δισ. του πρωτογενούς ελλείμματος το χρέος θα παρέμενε σταθερό. Τα επιπλέον 12,5 δισ. που πέρυσι ξόδεψε το ελληνικό κράτος επίσης προστέθηκαν στο χρέος. Αν και φέτος κάνουμε τα ίδια -και με την προϋπόθεση ότι οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης θα συνεχίσουν κανονικά τις δόσεις- θα προστεθούν άλλα 12,5 δισ. κ.ο.κ. Οσο το κράτος ξοδεύει περισσότερα απ’ όσα εισπράττει θα αυξάνεται το χρέος. Απλή αριθμητική είναι.

Οι μελλοντικές οφειλές

Το έτερο κόλπο αφορά την προβολή του χρέους στο μέλλον και το βάρος της εξυπηρέτησής του. Αν και το συγκεκριμένο πρόβλημα μάλλον θα έπρεπε να απασχολεί περισσότερο τους πολίτες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών που μάς δανείζουν παρά τους Ελληνες, το χρέος πραγματικά θα γίνει μελλοντικά βραχνάς. Αλλά η συζήτηση εν Ελλάδι περί της μελλοντικής εξυπηρέτησης χρέους μοιάζει με ιατρικό ανέκδοτο. Αν μεταφερθεί κάποιος πολυτραυματίας σε νοσοκομείο, πρώτα σταματούν την αιμορραγία και μετά μετράνε τη χοληστερίνη του για να δουν αν θα πεθάνει από έμφραγμα ύστερα από δύο χρόνια. Κατά τον ίδιο τρόπο, στη συγκυρία που είμαστε, αυτό που πρέπει να μας απασχολεί πρωτίστως είναι ο μηδενισμός των πρωτογενών ελλειμμάτων και δευτερευόντως το πρόβλημα του χρέους. Γιατρός που θα έλεγε «αφήστε τον ασθενή να αιμορραγεί διότι σε δυο χρόνια θα πεθάνει από έμφραγμα», θα του αφαιρούσαν την άδεια. Εμείς γιατί να παίρνουμε στα σοβαρά εκείνους που λένε το ίδιο για την οικονομία;

Στον καιρό της κατοχής

Στους αριστερούς μπαχτσέδες της επικράτειας δεν ανθίζουν πλέον όλα τα λουλούδια. Φύονται πολλά επίθετα και απουσιάζουν τα ουσιαστικά. Δεν υπάρχουν επιχειρήματα, εξακοντίζονται συνθήματα. Οσοι καλλιεργούν αυτούς τους μπαχτσέδες δεν αναφέρονται στην πραγματικότητα· τη συγκρίνουν με τον άλλο κόσμο που λένε ότι είναι εφικτός. Δεν ακούνε τι λέει ο άλλος· απλώς χαρακτηρίζουν τον ομιλούντα. Για παράδειγμα, όσοι έλεγαν ότι δεν μπορεί το κράτος να πληρώνει ένα εκατομμύριο ημερησίως την «Ολυμπιακή» βαφτίζονταν «νεοφιλελεύθεροι». Αν έλεγε κάποιος κάτι για το ένα δισ. που έχανε ετησίως ο ΟΣΕ εκατηγορείτο ότι δεν έχει οικολογικές ευαισθησίες. Οσοι μιλούσαν για αποκρατικοποιήσεις χαρακτηρίζονταν «ξεπουληματίες». Αναφέρονταν στη μείωση του προσωπικού των δημόσιων οργανισμών; Φυσικά ήταν «ανάλγητοι» κ.ο.κ.

Η κρίση και το Μνημόνιο εμπλούτισαν τον μπαχτσέ με περισσότερα άδεια επίθετα. Ενα από αυτά έχει να κάνει με την «κατοχή» και όλα τα συμπαρομαρτούντα (δοσιλογισμός, κουίσλινγκ κ. λπ.). Η χώρα, λένε, βρίσκεται υπό κατοχή και δεν μπορεί να ασκήσει τις δικές της πολιτικές.

Αυτό είναι εν μέρει αλήθεια. Τα περιθώρια ελιγμών της πολιτικής στην Ελλάδα έχουν στενέψει πολύ. Εκεί που το 2009 το κράτος είχε την ελευθερία να ξοδέψει (εκτός τόκων και χρεολυσίων) 23,5 δισ. περισσότερα απ’ όσα εισέπραξε, το 2011 ξόδεψε (πάλι χωρίς τόκους και χρεολύσια) 11 δισ. περισσότερα.

Το γεγονός ότι αυτό το έλλειμμα δεν περιορίστηκε στα 9 δισ., όπως προέβλεπε το κατοχικό Μνημόνιο προφανώς οφείλεται στη μυστική οργάνωση του ΕΑΜ-υπουργών που αντιστάθηκε όσο μπορούσε στις επιταγές των κατακτητών. Μην αναφέρουμε επίσης και το παλλαϊκό κίνημα αντίστασης των φοροφυγάδων, οι οποίοι αντιστέκονται στον κατακτητή με κάθε απόδειξη (που δεν κόβουν).

Στον καιρό της κατοχής, λοιπόν, δεν μπορεί να συνεχίσει να ξοδεύει ένα δισεκατομμύριο ετησίως για να μη στενοχωρηθούν οι μηχανοδηγοί του ΟΣΕ που παίρνουν 6.000 μηνιαίως για να κυκλοφορούν με άδεια τρένα. Η «κατοχική τρόικα» μάς το έχει απαγορεύσει. Επίσης στα ΕΛΠΕ δεν μπορούν να παίρνουν «επίδομα κυλικείου» όταν η σίτιση είναι δωρεάν, ούτε «επίδομα εργένη». Μια πραγματική κατοχή θα ανάγκαζε όλους τους ελεύθερους των ΔΕΚΟ να παντρευτούν, για να παίρνουν το επίδομα γάμου, αλλά η δική μας -προφανώς πιο light εκδοχή- απλώς τους κόβει το επίδομα. Για τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ οι κατοχικές δυνάμεις προφανώς δεν έμαθαν ακόμη τίποτε, διότι σίγουρα θα έκοβαν τα 65.000 οδοιπορικά που έπαιρναν κάποιοι ετησίως για να συμμετέχουν στα Δ.Σ. των χρεοκοπημένων ασφαλιστικών οργανισμών.

Είναι αληθές, επίσης, ότι αυτή η «σκληρή κατοχή» προσπαθεί να απελευθερώσει όλα τα επαγγέλματα και περισσότερο απ’ όλους τη νιώθουν στο πετσί τους οι πολιτικοί. Πάνε οι παλιές καλές εποχές της ανεξαρτησίας, τότε που είχαν την ελευθερία να διορίζουν κατά χιλιάδες στο Δημόσιο.

Κάποιοι -προφανώς ρεφορμιστές αριστεροί- προσθέτουν και το επίθετο «ιδιότυπος». Λένε ότι ζούμε μια «ιδιότυπη κατοχή». Αυτοί μάλλον είναι πιο κοντά στην αλήθεια, διότι αυτή η «κατοχή» είναι τόσο ιδιότυπη που δεν χρειάζεται ούτε ΕΑΜ ούτε ΠΑΚ για να ανατραπεί. Με ένα «άι σιχτίρ» απελευθερωνόμαστε· και από τους κατακτητές και από τα λεφτά τους.

Μαθήματα Photoshop

2011-07-13T07:49:00.001+03:00

Ξεκίνησαν χθες,από το Δημήτρη Δουλτσίνο μαθήματα Photoshop για αρχάριους.

Θα παραδίδονται στην αίθουσα του συλλόγου, κάθε Τρίτη και Πέμτη 21.00-22.30 και θα διαρκέσουν μέχρι τέλος Αυγούστου ..περίπου!!!

Πληροφορίες από το σύλλογο .

