Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

Η Εντιθ Πιάφ στό μέγαρο μουσικής


Στίς 31 ιανουαρίου το μέγαρο μουσικής παρουσιάζει ενα αφιέρωμα στή ζωή τής θρυλικής εντιθ πιάφ. είναι μια εκπληκτική μουσικοθεατρική παράσταση σε παραγωγή τού αλέν ντελόν.οσοι μπορείτε νά πάτε.θά σάς μείνει αξέχαστο.

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Είναι πολλά τά λεφτά κύριε Γερουλάνε..


Κοιτάξτε εδώ γιά να δείτε πόσα πληρώνουμε τούς δημοσιογράφους τής ΕΡΤ.
καί μετά μάς μιλάνε γιά οικονομική κρίση καί πτώχευση τής χώρας....
Πηγή FIMOTRO.

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Παγκόσμια αποτυχία η Κοπεγχάγη

Συνέχεια του προηγουμένου θεματος

Συνεντευξη Ο πρόεδρος της Βολιβίας, Evo Morales,στην Κοπεγχάγη

Ο πρόεδρος της Βολιβίας, Evo Morales, ο οποίος βρίσκεται στην Κοπεγχάγη για την Διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή, παραχώρησε συνέντευξη στην Amy Goodman του Democracy Now. Ο πρόσφατα επανεκλεγμένος πρόεδρος της Βολιβίας μιλάει για το «κλιματικό χρέος», το «κλιματικό δικαστήριο», την πολιτική Obama, τον καπιταλισμό κ.ά. θέματα.

AMY GOODMAN: Μιλήσατε χθες εδώ, στο Bella Center, και είπατε ότι δεν μπορούμε να σταματήσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη αν δεν πάψουμε τον καπιταλισμό. ΤΙ εννοούσατε;

EVO MORALES: Ο καπιταλισμός είναι ο χειρότερος εχθρός της ανθρωπότητας. Οι πολιτικές του καπιταλισμού – και αναφέρομαι στην παράλογη ανάπτυξη - της άνευ ορίου βιομηχανοποίησης είναι αυτές που καταστρέφουν το περιβάλλον. Και αυτή η παράλογη βιομηχανοποίηση είναι ο καπιταλισμός. Έτσι, για όσο καιρό δεν αναθεωρούμε ή δεν αναψηλαφούμε αυτές τις πολιτικές, είναι αδύνατον να μεριμνήσουμε για την ανθρωπότητα και τη ζωή.

AMY GOODMAN: Πώς θα το κάνατε αυτό; Πώς θα θέτατε τέρμα στον καπιταλισμό;

EVO MORALES: Με την αλλαγή των οικονομικών πολιτικών, με τον τερματισμό της πολυτέλειας, του καταναλωτισμού. Με τη λήξη αναζήτησης για καλύτερη διαβίωση. Η καλύτερη διαβίωση σημαίνει την εκμετάλλευση των ανθρώπινων όντων. Είναι η λεηλασία των φυσικών πόρων. Είναι εγωισμός και ατομικισμός. Συνεπώς, σε αυτές τις υποσχέσεις του καπιταλισμού δεν υπάρχει αδελφικότητα ή αλληλοσυμπλήρωση. Δεν υπάρχει αμοιβαιότητα. Γι’ αυτό επιχειρούμε να σκεφτούμε άλλους τρόπους για να ζούμε και να ζούμε καλά, όχι να ζούμε καλύτερα. Όχι καλύτερη διαβίωση. Η καλύτερη διαβίωση γίνεται πάντα εις βάρος κάποιου άλλου. Η καλύτερη διαβίωση γίνεται με κόστος την καταστροφή του περιβάλλοντος.
AMY GOODMAN: Πρόεδρε Morales, τι ζητάτε εδώ; Τι ζητάτε από τη Σύνοδο για το Κλίμα του ΟΗΕ;

EVO MORALES: Την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της Μητέρας Γης. Η Γη είναι η ζωή μας. Η Φύση είναι το σπίτι μας, το οίκημά μας. Ευτυχώς, τα Ηνωμένα Έθνη ανακήρυξαν μια Διεθνή Hμέρα για τη Μητέρα Γη. Αν η Γη αναγνωρίζεται ως Μητέρα Γη, τότε είναι κάτι που δεν μπορεί να πωληθεί, είναι κάτι που δεν μπορεί να παραβιάζεται, είναι κάτι το ιερό, είναι η Φύση, είναι o πλανήτης Γη. Και γι’ αυτό έχω έρθει εδώ για να υπερασπιστώ τα δικαιώματα της Μητέρας Γης, να υπερασπιστώ τα δικαιώματα στη ζωή, να υπερασπιστώ την ανθρωπότητα και τη σωτηρία της Μητέρας Γης.

AMY GOODMAN: Τι σημαίνει κλιματικό χρέος, Πρόεδρε Morales;

EVO MORALES: Μετά από την καταστροφή που έχει υποστεί η Μητέρα Γη, είναι σημαντικό να αναγνωριστούν τα δικαιώματά της. Και ο καλύτερος τρόπος γι’ αυτό είναι να καταβληθεί κλιματικό χρέος. Δεύτερον, είναι σημαντικό να αναγνωριστούν οι φθορές που έχουν προκληθεί και να μεριμνήσουμε για τους ανθρώπους που έχουν επηρεαστεί από την κλιματική αλλαγή - για τους ανθρώπους που θα χάσουν τα σπίτια τους στα νησιά λόγου χάρη ή για τους ανθρώπους που θα μείνουν χωρίς νερό.

AMY GOODMAN: Η Hillary Clinton, η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, δήλωσε σήμερα: «Δεν μπορούμε να κοιτάμε πίσω, πρέπει να κοιτάμε μπροστά».

EVO MORALES: Το να κοιτάμε μπροστά σημαίνει ότι θα πρέπει να αναθεωρήσουμε όλα όσα έχει κάνει ο καπιταλισμός. Αυτά δεν είναι πράγματα που μπορούν να λυθούν απλά με χρήματα. Πρέπει να επιλύσουμε προβλήματα της ζωής και της ανθρωπότητας. Αυτό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο πλανήτης Γης. Και αυτό σημαίνει τη λήξη του καπιταλισμού.

