Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Τα ήσυχα βράδυα

Ένας χρόνος πέρασε χωρίς το Μίμη
GATOS DK

Μαλάκα Έλληνα δες λίγο ακόμα μπαλίτσα μπάς και στα πάρουνε όλα!


Το παρακάτω είναι αναδημοσίευση από το blog http://blog.stigalaria.org. Το θεωρώ πολύ ενδιαφέρον για όλους αυτούς που θεοποιούν τυφλά τους παράγοντες των ομάδων τους (π.χ. Κόκκαλης, Γιαννακόπουλοι κλπ) και καίγονται για τα "δίκαια" αιτήματά τους (κατασκευή γηπέδου με έξοδα της πολιτείας, ρυθμίσεις χρεών κλπ)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Μαλάκα Έλληνα δες λίγο ακόμα μπαλίτσα μπάς και στα πάρουνε όλα!

28 Jun 2010
Το άρθρο που ακολουθεί είναι του δημοσιογράφου Διονύση Ελευθεράτου και δημοσιεύθηκε λίγες εβδομάδες νωρίτερα στην εφημερίδα ΠΡΙΝ. Το θέμα του έχει να κάνει με τις Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρίες, ιδιωτικές επιχειρήσεις θεάματος που δεν έχουν ουδεμία σχέση με αυτό που λέμε “αθλητισμό της κοινωνίας”, οι οποίες χρωστάνε πολλά χρήματα στο δημόσιο και μονίμως καταφέρνουν να αποφεύγουν την πληρωμή! Όπλα τους ο οπαδισμός/κοπαδισμός, η μονόπλευρη παραενημέρωση των αθλητικών εφημερίδων και ο κοτζαμπασισμός του πολιτικού προσωπικού της Ελλάδας…
                                     =====================================
Σε έναν τομέα, όμως, τα «σιχτιρίσματα» σπάνιζαν: το φαγοπότι των επιχειρήσεων του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ, με λεφτά δικά μας και με το κράτος σε ρόλο σερβιτόρου, δυστυχώς έβρισκε πολύ μεγάλη ανοχή. Τουλάχιστον στις τάξεις των φιλάθλων – οπαδών. Γιατί; Μήπως διεκπεραιωνόταν κομψά αυτό το αίσχος; Κάθε άλλο. Θα βρούμε την απάντηση σε μια παράμετρο – πραγματική ευλογία για τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ: οι «πάνω» κοιμούνται περισσότερο ήσυχοι, όταν οι «κάτω» διαστρέφουν τις ιεραρχήσεις των αναγκών τους και προτάσσουν τις δευτερεύουσες ιδιότητές τους σαν να είναι βασικές. Το φαινόμενο του εργαζόμενου που θέλει να νιώθει πάνω από όλα οπαδός ομάδας κι ως εκ τούτου θεωρεί προσωπική νίκη (!) την ευχέρεια της ΠΑΕ «του» να «γλεντά» με χρήματα του δημοσίου είναι ασφαλώς εκτεταμένο, όχι όμως και μοναδικό. Έχει εμφανείς αντιστοιχίες με ό,τι συμβαίνει γενικώς στην κοινωνία. Θυμίζει τον άνθρωπο – εργαζόμενο ο οποίος, επειδή είχε πεισθεί να σκέφτεται πρωτίστως ως «καταναλωτής», χαιρόταν τότε που γινόταν σμπαράλια το ωράριο των εμποροϋπαλλήλων. Με τον άνθρωπο – εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα ο οποίος, επειδή νιώθει πρωτίστως εχθρός των δημοσίων υπαλλήλων, χαμογέλασε χαιρέκακα όταν ανακοινώθηκαν τα μισθολογικά «τσεκουρώματα». Οι τύποι των παραδειγμάτων μας κάποια στιγμή συνειδητοποιούν πως το κύμα του κακού, που τόσο τους χαροποίησε, κατευθύνεται και προς το μέρος τους.
Στο χώρο του αθλητισμού, πάλι, το κακό έμοιαζε ανέκαθεν με ορμητικό, ασταμάτητο ποτάμι. Το χρονικό που παρατίθεται είναι εύγλωττο, όχι όμως πλήρες: αφορά τις κρατικές γαλαντομίες στο θέμα των χρεών και μόνο. Αν φιλοδοξούσαμε να αναλύσουμε, για παράδειγμα, το εξωφρενικό ρίαλ εστέιτ της κατασκευής νέων γηπέδων, με τους ορθάνοιχτους (κι εδώ) κρουνούς του δημοσίου, θα χρειαζόμασταν άλλο τόσο χώρο. Διότι, όπως γράφαμε προσφάτως με αφορμή το γήπεδο στο Βοτανικό, αν ο Εφραίμ έκανε τη «δουλειά» εντάσσοντας σε αυτήν την ανέγερση γηπέδου, ίσως σήμερα κανείς να μην μιλούσε για σκάνδαλο!
Από τους πολιτικούς που διετέλεσαν πρωθυπουργοί της Ελλάδας, κάποιος παρουσίαζε μια ομοιότητα με τον … αρχαίο Δημοσθένη: ο Γεώργιος Ράλλης αδυνατούσε να προφέρει το «Ρο», αλλά θεσμοθέτησε στο ποδόσφαιρο το πιο διαδεδομένο «Ρο» που συναντά κανείς στη διασταύρωση των λεωφόρων Δημόσιου Βίου και Επιχειρηματικού Κόσμου: τη ρεμούλα.
Τι ακριβώς έκανε ο θεωρούμενος και εκπρόσωπος της «πεφωτισμένης Δεξιάς» Γ. Ράλλης; Επιτρέποντας το «δεν πληρώνω- δεν πληρώνω» των ποδοσφαιρικών επιχειρήσεων, ευθύς μόλις αυτές συστάθηκαν ως «ΑΕ», προσέφερε ηθική νομιμοποίηση στα μελλοντικά τους … κλέη. Ήταν το σωτήριο έτος 1979. Με το νόμο 879 η κυβέρνηση Ράλλη θέσπισε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ορίζοντας πως οι ομάδες της Α΄ και Β΄ Εθνικής κατηγορίας θα λειτουργούσαν ως ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες (ΠΑΕ). Με το άρθρο 21 του νόμου έγινε η πρώτη ρύθμιση χρεών προς το δημόσιο, υπό το κράτος της καλοκάγαθης σκέψης πως στην εκκίνηση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου όλο και κάποια απειρία και άγνοια θα ταλάνιζε τις ΠΑΕ.