Πολιτιστικο καλοκαιρι Ασωπος 2011 -Δημου Μονεμβασιας-Δημ.Ενοτητας Ασωπου

2011-07-11T09:51:00.013+03:00

Κι εφετος ο Πολιτιστικος Συλλογος κανει το καλοκαιρι πιο δροσερο.

15 Ιουλιου αναψυκτικο Λαικο γλεντι στον Μποζα με το σχημα -εκφραση-

19 Ιουλιου Παιδικο ντους με παρασταση Καραγκιοζη στην πλατεια του Ασωπου.

19 εως 24 Ιουλιου Κρυο μπανιο με BEACH VOLLEY και BEACH PARTY στην παραλια Μποζα στον Ασωπο.

25 Ιουλιου εως 31 Αυγουστου Σκωτσεζικο ντους με κινηματογραφικες προβολες στην παραλια Μποζα.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ BEACH VOLLEY

4^ο τουρνουά beach volleyball 3x3 ερασιτεχνών, «Μποζάς», 20~24 Ιουλίου 2011

Κατηγορίες: Ανδρών, Γυναικών, Αγοριών (γενν. 1995>) και κοριτσιών (γενν. 1995>)

Διοργάνωση: Πολιτιστικός Σύλ. Ασωπού κι ο ΑΠΟΕΛ

http://polsilas1.blogspot.com/

www.apoel-molaoi.gr/Bozas.htm

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όσοι θέλουν, αφού επικοινωνήσουν με τους διοργανωτές κι υπογράψουν τη φόρμα δήλωσης συμμετοχής. Απαιτούνται 3 παίκτες/παίκτριες για κάθε ομάδα +1 αντικαταστάτης σε περίπτωση τραυματισμού.

email: to-apoel@otenet.gr

τηλ. 6945955915 και 6977312925

fax 27320 82433

Πρόγραμμα:

Κυριακή 10 Ιουλίου: Έναρξη δηλώσεων συμμετοχής

Κυριακή 17 Ιουλίου: Λήξη συμμετοχών

Δευτέρα 18 Ιουλίου 12.00: Τεχνική σύσκεψη και κλήρωση. Προαιρετική εκπροσώπηση.

Τετάρτη 20 Ιουλίου 17.00: Έναρξη προκριματικών όλων των κατηγοριών *

Πέμπτη 21 & Παρασκευή 22 Ιουλίου:

Προκριματικοί όλων των κατηγοριών, προημιτελικοί γυναικών, αγοριών και κοριτσιών*

Σάββατο 23 Ιουλίου:

10.00 ~ 18.30 Προημιτελικοί Ανδρών, Ημιτελικοί Αγοριών και κοριτσιών *

18.30 ~ 22.30 Ημιτελικοί Ανδρών, Γυναικών

Κυριακή 24 Ιουλίου:

- ??? Μικρός τελικός κοριτσιών

- ??? Μικρός τελικός αγοριών

- 16.30 Μικρός τελικός γυναικών

- 17.30 Μικρός τελικός ανδρών

- 18.30 Τελικός αγοριών

- 19.30 Τελικός κοριτσιών

- 20.30 Τελικός γυναικών

- 21.30 Τελικός Ανδρών

Στο πρόγραμμα των προκριματικών θα υπάρξουν αλλαγές προς διευκόλυνση κυρίως των συμμετοχών από άνω των 50χλμ απόσταση από την έδρα του τουρνουά.
Αναμένονται αλλαγές στο ωράριο και ημερολόγιο, αν υπάρχει αυξημένος αριθμός συμμετοχών, όπως κι αναβολές λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών.

Αγωνιστικό Σύστημα: Διπλός αποκλεισμός

Έπαθλα: Ναι αλλά όχι χρηματικά για τους νικητές των κατηγοριών.

Όλοι οι συμμετάσχοντες θα λάβουν διπλώματα στη λήξη του τουρνουά

Φιλοξενία: Κατόπιν συνεννόησης με τους διοργανωτές, εγκαίρως.

Εμφανίσεις: Θα δοθούν t-shirts σε όλες τις ομάδες κι έξτρα εμφανίσεις σ’ αυτές των προημιτελικών. Οι εμφανίσεις είναι υποχρεωτικές για όλους.

Παράβολο συμμετοχής: Δεν υπάρχει

ΠΕΡΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ

2011-07-08T16:12:00.002+03:00

Γιά να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε το κοντινό παρελθόν,
αυτό που εμείς ζήσαμε αρχικά, ώστε το μέλλον να αφήσει πίσω του την αναξιοκρατία, τον αποκλεισμό τη διαί-
ρεση της κοινωνίας, της αγκυλώσεις της και μιά σειρά από αρνητικές κοινωνικές συμπεριφορέςπου σημαδεύουν
ακόμα σε βάθος την Ελληνική κοινωνία. Σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση της γενιάς μου και φυσικά των παλαιό-
τερων, κάτι που φαντάζει αδιανόητο γιά τη σημερινή γενιά, έπαιζε το ξύλο, η απαγόρευση του παιχνιδιού, πάσης
φύσεως τιμωρίες και η αναγκαστική επιβολή, όχι μόνο κάποιων αποδεκτών κανόνων, αλλά και κάθε αρρωστημέ-
νης σύληψης των ανθρώπων που ασκούσαν κάποια εξουσία.
Μέσα από τέτοιο απεχθές σχολικό περιβάλλον αναδείχθηκαν εξαιρετικές προσωπικότητες που άφησαν πίσω
τους κάθε είδους βαρβαρότητα και προσπάθησαν γιά μιά καινούργια ζωή που θα βασίζεται σε μιά νέα αξιοκρα-
τική και κατά το δυνατόν ελεύθερη κοινωνία.
Τεράστιο ρόλο γιά τη διαμόρφωση της νέας γγενιάς, της νέας ελπίδας παίζει αναμφισβήτητα η παιδεία. Αν
θέλουμε να ακολουθήσουμε την πορεία του πρωτεϊκού κόσμου μας πρέπει να είμαστε ικανοί γιά γρήγορες
αλλαγές μέσα στην κοινωνική αλλά και τη προσωπική μας ζωή, κάτι που η σύγχρονη παιδεία πρέπει να αντι-
λαμβάνεται πάνω από όλα, ώστε να έχει την ικανότητα να εκπαιδεύσει ανάλογα κάθε μαθητή.
Εδώ θα περιοριστώ μόνο στον εκπαιδευτικό ρόλο που μπορεί και πρέπει να παίξει ο Πολιτιστικός Σύλλογος
Ασωπού, εν όψη της Γενικής Συνέλευσης την Κυριακή 10-7-2011 Εχοντας στην κατοχή του κάποιους υπολο-
γιστές έπειτα από παραχώρηση του Δήμου Ασωπού, μπορεί αν έχει τη διάθεση , να προσπαθήσει να δικαιώσει
το ρόλο του ως φορέας πολιτισμού. Είναι αδιανόητο εδώ και μερικούς μήνες, και ενώ τα παιδιά διαφόρων ηλικιών
έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιά τη χρήση των υπολογιστών, να απαγορεύεται η είσοδος σ` αυτή την αίθουσα.
Ελπίζω η Γεν. Συνέλευση να βάλει ένα τέλος σ` αυτη τη στάση.
Ο χώρος που είναι και χώρος βιβλιοθήκης ταυτόχρονα, επιβάλλεται να είναι ανοιχτός όσο το δυνατόν περισ-
σότερες ώρες ώστε ο κάθε ένας και η κάθε μία να μπορεί να ερευνά να μαθαίνει και να διασκεδάζει. Ιδανική
περίπτωση να συμβαίνουν όλα ταυτόχρονα.
Επίσης εκτός από κάποια επίβλεψη που θα στοχεύει στην προστασία του υλικού και στη διατήρηση μιάς
αποδεκτής από όλους συμπεριφοράς, δεν είναι δυνατόν να επιβληθούν άλλου είδους περιορισμοί που θα έχουν
σκοπό να ελεγξουν το διαδικτυακό παιχνίδι, την 'ερευνα και τη μάθηση. Θετική είναι η ύπαρξη κάθε προγράμματος
εκπαίδευσης, αρνητική όμως η προσπάθεια αποκλεισμού από κάθε δυνατότητα που προσφέρει απλόχερα ο
διαδικτυακός χώρος.
Έχουμε υποχρέωση να πιστέψουμε στη νέα γενιά, στο δυναμισμό της και την ευφυία της γιατί σε λίγο πρέπει
να είναι ικανή να αναλάβει τα ηνία.. Μεγαλωμένοι σ` ένα κόσμο που παρέρχεται ίσως δύσκολα να αφήσουμε
τα χαλινάρια να τα πάρουν οι νέοι θεωρώντας τον εαυτό μας υποχρεωμένο να προστατεύσει μιά ξεπερασμένη
ηθική τη στιγμή που οι νέοι έχουν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν τη δική τους συνθήκη την οποία αν δε
μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε θα ξεπεραστούμε σαν αρχαία αγάλματα
Η εκπαίδευση πρέπει να γίνεται σε περιβάλλον εμπιστοσύνης προς τους νέους οι οποίοι, θα χρειαστεί ίσως
μερικές φορές να πειραματιστούν, να δοκιμάσουν και αυτό όπως πάντα, όπως κάθε παιχνίδι θα τους φέρει
αντιμέτωπους με κάποιο ρίσκο, το οποίο συνιστά ένα εμπόδιο που οφείλει ο εκπαιδευόμενος να αναλάβει και
να χειριστεί. Το ρίσκο παντα υπήρχε και θα υπάρχει, επειδή όμως αυτό γίνεται σε ένα χώρο διαδικτυακό
ο οποίος συνιστά άλμα σε σχέση με το παρελθόν, ίσως είναι δύσκολη η αποδοχή του από τους παλαιότερους.
Το διαδίκτυο είναι πλέον ο κατ` εξοχήν χώρος της ελεύθερης έκφρασης, έτσι ώστε κάθε επέμβαση με σκοπό
τον περιορισμό του να μπορεί να παραλληλιστεί με το ξύλο και τις απαγορεύσεις παλαιότερων εποχών.
Σε κάποιο βαθμό, υποσυνείδητα, ο παλιός κόσμος συνεχίζει να ζει μέσα στον καινούργιο.Ελπίζω η νέα γενιά
να ορθώσει το ανάστημά της και να σταθεί στο ύψος των σημερινών προκλήσεων.