AMY GOODMAN: Η υπουργός Εξωτερικών, Hillary Clinton, είπε επίσης σήμερα ότι θα ταχθούν 100 δισ. δολάρια αν καταλήξει σε συμφωνία η Σύνοδος, όχι μόνο από τις ΗΠΑ, ανά έτος, αλλά από μια δημόσια-ιδιωτική συνεργασία με έναν αριθμό χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο- αλλά αυτό μονάχα αν επιτευχθεί συμφωνία. Δεν είπε ποια ακριβώς θα ήταν η συνεισφορά των ΗΠΑ σε αυτό. Τι έχετε να πείτε για το πόσα ξοδεύουν οι ΗΠΑ στο ζήτημα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, σε αντιπαραβολή με τον πόλεμο, όπως είπατε χθες;

EVO MORALES: Το καλύτερο θα ήταν όλα τα κονδύλια για τον πόλεμο θα οδηγούνταν κατευθείαν στην κλιματική αλλαγή, αντί για τα στρατεύματα στο Ιράκ, το Αφγανιστάν ή τις στρατιωτικές βάσεις στη Λατινική Αμερική. Αυτά τα λεφτά θα ήταν καλύτερο να οδηγηθούν στις ζημιές που έχουν προκαλέσει οι ΗΠΑ. Και, φυσικά, αυτά δεν είναι μόνο 100 δισ. δολάρια. Αυτά είναι πιθανότατα τρισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια δολαρίων. Πώς ξοδεύουμε χρήματα για να σκοτώνουμε και όχι για να σώσουμε ζωές; Πρέπει να ξοδέψουμε λεφτά για να σώσουμε ζωές, όχι για να σκοτώνουμε. Αυτές είναι οι διαφορές μας με τον καπιταλισμό.

AMY GOODMAN: Αποκαλέσατε τον πόλεμο στο Αφγανιστάν τρομοκρατικό. Εννοείτε ότι πρόεδρος Obama είναι τρομοκράτης;


EVO MORALES: Τρόμος είναι οι άνθρωποι που στέλνουν τα στρατεύματά τους να σκοτώσουν εκτός της χώρας τους. Δεν υπάρχουν μοναχά τρομοκράτες ντυμένοι με πολιτικά, μπορούν επίσης να φοράνε στρατιωτική στολή. Ακόμα χειρότερα αν χρηματοδοτούνται από τους πόρους των λαών, από φόρους. Φυσικά, κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό της, ακριβώς όπως κάθε χώρα μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Αλλά η εισβολή σε άλλη χώρα, με ένστολους ανθρώπους, αυτό είναι κρατική τρομοκρατία.

Επιπλέον, εγκαθιστούν στρατιωτικές βάσεις στη Λατινική Αμερική με την προοπτική του πολιτικού ελέγχου. Και, όπου υπάρχει στρατιωτική βάση, υπάρχει o νόμος της αυτοκρατορίας. Αυτό δεν αποτελεί σεβασμό για την δημοκρατία. Δεν υπάρχει ειρήνη, κοινωνική ειρήνη. Δεν υπάρχει ανάπτυξη για αυτές τις χώρες ούτε ενσωμάτωση σε αυτές τις περιοχές. Αυτό είναι που ζήσαμε στη Λατινική Αμερική.

AMY GOODMAN: Ποιο είναι το μήνυμά σας προς τον πρόεδρο Obama, σε αυτές τις συνομιλίες για το κλίμα;

EVO MORALES: Μετά την ακρόαση της ομιλίας του στη Σύνοδο Κορυφής της Β. & Ν. Αμερικής, ήμασταν αισιόδοξοι ότι θα αποτελούσε έναν σύμμαχό μας στην καταπολέμηση της φτώχειας. Τώρα πλέον δεν είμαι τόσο αισιόδοξος. Μάλλον, είμαστε απογοητευμένοι. Αν κάτι έχει αλλάξει στις ΗΠΑ, τότε αυτό είναι το χρώμα του προέδρου.

Έτσι κλήθηκα, μέσω διοικητικών ψηφισμάτων, να κλείσω σωματεία, ή να εξαλείψω σωματεία, ενώ πρόκειται να κάνω το ακριβώς αντίθετο. Στην αναφορά σχετικά με την πρόσβαση στο προνομιούχο εμπόριο υπό το πρόγραμμα ATPDEA, η Βολιβιανή κυβέρνηση κατηγορήθηκε ότι αναμίχθηκε σε καταπίεση συνδικάτων, όταν, στην πραγματικότητα, εντελώς αντίθετα, η κυβέρνηση υπήρξε πολύ ενεργή στην παροχή υποδομών και την υποστήριξη των σωματείων μέσω της βελτίωσης των κέντρων όπου συνέρχονται κλπ.

Ούτε ο πρόεδρος Bush δεν είχε κάνει παρατηρήσεις για τις νέες διατάξεις στο Σύνταγμα της Βολιβίας, ενώ υπό τη νέα διακυβέρνηση έχουν γίνει παρατηρήσεις και σχόλια για το νέο σχέδιο του Συντάγματος, ειδικά σε σχέση με τη διαχείριση των τομέων φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρη ανάμιξη στα εσωτερικά της Βολιβίας από την κυβέρνηση Obama. Εν τέλει, μοιάζει να μας ζητάνε να αλλάξουμε το Σύνταγμα. Αυτό είναι κάτι που ούτε ο Bush δεν είχε κάνει. Αν κοιτάξουμε μοναχά αυτό, τότε ο Obama μοιάζει χειρότερος κι από τον Bush. Και τα ντοκουμέντα υπάρχουν.

AMY GOODMAN: Γνωρίζω ότι πρέπει να φύγετε, μια τελευταία ερώτηση: Ζητήσατε κλιματικό δικαστήριο. Τι εννοείτε;

EVO MORALES: Εκείνοι που κάνουν κακό στον πλανήτη Γη πρέπει να δικάζονται. Εκείνοι που δεν πληρούν τους όρους του Πρωτοκόλλου του Κιότο πρέπει επίσης να δικάζονται. Προκειμένου να γίνει αυτό πρέπει να συνθέσουμε ένα δικαστήριο για κλιματική δικαιοσύνη στα Ηνωμένα Έθνη.

AMY GOODMAN: Και o ένας βαθμός Κελσίου;

EVO MORALES: Αυτή είναι η πρότασή μας.

AMY GOODMAN: Θεωρείται ότι είναι εφικτή;

EVO MORALES: Ναι. Ναι, αλλιώς θα είναι έλλειψη δέσμευσης προς την ανθρωπότητα.

AMY GOODMAN: Πιστεύετε ότι θα βγει μια συμφωνία από την Κοπεγχάγη;

EVO MORALES: Αμφιβάλλω. Αναπτύσσουμε άλλες προτάσεις για την παρέμβασή μου.

AMY GOODMAN: Θεωρείτε καταστροφικό το ότι δεν υπάρχει συμφωνία;

ΕVO MORALES: Όχι, είναι χάσιμο χρόνου. Και αν οι ηγέτες των χωρών δεν μπορούν να αποφασίσουν, γιατί δεν αποφασίζουν μαζί οι λαοί;

AMY GOODMAN: Σας ευχαριστούμε πολύ πρόεδρε Morales.