Την εποχή εκείνη συζητιόταν εντόνως ο θεσμός του αυτόματου διαζυγίου, το οποίο μάλιστα είχε υπερψηφιστεί στη Βουλή, το Φεβρουάριο, παρά τις αντιδράσεις της Εκκλησίας. Αυτό που εφάρμοσε στο ποδόσφαιρο η κυβέρνηση Ράλλη προς όφελος των ΠΑΕ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί .. αυτόματο συγχωροχάρτι. Η νομική ισχύς του «σκόντου» του 1979 μπορεί να ήταν προσωρινή και χρονικώς προσδιορισμένη, αλλά η αύρα του θα αποδεικνυόταν διαχρονικότατη. Η «πεφωτισμένη Δεξιά» είχε φωτίσει το δρόμο για τα μελλούμενα.
Άλμα στη χαραυγή των 90ς: «ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός, ΝΔ και ΚΚΕ- κανείς σας μην πατήσει, μέσα στο Παλέ». Το φώναζαν οπαδοί του Ολυμπιακού στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας που βαφτίστηκε «Παλέ» για τις ανάγκες της ρίμας. Τότε πήγαινε πολύ καλά στην Ευρώπη η ομάδα βόλεϊ των ερυθρολεύκων, των οποίων οι οπαδοί άδραξαν την ευκαιρία να προειδοποιήσουν: όλοι οι πολιτικοί ήταν ανεπιθύμητοι, εχθροί, αν δεν βοηθούσαν την ΠΑΕ Ολυμπιακός να απαλλαγεί από το πρόβλημα με την Τράπεζα Κρήτης. Από το βραχνά τον οποίο είχε κληροδοτήσει η εποχή Κοσκωτά.
Ο τρόπος να απαλλαγεί η ερυθρόλευκη ΠΑΕ βρέθηκε το ’92, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη. Τον επεξεργάστηκε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Στέφανος Μάνος εισάγοντας τρία ειδικά άρθρα στο νόμο 2021, που κατά τα άλλα ρύθμιζε πιστώσεις για… αρχαιολογικά έργα. Τι έχασε το δημόσιο από τη λύση Μάνου; Περίπου τρία δισεκατομμύρια δρχ. Το απολεσθέν ποσό ίσως θεωρηθεί «ανεκτό», αν συγκριθεί με το κατοπινό, γενικευμένο πάρτι των ΠΑΕ – μπαταξήδων, αλλά όπως είπε και ο Μάο «και η μεγαλύτερη πορεία ξεκινά με ένα μικρό βήμα εμπρός».
Εκείνη η αρχή, του 1992, ενσωμάτωνε όλα τα επιθυμητά – ένθεν κακείθεν- στοιχεία. Με χαρά οι ΠΑΕ διαπίστωσαν ότι ήταν μεγάλο όπλο στα χέρια τους το πάθος των οπαδών. Ο γκουρού του νεοφιλελευθερισμού Στ. Μάνος, «αρχιτέκτονας» τότε μιας ελάχιστα δημοφιλούς οικονομικής πολιτικής, άκουσε το ευεργετικό (για τον ίδιο), δημόσιο, μεγάλο «ευχαριστώ» από το στόμα του Σωκράτη Κόκκαλη. Από την μια πλευρά, οι ΠΑΕ ήξεραν, πλέον, ότι μπορούσαν να επιστρατεύουν το προαναφερθέν κακέκτυπο «λαϊκού παράγοντα». Από την άλλη, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κατανόησαν πως όλο και κάποια πολιτικά οφέλη θα τους εξασφάλιζε τούτη η παρωδία «κοινωνικής ευαισθησίας». Αρκεί να παρέμενε ακλόνητη στις τάξεις των περισσότερων οπαδών, όλων των συλλόγων, η αντίληψη «πάνω από όλα η ομάδα»- δηλαδή το ταμείο της.
Δεν στερείται συμβολικής σημασίας και το εξής: η ρύθμιση Μάνου έγινε σε καιρούς, κατά τους οποίους το δημόσιο έλλειμμα προσέγγιζε τα σημερινά επίπεδα: το 1992 ήταν 11,5% και το 1993 ανήλθε στο 12,5%. Κατά τα άλλα ο Κ. Μητσοτάκης επαίρεται σήμερα πως υπήρξε «μεγάλος τιμονιέρης» στα οικονομικά!
Τουλάχιστον ο Μάνος πρόλαβε να ακούσει ένα «ευχαριστώ». Στη συνέχεια οι ΠΑΕ συνήθισαν να λένε «όχι, ευχαριστώ». Το κράτος σχεδόν τις ικέτευε να δεχθούν βολικές ρυθμίσεις χρεών, αλλά γιατί να ιδρώσει το αφτί τους; Αντιθέτως, ίδρωνε από αγωνία η εκάστοτε κρατική εξουσία και μόνο στη σκέψη ότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να πει στις ΠΑΕ «πληρώνετε με χρήμα ή με υποβιβασμό».
Εκτός από τις μύγες, τον Αύγουστο είναι τροφαντές και οι εκπτώσεις. Όχι μόνο αυτές των εμπορικών καταστημάτων, αλλά – ενίοτε- και εκείνες τις οποίες προσφέρουν οι κυβερνήσεις στους μπαταξήδες. Τον Αύγουστο του 1993, ενώ «παίζονταν» οι «καθυστερήσεις» της τότε κυβερνητικής θητείας της ΝΔ, δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ ο νόμος 2166 που αφορούσε «κίνητρα ανάπτυξης επιχειρήσεων, διαρρυθμίσεις στην έμμεση και άμεση φορολογία». Άρθρο του νόμου αυτού έδωσε σε 22 ΠΑΕ τη δυνατότητα αποπληρωμής χρεών σε 90 δόσεις. Τη στιγμή εκείνη όφειλαν στο δημόσιο 24 δισεκατομμύρια δραχμές, ποσό υπερτριπλάσιο του μετοχικού τους κεφαλαίου! Οι περισσότερες ΠΑΕ τσίνησαν επειδή δεν απαλείφθηκαν τα πρόστιμα και οι προσαυξήσεις και … στύλωσαν τα πόδια.