Μονο αυτος θα μας σωσει!!

2011-07-08T09:54:00.002+03:00

καλοκαιρι ειναι ας χαλαρωσουμε λιγο απο τα προβληματα.αλλωστε τωρα που η εκκλησια μας εκανε αυτη τη μεγαλη αγιοποιηση δεν εχουμε να φοβομαστε τιποτα! μονο ο τσακ νορις μπορει με ενα ευρο να εξαφανισει το ελληνικο χρεος!!

ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

2011-07-05T20:41:00.002+03:00

Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, όταν οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι προσπαθούν να συμμετάσχουν στο γίγνεσθαι της εποχής,
πρέπει να τίθεται ως μονόδρομος γιά την επιτυχία κάθε εργασίας η Διασυλλογικότητα। Ηπολυπλοκότητα, η ταχύτητα, η αστάθεια και
άλλες ιδιαιτερότητες της σύγχρονης ζωής, επιβάλλουν όχι μόνο την επαγρύπνηση και τη συμμετοχική δράση αλλά και την αναγκαιότητα,
κατά το δυναττόν, της διεύρυνσης κάθε κύκλου εργασιών γιατί η στασιμότητα ισοδυναμεί με θάνατο।
Είναι άτυχη η γενιά νας που βιώνει τις γνω στές εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις, όμως είναι τυχερή που προλαβαίνει να ζήσει τη μεγάλη
αλλαγή που συντελείται στην επιστήμη και την τεχνολογία। οφείλει, εάν θέλει να μην παρασύρεται άτακτα από τον καταρράχτη των γεγονότω, να κωπηλατεί δυναμικά, κάποτε μοναχικά όποτε μπορεί όμως ομαδικά και συντονισμένα, ώστε να συνδιαμορφώνει τη ροή της ιστορίας γράφοντας τη δική της σελίδα।
Γιά να μπορέσει όμως να πετύχει κάτι ουσιαστικό απέναντι σε παγιωμένες αντιλήψεις και οργανωμένα συμφέρονταπου μπορούν και επιβάλλουν
τη θέλησή τους στη κοινωνία, πρέπει να κάνει το άλμα και να δημιουργήσει μιά σταθερή βάση η οποία θα μπορεί να προτείνει αρχικά και να επηρεάζει
αργότερα την πορεία των πραγμάτων।
Έχω υποστηρίξει και σε προηγούμενη ανάρτησή μου ότι οι Σύλλογοι ίσως είναι ο μόνος φορέας που μπορεί να αναλάβει ένα τέτοιο έργο
γιατί είναι ένας θεσμός που συναντάται παντού και δεν έχει υποστεί κομματικό στραγγαλισμό ή κάποιου άλλου είδους περιορισμό, πέρα από
τη γενικότερη αδράνεια που επικρατεί και τους έχει περιορίσει σε διοργανωτές πανηγυριών και σε παιδικές χαρές।
Είναι μέγα λάθος να θεωρηθεί τοπικό οποιοδήποτε πρόβλημα συναντάμε στη φτωχή καθημερινότητά μαςτη στιγμή που η διαπλοκή
της ζωής μας υποχρεώνει να φερόμαστε ως παγκόσμιοι πλέον πολίτες। Τα αγροτικά προϊόντα, κάθε μηχάνημα ή συσκευή η μουσική, ο τουρισμός,
η διατροφή μας, η επικοινωνία και κάθε έκφανση του ομιχλώδους βίου μας συνηγορεί στην άποψη ότι, ή είμαστε παγκόσμιοι πολίτες και λειτουργούμε
ως τέτοιοι ή είμαστε παγκόσμιοι πολίτες και αφήνουμε τους άλλους να ζωγραφίσουν με τα δικά τους χρώματα το φόντο της δικιάς μας ζωής।
Είναι αναγκαία λοιπόν η αναβάθμιση των Πολιτιστικών Συλλόγων ώστε αφού πρώτα θέσουν ως βάση τη Διασυλλογικότητα, να προχωρή-
σουν σε πρωτοβουλίες έξω, ως τώρα, από την αρμοδιότητά τους ελπίζοντας στο μέλλον να γίνουν μέρος της καθημερινής τους ατζέτας।
Προτείνω την πρόσκληση και σε μέλη από άλλους Πολ। Συλλόγους της ευρύτερης περιοχής ώστε να αρχίσει να δημιουργείται κάποιος
δεσμός, μιά αρχή γιά μιά νέα συνθήκη που διευρύνοντας τα ενδιαφέροντα να ξεκινήσει τη συμμετοχή στα κοινά, τα οποία επηρεάζουν περισσό-
τερο από εμάς οι Μέρκελ, Γιούνκερ, κ।λ। Η Πέμπτη 7Ιουλίου ας είναι μέρα όπου μπορεί κάτι τόσο απλό να γίνει επιτέλους κατορθωτό'
Τουλάχιστον ας γίνει προσπάθεια। Αν δε γίνει την Πέμπτη ας γίνει άλλη μέρα.

Μετά από δύο μέρες.. στο δρόμο.