ΠΗΓΗ democracynow

ΑΠΟ-Δ.Δ

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Για το νερό ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος

Τελικά.Παγκόσμια αποτυχία η Κοπεγχάγη- Ασαφείς δεσμεύσεις για την μείωση των εκπομπών ρύπων.
Η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης κατέληξε σε μια συμφωνία που είναι πολύ κατώτερη των προσδοκιών.Η Σύνοδος για το κλίμα λήγει σήμερα στην πρωτεύουσα της Δανίας κι ενώ οι συμμετέχοντες ηγέτες ζορίζονται για να πετύχουν κάποιο είδος συμφωνίας για τα μάτια του κόσμου, η πραγματικότητα δεν αφήνει κανένα περιθώριο για διπλωματικές διαπραγματεύσεις με μοναδικό στόχο το πως θα φύγουν όλοι με κάποιο κέρδος απο την Κοπεγχάγη - όλοι εκτός απο το κλίμα.
Τελευταίοι και στις δράσεις για το κλίμα.. !
Στις τελευταίες θέσεις των 57 μεγαλύτερων ρυπαντών του πλανήτη βρίσκεται για μια ακόμη χρονιά η Ελλάδα, βάσει των επιδόσεων και πολιτικών της για το κλίμα, όπως παρουσιάστηκε σήμερα σε ετήσια έκθεση αξιολόγησης στην Κοπεγχάγη. Ο Δείκτης Κλιματικών Επιδόσεων της Germanwatch και του δικτύου CAN, στο οποίο μετέχουν το WWF και η Greenpeace, κατατάσσει τη χώρα μας στη διόλου τιμητική 54η χειρότερη θέση, αποτέλεσμα της αδράνειας των τελευταίων ετών.

Την κλιματική πορεία αυτών των 57 χωρών και τις δράσεις που έχουν ήδη αναλάβει για το κλίμα, αξιολογεί ο «Δείκτης Κλιματικών Επιδόσεων» που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα από την περιβαλλοντική οργάνωση Germanwatch και το δίκτυο περιβαλλοντικών οργανώσεων CAN, στο οποίο μετέχουν το WWF και η Greenpeace. Τα αποτελέσματα δεν είναι διόλου ενθαρρυντικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τρεις πρώτες θέσεις της κατάταξης έμειναν κενές, καθώς καμιά χώρα δεν συνεισφέρει επαρκώς στην προσπάθεια συγκράτησης της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από 2ο C.

Η Ελλάδα για μια ακόμη φορά φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις της λίστας, καταλαμβάνοντας μόλις την 54η θέση, ενώ σε επίπεδο ΕΕ27, η χώρα μας βρίσκεται στην προτελευταία θέση. Ως χειρότερες αξιολογούνται οι επιδόσεις μόνο της Νέας Ζηλανδίας, του Λουξεμβούργου, της Αυστραλίας, του Καζακστάν, του Καναδά και της Σαουδικής Αραβίας.



Βίντεο ελλήνων φοιτητών στη Κοπεγχάγη

Ένα πολύτιμο αγαθό - ένα μπουκάλι νερό - φυλάσσεται σε μία βαλίτσα, την οποία διεκδικούν πολλοί. Η μεταφορά της προκαλεί μία σειρά από δολοφονίες αυτών που την μεταφέρουν, πριν φτάσει στον τελικό παραλήπτη της. Η ιδέα αυτή αποτέλεσε την υπόθεση μίας μονόλεπτης κινηματογραφικής προβολής, δύο φοιτητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η οποία απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο διεθνή διαγωνισμό για το περιβάλλον «Ένα λεπτό για να σώσεις τον κόσμο», που διοργανώθηκε στο Λονδίνο στις αρχές Νοεμβρίου. Πρόκειται για τους φοιτητές του τμήματος Κινηματογράφου, Στέλιο Αλεξανδράκη και Μενέλαο Παμπουκίδη, που συμμετείχαν με την ταινία «3ος Παγκόσμιος Πόλεμος». Η ταινία επιλέχθηκε ανάμεσα σε 210 άλλες ταινίες από χώρες όλου του κόσμου και περιοχές που έχουν πληγεί από περιβαλλοντικές καταστροφές. Θα προβληθεί στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, που πραγματοποιείται στην Κοπεγχάγη.

Ένα πολύτιμο αγαθό - ένα μπουκάλι νερό - φυλάσσεται σε μία βαλίτσα, την οποία διεκδικούν πολλοί. Η μεταφορά της προκαλεί μία σειρά από δολοφονίες αυτών που την μεταφέρουν, πριν φτάσει στον τελικό παραλήπτη της.


ΠΗΓΗ Ελεύθερη Πένα

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

ΔΙΑΛΕΙΜΑ (αδελφια προς τι το μισος και ο αλληλοσπαραγμος)

O MEΘΥΣΜΕΝΟΣ (Υ)ΙΟΣ

Τελειωσε κι η αντιβιωση
που παιρνα για μια ιωση,
δεκα μερες ο καημενος
απ το ποτο αποκλεισμενος.

Η παρεα μου μ αστεια
επινε επινε αραδα.
Μα εγω, μες στην νηστεια,
τσαι και πορτοκαλαδα.

Κι αν τα οινοπνευματωδη
ειναι στις ιωσεις λυση,
φερτε τσιπουρο, χταποδι
μηπως ο ιος μεθυσει
ζαλιστει....και με αφησει.

Σε ολους τους υιους (και οχι μονο) που ταλαιπωρηθηκαν
η ταλαιπωρουνται απο ιους ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ

ΔιαΤηλ.

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ-Ιθάκη (1911)

ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ - ΙΘΑΚΗ (1911)

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.


Η ζωή δεv είvαι αvθόσπαρτo χωράφι vα τo διαβαίvoυμε χωρίς πόvo και κόπo, χωρίς πρoσπάθεια και σχέδια. Η ζωή είvαι σκληρό κι αvηφoρικό μovoπάτι, πoυ θέλει τηv τέχvη και τηv τεχvική τoυ vα τo διαβείς, αφoύ κάπoυ σε βγάζει μόvo σαv ξέρεις τι ζητάς απ` αυτήv, σκέφτεσαι τι μπoρείς vα δώσεις και τι μπoρείς vα πάρεις, τι μπoρείς vα γίvεις και τι σκoπό έχεις σ`αυτήv.

Ο πoιητής Κ. Καβάφης στo πoίημά τoυ Iθάκη παρoυσιάζει τη ζωή σαv έvα ταξίδι με καθoρισμέvo τέρμα, τηv Iθάκη. Η Iθάκη βέβαια είvαι για τov καθέvα κάτι διαφoρετικό, γι`άλλov είvαι η επιτυχία στηv επιχείρηση, γι' άλλov η επιτυχία στα μαθήματα, στις σπoυδές, στηv επιστήμη ή στηv τέχvη, στηv ηθική ακόμα ζωή ή στηv oικoγεvειακή ζωή.

Η Iθάκη είvαι τo τέρμα τoυ ταξιδιoύ τoυ καθεvός, τo ιδεατό τέρμα στo oπoίo στoχεύoυμε, αυτό για τo oπoίo αγωvιζόμαστε όπως o Οδυσσέας.