Το ίδιο συνέβη και το 1996. Η «φρέσκια» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πετσόκοψε πρόστιμα και προσαυξήσεις – με το νόμο 2443, περί «τελωνειακού κώδικα». Ζήτησε να πληρώσουν οι ΠΑΕ σε 48 δόσεις 5,8 δισεκατομμύρια δραχμές, αλλά οι περισσότερες έκριναν ασύμφορη την πρόταση. Χαζές ήταν; Αφού κανείς δεν θα τις πείραζε…
Έλα όμως που χρειάζονταν και συμπληρωματικές χάρες. Η κρατική εξουσία συνήθισε να παριστάνει την τυφλή και να ανέχεται ακόμη και την πιο ξετσίπωτη μέθοδο φοροδιαφυγής που σκαρφίστηκαν οι ΠΑΕ: την πρακτική της παρουσίασης μηδενικών – γνωστών και ως λευκών- συμβολαίων. Επισήμως οι ΠΑΕ εμφάνιζαν ποδοσφαιριστές ως εργαζόμενους αμισθί (!) κι έτσι δεν απέδιδαν τους φόρους που αναλογούσαν στις αποδοχές των συγκεκριμένων παικτών.
Τα λευκά συμβόλαια εξυπηρετούσαν τις ΠΑΕ, ακόμη και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν δέχονταν οι ίδιες να καταβάλουν το 20% που πλήρωναν οι παίκτες στην Εφορία (προσφάτως ο συντελεστής έγινε 40%). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συνήθης αντιπρόταση των ποδοσφαιριστών ήταν: «αφού δεν μου πληρώνετε την Εφορία, κάντε μου λευκό συμβόλαιο και δώστε μου από τώρα επιταγές, για να εξασφαλιστώ». Έτσι, ο εμπαιγμός των λευκών συμβολαίων για τις ΠΑΕ αποτελούσε – και αποτελεί – «λύση», σε κάθε σενάριο: είτε τις απαλλάσσει από την υποχρέωση καταβολής φόρου, είτε τις βοηθά στις διαπραγματεύσεις με τους ποδοσφαιριστές, βοηθώντας εκείνους να φοροδιαφύγουν.
Οι αναγνώστες του Πριν έχουν ήδη πληροφορηθεί για την αποκάλυψη που έκαναν στο Βήμα, στις 10 Απριλίου 1999, οι δημοσιογράφοι Β. Σαμπράκος και Λ. Χαραλαμπόπουλος: ούτε δέκα, ούτε είκοσι, αλλά 136 επαγγελματίες ποδοσφαιριστές έπαιζαν μπάλα .. για την ψυχή φιλικών τους προσώπων! Αυτό φαινόταν στα συμβόλαια που είχαν κατατεθεί στην ΕΠΟ. «Πρωταθλητής» στην κατάχρηση αυτού του τρικ ήταν τότε ο Παναθηναϊκός που εμφάνιζε ως .. αγνούς ερασιτέχνες δέκα παίκτες του, μεταξύ των οποίων και το «ιερό τέρας» της ομάδας, τον Κριστόφ Βαζέχα! Είπαμε, έτος 1999. Τότε που η «εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση Σημίτη ζητούσε από τον ελληνικό λαό θυσίες για να γίνει δεκτή η χώρα στην ΟΝΕ.
Η Ελλάδα το 2000 μπήκε στην ΟΝΕ, η ανθρωπότητα μπήκε στον 21ο αιώνα κι η κυβέρνηση του «εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ, που είχε προ πολλού μπει .. στο νόημα, είπε να τα γιορτάσει όλα αυτά με ένα ακόμη μεγάλο σκόντο. Όχι μόνο προς τις ΠΑΕ, αλλά και τις ΚΑΕ – τις καλαθοσφαιρικές επιχειρήσεις.
Στη δεύτερη θητεία του στο υπουργείο Πολιτισμού, ο Ευάγγελος Βενιζέλος κατόρθωσε το 2001 να εισάγει την ειδική εκκαθάριση στο νόμο 2947, που ρύθμιζε «θέματα ολυμπιακής φιλοξενίας, έργων και υποδομών». Επωφελήθηκαν έξι ΚΑΕ (Άρης, ΠΑΟΚ, Πανιώνιος, Ηρακλής, Νίαρ Ιστ, ΓΣ Λάρισας) και πέντε ΠΑΕ (Πανιώνιος, Λάρισα, Καβάλα, Νάουσα, Πιερικός): όλες μαζί χρωστούσαν – είτε στο δημόσιο είτε σε τρίτους- 51 εκ. ευρώ και «καθάρισαν» πληρώνοντας μόλις το 2,3%. Επειδή οι οφειλές ήταν και «προς τρίτους», τα όσα είχε λαμβάνειν το δημόσιο ευκόλως ξεχάστηκαν και ουδέποτε συζητήθηκαν στα σοβαρά. Σιγά μην καταδεχόταν να ασχοληθεί με κάτι τέτοια η «ισχυρή Ελλάδα», που ετοιμαζόταν να διοργανώσει και χρυσοπληρωμένους Ολυμπιακούς Αγώνες… ..
Όταν το «γαλαντόμο» Δημόσιο δεν πάει καν στο δικαστήριο…
Αν χρωστάς χρήματα σε «ζόρικους» τύπους, ίσως αναγκαστείς κάποια στιγμή να κρυφτείς, αλλάζοντας όνομα και εμφάνιση. Αν ήσουν ΠΑΕ ή ΚΑΕ που χρωστούσες (και) στο Δημόσιο, την εποχή της ειδικής εκκαθάρισης του 2001, χρειαζόταν απλώς να τροποποιήσεις το όνομά σου- δίχως να κρυφτείς. Πόσοι φίλαθλοι θυμούνται ότι από το 2001 ο Πανιώνιος και η Καβάλα ονομάζονται τυπικώς «Νέος Πανιώνιος» και «Νέα Καβάλα»; Το ποσοστό τους πιθανότατα θα είναι τόσο ισχνό, όσο και το αντίστοιχο των Αθηναίων που αποκαλούν την οδό Πατησίων «28ης Οκτωβρίου» και την Πανεπιστημίου «Ελευθερίου Βενιζέλου».
Αυτή ήταν η .. θυσία που κλήθηκαν να κάνουν το 2001 όσες ΠΑΕ και ΚΑΕ ευεργετήθηκαν από την «ειδική εκκαθάριση». Η κρατική εξουσία τους έδωσε αυτή τη δυνατότητα, παράγοντας σκέτη κωμωδία! Λες και δεν πρόκειται για τις ίδιες ακριβώς ομάδες – εταιρείες. Διάβολε, ακόμη και οι καλόγεροι του Μεσαίωνα διέθεταν το φιλότιμο να βαφτίζουν το κρέας «ψάρι». Όχι «νέο κρέας». Πού να φαντάζονταν οι δύσμοιροι πώς ακριβώς θα οργανώνονταν τα φαγοπότια του 21ου αιώνα, για χάρη των αφεντικών της «στρογγυλής θεάς»..