2011-07-04T11:27:00.007+03:00

ΒΡΑΧΕΙΑ. Τέτοια θα πρέπει να είναι η αδιαθεσία μας από εδώ και πέρα γιατί τέτοια θα είναι και η νοσηλεία μας.

Περαστικά μας.

Με κύρια χαρακτηριστικά την αλλαγή χρήσης για 13 νοσοκομεία της χώρας, τις μετατάξεις γιατρών, τη συνένωση κλινικών, αλλά και τη διοικητική ενοποίηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων, αναρτήθηκε την Παρασκευή στην ιστοσελίδα του υπουργείου Υγείας, το…
Σχέδιο Αναδιάταξης του ΕΣΥ, με στόχο τη δημόσια διαβούλευση τις επόμενες δύο εβδομάδες.Οι πρώτες συνενώσεις αναμένεται να γίνουν από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με στόχο 83 διοικητές να διοικούν στο εξής 133 νοσοκομεία. Στα νοσοκομεία που θα συνενωθούν με μεγαλύτερα, θα υπάρχει αναπληρωτής διοικητής. Στο σύστημα θα υπηρετούν στο εξής 31 διοικητές και αναπληρωτές λιγότεροι.Το Σχέδιο αναδιάταξης προβλέπει ότι πέντε νοσοκομεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και οκτώ στην υπόλοιπη χώρα, μετατρέπονται σε μονάδες υγείας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, ή σε μονάδες εξειδικευμένης νοσηλείας.Συγκεκριμένα τα νοσοκομεία που αλλάζουν χρήση είναι τα εξής:1η ΥΠΕ Αθήνας: Γενικό Νοσοκομείο Πατησίων, Σπηλιοπούλειο «Αγία Ελένη» που θα λειτουργήσουν ως Μονάδες Χρονίων Παθήσεων, όπως αναπνευστικές, καρδιολογικές, μεταβολικές και άλλες παθήσεις.2η ΥΠΕ Πειραιά και νήσων: Γενικό Νοσοκομείο «Αγία Βαρβάρα»3η ΥΠΕ Θεσσαλονίκης: Νοσοκομείο Αφροδίσιων και Δερματικών Νόσων, Λοιμωδών5η ΥΠΕ Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας: Γενικό Νοσοκομείο Καρύστου, Κύμης τα οποία μετατρέπονται σε Μονάδες βραχείας νοσηλείας, συνεργαζόμενα με το Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας.6η ΥΠΕ Πελοποννήσου: Γενικό Νοσοκομείο Κρεστένων, Ληξουρίου, Μολάων, Καλαβρύτων, Κυπαρισσίας7η ΥΠΕ Κρήτης: Γενικό Νοσοκομείο ΝεάποληςΤο σχέδιο προβλέπει μέχρι το τέλος του 2011 τη συνένωση περίπου 330 κλινικών και 500 εργαστηρίων στα δημόσια νοσοκομεία. Από την αρχή του νέου έτους θα προχωρήσει πιθανότατα η ένταξη στο ΕΣΥ του «Ντυνάν», του Αιγινητείου, του Αρεταίειου και του Ευγενίδειου.Στην περιοχή της Αττικής (1η Υγειονομική Περιφέρεια) θα γίνουν συνολικά 117 εσωτερικές συνενώσεις και μεταφορές κλινικών από το ένα νοσοκομείο στο άλλο.Συνενώσεις αναμένονται στον χειρουργικό και παθολογικό τομέα του ΚΑΤ, στο Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς, στον χειρουργικό τομέα του Γ.Ν.«Παμμακάριστος», στους παθολογικούς και χειρουργικούς τομείς και των 5 νοσοκομείων του ΙΚΑ, στον χειρουργικό τομέα στο «Κοργιαλένειο – Μπενάκειο» (Ερυθρός) και στους χειρουργικούς τομείς σε ΓΝΝΘ «Σωτηρία», στο ΓΝΑ «Ευαγγελισμός» και στο ΓΝΑ «Γ.Γεννηματάς».Συνενώσεις χειρουργικών και παθολογικών κλινικών θα γίνουν στα τρία νοσοκομεία Παίδων της πρωτεύουσας.Στην περιφέρεια Πειραιώς και νησιών (2η Υγειονομική Περιφέρεια-ΥΠΕ), στο Ασκληπιείο της Βούλας θα συνενωθούν 6 κλινικές χειρουργικού και παθολογικού τομέα, στο Θριάσειο θα συνενωθεί μία χειρουργική κλινική και στο ΠΓΝ «Αττικό» θα συνενωθεί επίσης άλλη μια χειρουργική.

Πως γίνεται η Επανάσταση;

2011-07-02T07:03:00.000+03:00

Πώς γίνεται άραγε η επανάσταση; Ποιες είναι οι θεμελιακές βάσεις της επαναστατικής δράσης του ατόμου;

Πριν από μερικές μέρες προβλήθηκε στην ΝΕΤ μια εκπληκτική ταινία [Ναι, ναι, βάζει καλές ταινίες η ελληνική τηλεόραση, αργά μετά τα μεσάνυχτα!], Ο Κουρέας της Σιβηρίας, η ρωσική παραγωγή του Νικίτα Μιχάλκοφ. Η ταινία είχε ως θέμα τις περιπέτειες μιας Αμερικανίδας τυχοδιώκτριας με έναν Ρώσο αξιωματικό, με φόντο τη Ρωσία στα τέλη του 19ου αιώνα. Στο περιθώριο της βασικής πλοκής του έργου παιζόταν παράλληλα μια άλλη ιστορία: ο φακός μας μετέφερε με μικρά διαλείμματα σε ένα αμερικανικό στράτευμα των αρχών του 20ου αιώνα. Στην πρώτη σκηνή αυτής της παράλληλης ιστορίας, καθώς εξελίσσεται η εκπαίδευση της μονάδας, αναφέρεται ξαφνικά ο Μότσαρτ. «Που είναι ο Μότσαρτ;» αναφωνεί θυμωμένα ο άξεστος αμερικανός διοικητής που θεωρεί ότι πρόκειται για κάποιον στρατιώτη! «Ο Μότσαρτ είναι νεκρός», έρχεται η απάντηση. «Νεκρός;», ωρύεται επιτακτικά ο διοικητής που σε έξαλλη κατάσταση απαιτεί να μάθει: «Κι εγώ γιατί δεν το ξέρω; Γιατί δεν μου το είπε κανείς;». Μπροστά στη σιωπή των στρατιωτών, που φοβούνται περισσότερο να τον προσβάλλουν απαντώντας και αναδεικνύοντας έτσι την άγνοιά του παρά τον θυμό που προκαλεί η σιωπή τους, ο λοχαγός επιμένει να επιδεικνύει την εξουσία του ωρυόμενος. Τότε ένας ψηλός ξανθός στρατιώτης απαντά: «Ο Μότσαρτ είναι ένας σπουδαίος μουσικοσυνθέτης. Έχει πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια».

Στην επόμενη σκηνή αυτής της μικρής παράλληλης ιστορίας οι άντρες της μονάδας μόλις έχουν ολοκληρώσει μία άσκηση και περιμένουν σε στάση προσοχής την εντολή του διοικητή ώστε να βγάλουν τις αντιασφυξιογόνες μάσκες που φορούσαν. «Μα φυσικά και γνωρίζω ποιος είναι ο Μότσαρτ», ξεκινά η αυτάρεσκη άρνηση της πραγματικότητας από τον πληγωμένο εγωισμό του διοικητή, για να καταλήξει: «Δεκάρα δεν δίνω για τον Μότσαρτ. Επαναλάβετε όλοι, δεκάρα δεν δίνω για τον Μότσαρτ, και βγάλτε τις μάσκες σας». «I don’t give a shit about Mozart», επανέλαβαν οι στρατιώτες και έβγαλαν τις μάσκες. Όλοι. Εκτός από έναν. «Εσύ γιατί δεν έβγαλες τη μάσκα σου;», ρώτησε ο διοικητής τον ψηλό ξανθό στρατιώτη με την μεταλλική μουσούδα αντί για πρόσωπο. «Γιατί εγώ δεν το είπα, κύριε». «Και γιατί δεν το είπες»; «Διότι ο Μότσαρτ είναι ένας σπουδαίος μουσικοσυνθέτης, κύριε». Τώρα θιγόταν το κύρος και η εξουσιαστική δεινότητα του διοικητή. «Δεν θα βγάλεις τη μάσκα αν δεν το πεις», ήταν η προσταγή του!