Ομως, λέει o Καβάφης, πoτέ μη βιαστείς vα φτάσεις στo τέρμα τoυ ταξιδιoύ σoυ, πoτέ μη σπεύσεις vα επιτύχεις τov σκoπό σoυ, πoυ δεv πρέπει vα είvαι τόσo εύκoλoς και μικρός αλλά όσo δυσκoλότερoς και υψηλό τερoς τόσo τo καλύτερo, πoτέ λoιπόv μη σπεύσεις, γιατί η χαρά δεv είvαι στo τέρμα αλλά στo ταξίδι.

Αυτό τo ταξίδι είvαι γεμάτo περιπέτειες, γεμάτo γvώσεις, αυτά αξίζoυv, αφoύ αυτά εμπλoυτίζoυv με πείρα ζωής τov άvθρωπo, πoυ είvαι τόσo άvθρωπoς όσo πιo έμπειρoς και γvώστης και συvειδητός αγωvιστής τoυ καλoύ είvαι.

Πoλύ εύκoλα o άvθρωπoς μπoρεί vα φτάσει σ`έvα εύκoλo και αvάξιo σκoπό, τι θα κερδίσει όμως, αφoύ γι' αυτόv δεv αγωvίστηκε και απ' αυτόv δεv έμαθε τίπoτε; Τι θα κερδίσει o μαθητής πoυ παίρvει από τηv πρώτη τάξη τo πτυχίo τoυ και χωρίς vα ξέρει τίπoτε κρατά στo χέρι έvα χαρτί χωρίς αξία ;
Εvώ πόση μεγάλη θα ήταv η χαρά τoυ αv ύστερα από τov πρoσωπικό τoυ αγώvα έπαιρvε τo πτυχίo σαv αvταπόδoση και επιστέγασμα τωv πρoσπαθειώv τoυ, έvα έγγραφo πoυ vα αvταπoκρίvεται στις πρoσδoκίες και τoυ ίδιoυ και της κoιvωvίας μέσα στηv oπoία ζει;

Κι αv φτωχική τη βρεις, η Iθάκη δε σε γέλασε, λέει στo τέλoς o Καβάφης. `Ετσι σoφός πoυ έγιvες, με τόση πείρα, ήδη θα τo κατάλαβες oι Iθάκες τι σημαίvoυv.

Οι Iθάκες μόvo σαv αγωvιστoύμε γι' αυτές μας απoκαλύπτoυv τo vόημά τoυς, αφoύ ήταv η αφoρμή για τo ταξίδι, η αφoρμή για τov σκoπό και για τov αγώvα για επιτυχία τoυ σκoπoύ.

Αv δεv βάζαμε τo στόχo μας ή τov σκoπό μας δεv θα ξεκιvoύσαμε, δε θα αρχίζαμε καvέvα ταξίδι, καμιά πρoσπάθεια, δε θα μαθαίvαμε, θα μέvαμε άπειρoι κι αvώριμoι, εvώ η Iθάκη μάς έδωσε αυτή τη χαρά, vα γεμίσoυμε τov ψυχικό μας κόσμo με εμπειρίες, vα έρθoυμε σε επαφή με τόπoυς και αvθρώπoυς, vα συvαvτήσoυμε δυσκoλίες και vα τις υπερπηδήσoυμε, vα συvειδητoπoιήσoυμε τις δυvάμεις μας, vα γευτoύμε τη χαρά τoυ ταξιδιoύ και τoυ τέρματoς στo ταξίδι, πράγματα πoυ πoτέ δε θα κερδίζαμε αv δεv είχαμε τηv Iθάκη μας, αv δεv βάζαμε στόχo στη ζωή μας.

Η πείρα της ζωής μάς βαθαίvει τηv ψυχή, μας πλαταίvει τoυς πvευματικoύς oρίζovτες, μάς αvεβάζει σε άλλoυς κόσμoυς, σε άλλα επίπεδα, απ`όπoυ μπoρoύμε vα αvτικρύσoυμε τη ζωή με περισσότερη αυτoπεπoίθηση και θάρρoς, και πρoπάvτωv με περισσότερη αυτoγvωσία.

Η Iθάκη μάς δίvει τo ταξίδι. Γι' αυτό ας τηv ευχαριστήσoυμε κι ας τηv θέσoυμε μια ώρα αρχύτερα στη ζωή μας, για vα voηματoδoτήσoυμε τηv πoρεία μας στη γη, vα δικαιoλoγήσoυμε τηv ύπαρξή μας στov κόσμo.

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Η χαμένη ταινία του Ταρκόφσκι




Ο Αντρέι Ταρκόφσκι υπήρξε μια μεγάλη μορφή του κινηματογράφου. Βαθιά στοχαστής ,εκτός από σκηνοθέτης ,εκπροσωπεί ένα είδος φιλοσοφικού κινηματογράφου. Οι ταινές του προβάλονται επί δεκαετίες σε αίθουσες σε όλο τον κόσμο. Όλες εκτός από μία. Την πρώτη του ταινία. Τη χαμένη φοιτητική του ταινία. Όταν ο Ταρκόφσκι επρόκειτο να κάνει την πτυχιακή του, δύο συμφοιτητές του (μία απ αυτούς η Μαρία Μπέικου αργότερα φίλη και κουμπάρα του) συμφώνησαν να δώσουν τα μέτρα του φιλμ που τους αναλογούσαν στον Ταρκόφσκι και το ταλέντο του. Έτσι ο Αντρέι δημιούργησε τους «Φονιάδες» που ήταν βασισμένη στο βιβλίο του Έρνεστ Χεμινγουέι. Ο Ταρκόφσκι αρίστευσε, έγινε μεγάλος σκηνοθέτης αλλά αυτή η πρώτη ταινία, χάθηκε για μισό αιώνα. Η Μαρία Μπέικου τη βρήκε και μας την παρέδωσε . Η πρώτη ταινία λοιπόν ενός μεγάλου στο Κουτί της Πανδώρας

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

Συνεχεια για την ανεργεια

Επειδη η προηγουμενη αναρτηση ανοιξε ενα πολυ μεγαλο θεμα και με ορατο τον κινδυνο να καταναλωθουμε σε επιδερμικες συζητησεις που μαλλον θα οδηγησουν σε οξειες και στειρες αντιπαραθεσεις αντιγραφω παρακατω ενα κειμενο που νομιζω θα μας προσφερει μια βαση πανω στην οποια μπορουμε να τοποθετηθουμε.

Η αντιγραφη εγινε απο http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AC


Τα Οικονομικά είναι η κοινωνική επιστήμη που μελετά την παραγωγή, διανομή και κατανάλωση των αγαθών και υπηρεσιών. Περιγράφει τη διαδικασία σε όρους ανταλλαγής μεταξύ ανταγωνιστικών επιλογών, όπως παρατηρείται μέσω μετρήσιμων ποσοτήτων όπως είναι οι εισροές, οι τιμές και οι εκροές.