Τρία χρόνια αργότερα εγένετο μεγαλύτερο θαύμα: να μην κρύβεται ο οφειλέτης, γίνεται. Να εξαφανίζεται όμως ο έχων λαμβάνειν, γίνεται; Ασφαλώς! Συνέβη την 30η Οκτωβρίου του 2004. Οι εκπρόσωποι του κράτους έλαμψαν δια της απουσίας τους από το δικαστήριο κι έτσι έλαμψαν από χαρά και τα πρόσωπα των παραγόντων της ΠΑΕ ΑΕΚ: το δημόσιο παραιτήθηκε ντε φάκτο από τη διεκδίκηση των 90,5 εκατομμυρίων ευρώ που του όφειλε η ΑΕΚ, η οποία την περίοδο εκείνη διεκδικούσε την υπαγωγή της στο πολυσυζητημένο άρθρο 44 του νόμου 1892/90.
Αυτά τα 90,5 εκ. αντιστοιχούσαν στο 53% των συνολικών οφειλών της ΠΑΕ. Υπό το πρίσμα του άρθρου 44, το χαλασμένο … ξυπνητήρι ή GPS των ανθρώπων του δημοσίου έριξε το συνολικό χρέος της ΑΕΚ από τα 170,8 στα 23,3 εκατομμύρια ευρώ. Δυο ημέρες έπειτα από την επέτειο του «Όχι» ΑΕΚ και δημόσιο ήταν σαν να φώναζαν «Αέρα!». Η ΠΑΕ από ανακούφιση επειδή μπορούσε να ανασάνει, το δημόσιο απαντώντας σε ένα ρητορικό ερώτημα: «Τι θα εισπράξουμε;».
Από τα μαλλιά άρπαξαν το άρθρο 44 του νόμου 1892/90 δυο ακόμη ΠΑΕ που βρίσκονταν σε πολύ καλύτερη θέση, από εκείνη στην οποία είχε περιέλθει η ΑΕΚ. Ο Άρης, η πρώτη ΠΑΕ που κατόρθωσε να υπαχθεί στο άρθρο το οποίο πετσόκοβε οφειλές προς διάφορους, χρωστούσε 14 εκατομμύρια ευρώ. Ο ΟΦΗ 7,5 εκ. Κατέβαλαν το 28,6% και 9,3% αντιστοίχως. Φαίνεται ότι η ΠΑΕ Άρης βρήκε .. υπέρογκο το ποσοστό, για αυτό αποφάσισε να αφήσει και μια «δουλειά» στο κράτος. Η ΠΑΕ της Θεσσαλονίκης δεν έκρινε καν σκόπιμο να διασφαλίσει τα χρήματα των παικτών κι έτσι ανέλαβε αργότερα ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Ορφανός να ρυθμίσει την καταβολή του σχετικού ποσού (4.177.000) από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Αντικείμενο «ομηρικών» συζητήσεων είχε γίνει, τότε, η αμφίβολη νομιμότητα της επέκτασης του άρθρου 44 στις αθλητικές εταιρείες. Όταν είχε θεσπιστεί ο νόμος 1892, εμπνευστής του οποίου ήταν ο – τότε υφυπουργός Ανάπτυξης- Ανδρέας Ανδριανόπουλος, εξυπηρετήθηκαν υπερχρεωμένες βιομηχανικές και ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Προτού υπαχθούν οι τρεις ΠΑΕ στο άρθρο 44, η κυβέρνηση της ΝΔ είχε ήδη στήσει ένα προστατευτικό δίχτυ για τις χρεωμένες ΠΑΕ, το έλλειμμα των οποίων κατά δήλωση Ορφανού (από την άνοιξη του 2004) πλησίαζε τα 280 εκατομμύρια ευρώ.
Με διάταξη του νόμου 3262/2004, μεταξύ άλλων παραγράφηκαν 35 εκατομμύρια ευρώ από όσα χρωστούσαν οι ΠΑΕ στο δημόσιο. Κόπηκε το 80% των προστίμων και προσαυξήσεων. Επιπροσθέτως, θεσπίστηκαν 120 μηνιαίες δόσεις εξόφλησης των χρεών στο δημόσιο και 80 για τις οφειλές στο ΙΚΑ.
Στη ρύθμιση του 2004 υπάχθηκαν 14 ομάδες. Ορισμένες, όμως, συνέχισαν να παράγουν χρέη, όπως είπε κι ο Γ. Ορφανός στις αρχές του 2007. Μήπως αυτή η διαπίστωση οδήγησε σε κάποιο «φτάνει πια»; Όχι δα! Σε «φτου κι από την αρχή», οδήγησε, τον Ιούλιο του 2007, με νέα ρύθμιση που ανακύκλωνε τις ευεργεσίες της προηγούμενης (2004) . Φαρδιές πλατιές οι υπογραφές Ορφανού και Αλογοσκούφη που δικαίωσαν το στίχο του Μητσάκη, «όπου Γιώργος και μάλαμα». Για τις ΠΑΕ, φυσικά.
Έλα όμως που αυτές το είχαν ήδη ρίξει για τα καλά στον Ντάριο Φο: «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω». Μόνο ο Ηρακλής δέχθηκε τη ρύθμιση αυτή, ρίχνοντας τις οφειλές των 11 εκ. ευρώ σε 5,5 εκατομμύρια. Στον ΠΑΟΚ, που χρωστούσε 45 εκ. και θα πλήρωνε μόνο 14 εκ. φάνηκε .. μικρό το σκόντο! Επέμεινε να πληρώσει μόνο 1,9 εκατομμύρια ευρώ.
Έπειτα από τόσες παραγραφές και χαρίσματα, φθάσαμε στον Μάρτιο του 2010 και τα χρέη των ΠΑΕ και ΚΑΕ προς το δημόσιο και τα Ταμεία καταμετρήθηκαν στα 222 εκ. ευρώ! Δίχως μάλιστα να συμπεριλαμβάνονται οι κρατικές … δωρεές για ανεγέρσεις γηπέδων (βλ. Πριν 21ης Μαρτίου), ούτε το ζεστό χρήμα των κρατικών χορηγιών.
Ποιος ξέρει, ίσως είναι ώρα να ανοίξει ένας λογαριασμός στην Τράπεζα της Ελλάδας για την ενίσχυση των αναξιοπαθούντων ΚΑΕ και ΠΑΕ. Το σλόγκαν θα μπορούσε να είναι «ΚΑ(ν)Ε το χρέος σου προς τον αθλητισμό, ΠΑ(ρ)Ε την απόφαση να δώσεις τον οβολό σου». Μόνο αυτό δεν μας είπαν ακόμη όσοι φωστήρες μας καλούν να «σώσουμε τη χώρα».

