Χαμενη ανοιξη

Δεν ηρθαν φετος στην αυλη μου χελιδονια.
Μονη,παντερημη,χορταριασε η φωλια τους.
Και πως να λειωσουνε απ' την ψυχη τα χιονια
χωρις το γνωριμο,γλυκο,κελαηδισμα τους.

Ουτε κι'οι μελισσες βρισκουνε πια λουλουδια,
αγνα κι'αμλυντα,να πλασουν τ'αγιο μελι.
Κι'απο συνηθεια,λες,ψαλλουνε τραγουδια,
ωδη στην Ανοιξη,οι φτερωτοι αγγελοι.

Τωρα,λιγοτερα παιδια παιζουνε στους δρομους
κι'ολο κι'αδειαζουν τα σχολεια στα χωρια μας.
Μα για ν'ανθισει η ζωη δεν θελει νομους,
Αγαπη θελει,αληθινη,μες στην καρδια μας.

Γιατι ρημαξαμε την ομορφη ζωη μας
Τι εφταιξε αραγε ποια να'ναι η αιτια
Σαν Ιφιγενεια θυσιαστηκε η ψυχη μας
για να φουσκωσουν τα πανια της απληστιας.

(απο το συνεργατη-ΔιαΤηλ)