Ως εισροές εννοούμε τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται για τις παραγωγή περαιτέρω αγαθών ή υπηρεσιών. Οι εισροές αναφέρονται και ως συντελεστές παραγωγής και δύνανται να ταξινομηθούν σε τρεις γενικές κατηγορίες: τους φυσικούς πόρους, την εργασία και το κεφάλαιο. Ως εκροές εννοούμε τα παραγώμενα αγαθά ή υπηρεσίες τα οποία είτε καταναλώνονται από τον τελικό χρήστη, είτε επαναχρησιμοποιούνται στην παραγωγική διαδικαία.

Εχοντας ως δεδομένα ότι 1. οι πόροι δεν είναι απεριόριστοι (άρα είναι σπανίζοντες), 2. οι επιθυμίες των ανθρώπων για αγαθά και υπηρεσίες είναι απεριόριστες και 3. οι επιθυμίες των ανθρώπων είναι, ως επί το πλείστον, αντικρουόμενες και ανταγωνιστικές μεταξύ τους, συνεπάγεται ότι κάθε κοινωνία ανθρώπων θα πρέπει να δώσει λύση, σε τέσσερις κατηγορίες προβλημάτων που μπορούν να εκφραστούν υπό την μορφή ερωτημάτων ως εξής:

* Ποια αγαθά και υπηρεσίες θα παραχθούν και σε τί ποσότητες
* Πώς θα παραχθούν αυτά τα αγαθά (δηλαδή τί τεχνολογία παραγωγής θα χρησιμοποιηθεί).
* Πως θα γίνει η διανομή των προϊόντων στα άτομα μέλη της κοινωνίας
* Πως μπορεί να αυξηθεί η ποσότητα των παραγόμενων προϊόντων (δηλαδή πως αναπτύσσεται οικονομικά μια κοινωνία).


Απαντώντας στα ερωτήματα για το τι, πώς και για ποιόν θα παραχθούν τα αγαθά, η οικονομική επιστήμη εξηγεί πώς κατανέμονται οι περιορισμένοι πόροι μεταξύ ανταγωνιστικών χρήσεων.

Βεβαίως, τίθεται και ένα επιπλέον ερώτημα: ποιός θα είναι ο αρμόδιος να δώσει απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα. Υπενθυμίζουμε ότι αναφερόμαστε σε κοινωνία ανθρώπων κι αυτό διότι, ένας πλήρως απομονωμένος άνθρωπος (π.χ., ο Ροβινσώνας Κρούσος), ναι μεν έχει να αντιμετωπίσει τα δύο πρώτα ερωτήματα -ποιά αγαθά θα παράξει και με ποιόν τρόπο θα τα παράξει-, αλλά μόνο μετά την άφιξη ενός επιπλέον ατόμου (του Παρασκευά εν προκειμένω) ενσκύπτει το πρόβλημα του για ποιόν θα παραχθούν τα αγαθά και το ερώτημα ποιός θα αποφασίζει για τα προηγούμενα ζητούμενα.

Στο ερώτημα ποιός θα είναι ο αρμόδιος να δίδει την απάντηση στα θεμελιώδη ερωτήματα της Οικονομικής, οι κοινωνίες έδωσαν δύο, πλήρως αντιμαχόμενες μεταξύ τους, απαντήσεις:

Την Οικονομία της αγοράς, όπου τα άτομα και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις λαμβάνουν τις περισσότερες και σημαντικότερες αποφάσεις σχετικά με την παραγωγή και την κατανάλωση. Ένα σύστημα τιμών, αγορών, κερδών, ζημιών, κινήτρων και αντικινήτρων καθορίζει το τι, πώς και για ποιόν. Η περίπτωση οικονομίας της αγοράς, όπου το κράτος δεν παρεμβαίνει στις οικονομικές αποφάσεις, είναι η οικονομία laissez-faire.

Την Οικονομία των εντολών (κεντρικά ελεγχόμενη οικονομία), όπου το κράτος λαμβάνει όλες τις σημαντικές αποφάσεις σχετικά με την παραγωγή και κατανάλωση. Συνήθως το κράτος είναι ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής (γη και κεφάλαιο). Στην κυριότητά του, επίσης, υπάγονται και οι επιχειρήσεις και είναι ο εργοδότης των περισσοτέρων εργαζομένων. Επίσης, αποφασίζει πώς θα κατανεμηθεί η παραγωγή μεταξύ των διαφόρων αγαθών και υπηρεσιών.

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο θεωρίες, υπάρχει η μικτή οικονομία, όπου το κράτος ελέγχει σημαντικό μέρος του προϊόντος με την φορολογία, τις μεταβιβαστικές πληρωμές και την παροχή δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών (άμυνα, αστυνόμευση). Επίσης, ρυθμίζει το βαθμό στον οποίο τα άτομα ικανοποιούν τα συμφέροντά τους. Στην πλειοψηφία σήμερα, υπάρχουν μικτές οικονομίες, με στοιχεία αγοράς και εντολών.

Βεβαίως, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι, το τί θεωρείται δημόσιο αγαθό δεν καθορίζεται απόλυτα και διαχρονικά, αλλά έγκειται σε συνεχείς αλλαγές, ανάλογα με τις ανάγκες, τις προτεραιότητες και τις επιθυμίες τις εκάστοτε κοινωνίας.

Τα οικονομικά μελετούν την ανθρώπινη συμπεριφορά και ευημερία σαν μια σχέση μεταξύ σπανιων πόρων (που έχουν και άλλες χρήσεις) και κοινωνικών επιδιώξεων (Lionel Robbins, 1935). Η επιστήμη αποτελείται από διάφορες (δυνητικά ασύμβατες) θεωρίες για τα συστήματα παραγωγής και διανομής. Τα θέματα για τα οποία υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα οικονομικά είναι η κατανομή των πόρων, η παραγωγή, η διανομή ή ανταλλαγή, και ο ανταγωνισμός.

Η κατανόηση των επιλογών των ατόμων και των ομάδων κατέχει κεντρική θέση. Με τη σπανιότητα, η κατάληξη σε μια επιλογή υπονοεί την παραίτηση από μια άλλη (κόστος ευκαιρίας). Για παράδειγμα, η απόκτηση μιας δεξιότητας υπονοεί ότι δεν θα διατεθεί χρόνος για την απόκτηση μιας διαφορετικής δεξιότητας. Σε όρους αγοράς, η κυρίαρχη θεωρία λέει πως η σπανιότητα ποσοτικοποιείται μέσω των τιμών.