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

One world



Η περιβαλλοντική κρίση σήμερα είναι μια ευθύνη ,και ήθελα να επιστήσω την προσοχή ενός ατόμου σε αυτό. Στην ταινία μου υπάρχει μόνο ένα άτομο σε έναν πλανήτη δείχνει την άμεση σχέση της ζωής μεταξύ των δύο. Στην ταινία μου, ακόμη κι αν οι δράσεις του ανθρώπου  καταστρέφουν τον πλανήτη του, είναι  καλό να προσφέρουμε μια δεύτερη ευκαιρία,στην Γη. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για τα μικρά μας μέρη της Γης, και η φροντίδα τους θα μας βοηθήσει να συντηρήσουμε τη ζωή,αυτό είναι το πνεύμα της ταινίας μου.
(ζητώ κατανόηση για την μετάφραση)

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

ΣΑΪΝΟΠΟΥΛΕΙΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2010





ΣΑΪΝΟΠΟΥΛΕΙΟΝ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟΝ
23ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΦΕΣΤΙΒΑΛ 2010


Οπως κάθε καλοκαίρι στο Σαινοπούλειο Αμφιθέατρο υπάρχουν εκδηλώσεις για όλα τα γούστα. Θα πρότεινα να ελέγξετε το πρόγραμμα σας και να κρατήσετε κάποιες νύχτες στην άκρη για καλή ποιοτική διασκέδαση. Για το αναλυτικό πρόγραμμα πηγαίνετε εδώ.

Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

Μποζάς 2010













Την περασμενη Κυριακη μετα απο προταση του Σταυρου του Μακρη ο Συλλογος καλεσε τα νεοτερα μελη του και καθαρισαν την παραλια του Μποζα.
Ετσι εγκαινιασμε την καλοκαιρινη περιοδο 2010.
Η εθελοντικη προσελευση ηταν περαν καθε προσδοκιας.
Ετσι μετα απο την θετικη εμπειρια συμφωνησαμε ολοι μας την ερχομενη Παρασκευη να επαναλαβουμε την κινηση διαμορφωνοντας τον χωρο του γηπεδου οπου θα γινουν οι αγωνες του beach volley.
Οποιος ειναι κοντα ας μας επισκεφτει.
Με την ευκαιρια ενημερωνουμε οτι εχει σχεδον ολοκληρωθει ο προγραμματισμος των εκδηλωσεων ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2010.

Την ερχομενη εβδομαδα θα ανακοινωθει και το πληρες προγραμμα.

Μην κλεινετε λοιπον το προγραμμα σας....