Πέρασαν μέρες, ίσως και βδομάδες, και ο στρατιώτης συμμετείχε κανονικά στην εκπαίδευση της μονάδας του ή εκτελούσε τα διάφορα καψόνια, φορώντας πάντα τη μάσκα. Ο διοικητής απορούσε μα και πείσμωνε. Ένα βράδυ πήγε σιγοπερπατώντας στον κοιτώνα των στρατιωτών για «να πιάσει στα πράσα» τον στρατιώτη που μετά βεβαιώτητας, όπως νόμιζε, θα τον παράκουε κατά τη διάρκεια του ύπνου. Με σιγανές κινήσεις τράβηξε το σεντόνι από το πρόσωπο, μα προς μεγάλη του έκπληξη αντίκρισε τη μεταλλική μουσούδα να κοιμάται. Όχι, ο στρατιώτης δεν παράκουσε, δεν έκανε «λούφα»? υπέμενε στωικά τις συνέπειες χωρίς να λέει αυτή την απλή φρασούλα που θα τον απάλλασσε από τη μάσκα.

Πέρασαν κι άλλες μέρες, ίσως και βδομάδες. Τώρα ο διοικητής άρχισε να απορεί, ίσως και να βασανίζεται από τη στάση αυτή. Ένα βράδυ πήγε ξανά στο κρεβάτι του στρατιώτη και τραντάζοντάς τον με αγωνία τον ξύπνησε για να τον ρωτήσει: «Μα γιατί δεν λες τη φράση να τελειώνουμε; Έχω χάσει τον ύπνο μου, δεν μπορώ άλλο αυτή την κατάσταση. Τι έχει αυτός ο Μότσαρτ τέλος πάντων»; Ο ψηλός ξανθός μασκοφόρος σηκώθηκε και του έκανε νόημα να τον ακολουθήσει. Τον πήγε στην αίθουσα ψυχαγωγίας του στρατοπέδου όπου υπήρχε ένα μεγάλο μαύρο πιάνο με ουρά. Κάθισε ο διοικητής σε μια καρέκλα? κάθισε και ο στρατιώτης πάνω από το πιάνο… Και με την μεταλλική αντιαισθητική μουσούδα να κρέμεται πάνω από τα πλήκτρα, άρχισε να γεμίζει ο χώρος με την μελωδία κάποιας σονάτας του Μότσαρτ. Προς στιγμήν, θα νόμιζε κανείς πως το πρόσωπο του διοικητή αγαλλίασε από συγκίνηση.

Η βασική πλοκή της ταινίας κοντεύει να τελειώσει. Μα σε αυτή την παράλληλη ιστοριούλα, ο στρατιώτης φορά ακόμη τη μάσκα του. Η εκπαίδευση της ημέρας τελειώνει, μα ο στρατιώτης υποχρεώνεται σε πολλούς ακόμη γύρους τρέξιμο γύρω από τον βράχο, εκεί ψηλά πάνω από τη θάλασσα. Κάτω από τον ήλιο ο στρατιώτης τρέχει χωρίς να διαμαρτύρεται, χωρίς να ιδρώνει. Τότε ο διοικητής αρχίζει να τρέχει από πίσω του, σχεδόν παρακαλώντας τον να πει την πολύτιμη φράση που θα τον απαλλάξει από τη μάσκα. Η πεισματική άρνηση του ψηλού ξανθού στρατιώτη είναι ένα ακόμη βασανιστικό χτύπημα για τον διοικητή που, μην αντέχοντας άλλο αυτό το μαρτύριο(!) του λέει με ξεψυχισμένη φωνή: «Ο Μότσαρτ είναι ένας σπουδαίος μουσικοσυνθέτης. Εντάξει; Βγάλε τώρα τη μάσκα σου»! Όμως, ο στρατιώτης συνεχίζει να τρέχει, ζητώντας απ’ τον διοικητή να το πει πιο δυνατά». «Ο Μότσαρτ είναι ένας σπουδαίος μουσικοσυνθέτης», φώναξε τώρα πιο δυνατά ο διοικητής. «Πιο δυνατά», είπε τώρα επιτακτικά ο στρατιώτης συνεχίζοντας να τρέχει πάνω στο πλάτωμα του βράχου. Τότε ο διοικητής σαν να κατάλαβε. Στάθηκε στην άκρη του βράχου και φώναξε με όλη του τη δύναμη προς κάθε κατεύθυνση: «Ο Μότσαρτ είναι ένας σπουδαίος μουσικοσυνθέτης. Ο Μότσαρτ είναι ένας σπουδαίος μουσικοσυνθέτης. Που να με πάρει ο διάολος αν υπάρχει μεγαλύτερος απ’ αυτόν»! Το ξέσπασμα ανακούφισης έφτασε σε όλο τα στράτευμα που ξεκουραζόταν κάτω από τον βράχο, σε όλους όσους ήταν μπροστά στην πρώτη σκηνή αυτής την ιστορίας. Και τότε ο ψηλός ξανθός στρατιώτης έβγαλε τη μάσκα του και, κουνώντας την ψηλά, συνέχισε να τρέχει πάνω στον βράχο. Και το πρόσωπό του ήταν χαρούμενο καθώς γελαστός συνέχιζε να τρέχει μέσα στην απελευθερωτική αύρα του θαλασσινού αέρα.

Έτσι γίνεται η επανάσταση!

από Νέλλυ Ψαρρού

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ;

2011-07-01T15:35:00.003+03:00

Καθώς τα γεγονότα των ημερών τρέχουν κατηφορικά, έχω την εντύπωση ότι εμείς απλά τα
παρακολουθούμε να μας προσπερνούν.Η κριτική και η πρόταση αναμφίβολα είναι εργαλεία
στα χέρια, αλλά δεν πρέπει και αυτά κάποτε να κουνηθούν; Κοιτάμε με κυάλια συνήθως τα μα-
κρυνά αλλά αποφεύγουμε τα κοντινά που σε τελική ανάλυση ρε αδερφέ αυτά μπορούμε να
γκρεμίσουμε ή να στηλώσουμε। Το γκρέμισμα και το στήλωμα ανάλογα το σκοπό τους είναι
μέρη της οικοδομικής δραστηριότητας।Αφού κάπου το έχει ακούσει αυτό και ο Παπαντρέου,
ο γνωστός, και όλο λέει ότι θα θα θα φτιάξει, αλλά ελπίζω να σταματήσει να φτιάχνει γιατί κα-
ήκαμε। Μπορεί να έχει πρόβλημα με τις έννοιες, άρα μπορεί να είναι καλύτερα να του πούμε
να χαλάει, ποιός ξέρει;Πάντως είναι φοβερός διαιτολόγος।
Στα δικά μας ξανά τώρα। Μιάς και ο σύλλογος έχει συνέλευση στις 7Ιουλίου μήπως είναι
καλή ιδέα να καλέσει και ατομα από άλλους συλλόγους της περιοχής ώστε να φάμ... συγνώ-
μη, να συζητήσουμε ήθελα να πώ γιά θέματα που αφορούν όλους μας;
Η κίνηση στις παραλίες είναι ένα καλό θέμα γιά συζήτηση αλλά δεν είναι το μόνο। Πολύ
κόσμο μπορεί να τον ενδιαφέρει το κομπιούτερ, καμιά καινούργια αγροτική καλλιέργεια,
λέτε ο γιωργάκης σκόπιμα να μας πεινάσει ώστε να ψαχτούμε πάνω σε αυτό;Υπάρχει λοιπόν
μιά περίπτωση στις χίλιες να είναι ιδιοφυία, οι άλλες ενιακόσες ενενήντα εννιά όμως τι λένε;
Δεν είναι κρίμα να φεύγει έστω και ένα κιλό λαδιού ασυσκεύαστο, εκτός και προορίζεται
γιά χρήση καθ΄οδόν, πιθανά όλα, εδώ ο Γιωργάκης πρώτα έγινε πρωθυπουργός και μετά
ξεκίνησε να μάθει Ελληνικά।Αν πιέσουν όλοι οι σύλλογοι μαζί ίσως κατάφερναν να ξεκινήσει
κανένα πρόγραμμα σεμιναρίων με ποικίλο περιεχόμενο, ώστε να ξυπνήσουμε λίγο, δηλαδή
μας χρειάζετε ένα παγωμένο ντούζ μετά το Γιωργ.... μετά το καυτό ήθελα να πω।
Εσείς βλέπετε άλλο τρόπο να επιζήσει ότι θετικό κατάκτησε η πλατεία και μετά το προ-
σωρινό από ότι φαίνετε τέλος της, ραντεβού το Φτηνόπωρο πάλι, στη μικρή μας περιοχή;
Μην ξεχνάτε να βάλετε στο στόχο όταν παίζετε βελάκια μιά φωτογραφία του, ξέρετε, του
γυιού του Αντρέα και εγγονού του Γιώργου, να μη λέμε ονόματα....