Οι οικονομολόγοι πιστεύουν πως τα κίνητρα και οι επιθυμίες παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των αποφάσεων. Έννοιες από το Ωφελιμιστικό φιλοσοφικό ρεύμα σκέψης χρησιμοποιούνται σαν αναλυτικά εργαλεία στα οικονομικά, παρ'όλο που οι οικονομολόγοι αντιλαμβάνονται πως η κοινωνία μπορεί να μην υιοθετεί τους στόχους του ωφελιμισμού. Ένα παράδειγμα είναι η έννοια της συνάρτησης χρησιμότητας που υποτίθεται πως είναι το μέσο με το οποίο τα οικονομικώς ενεργά άτομα αποφασίζουν τι τα κάνει "ευτυχισμένα" και και τι αποφάσεις πρέπει να πάρουν κατά την επιδίωξη αυτής της ευτυχίας.

Τα οικονομικά λέγεται οτι είναι θετικά όταν επιδιώκουν να εξηγήσουςν τις συνέπειες διαφόρων επιλογών με δεδομένες κάποιες υποθέσεις και κανονιστικά όταν επιβάλλουν συγκεκριμένες ενέργειες. Καθότι αποτυχίες των οικονομικών συστημάτων έχουν οδηγήσει σε λιμούς, υφέσεις και πιέσεις που οδήγησαν σε επαναστάσεις, τα οικονομικά αναφέρονται και ως "η ζοφερή επιστήμη", και η μελέτη της είναι πλήρης τόσο ουτοπικών επιδιώξεων, όσο και πολεμικών διαφωνιών. Τελικά, η μελέτη των οικονομικών επιδιώκει να βασίσει τις διαφωνίες σε όρους μετρήσιμων γεγονότων παρά σε ιδεολογίες ή προκαταλήψεις.

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Ανεργία


«Πάγωσε» τη Βουλή την Τρίτη ο υπουργός Εργασίας, μιλώντας για εκτίναξη της ανεργίας ακόμη και στο 18%. Την Τετάρτη ο Ανδρέας Λοβέρδος δήλωσε, ότι η ανεργία είναι 15,5% και αυξάνεται μέρα με την ημέρα. Όπως είπε «αρκεί κανείς να δει τις σχετικές καταστάσεις του ΟΑΕΔ, για να καταλάβει την μηνιαία επιβάρυνση της ανεργίας». Η διαφορά ανάμεσα στο ποσοστό 15,5% που επικαλείται το υπουργείο Εργασίας και το 8,9% που κατέγραψε η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία το β΄ τρίμηνο του 2009, σημαίνει ότι από τον Ιούλιο μπήκαν στις λίστες του ΟΑΕΔ 285.000 νέοι άνεργοι.

Η αύξηση της ανεργίας θα είναι το κυριότερο αποτέλεσμα της υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας, καθώς ο ακριβότερος δανεισμός σημαίνει λιγότερα δάνεια στις επιχειρήσεις και το 60% που σήμερα επιβιώνει με επιχειρηματικά δάνεια, θα αναγκαστεί να απολύσει εργαζόμενους. Στους νέους ηλικίας από 15 έως 44 ετών η ανεργία σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ανέρχεται στο 25,7% και στις γυναίκες στο 34,5%. Ο υπουργός Εργασίας έριξε άλλη μια «βόμβα» στην Βουλή, λέγοντας ότι τα Ασφαλιστικά Ταμεία θα καταρρεύσουν το 2015, αν δεν ληφθούν σκληρά μέτρα σήμερα. Η γενιά του Πολυτεχνείου όπως είπε χαρακτηριστικά, δεν θα πάρει σύνταξη.

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Imagine....

Με αφορμή τη συμπλήρωση 29 χρόνων από τη δολοφονία του John Lennon, από θαυμαστή του, ακολουθεί το πιο διάσημο τραγούδι του.




Φαντάσου οτι δεν υπάρχει παράδεισος,
είναι εύκολο αν προσπαθήσεις,
ούτε κόλαση από κάτω μας.
Πάνω μας μόνο ουρανός.

Φαντάσου όλους τους ανθρώπους
να ζουν για το σήμερα...

Φαντάσου πως δεν υπάρχουν χώρες,
δεν είναι δύσκολο να το κάνεις.
Τίποτα για να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς,
ούτε θρησκεία επίσης.

Φαντάσου όλους τους ανθρώπους,
να ζουν μια ζωή ειρηνικά...

Μπορεί να λες οτι είμαι ονειροπόλος,
αλλά δεν είμαι ο μόνος.
Ελπίζω μια μέρα να έρθεις μαζί μας
και ο κόσμος να γίνει ένα.

Φαντάσου οτι δεν υπάρχουν περιουσίες,
αναρωτιέμαι αν μπορείς.
Καμία ανάγκη για απληστία ή για πείνα.
Μια αδερφότητα των ανθρώπων.

Φαντάσου όλους τους ανθρώπους,
να μοιράζονται τον κόσμο...

Μπορεί να λες οτι είμαι ονειροπόλος,
αλλά δεν είμαι ο μόνος.
Ελπίζω μια μέρα να έρθεις μαζί μας
και ο κόσμος να γίνει ένα.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Επίκαιρο


Αφιερωμένο σε όσους προσπάθησαν,σε όσους δέν προσπάθησαν,και σε όσους προσπαθούν ακόμα να αλλάξουν αυτό τόν τόπο.ΠΡΟΣΟΧΗ!!τό τραγούδι αυτό μετά από χρόνια μπορεί νά είναι πάλι επίκαιρο...

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

Δεκέμβρης '08

Το παρακάτω κείμενο έπεσε τυχαία στα χέρια μου σε μια από τις πορείες που έγιναν τον περσινό 'θερμό' Δεκέμβρη.....

Μια σφαίρα στην πόλη δεν μπορεί να σκοτώσει κάποιον που δεν είναι ζωντανός. Και γύρω μας κυκλοφορούν πολλοί που κουβαλάνε το πτώμα τους και νομίζουν πως είναι ζωντανοί.
Καμία σφαίρα δεν μπορεί να σκοτώσει κανέναν απ’ αυτούς τους αδίστακτους που θέλουν να ζήσουν μια ήσυχη ζωή, που θα έκαναν οτιδήποτε για να συνεχίσουν να κουβαλούν στην πόλη αυτό το κουφάρι.
Καμία σφαίρα δεν μπορεί να τους σκοτώσει, και δεν έχει λόγο να τους σκοτώσει. Δεν διαταράσσουν καμία ομαλότητα που χτίζεται καθημερινά με τη βία, καμία κανονικότητα που κρύβει το φόβο.

Μόνο που η σφαίρα πέτυχε τον Αλέξανδρο που ήταν ζωντανός. Είναι ζωντανός.
Γιατί η ζωή δεν είναι αναπνοή και η απώλειά της δεν μπορεί να διαπιστωθεί στο νοσοκομείο. Γιατί η ζωή αναπνέει στη σύγκρουση. Γιατί η ζωή αναπνέει όταν τρέχει πάνω από τους ακίνητους από το φόβο δρόμους του εγώ, να βρει τους έρωτες στα παγκάκια, το βλέμμα των συντρόφων στις δύσκολες στιγμές, τα τσιγάρα στις λούφες, τις βόλτες στις σκοτεινές γωνιές, τα όνειρα και τα θέλω του εμείς.