Forming game



Αυτό το μικρό animation του Malcolm Sutherland είναι ένας χορός σχημάτων και ήχων. Το «παιχνίδι» παίζεται με το άνοιγμα του κουτιού, ξετυλίγοντας ένα πίνακα σχημάτων για να χειριστείτε με τα χέρια σας.
Δεν υπάρχουν νικητές ή ηττημένοι σε αυτό το παιχνίδι, η διασκέδαση βρίσκεται στο δημιουργικό τρόπο που ξεδιπλώνονται οι μορφές .
Παρτιτούρα του Luigi Alleman και εκτέλεση μουσικής απο τον Ravi Shankar.

Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Επετειακή ανάρτηση

Επειδή ένα χρόνο τώρα μου τα έχετε ζαλίσει που δεν κάνω αναρτήσεις (λες και είμαι η Bilstein) πάρτε μια επετειακή.


Φορολογία του μέλλοντος!

Φορολογία στο ...όχι και τόσο μακρινό μέλλον....

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Ο ελάχιστος εαυτός

Νέος δίσκος, νέα μπάντα, νέα βόλτα στον κόσμο. Νέοι στίχοι, νέες μουσικές περιπλανήσεις. Και μια νέα κουβεντούλα για να μάθουμε λεπτομέρειες.

Θανάσης ΠαπακωνσταντίνουΔύο χρόνια μετά τον Σαμάνο και τον Νιόνιο έκανες απολογισμό του "καλέσματος";
- Όσο νοιώθω ενεργός δεν κάνω απολογισμούς, είμαι λίγο όσα πάνε κι όσα έρθουν. Αν μπω στο γήρας, θα έχω το χρόνο να αναπολώ σχέσεις, συνεργασίες, σημαντικές και ασήμαντες καταστάσεις.

Πώς βλέπεις τη δεύτερη δεκαετία του 21ου Αιώνα; Ως Ελλάδα, ως ανθρωπότητα, ως μουσική, που βαδίζουμε;
- Η Ελλάδα αλλά και όλος ο πλανήτης, κακώς εχόντων των πραγμάτων, θα βαδίζει προς μια, όλο και πιο άσχημη περιβαλλοντική κατάσταση, επιτείνοντας το φόβο και την ανασφάλεια που ήδη έχουν σταλάξει μέσα μας οι εξουσιομανείς. Η μουσική θα συνεχίζει να λειτουργεί ως βάλσαμο, θα μας κρατά το χέρι και θα ξεχνιόμαστε για λίγο. Πιστεύω πως θα γίνει πιο λυρική, από αντίδραση.

Υπάρχει ήδη έτοιμο νέο cd, διάβασα. Πώς ονομάζεται, τι περιλαμβάνει και πότε κυκλοφορεί από ποιά εταιρία;
- Ο τίτλος του δίσκου είναι: "Ο ελάχιστος εαυτός" και βλέπω να κυκλοφορεί τέλη Ιουνίου από τη Λύρα. Το περιεχόμενο μέχρι την τελευταία στιγμή μπορεί να αλλάξει, οπότε δε θα ήταν δόκιμο να αναφέρω όλους τους τίτλους. Επειδή είσαι κινηματογραφόφιλος θα πω μόνο ότι υπάρχει κομμάτι με τίτλο "Σαν Μικέλε" που, ως ένα βαθμό, είναι επηρεασμένο από την ταινία των αδερφών Ταβιάνι. [Ο Σαν Μικέλε είχε έναν κόκορα]

Ο τίτλος "Ο ελάχιστος εαυτός" υπονοεί έναν μινιμαλισμό και μια ενδοσκόπηση! Είναι μια αυτοάμυνα; Είναι προσωπική στάση ζωής; Είναι επιστροφή στη βάση, στις ρίζες, στην παράδοση; Είναι αναδίπλωση; Πως το βλέπεις και πως σου βγήκε;
- Περί "Ελάχιστου εαυτού", διάβασα κάποια στιγμή σε άρθρο μιας εφημερίδας, όπου ένας βιολόγος προτείνει τη θεωρία, ότι αποτελούμαστε από δύο εαυτούς εκ των οποίων τον έναν ονόμασε "ελάχιστο". Δε θυμάμαι πολλά πράγματα αλλά αυτό που διάβασα λειτούργησε σαν ερέθισμα να γράψω τη δικιά μου στρεβλή εκδοχή, ας πούμε σαν ένα ημιποιητικό κείμενο. Ύστερα έφτιαξα ένα τραγούδι πού τα λόγια του είναι σαν εισαγωγή γι' αυτό το κειμενάκι. Τα λέω λίγο μπερδεμένα αλλά θα καταλάβεις όταν θα κυκλοφορήσει ο δίσκος. Στο εσωτερικό του θα μπορεί να διαβάσει κάποιος το πόνημά μου. Σου παραθέτω σπαράγματα:
"Ο ελάχιστος εαυτός, ο τρελός χορευτής,
η κιβωτός των κινήσεων, ο ιχνηλάτης του Βέγα.
.......................................................................
Ο ελάχιστος, λέμε, που το άσπρο στο μάτι του
έχει γεμίσει με βρύα.
Ο ξενιστής των ονείρων που αλλοιώνει τα σχήματα
κι αναγκάζει το χώρο να παθαίνει ναυτία.
........................................................................
Ίδιος με θόρυβο ψυγείου σ' άδειο σπίτι
που δένει αρμονικά με τον άλλον, του σύμπαντος
και υφαίνουν τον τρόμο και, μετά, την πίστη."