Πώς σας φαίνεται???

2011-06-30T17:20:00.005+03:00

28 και 29 Ιουνίου 2011.
Το καθεστώς έδειξε για ακόμη μια φορά τα δόντια του.
Το ολοκληρωτικό καθεστώς της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, θα κάνει ότι χρειαστεί για να μη χάσει την εξουσία του..
Ας τελειώνουμε πια με το παραμύθι κράτους και ΜΜΕ. Ειρηνικοί και ξε-ειρηνικοί, όσοι/ες αντιστέκονται, όσοι/ες τους χαλάνε τα σχέδια,
πάντα θα έχουν το βούρδουλα στο κεφάλι τους..
Με νωπή τη μνήμη από τον παραλίγο θανατηφόρο τραυματισμό του διαδηλωτη Γ.Κ. στην απεργία της 11 μάη που τον οδήγησε στην εντατική, οι δολοφόνοι ξαναχτυπούν ...
Να κλείσουμε τις τηλεοράσεις και να κατέβουμε στους δρόμους και τις πλατείες. Εκεί είναι η πραγματική ζωή και ο αγώνας. Εκεί που γράφεται η ιστορία.
Εκεί που οι μόνοι "κουκουλοφόροι" δοσίλογοι φασίστες τρομοκράτες, δεν είναι οι εξεγερμένοι αλλά τα παρακάτω τσιράκια των βουλευτών, των αφεντικών, της τρόικας και του ΔΝΤ, με τα εθνόσημα στις στολές. Τα σκυλιά της παγκόσμιας κυριαρχίας ...
Τέρμα πια στις αυταπάτες. 'Η γουρούνι ή ανθρωπος !
Δε μας φοβίζουν. Μας εξοργίζουν!

Ας ενημερωθούμε όλοι και όλες επιτέλους ....

Πλατεία update

2011-06-30T11:35:00.006+03:00

Yπό κάποιες προϋποθέσεις η έξοδος από το ΕΥΡΟ νομίζω ότι είναι θετική επιλογή, χωρίς όμως να υποτιμηθούν οι κίνδυνοι που σίγουρα μια τέτοια επιλογή κρύβει. Μέχρι τώρα διαπιστώνω έλλειμμα σφαιρικής ματιάς γιατί δεν δίνεται η πρέπουσα σημασία στη γεωπολιτική διάσταση του ζητήματος που θεωρώ ότι είναι τόσο σοβαρό, ώστε μπορεί ακόμα και να ακυρώσει το όλο επιχείρημα. Επίσης στο χώρο της διπλωματίας δεν φαίνετε να υπάρχει η επιδεξιότητα που χρειάζετε να στηριχτεί η έξοδος από το ΕΥΡΟ.

Πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να μείνουμε μέσα στην Ε.Ε. με το δικό μας νόμισμα, επίσης αναγνωρίζοντας το χρέος μας να δηλώσουμε αδυναμία πληρωμής – από οικονομικής άποψης είναι το ίδιο με το να μην αναγνωριστεί - γιατί έτσι αμβλύνεται ο συγκρουσιακός χαρακτήρας αυτής της κίνησης. Κάνουμε προσπάθεια να διατηρήσουμε κάθε σχέση με τους τωρινούς εταίρους μας επιμένοντας , στη συνέχιση κατά το δυνατόν, των καλών σχέσεων εντός της Ε.Ε. αλλά και εκτός αυτής στη δημιουργία σταθερών δεσμών με τα κράτη που μπορούν να μας βοηθήσουν, οικονομικά και γεωπολιτικά. Ο χώρος των διεθνών σχέσεων είναι γεμάτος παγίδες και δε διακρινόμαστε για το ιδιαίτερο ταλέντο μας στους αναγκαίους ελιγμούς.

Θέλει ξεχωριστή προσπάθεια το θέμα των εισαγωγών – όπλα, πετρέλαια, κ।λ.- και τεράστια προσπάθεια στο εσωτερικό για την τόνωση της ακρωτηριασμένης παραγωγής και την κατάκτηση της αισιοδοξίας. Πιστεύω ότι τελικά μια μεγάλη στρατηγική επιλογή μπορεί μερικές φορές να κερδηθεί από το χειρισμό της λεπτομέρειας.

Σε κάθε περίπτωση, είναι αναγκαία συνθήκη, το αξιοκρατικό, γενναίο και αισιόδοξο πνεύμα της πλατείας να επιζήσει μέσα σε κάθε μελλοντικό σχεδιασμό για να μην έχουμε επανάληψη των στρεβλώσεων της πολιτικής ζωής, που εν μέρει έχουν ευθύνη για τη σημερινή κατάντια.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα!!

2011-06-27T21:26:00.004+03:00

Το κείμενο που ακολουθεί έχει γραφτεί από το Μάκη Τσολακίδη, Αναπληρωτή Διευθυντή της Δ/νσης Ανάπτυξης της Ειδικής Γραμματείας Διατροφής & Άθλησης του Υπουργείου Υγείας. Γράφτηκε και δημοσιεύτηκε το 1990, επαναδημοσιεύτηκε το 2002 στο "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" και την Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011 δημοσιεύτηκε εκ νέου στην εφημερίδα "ΦΙΛΑΘΛΟΣ".

πλατεια...