Όσοι θέλουν να λένε ότι αυτό ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό είναι σα να κρύβουν ότι τα εγκαταστημένα στις δυτικές μητροπόλεις τάγματα του κράτους ασφαλείας είναι εκεί για να στοχεύουν με τις σφαίρες τους σε σώματα που εξακολουθούν να κινούνται άτακτα στην πόλη, σε μυαλά που εξακολουθούν να βρίσκουν λόγους να μισούν.
Σε σώματα που η ιδεολογία της μηδενικής ανοχής ποινικοποιεί επειδή φτύνουν την κυρίαρχη αποσωματικοποιημένη κουλτούρα των cyber σχέσεων και των προκαθορισμένων διαδρομών. Σε σώματα που δεν μπορούν να ελεγχθούν διαφορετικά παρά μόνο βίαια.

Όσοι επιλέγουν να μιλάνε μόνο για την ‘απανθρωπιά’ της δολοφονίας ενός 16χρονου, όσοι δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα σάλια που τους προκαλεί η κρυφή ηδονή του να παρακολουθούν ένα πιο πραγματικό σήριαλ στην τηλεόραση είναι όσοι δεν έχουν λόγους να αντιλαμβάνονται εμφυλιο-πολεμικά αυτό το γεγονός,
είναι όσοι έχουν λόγους να μην νοιώθουν ασφάλεια γι’ αυτούς και την περιουσία τους και την ψάχνουν στο κράτος,
είναι όσοι γεμίζουν τα καταστήματα με κάμερες, όσοι πιστεύουν ότι αυτές στο δρόμο δεν είναι αρκετές, κι αυτοί που νομίζουν ότι αυτές θα τους σώσουν,
είναι όσοι στρέφουν τις καραμπίνες τους στους μετανάστες εκεί που οι δυνάμεις του στρατικοαστυνομικού συμπλέγματος δεν επαρκούν,
είναι οι τηλεθεατές που μπροστά στη δολοφονία του Μοντασέρ Μοχάμετ Ασράφ στην υποδιεύθυνση αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη, απλά αλλάζουν κανάλι,
είναι όσοι στις εκτεταμένες συγκρούσεις που ακολούθησαν τις επόμενες μέρες, που έδειξαν ότι υπάρχουν πολλοί ακόμα ‘ζωντανοί’ που διαταράσσουν τη φαινομενική ομαλότητα, που έδειξαν πως η τάξη βασιλεύει αλλά δεν κυβερνά, που διεκδίκησαν ότι καμία καταδίκη ή ρύθμιση δε δίνει πίσω τις κλεμμένες ζωές, κατέβηκαν στο δρόμο μόνο για να μετρήσουν υλικές απώλειες.

Και είναι όλοι τους συνένοχοι του ελληνικού κράτους που τη νύχτα της 6/12/2008, δια χειρός του μπάτσου Επαμεινώνδα Κορκονέα, στόχευσε, πυροβόλησε και σκότωσε τον 16χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.
Το μόνο που τους αξίζει είναι οργή.
Το μόνο που μας αξίζει είναι ΟΡΓΗ.

Ψηφιοποίηση....Ψαλιδοποίηση


Ο κίνδυνος να μή δοθούν οι επιδοτήσεις πρίν τά χριστούγεννα σε όσους συνεταιρισμούς δέν έχουν ολοκληρώσει τήν ψηφιοποίηση στό 100% είναι πλέον ορατός υστερα καί από τίς χθεσινές δηλώσεις στή βουλή τού υφυπουργού κυρίου Καρχιμάκη.ενώ αρχικά τό υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης μέσω τού άθλιου οπεκεπε είχε ζητήσει ένα δειγματοληπτικό έλεγχο γύρω στό 20%, ξαφνικά τά γύρισαν καί ζητούν τό 100% τού έργου γιά νά δώσουν τίς επιδοτήσεις.όχι δέν είναι μπάχαλο.είναι ένα καλά οργανωμένο σχέδιο ψαλιδοποίησης τών επιδοτήσεων γιά νά κλείσουν αλλες τρύπες στήν οικονομία.κι εμείς όπως πάντα κοιτάμε σάν τήν αγελάδα τό τραίνο νά φεύγει....

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Ο Μάικλ Μουρ στέλνει ανοικτή επιστολή στον Ομπάμα

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,

Θέλετε στ 'αλήθεια να είστε ο νέος «πρόεδρος του πολέμου»; Αν την Τρίτη το βράδυ ανακοινώσετε ότι θα αυξήσετε, αντί να αποσύρετε, τα στρατεύματα από το Αφγανιστάν, θα είστε ο καινούριος "πρόεδρος του πολέμου". Ξεκάθαρα πράγματα. Και με αυτή σας την πράξη θα τα κάνετε θάλασσα-θα καταστρέψετε τις ελπίδες και τα όνειρα που τόσα εκατομμύρια άνθρωποι βάσισαν σε σας. Με μια δήλωσή σας, όλοι αυτοί οι νέοι άνθρωποι που αποτέλεσαν τον κορμό της προεκλογικής σας εκστρατείας, θα γίνουν κυνικοί. Θα τους διδάξετε αυτό που πάντα πίστευαν, είναι αλήθεια-ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι.

Η δουλειά σας δεν είναι να κάνετε αυτό που σας υποδεικνύουν οι στρατηγοί σας. Η κυβέρνησή μας είναι δημοκρατικά εκλεγμένη. ΕΜΕΙΣ διατάζουμε το Γενικό Επιτελείο Στρατού και όχι αντιστρόφως. Σε αυτό επέμεινε ο Στρατηγός Ουάσινγκτον. Αυτό είπε ο πρόεδρος Τρούμαν στο στρατηγό Μακάρθουρ όταν ήθελε να εισβάλει στην Κίνα: «απολύεσαι». Και έπρεπε να απολύσετε τον στρατηγό ΜακΚρίσταλ όταν σας έφερε προ τετελεσμένων γεγονότων με τις δηλώσεις του. Να σας το πω ωμά: Αγαπάμε τους φαντάρους μας αλλά γαμώτη μου μισούμε τους στρατηγούς. Από την εποχή του Βιετνάμ μέχρι τον Κόλιν Πάουελ που είχε πει ψέμματα στον ΟΗΕ πριν τον πόλεμο του Ιράκ.

Σαν σήμερα, 30 χρόνια πριν, οι Σοβιετικοί αποφάσισαν να εισβάλουν στο Αφγανιστάν. Και τελικά, αυτή η απόφαση κατέληξε να είναι το τελειωτικό χτύπημα στον αργό θάνατο της ΕΣΣΔ. Δεν είναι τυχαίο ότι το Αφγανιστάν αποκαλείται «το νεκροταφείο των αυτοκρατοριών». Αν δεν με πιστεύετε, μιλήστε με τους Βρετανούς, ή τον κύριο Γκορμπατσόφ.