Ποιες μουσικές ακούς σήμερα; Από ποιους εμπνέεσαι ή εμφορείσαι;
- Από τις πρόσφατες συναντήσεις με τη μουσική, μου άρεσε ο τελευταίος δίσκος του κουαρτέτου Kronos [Floodplain] κι έτσι από σπόντα γνώρισα και τον Alim Qasimov [τραγουδιστής του μακάμ από το Αζερμπαϊτζάν]. Επίσης, παρακινούμενος από μια κριτική στο MiC πήρα τον τελευταίο δίσκο του Vic Chestnut [At the cut] που μου άρεσε αρκετά και κυρίως η φορτισμένη ερμηνεία.

Θανάσης Παπακωνσταντίνου 3Πόσο δύσκολο [ή εύκολο] είναι για έναν καταξιωμένο δημιουργό, με το δικό του πια στούντιο ηχογραφήσεων, να βρει εταιρία κυκλοφορίας και διανομής; Έχεις σκεφτεί τη διανομή στο διαδίκτυο ή την κυκλοφορία μέσω των ζωντανών σου εμφανίσεων;
- Μ' αυτά που κάνω, ποτέ δεν ήμουνα η χαρά των εταιριών. Ούτε έχω μεγάλες πωλήσεις. (Ούτε είχα).
Περισσότερος ντόρος γίνεται γύρω από μένα παρά εμπορικό αποτέλεσμα. Ξεκίνησα από τα πρώτα βήματα μια συνεργασία με την, πάλαι ποτέ, Λύρα, η οποία και συνεχίζεται, με εξαίρεση το δίσκο "Διάφανος" που είναι δική μου παραγωγή. Δε με απασχολεί έντονα το ζήτημα. Είτε με τη βοήθεια μιας εταιρίας είτε μόνος, στις συναυλίες ή στο διαδίκτυο, θα το παλεύω όσο νομίζω ότι αυτά που κάνω έχουν κάποιο λόγο ύπαρξης.

Υπάρχει και μια καλοκαιρινή περιοδεία ζωντανών μουσικών αναζητήσεων. Μετά την πανηγυρική πρώτη εντός έδρας, στο Μεταξοχώρι Αγιάς [23/05], δώσε μας το πλάνο των επόμενων στάσεων;
- Από τη σελίδα koiladatwntempwn.gr βλέπεις στις 31/05 στο Θέατρο Πέτρας στην Αθήνα και στις 02/06 στο Θέατρο Δάσους στη Θεσσαλονίκη.
Αν θυμάμαι καλά είναι ακόμα μία στις 23 Ιουλίου στον Δήμο Πέτα στην Άρτα κι από κει και πέρα το χάος. Περιμένουμε απαντήσεις από αρκετά μέρη, θα γίνουν και κάποιες αυτοδιοργανώσεις αλλά γενικά φέτος είναι πιο δύσκολα τα πράγματα εξαιτίας των οικονομικών συνθηκών και του Καλλικράτη. Με μένα υπάρχει και ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα, διαχρονικό. Από τη στιγμή που δεν εμφανίζομαι στην τηλεόραση είναι σα να μην υπάρχω για αρκετούς από αυτούς που διαχειρίζονται τον πολιτισμό στους δήμους και τις νομαρχίες. Άσε που έχω κι εγώ τις ιδιοτροπίες μου και δεν παίζω όπου νά 'ναι.

Ποιο είναι το σχήμα του νέου cd και ποιο θα είναι αυτό της περιοδείας;
- Πολύτιμοι συνεργάτες σ' αυτή την προσπάθεια είναι οι:
Ματούλα Ζαμάνη (τραγούδι, κρουστά), Μιχάλης Χανιώτης (μπουζούκι, τραγούδι), Φώτης Σιώτας (βιολί, βιόλα, πλήκτρα), Δημήτρης Μυστακίδης (ακουστική κιθάρα), Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα, φλικόρνο), Χρυσόστομος Μπουκάλης (μπάσο), Σωτήρης Ντούβας (τύμπανα), Κώστας Παντέλης (ηλεκτρική κιθάρα), Γιάννης Αντωνιάδης (κλαρίνο).
Για την καλοκαιρινή περιοδεία, αυτό θα είναι το σχήμα, προσθέτοντας στον ήχο τον Χρήστο Μέγα και τον Μάκη Πελοπίδα και στα φώτα τον Χρήστο Λαζαρίδη και τον Βασίλη Πουφτή.
Στο δίσκο παίξανε οι πιο πολλοί από αυτούς (άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο) αλλά και παλιότεροι συνεργάτες. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για τον Φώτη Σιώτα ο οποίος έκανε το μεγάλο μέρος των ενορχηστρώσεων αλλά και έπαιξε (!) το πιο πολύ ηχητικό υλικό.

Και ένα τελευταίο! Τι είναι οι Θανασοσυνάξεις; τι ακριβώς γίνεται σε αυτές; Πότε συμβαίνουν;
- Είναι κάποια χαρτόμουτρα που μαζεύονται και παίζουν "Θανάση". Αστειεύομαι. Νομίζω πως πρέπει να ρωτήσεις κάποιον από αυτούς που τις διοργανώνουν. [βλέπε koiladatwntempwn.gr]

Ευχαριστώ πολύ και καλές αναζητήσεις.
- Πάντα με υγεία...

απο το Mic
το τραγούδι δυστυχώς σταματά απότομα,και υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην ηχογράφηση

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Αρης Βελουχιώτης.(Θανάσης Κλάρας)16/6/1945



16/6 Ημέρα ντροπής γιά τό ΚΚΕ...

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Δε λέω τίποτε


Με αφορμή την χθεσινή επέτιο γέννησης του Ernesto Guevara de la Serna
Προσωπική ανθολογία
Αποχαιρετιστήριο γράμμα
Προς την νεολαία της Λατινικής Αμερικής

..15 χρόνια από το θάνατο του Μάνου Χατζιδάκη

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Δυό τραγούδια


                                                                                             Καλή εβδομάδα..     

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Κλειστοφοβία

Κλείσαμε τ'αυτιά μας,
για να μην ακούσουμε
την στεντόρεια φωνή του αγγελιοφόρου,
που ασθμαίνων
μας φέρνει τρέχοντας
από το πεδίο της μάχης,
το οδυνηρό άγγελμα
της οριστικ΄ς ήττας.

Κλείσαμε τα μάτια μας,
για να μην αντικρίσουμε
στον θείο καθρέφτη του Σύμπαντος,
το παραμορφώμενο είδωλο
μιας Γης κακοποιημένης βάναυσα,
θλιβερή ανάμνηση
του Αρχαίου Κάλλους.

Κλείσαμε το στόμα μας,
φυλακίζοντας ερμητικά
στο έρκος των οδόντων μας
σκληρές αλήθειες
για μια κοινωνία σάπια,
γεμάτη ψευτία και υποκρισία,
που βυθίζεται'αύτανδρη'
στάπύθμενα πελάγη
της πλαστής αφθονίας της.

Κλειδώσαμε τις καρδιές μας
αφήνοντας απ'έξω
αισθήματα,ιδανικά
και κοσμοθεωρίες
που έθρεψαν τη νιότη μας
και προσκυνήσαμε για Θεό
τον χρυσό μόσχο
της υλικής ματαιότητας.

Μ'αφήσαμε ξεκλείδωτη
την πόρτα της ελπίδας.
Προσμένοντας τον ερχομό
του νέου Μωυσή,
που θα μας φέρει απο μακριά
τις καινούργιες Εντολές,
να χτίσουμε απ'την αρχή
το ρημαγμένο Κόσμο.

από ΔιάΤηλ

Μάρα Καποτά

Το πρώτο βραβείο στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Video με σκοπό την προώθηση της επιχειρηματικότητας,στην κατηγορία 'Ένας διαφορετικός τρόπος ζωής' κέρδισε η Μάρα Καποτά με το δίλεπτο video 'Μιά διαφορετική γεύση ζωής'.
Όλα τα video που κέρδισαν.

από το Ανκο

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Steven Best


Υπάρχει άλλο ένα μικρό videο και η ταινία Γήινοι(είναι ακατάλληλη για παιδιά)
απο το Σχολιαστές χώρις σύνορα

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Φούρκα και κρεμαλα!



Αυτα ειναι τα εργα του νομαρχη μας κ Φουρκα και του Εργολαβου που δυστυχως δεν ξερω το ονομα του στην εθνικη οδο Σπαρτης Τριπολης.ειναι το δευτερο εργο μετα τη μακρυναρα στο νομο μας που αμεσως μετα την παραδοση του καταστρεφεται.τυχαιο? δε νομιζω!

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή των ΗΠΑ


Η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην ιστορία των ΗΠΑ

Οι προσπάθειες καθαρισμού της BP κάνουν την καταστροφή στον Κόλπο χειρότερη, η κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον παίζει το παιχνίδι του καταλογισμού ευθυνών, ενώ όλο και περισσότερο πετρέλαιο χύνεται στον κόλπο.
Το αργό πετρέλαιο που διέρρευσε από το υπέδαφος του Κόλπου του Μεξικού στο σημείο που βρίσκεται η εξέδρα άντλησης πετρελαίου της BP δημιούργησε τεράστιες πετρελαιοκηλίδες, και σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, έχουν μήκος 10 μίλια, τρία μίλια πλάτος και 300 πόδια (90 μέτρα) πάχος σε ορισμένες περιοχές.
Αυτά τα εφιαλτικά στοιχεία, που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, αποδεικνύουν ότι η καταστροφή στον Κόλπο του Μεξικού είναι πολύ χειρότερη από ό, τι ισχυρίζονται, είτε ο εταιρικός γίγαντας BP είτε οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, και ότι είναι ήδη μία από τις χειρότερες οικολογικές καταστροφές στην ιστορία των ΗΠΑ.
«Υπάρχει μια απίστευτη ποσότητα πετρελαίου σε μεγάλα βάθη, σε σχέση με αυτό που βλέπετε στην επιφάνεια», δήλωσε η Samantha Joye, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου της Γεωργίας η οποία ανήκει σε μια ομάδα επιστημόνων που μελετά τα αποτελέσματα της εξάπλωσης της πετρελαιοκηλίδας. «Υπάρχει μια τεράστια ποσότητα πετρελαίου σε πολλαπλά στρώματα, υπάρχουν τρία ή τέσσερα ή ακόμη και πέντε στρώματα πετρελαίου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.»
Το πετρέλαιο καταστρέφει το ζωογόνο-οξυγόνο στα νερά του Κόλπου, θέτοντας σε κίνδυνο χιλιάδες θαλάσσια είδη που είτε έρχονται σε επαφή με το αργό πετρέλαιο, είτε με τις τοξικές χημικές ουσίες που χρησιμοποιεί η BP για να διασπάσει το πετρέλαιο, οι οποίες αυτό που βασικά κάνουν στην πραγματικότητα είναι να δημιουργούν μια αίσθηση βελτίωσης απλώς στην επιφάνεια της θάλασσας.

ΠΗΓΗ-Ελεύθερη Πένα

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

Άρης Χατζηστεφάνου



Ο Άρης Χατζηστεφάνου μιλάει στην εκπομπή του Κωνσταντίνου Λεβίθη στο ΣΚΑΙ,για την εμπειρία του κατά τη διάρκεια της ισραηλινής επίθεσης στο τουρκικό πλοίο και για τις όμορφες στιγμές που πέρασε στις ισραηλινές φυλακές.
από το πιτσιρίκος.

Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2010

SEBASTIAN'S VOODOO


Τα πνευματικά δικαιώματα για εικόνες ,φωτογραφίες ,κείμενα και βίντεο ,πού αναρτώνται στο παρόν ιστολόγιο,ανήκουν αποκλειστικά στούς δημιουργούς τους