2011-06-21T20:16:00.002+03:00

Διαπιστώνω ότι είναι ευκολότερο να πάει κάποιος στην Αθήνα με τα πόδια παρά
να οργανωθεί μια ανοιχτή από όλες τις απόψεις συζήτηση στη Ν. Λακωνία.Φαίνετε εδώ
ο πάγος έχει πήξει γιά τα καλά και δεν επιτρέπει τη κίνηση ούτε στη φαντασία. Είναι
όμως ευκαιρία το κίνημα της πλατείας να παραδειγματίσει κάποιους φορείς π.χ. τους
πολιτιστικούς συλλόγους της περιοχής, ώστε να μαζέψουν τα μοναχικά παιδιά που
παντού υπάρχουν και θέλουν να κραυγάσουν τώρα πιο δυνατά από ποτέ।
Παντα η Δημοκρατία έστελνε στο περιθώριο τις διαφορετικές επιλογές που έβγαιναν
έξω από το πλαίσιό της, όμως τώρα οι χρονίζουσες αδυναμίες της έχυσαν τη καρδάρα
ώστε πλέον η σιωπή να ισοδυναμεί με νεύρωση. Αφού πλέον απομυθοποιήθηκαν οι
ειδήμονες σε Ελλαδικό και τοπικό επίπεδο, ο καθένας ας αποκτήσει την αυτοπεποίθηση
που ίσως του λείπει γιά να κραυγάσει ελεύθερα και δυνατά σαν πρωταγωνιστής στη
ταινία της ζωής του।
Κάποιοι άλλοι δίδαξαν ότι όλοι οι δρόμοι του ελεύθερου και κοινωνικού ανθρώπου
περνούν από την <<αγορά>> γιά να συνεχίσουν πιό πέρα. Αν θέλουμε να έχουμε κάποια
πολιτιστική, έστω μακρυνή, σχέση μαζί τους , ας κραυγάσουμε μιά φορά όλοι μαζί,
μήπως και γίνουμε άνθος αρούρης।
Οι πολιτιστικοί σύλλογοι είναι ο μόνος υπαρκτός παγωμένος φορέας που μπορεί να
σπρώξει τα πράγματα σε συζήτηση ποικίλου περιεχομένου, κοινωνικού, πολιτικού
αγροτικού , διαδικτυακού κ.λ. χωρίς κομματικές αγκυλώσεις।
Γιά να μη μας φτύσει η πλατεία.

Οι " Αιθεροβάμονες "

2011-06-21T02:46:00.003+03:00

γιά λίγο στον Ασωπό

   Μια ομάδα ενηλίκων ονειροπαρμένων,που πατάνε στα σύνεφα,αποφάσισε από τον περασμένο Σεπτέμβρη να ασχοληθεί με το θέατρο και να δουλέψει ένα θεατρικό έργο. Όλοι είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας,με ελάχιστη ή καθόλου σχέση με το θέατρο, που θέλησαν και μπόρεσαν για κάποιες ώρες την εβδομάδα να ξεφύγουν από την τριβή της καθημερινότητας και να παίξουν το παιχνίδι της μεταμόρφωσης. Πέρασαν κάλα εκείνες τις ώρες. Το έργο,όμως,ωρίμασε και το παιχνίδι άρχισε να σοβαρέυει. Η δουλειά τους έχει φτάσει σε ικανοποιητικό επίπεδο. Έφτασε η ώρα που μπορούν να μοιραστούν την εμπειρία τους και να ''εκτεθούν'' στους φίλους τους,σε γνωστούς και αγνώστους.
   Οι πρόβες συνεχίζονται αυτές τις μέρες (κυριακή-τετάρτη-παρασκευή απόγευμα) στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου Ασωπού,ο οποίος παραχώρησε με προθυμία την αίθουσα για την κατασκευή του σκηνικού και φιλοξενεί τις δοκιμές του έργου για το επόμενο εικοσαήμερο περίπου. Οι πρόβες είναι ανοιχτές για όλους όσους έρθουν με καλή πρόθεση. Χρειαζόμαστε φίλους που θα προσφέρουν ο καθένας στον τομέα του και στον ελέυθερο χρόνο του υλική,τεχνική ή ηθική συμπαράσταση ή που θέλουν απλώς και μόνο να παρακολουθήσουν τις δοκιμές του έργου και να μας πούν τη γνώμη τους.
   Αυτή που οδηγεί το θεατρικό τρεχαντήρι αυτή την εποχή είναι η Μαρία Σιουρούνη.

   Το έργο ειναι ''Η αυλή των θαυμάτων'' του Ι.Καμπανέλη. Είναι μια μικρή αυλή κάπου στην Αθήνα στη δεκαετία του '50 με μικρά δωμάτια τριγύρω,όπου στο καθένα μένει κι από μία οικογένεια. Εκεί συναντιούνται τα πρόσωπα του έργου και μας αποκαλύπτουν τις ιστορίες τους... Ώσπου ένας απρόβλεπτος παράγοντας έρχεται να αλλάξει ολοκληρωτικά τη ζωή των ανθρώπων της αυλής.

   Το έργο θα ανέβει στις 18 Ιουλίου στους Μολαους, στις 27 Ιουλίου στην Πλύτρα και στις 31 Ιουλίου στη Νεάπολη.

   Θα προηγηθεί μια γενική δοκιμή,ανοιχτή για το κοινό στις αρχές Ιουλίου στον Ασωπό στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου.

                                 Αιθεροβάμονες

2011-06-18T20:25:00.003+03:00

1Ποιά χώρα διαθέτει την πλέον υπέρβαρη αντιπροεδρεία του γαλαξιακού σμήνους; 2Σε ποιά χώρα ο στρος καν είπε σκύψε χρεοκοπημένη; Αν απαντήσετε σωστά κερδίζετε ένα κιλό ομόλογα που λήγουν το 2050

Wish you were here

2011-06-18T14:04:00.000+03:00

Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα...

Ανασχηματισμός... και μετά τι;

Εκλογές... με τους ίδιους; Και μετά τι;

Και τώρα τι;

μη ψυχαναλυμένο επίκαιρο μελλοντολογικό flash back απο
Μαύρο-οχι αλλο κάρβουνο,Πρέζα-TV,βαθύ κόκκινο,gatos dk

Από τη Σπάρτη στο Σύνταγμα με τα πόδια

2011-06-16T10:38:00.001+03:00

Και όμως είναι αληθινό! Η Σπάρτη Κυριακή βράδυ ξεκινάει με τα πόδια να μας έρθει στην πλατεία Συντάγματος!

Καλούμε κάθε γειτονιά κάθε πλατεία που περνάνε τα παιδιά να ενωθούν μαζί τους! Και όλοι μαζί να φτάσετε στην πλατεία!

Η ανάρτηση θα ενημερώνεται συνέχεια με την πορεία και τα νέα των πολιτών της Σπάρτης! Πιο κάτω ακολουθεί το κάλεσμα τους!

Τα σύννεφα μαζεύτηκαν πυκνά.
Πάνω από την Ελλάδα. Πάνω από την Ευρώπη. Πάνω από την ελευθερία και την κριτική σκέψη.
Οι οικονομικοί εκτελεστές και τα πλοκάμια όσων
επιθυμούν να διαλύσουν εθνικά κράτη
και πνευματικές παραδόσεις αιώνων
κάνουν μια απόλυτα συντονισμένη επίθεση.
Τώρα πια, όλα είναι ξεκάθαρα.
Οι προθέσεις τους αλλά και το σοκ που
έχουν υποστεί όλοι οι λαοί της Ευρώπης.

Οι αγανακτισμένοι Σπαρτιάτες λέμε όχι στην Αρπαγή της Ευρώπης και μεταφέρουμε
το μήνυμα της αντίστασης σε όλη την Ελλάδα, σε όλη την Ευρώπη, σε ολόκληρη τη γη.
Είναι το διαχρονικό μήνυμα της Σπάρτης που μιλά για τον αιώνιο αγώνα των αξιών ενάντια στον ισοπεδωτικό υλισμό.
Οι άνθρωποι είμαστε ελεύθεροι. Οι λαοί είμαστε ελεύθεροι. Η ελευθερία όμως κατακτιέται. Δε χαρίζεται.
Ξεκινάμε λοιπόν, εμείς οι ολίγοι της Σπάρτης και βαδίζουμε προς την Αθήνα για να μεταφέρουμε το συμβολικό μας μήνυμα. Για να συνθλίψουμε το λίθαργο και να μεταδώσουμε το λάβαρο της πνευματικής επανάστασης. Στο δρόμο θέλουμε και άλλους μαζί μας. Για να ενώσουμε στην πλατεία Συντάγματος τη φωνή μας με τους υπόλοιπους Έλληνες, για να ενώσουμε τη φωνή μας με τη φωνή όλων των Ευρωπαίων που βρίσκονται και θα βρίσκονται στις πλατείες μέχρι να ξανανιώσουν ελεύθεροι.
Οι πατρίδες, η Ευρώπη, το πνεύμα, τα ιδανικά και η πολιτιστική κληρονομιά ΔΕΝ αρπάζονται, ΔΕΝ πωλούνται, ΔΕΝ χαρίζονται.