Από τη μία βρισκόμαστε εν μέσω μιας οικονομικής καταιγίδας. Από την άλλη, τα πολύτιμα νιάτα μας θυσιάζονται στο βωμό της αλαζονείας και της απληστίας. Η τύχη του μεγάλου αυτού πολιτισμού που ονομάζουμε Αμερική, θα φτάσει στο τέλος του αν είστε ο «πρόεδρος του πολέμου». Οι αυτοκρατορίες δεν πιστεύουν ότι ήρθε το τέλος τους μέχρι να έρθει.

Προσέξτε καλά κύριε Ομπάμα. Εσείς θα πρέπει να γνωρίζετε καλύτερα από όλους ότι δεν είναι αυτός ο μόνος τρόπος. Έχετε λίγες ώρες να ακούσετε την καρδιά σας και τη σκέψη σας. Γνωρίζετε ότι τίποτα καλό δεν πρόκειται να βγει με το να στείλετε στρατεύματα στην άλλη άκρη του κόσμου, σε ένα μέρος που κανείς μας, ούτε εσείς δεν καταλαβαίνει, για λόγους που δεν καταλαβαίνουμε σε μια χώρα που δεν μας θέλει. Το νοιώθετε είμαι σίγουρος.

Το ξέρω ότι το ξέρετε ότι ούτε εκατό μαχητές της Αλ Κάιντα δεν βρίσκονται στο Αφγανιστάν πλέον. 100,000 στρατιώτες για 100 άτομα, είστε σοβαρός; Ήπιατε από το ίδιο ποτήρι με τον κύριο Μπους.

Η πιθανή απόφασή σας να συνεχίσετε τον πόλεμο (παρόλο που λέτε ότι το κάνετε για να «τελειώσετε τον πόλεμο») θα καταστρέψει την υστεροφημία σας αναφορικά με τα μεγάλα λόγια και πράξεις που κάνατε τον πρώτο χρόνο. Άλλο ένα κοκαλάκι να ρίξετε στους Ρεπουμπλικάνους και θα επανέλθουν αυτοί οι αιμοδιψείς στην εξουσία μέχρι να πεις κύμινο.

Προσοχή κύριε Ομπάμα. Οι τεχνοκράτες που σας υποστήριξαν θα σας εγκαταλείψουν όταν αντιληφθούν ότι δεν θα έχετε δεύτερη θητεία.

Εμείς, ο λαός, σας αγαπάμε. Εμείς, ο λαός, έχουμε ακόμα μια σπίθα ελπίδας. Αλλά, εμείς ο λαός, δεν αντέχουμε άλλο. Δεν μπορούμε να σας βλέπουμε να ενδείδετε, όταν σας εκλέξαμε με ένα τεράστιο ποσοστό για να κάνετε τη δουλειά σωστά. Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνετε από τη φράση «σαρωτική νίκη»;
Μην απατάστε ότι το να στείλετε και άλλα στρατεύματα στο Αφγανιστάν θα κάνει διαφορά ή θα σας προσδώσει περισσότερο σεβασμό απέναντι στους αιμοδιψείς. Αυτοί, δεν θα σταματήσουν μέχρι να γονατίσει αυτή η χώρα, μέχρι και το τελευταίο δολάριο του φτωχού να το τσεπώσουν. Ακόμα και εκατομμύρια στρατεύματα να στείλετε, η Δεξιά δεν θα ήταν ευχαριστημένη. Θα συνέχιζαν τον πόλεμο στα ΜΜΕ γιατί δεν μπορείτε να αλλάξετε αυτό που τους κάνει έξαλλους.

Είναι ώρα να επιστρέψετε στις ρίζες σας. Ρωτήστε τους γείτονές σας στο Σικάγο και τους γονείς των νέων αυτών που πολεμάνε και σκοτώνονται αν θέλουν να στείλουμε στρατεύματα στο Αφγανιστάν και να ξοδεύουμε ένα κάρο λεφτά. Πιστεύετε ότι θα απαντούσαν «Όχι δεν χρειαζόμαστε ιατρική περίθαλψη, ούτε δουλειές, ούτε σπίτια. Και φυσικά να τα στείλετε τα παιδιά στο μέτωπο αφού ούτε αυτά δεν τα έχουμε ανάγκη.»

Τι θα έκανε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ; Η γιαγιά σας; Δεν θα έστελναν πάντως αθώους να σκοτώσουν άλλους αθώους. Δεν θα ξόδευαν τρισεκατομμύρια δολάρια τη στιγμή που στη χώρα μας παιδιά κοιμούνται στα παγκάκια.

Όλοι εμείς που σας ψηφίσαμε και προσευχηθήκαμε τη νύχτα που νικήσατε, έχουμε περάσει 8 χρόνια οργουελιανικού θρίλερ με τις κτηνωδίες που έχουν γίνει στο όνομά μας: βασανιστήρια, απαγωγές, κατάργηση των ατομικών ελευθεριών, εισβολή κρατών που δεν μας είχαν κάνει τίποτα, σφαγιές γάμων στο Αφγανιστάν. Παρακολουθούσαμε τη συστηματική σφαγή καθημερινών Ιρακινών. Τον τρόμο που έζησαν αυτοί οι άνθρωποι, ούτε καν τον γνωρίζουμε.

Δεν περιμέναμε θαύματα όταν σας εκλέξαμε. Ούτε καν περιμέναμε μεγάλες αλλαγές. Αλλά περιμέναμε κάτι. Πιστεύαμε ότι θα βάζατε ένα τέλος στην τρέλα αυτή. Σταματήστε τους σκοτωμούς. Βάλτε ένα στοπ στην παλαβή ιδέα ότι άνθρωποι με όπλα μπορούν να αναδιοργανώσουν ένα κράτος, το οποίο δεν λειτουργεί καν και δεν λειτουργούσε ποτέ!

Σταματήστε, σταματήστε, σταματήστε! Εις το όνομα των νεαρών Αμερικανών και Αφγανών πολιτών, σταματήστε. Για το καλό της προεδρίας σας, της ελπίδας και του μέλλοντος του έθνους μας, σταματήστε. Για όνομα του Θεού, σταματήστε.

Σήμερα ακόμα η ελπίδα είναι ζωντανή.
Αύριο, έχει ο Θεός. Το μπαλάκι είναι σε σας. Δεν ΠΡΕΠΕΙ να το κάνετε αυτό. Μπορείτε να γίνετε η προσωποποίηση του θάρρους. Θυμηθείτε τις ρίζες σας.

Βασιζόμαστε σε σας.
ΠΗΓΗ michaelmoore ΠΗΓΗ Ελεύθερη Πένα

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

fallen art

video

Τα πνευματικά δικαιώματα για εικόνες ,φωτογραφίες ,κείμενα και βίντεο ,πού αναρτώνται στο παρόν ιστολόγιο,ανήκουν αποκλειστικά στούς δημιουργούς τους