Θέλουν να εξαγοράσουν τα πάντα.
Θέλουν να μηδενίσουν τα πάντα.
Αυτοί…οι δυνατοί αδύναμοι…θα μας βρουν όμως απέναντί τους.
Από τη Σπάρτη ξεκινάει το μήνυμα για να φτάσει σε όλο τον κόσμο.
Η ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ.

Ο αρχαίος Σπαρτιάτης βασιλιάς Αγησίλαος είδε κάποτε ένα παιδάκι να τραβάει από την ουρά ένα ποντικό και να τον βγάζει από την τρύπα. Ο ποντικός δε δίστασε να δαγκώσει το παιδί και να του ξεφύγει. Βλέποντάς το λοιπόν είπε: « Όταν αυτό το πολύ μικρό ζώο αμύνεται έτσι απέναντι σε αυτούς που το αδικούν, τι νομίζετε ότι αρμόζει να κάνουν οι άνθρωποι;»

ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΟΙ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΛΕΩΝΙΔΑ ΜΕ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ. ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΟΙ, ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΥΡΩΠΑΪΟΙ, ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΣΥΝΤΑΧΘΕΙΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.
Είναι πλέον δεδομένο ότι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

ΥΓ. Με το παρόν ενημερώνουμε τις αρμόδιες αρχές αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο ότι η πορεία που θα ακολουθήσουμε θα είναι μέσω της Εθνικής Οδού Σπάρτης- Αθήνας ενώ κατά την είσοδό μας στην Αθήνα θα κατευθυνθούμε από την πλατεία Καραϊσκάκη στην πλατεία Ομονοίας ώστε τελικά μέσω της οδού Σταδίου να καταλήξουμε στην Πλατεία Συντάγματος

Η πορεία των Σπαρτιατων που οδευει για Συνταγμα βρίσκεται στη Σηραγγα Αρτεμισίου. Υπολογιζουν οτι θα βρισκονται στο Παλατακι Χαϊδαριου γυρω στις 5 την Τεταρτη. Ολοι απο την Αθηνα συναντηστε τους εκει!

από το Άμεση Δημοκρατία

Η ανθρώπινη ζωή

2011-06-15T08:24:00.002+03:00

Γιατί οργιζόµαστε;...
... ∆εν τα αξίζαµε τόσα «πλούτη». Γι’ αυτό τώρα µας τα παίρνουν πίσω. Κι ας εξοργίστηκε ακόµη και ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρµπουρι, όταν άκουσε τον βρετανό υπουργό Εργασίας Ιαν Ντάνκαν Σµιθ να λέει πως «δεν αξίζουν όλοι οι φτωχοί τα κοινωνικά επιδόµατα». Μας λένε πάντα τι δεν αξίζουµε. Πόσο αξίζουµε όµως πραγµατικά; Πόσο αξίζει η ανθρώπινη ζωή;

Πόσο αξίζει...
... η ζωή ενός φοιτητή; Οσο και το δάνειο που έχουν πάρει οι γονείς του για να τον σπουδάσουν. Πριν από 35 χρόνια, το Πανεπιστήµιο της Καλιφόρνιας έπαιρνε 6,6% του δηµόσιου προϋπολογισµού και οι φυλακές 3%. Σήµερα, το πανεπιστήµιο παίρνει 2,2% και η βιοµηχανία των φυλακών 7,4%. Οσο λιγότεροι νέοι µπορούν να σπουδάσουν τόσο γεµίζουν οι φυλακές. Το αµερικανικό δηµόσιο αφαιρεί τα χρήµατα που προορίζονταν για τη µόρφωση των πιο ελπιδοφόρων πολιτών του και τα δίνει για να πλουτίσουν οι άνθρωποι που κερδίζουν από τη φυλάκιση των πιο φτωχών. Πόσο αξίζει η ζωή ενός άρρωστου, ενός γέρου; Στη Γουόλ Στριτ, οι τραπεζίτες αγοράζουν µισοτιµής ασφαλιστήρια συµβόλαια ζωής («οµόλογα θανάτου», όπως τα λένε) που ξεπουλάνε άρρωστοι και ηλικιωµένοι λόγω της κρίσης. Οι τραπεζίτες εξακολουθούν να καταβάλλουν το ασφάλιστρο. Και όσο νωρίτερα πεθαίνουν οι ασφαλισµένοι τόσο µεγαλύτερο είναι το κέρδος για τους τραπεζίτες. Πόσο αξίζει η ζωή ενός παιδιού; Οσο και το µερίδιο του χρέους που του πέφτει στο κεφάλι µόλις γεννηθεί. Ο Ηρώδης έσφαξε πολλά µωρά, αλλά κυνηγούσε µόνο ένα. Οµως, αν οι σύγχρονοι µισάνθρωποι επικρατήσουν, τότε µπορούµε να φανταστούµε από τώρα τον πλανήτη µας σαν ένα απέραντο κοιµητήριο µε δισεκατοµµύρια σταυρούς – έναν για κάθε παιδί που δεν µπόρεσε να γεννηθεί, επειδή οι γονείς του ήταν πάρα πολύ φτωχοί για να το αναστήσουν.

Η αµερικανική...
... Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας υπολόγισε την αξία της ανθρώπινης ζωής σε 9,1 εκατ. δολάρια. Για την αµερικανική Υπηρεσία Τροφίµων και Φαρµάκων, αυτή η αξία ανέρχεται σε 7,9 εκατ. δολάρια. Και για το αµερικανικό υπουργείο Μεταφορών σε 6 εκατ. δολάρια. Σε αυτούς τους υπολογισµούς, βέβαια, όπου αυτές οι υπηρεσίες λένε «αξία», στην πραγµατικότητα εννοούν «κόστος». Κόστος για το περιβάλλον, κόστος για τα φάρµακα, κόστος για τις συγκοινωνίες. Σαν να έχει γίνει η ύπαρξη του ανθρώπου ένα αφόρητο βάρος για τις κοινωνίες. Παίρνει αξία µονάχα όταν κόβεται σε µερίδες:

η αξία ενός πνεύµονα ανέρχεται σε 100.000 δολάρια.
Αν προσθέσουµε σε αυτό µάτια, καρδιά, µυελό οστών, ήπαρ, το ποσό αυξάνεται σηµαντικά.

Για µερικά...
... έντοµα, ένα πτώµα µοιάζει µε στρωµένο τραπέζι. Καθένα έχει την αγαπηµένη του µερίδα. Τουλάχιστον αυτά µας τρώνε µονάχα πεθαµένους. Οµως, µια άλλη έρπουσα πανίδα τρέφεται µε τις σάρκες µας από τη στιγµή που θα αντικρύσουµε το πρώτο φως της ζωής, περνώντας µας καθηµερινά από τα πριονωτά σαγόνια της. Αραγε θα την ξεφορτωθούµε ποτέ; Ισως µονάχα αν φωνάξουµε τόσο δυνατά όσο για να ακουστεί πως είµαστε ακόµη ζωντανοί.

από Ρούσσος Βρανάς-Τα Νέα

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

2011-06-13T12:43:00.004+03:00

Λέσχη Bilderberg

2011-06-13T08:26:00.006+03:00

Ένα άρθρο γαι τους κυβερνήτες μας,από τους
Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα