Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Φυσικά αγροκτήματα


ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Είναι μια μέθοδος γεωργίας, στην οποία δε χρησιμοποιούνται λιπάσματα και φυτοφάρμακα, δε γίνεται κατεργασία της γης, ούτε βοτάνισμα ή ζιζανιοκτονία.

Εμπνευστής της ο Ιάπωνας Masanobou Fukuoka, αγρότης, φιλόσοφος και πρώην φυτοπαθολογός , την ονομάζει και μέθοδο του να μην κάνεις τίποτα.

Η φυσική καλλιέργεια διαφέρει ριζικά τόσο από την επιστημονική γεωργία, όσο και απο την οργανική, γιατί έχει ως φιλοσοφική αφετηρία την άποψη ότι η φύση είναι τέλεια σε αντίθεση με την ανθρώπινη γνώση που είναι ατελής και περιορισμένη.

Ο βασικός στόχος του φυσικού καλλιεργητή είναι να υπηρετήσει τη φύση,

να δημιουργήσει γόνιμο έδαφος και τέλος να πετύχει την οικονομική αυτάρκεια. Έχει μια ολιστική θεώρηση και βασίζεται στη διαισθητική μη χωριστική γνώση. Μια γνώση που γεννιέται όταν ο άνθρωπος ταυτίζεται με τη φύση γκρεμίζοντας τη χωριστικότητα που δημιουργεί ο ανθρώπινος νους.

Σήμερα η φυσική καλλιέργεια έχει φτάσει στη μέγιστη απλότητα.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε αγροκτήματα, να αναβλαστήσουμε άγονους λόφους και βουνά να πρασινίσουμε τις ερήμους και να μετατρέψουμε τη γη σε παράδεισο τυλίγοντας σπόρους μέσα σε σβώλους από αργιλόχωμα και σπέρνοντας μια μεγάλη ποικιλία από εκατό και πλέον είδη σπόρων από οπωροφόρα και δασικά δέντρα, λαχανικά, σιτηρά και φυτά χλωρής λίπανσης πριν αρχίσει η περίοδος των βροχών (άνοιξη-φθινόπωρο).

Για να λύσουμε ταυτόχρονα το πρόβλημα της διάβρωσης του εδάφους, της βελτίωσης της γονιμότητας, το πρόβλημα των ασθενειών και των προσβολών από έντομα, το κλειδί είναι η σπορά μεγάλης ποικιλίας φυτών.

Ο εμπνευστής αυτής της μεθόδου ονομάζεται Masanobou Fukuoka και γεννήθηκε σε ένα μικρό αγροτικό χωριό στο νησί του Shikoku στη νότια Ιαπωνία το 1913. Εκπαιδεύτηκε στη μικροβιολογία ως φυτοπαθολόγος.

Η καλή γνώση της νεοεισαχθείσης Δυτικής επιστήμης του εξασφάλισε τη σταθερή αν και ήσυχη σταδιοδρομία του γεωργικού επιθεωρητή τελωνείου στο λιμάνι της Yokohama. Τότε ξαφνικά, μόλις στα 25 χρόνια, του παρουσιάστηκαν οι αμφιβολίες. Άρχισε να αμφισβητεί όλα όσα είχε μάθει για τα θαύματα της σύγχρονης επιστήμης και ύστερα από ένα όραμα έφθασε να κατανοήσει ότι όλα τα “επιτεύγματα” του ανθρώπινου πολιτισμού είναι χωρίς νόημα μπροστά στην ολότητα της φύσης.

Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή του αφιερώθηκε στην εκπλήρωση του οράματός του.

Μετά τη δημοσίευση του με μεγάλη επιτυχία εισαγωγικού του έργου “The One-Straw Revolution”, δέχθηκε προσκλήσεις για να επισκευφτεί τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1979, την Ευρώπη το 1981, την Αφρική το 1985, όπου

έδωσε διαλέξεις και περιόδευσε σε αγροκτήματα. Τα τελευταία 25 χρόνια ταξίδευε σε πολλά μέρη του κόσμου και τιμήθηκε με μεγάλες διακρίσεις όπως το βραβείο Magsaysay, στις Φιλιππίνες, το Deshikottan Award στην Ινδία και το Earth Council Award.

Έφυγε απ' τη ζωή ειρηνικά τον Αύγουστο του 2008 στα 96 του χρόνια.

Για την εφαρμογή της μεθόδου στην Ελλάδα, δείτε το βίντεο που ακολουθεί.

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Άκουσα πως τίποτα δεν θέλετε να μάθετε.

Άκουσα πως τίποτα δεν θέλετε να μάθετε.
Απ' αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.
Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο - το βλέπετε
μπροστά σας σ' άπλετο φως.
Φρόντισαν οι γονείς σας για να μη σκοντάψουνε τα πόδια σας σε πέτρα.
Γι' αυτό τίποτα δε χρειάζεται να μάθεις.
Έτσι όπως είσαι
εσύ μπορείς να μείνεις.

Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροί
όπως έχω ακούσει είναι ανασφαλείς,
τους ηγέτες σου έχεις, που σου λένε ακριβώς
τι έχεις να κάνεις για να πας καλά.
Έχουνε μαθητέψει πλάι σε κείνους
που ξέρουν τις αλήθειες που ισχύουνε
για όλους τους καιρούς
μα και τις συνταγές που πάντα βοηθάνε.

Μιας και για σένα γίνονται τόσο πολλά
δε χρειάζεται ούτε δαχτυλάκι να κουνήσεις.
Βέβαια, αν τα πράματα ήταν διαφορετικά
η μάθηση θα 'τανε υποχρέωσή σου.

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Για πρωτη φορα στην ιστορια ο Ασωπος απεργει!!

οι επαγγελματιες του ασωπου ανταποκρινομενοι στο καλεσμα της ΓΣΕΒΕΕ σημερα τεταρτη 19/10 συμμετεχουν στην πανελλαδικη απεργια εκδηλωνοντας την αντιθεση τους για τα νεα μετρα που σε συνδυασμο με αυτα του μεσοπροθεσμου οδηγουν τις μικρες επιχειρησεις και τους εργαζομενους σε αυτες, σε οικονομικη και κοινωνικη περιθωριοποιηση.

Παυλοπέτρι Λακωνίας - Υποθαλάσσια πόλη

Η αρχαιότερη βυθισμένη πολιτεία αποκαλύπτει τα μυστικά της


Ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματική εικόνα ίσως της αρχαιότερης βυθισμένης πολιτείας βρίσκονται οι αρχαιολόγοι, οι οποίοι μόλις προ ημερών ολοκλήρωσαν την υποθαλάσσια έρευνά τους στο Παυλοπέτρι Λακωνίας.

Νέα κτίρια πάνω στην κεντρική οδό του οικισμού, ο οποίος χρονολογείται περί το 2800 π.Χ., δίνουν και νέα στοιχεία για τη συνολική έκτασή του. Πλέον οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν, με βάση τα νέα δεδομένα, πως το εμβαδόν του καταποντισμένου οικισμού αυξήθηκε περί το ένα τρίτο σε σχέση με την έως τώρα γνωστή έκτασή του.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στη φετινή ανασκαφή που διεξήχθη από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με τη Βρετανική Σχολή Αθηνών κρατά ένα μεγάλο κτίριο μήκους 35 μέτρων. Οι διαστάσεις και η κάτοψη του συγκεκριμένου κτιρίου θυμίζουν αντίστοιχες κατασκευές που τοποθετούνται σε κεντρική θέση των οικισμών της εποχής. Ονομάζονται «μέγαρα» και θεωρούνται έδρα και κατοικία της ηγετικής ομάδας. Ο ακριβής χαρακτηρισμός αυτής της μεγαρόσχημης κατασκευής θα προσδιοριστεί με την περαιτέρω έρευνα, ενώ στοιχεία για τον οικισμό δίνουν και 230 θραύσματα αγγείων που χρονολογούνται από την προϊστορική περίοδο έως τους ιστορικούς χρόνους.

Η προϊστορική πόλη βρίσκεται σε βάθος τεσσάρων μέτρων και περιλαμβάνει ανέπαφα κτίρια, αυλές, δρόμους, καθώς και μεταγενέστερους τάφους που πιστεύεται ότι ανήκουν στη Μυκηναϊκή περίοδο. Τα υποθαλάσσια ερείπια εντοπίστηκαν και χαρτογραφήθηκαν το 1968 από ομάδα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ με επικεφαλής τον δρα Νίκολας Φλέμινγκ, αλλά έκτοτε η έρευνα σταμάτησε.



ΠΗΓΗ -tanea--Βικιπαίδεια

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

οι αντιδράσεις τών ελλήνων φοβίζουν τήν ευρώπη

Φουντώνουν οι αμφιβολίες για την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα. Αναφορές των διεθνών ΜΜΕ στις αντιδράσεις του ελληνικού λαού. "Τραυμαπλάστ" χαρακτηρίζεται η καταβολή της 6ης δόσης Οι περισσότεροι οικονομολόγοι και τραπεζίτες πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι αφερέγγυα. Πιστεύουν ότι η κρίση στην Ελλάδα παραμένει άλυτη. Σε σημερινό άρθρο του BBC που υπογράφει ο Gavin Hewitt με τίτλο, Η οικονομική κρίση στην ευρωζώνη "το σκληρό χαρτί" της Ελλάδας, ο Βρετανός δημοσιογράφος προβληματίζεται για την πιθανή άρνηση των Ελλήνων στα σχέδια της Ευρώπης μετά από τις διαδηλώσεις και απεργίες των τελευταίων ημερών.

"Όταν οι υπουργοί Οικονομικών των G20 συγκεντρωθούν στο Παρίσι, θα αντιμετωπίσουν μια σκληρή πραγματικότητα:

Ότι σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά που μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, η κρίση παραμένει άλυτη. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα κληθούν για άλλη μια φορά να απαντήσουν τι πρόκειται να κάνουν με το θέμα της Ελλάδας".

Και μετά την 6η δόση τι;

Ο αρθρογράφος στη συνέχεια αναφέρει ότι η χώρα φαίνεται πλέον βέβαιη ότι θα λάβει και την άλλη δόση των χρημάτων τον επόμενο μήνα. Το απίστευτο ποσό των 8 δις ευρώ.

Αλλά αυτό είναι ακόμα ένα τραυμαπλάστ και ο καθένας το ξέρει. Γιατί από τον Μάιο του 2010 η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί και το βουνό του χρέους της έχει αυξηθεί. Το επόμενο έτος ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ μπορεί να φθάσει 172%".

Οι πολίτες στους δρόμους

Ο Hewitt υποστηρίζει ότι είναι πιθανό ο ελληνικός λαός απλώς να αρνηθεί να συμπορευθεί με τα σχέδια λιτότητας που απαιτούνται από τους ξένους, τους πιστωτές τους υπογραμμίζοντας τις πρόσφατες αντιδράσεις για το "χαράτσι" στους λογαριασμούς στη ΔΕΗ και την κατάληψη των εργαζομένων στα γραφεία εκτύπωσης των λογαριασμών.

Αναφέρει επίσης ένα δημοσίευμα του Reuters το οποία αναφέρει ότι "οι δικηγόροι αρνήθηκαν να εμφανιστούν στο δικαστήριο, οι γιατροί κάνουν συλλαλητήριο έξω από το υπουργείο Υγείας, ενώ μια ομάδα ασθενών που πάσχει από καρκίνο των νεφρών συσπειρώθηκε έξω από το υπουργείο Οικονομικών το οποίο είχε καταληφθεί από υπαλλήλους του ".

Ο αρθρογράφος εκφράζει την ανησυχία του ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι πιθανό να μην μπορέσει να εφαρμόσει τα μέτρα και καταλήγει γράφοντας ότι "υπάρχουν οι συναντήσεις κορυφής αλλά υπάρχουν και οι... δρόμοι".

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Είσαι αναρχικός-η ; Η απάντηση μπορεί να σε εκπλήξει

Του David Greaber

Πιθανώς να έχεις ήδη ακούσει ένα-δυο πράγματα για τους αναρχικούς και τι υποτίθεται ότι πιστεύουν. Το πιθανότερο είναι πως ότι έχεις ακούσει είναι ανοησίες. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι αναρχικοί είναι υποστηρικτές της βίας, του χάους και της καταστροφής ή ότι είναι τρελαμένοι μηδενιστές που απλά θέλουν να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Στη πραγματικότητα τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Οι αναρχικοί είναι απλά άνθρωποι που πιστεύουν ότι τα ανθρώπινα όντα είναι ικανά να συμπεριφέρονται με εύλογο τρόπο χωρίς να τους το επιβάλουν. Είναι μια πολύ απλή σκέψη. Μα είναι μια που οι πλούσιοι και δυνατοί έβρισκαν πάντοτε πολύ επικίνδυνη.

Στην πιο απλή μορφή τους τα αναρχικά πιστεύω καταλήγουν σε δύο βασικές υποθέσεις. Η πρώτη είναι ότι τα ανθρώπινα όντα είναι, υπό κανονικές συνθήκες, όσο λογικά και αξιοπρεπή τους επιτρέπεται να είναι και μπορούν να οργανώνουν τον εαυτό τους αλλά και τις κοινότητες τους, χωρίς να χρειάζεται να τους πουν το πως. Η δεύτερη είναι ότι η εξουσία διαφθείρει. Περισσότερο απ΄όλα, ο αναρχισμός σημαίνει απλά να έχεις το κουράγιο να παίρνεις τις αρχές της κοινής ευπρέπειας, με τις οποίες όλοι ζούμε, και να τις ακολουθείς μέσα από τα λογικά συμπεράσματα τους. Όσο παράξενο και αν φαίνεται, στα πιο σημαντικά πράγματα είσαι ήδη αναρχικός-ή, απλά δεν το συνειδητοποιείς.

Μπορείτε να δείτε τη συνέχεια κάνοντας κλίκ εδώ.

Το Πρόβλημα της Ευρώπης είναι Τραπεζικό


Αποκαλυπτικό: Αυτό είναι το πραγματικό Γιγαντιαίο Τραπεζικό Πρόβλημα της Ευρώπης ύψους $32 τρις

Το πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει μία τραπεζική κρίση στην Ευρώπη εξαρτάται από το μέγεθος του ευρωπαϊκού τραπεζικού κλάδου και όπως φαίνεται στο γράφημα της εικόνας η απάντηση “Γιγαντιαία” - Η Ευρώπη φαίνεται να αντιμετωπίζει πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα ως το μέγεθος του τραπεζικού της κλάδου ακόμη και από αυτό που αντιμετωπίζει η Ελλάδα ή και το ελληνικό χρηματιστήριο. Στην περίπτωση της Ελβετίας, για παράδειγμα, ο τραπεζικός κλάδος αντιστοιχεί περίπου στο 520% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ στη Βρετανία αντιστοιχεί στο 380% όσο περίπου και στην Ολλανδία και τη Σουηδία.

Πιο τρομακτικό είναι ότι στην περίπτωση της Γαλλίας, η οποία έχει ήδη αρχίσει να μολύνεται από την κρίση, το μέγεθος του τραπεζικού κλάδου ξεπερνά το 300% του ΑΕΠ της χώρας ενώ στην περίπτωση του Βελγίου το αντίστοιχο μέγεθος είναι 250% του ΑΕΠ.

Ακόμη και στη Γερμανία, όμως, ο τραπεζικός κλάδος της χώρας αγγίζει το 150% του ΑΕΠ και στην Ιταλία το 130% του ΑΕΠ. Προσέξτε στο γράφημα πόσο μικρότερος είναι ο τραπεζικός κλάδος στις ΗΠΑ(σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας), όπου ανέρχεται κοντά στο 50% του ΑΕΠ.

Μεταφράζοντας το ευρωπαϊκό τραπεζικό πρόβλημα σε νούμερα διαπιστώνουμε πως το μέγεθος του ξεπερνά τα 32 τρις δολάρια.

Και τώρα τα μεγάλα ερωτήματα: Ποιος θα σώσει αυτές τις τράπεζες αν μολυνθούν όταν το μέγεθος τους είναι πολλαπλάσιο του ΑΕΠ των κρατών όπου εδρεύουν; Πόσο εύκολο είναι στην προσπάθεια, για παράδειγμα, της Γαλλίας να σώσει μολυσμένες γαλλικές τράπεζες να μετατραπεί σε Ιρλανδία; Πόσο εύκολα μπορεί να τελειώσει η υπόθεση 'ευρώ' αν Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ελλάδα και τελικά η Γερμανία βρεθούν ταυτόχρονα να προσπαθούν να σώσουν τις τράπεζες τους;

Μήπως αρκεί μία γαλλική τραπεζική κρίση από μόνη της για να διαλύσει την ευρωζώνη; Ποιος θα βρεθεί να σώσει το γαλλικό τραπεζικό σύστημα όταν είναι 3 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της Γαλλίας;

Και για το τέλος: Γιατί τόσο οι ξένοι όσο και η Ελλάδα απέκρυψαν το γεγονός πως η κρίση ήταν εξ αρχής και τραπεζική και τη βάφτισαν 'ελληνική' διασύροντας με το χειρότερο τρόπο τη χώρα αλλά και κρύβοντας την αλήθεια για τις τράπεζες τους από τα εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους;

ΠΗΓΗ- XrimaNews.gr

ΚΑΙ / Σπάρτη / Ημερίδα Επιμελητηρίου για την Οικονομική Κρίση με εισηγητή τον Γιάννη Βαρουφάκη

ΠΗΓΗ-ElladaTV

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Εργαστήρι για την τροφή

(από το cob.gr)


Η στάση μας απέναντι στην τροφή είναι κάτι που επηρεάζει την αυτάρκεια, το χαμηλό οικολογικό αποτύπωμα και την ποιότητα ζωής.

Στα τέλη του Νοέμβρη λοιπόν, οργανώνουμε την πρώτη συνάντηση – εργαστήριο με θέμα την τροφή. Στο ορειβατικό καταφύγιο του Κισσάβου θα περάσουμε τρεις μέρες προσπαθώντας να σκιαγραφήσουμε ένα διατροφικό μοντέλο με γνώμονα την ποιότητα, την αυτάρκεια και το χαμηλό αποτύπωμα.

Για τρείς μέρες θα κινούμαστε στον ορεινό όγκο του Κισσάβου συλλέγοντας την περισσότερη από την τροφή που θα καταναλώσουμε, θα μαγειρέψουμε όλοι μαζί με ξεχασμένες μεθόδους και θα δούμε πως μπορούμε να αποθηκεύσουμε για πολύ καιρό το περίσσευμα.

Το όλο εγχείρημα υποστηρίζεται από πολλούς γνωστούς, φίλους και το ftiaxno.gr
Θεματολογία:
Καλλιέργεια με φυσικές μεθόδους – φυσικοί λαχανόκηποι.
Συντήρηση και διατήρηση τροφίμων. Ξήρανση, χυμοί, μαρμελάδες, κομπόστες, κονσέρβες, σάλτσες, καπνιστά, παστά.
Μανιτάρια. Συλλογή μαγείρεμα και διατήρηση.
Τυριά (ζωικά και φυτικά)
Ψωμί
Φάρμακα από φυτά
Χορτοφαγία – άπυρη δίαιτα
Οικιακή κομποστοποίηση
Κελάρια για συντήρηση τροφίμων.
Χρόνος: Από την Παρασκευή 25 του Νοέμβρη μέχρι και την Κυριακή 27. Επειδή το θέμα τροφή είναι δύσκολο να εξαντληθεί μέσα σε τρείς (κουτσουρεμένες) μέρες, καλά είναι να βρίσκεστε στο καταφύγιο νωρίς το πρωί της Παρασκευής. Εσείς που έρχεστε από μακριά και μπορείτε να βρίσκεστε στην ευρύτερη περιοχή από την Πέμπτη, επικοινωνήστε μαζί μας για να κανονίσουμε την διαμονή σας.

Τόπος: Το ορειβατικό καταφύγιο του Κισσάβου. Σε υψόμετρο 1600 μέτρων, ακριβώς κάτω από τον κώνο της κορυφής. Η διαμονή αλλά και όλες οι στεγασμένες δραστηριότητες θα γίνουν εκεί.

Εξοπλισμός: Λόγω προχωρημένου φθινοπώρου και υψομέτρου, θα χρειαστούν ζεστά ρούχα. Για τις τροφοσυλλεκτικές εξορμήσεις θα χρειαστούν αρβυλάκια, αδιάβροχο, παγούρι, σουγιά, σακιδιάκι πλάτης και καλαθάκι ή πάνινο σάκο για τα μανιτάρια (σαν την κοκκινοσκουφίτσα). Για τις ορειβατικές εξορμίσεις (αν προλάβουμε) υπολογίστε ανάλογη ενδυμασία.

Κόστος συμμετοχής: 120€ ανά άτομο, ποσό που συμπεριλαμβάνει την διαμονή και την διατροφή.

Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: Τηλεφωνήστε στο 6974065695 (Παναγιώτης Παρασκευόπουλος) ή στείλτε mail στο pparask802@gmail.com

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

"Έφυγε" ο Στηβ Τζομπς

Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο ιδρυτής της Apple Steve Jobs, μια δημιουργική ιδιοφυΐα, ένας οραματιστής καινοτόμος, ο απόλυτος γκουρού της τεχνολογίας. Διαβάστε παρακάτω τη συγκλονιστική ομιλία-ορόσημο, στους απόφοιτους του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, τον Ιούνιο του 2005.
Ενώπιόν τους ο Steve Jobs διηγήθηκε τη ζωή του- μέσα από τρεις ιστορίες- και όλα όσα έμαθε από αυτήν. "Μείνετε αχόρταγοι, μείνετε τρελαμένοι" είναι η προτροπή με την οποία έκλεισε ο Steve Jobs την ομιλία του, με τους παρευρισκόμενους να τον χειροκροτούν όρθιοι.



"Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι μαζί σας στην τελετή αποφοίτησής ενός από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Δεν πήρα ποτέ πανεπιστημιακό πτυχίο. Για να πούμε την αλήθεια, τούτη δω η μέρα είναι ότι κοντινότερο έχω ζήσει σε αποφοίτηση. Σήμερα θέλω αν σας πως τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Μόνο αυτό. Τίποτα σημαντικό. Απλά τρεις ιστορίες.

Η πρώτη έχει να κάνει με τις ιδέες.

Παράτησα το κολέγιο Reed μετά από 6 μήνες, αλλά παρέμεινα στους διαδρόμους του για 18 μήνες πριν φύγω οριστικά. Γιατί τα παράτησα;

Όλα ξεκίνησαν πριν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν μια νέα, ανύπαντρη απόφοιτος κολεγίου και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Επιθυμούσε πολύ να υιοθετηθώ από ένα ζευγάρι πανεπιστημιακής μόρφωσης και έτσι κανονίστηκε να ζήσω με έναν δικηγόρο και τη σύζυγο του. Το πρόβλημα ήταν πως όταν γεννήθηκα, εκείνοι αποφάσισαν πως προτιμούσαν ένα κορίτσι. Έτσι, οι θετοί γονείς μου, που ήταν γραμμένοι στη λίστα αναμονής, δέχθηκαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας, που τους ανακοίνωσε: βρέθηκε ένα αγοράκι; Το θέλετε; . Απάντησαν: Φυσικά . Η βιολογική μου μητέρα όμως, λίγο αργότερα ανακάλυψε πως η θετή μητέρα μου δεν είχε αποφοιτήσει από κολέγιο και ο θετός πατέρας μου ούτε καν από το λύκειο. Και αρνήθηκε να υπογράψει τα χαρτιά της υιοθεσίας. Πείστηκε λίγος μήνες αργότερα όταν οι γονείς μου υποσχέθηκαν πως κάποια μέρα θα πήγαινα στο κολέγιο.

Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, πήγα στο κολέγιο.

Αλλά αφελώς, επέλεξα ένα κολέγιο που ήταν πανάκριβο, σχεδόν τόσο όσο το Stanford, κάτι που σήμαινε πως όλες οι οικονομίες των σκληρά εργαζόμενων γονιών μου θα πήγαιναν στα δίδακτρα. Έξι μήνες αργότερα δεν μπορούσα να δω κάποια χρησιμότητα. Σε αυτό. Δεν είχα ιδέα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου και το κολέγιο δεν με βοηθούσε προς αυτή την κατάσταση. Επιπλέον, ξόδευα τις οικονομίες των γονιών μου. Κάπως έτσι, τα παράτησα, με την ελπίδα πως όλα θα πήγαιναν καλά.

Εκείνη την εποχή ήμουν πραγματικά φοβισμένος, αλλά τώρα ξέρω πως αυτή ήταν μια από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ μου. Από τη στιγμή που τα παράτησα, έπαψα να γράφομαι σε ένα σωρό προαπαιτούμενα μαθήματα που δεν με ενδιέφεραν και είχα το δικαίωμα να παρακολουθήσω ως ελεύθερος ακροατής μόνο εκείνα που με ενδιέφεραν.

Δεν ήταν βέβαια όλα τόσο ρομαντικά: δεν δικαιούμουν δωμάτιο στην εστία κι έτσι κοιμόμουν στο πάτωμα δωματίων φίλων μου· για να φάω μάζευα άδεια μπουκάλια κόκα κόλα για 5 σεντς το ένα και για να έχω τουλάχιστο ένα αξιοπρεπές γεύμα τη βδομάδα χρειαζόταν να περπατάω κάθε Κυριακή βράδυ 7 μίλια, μέχρι τον κοντινότερο βουδιστικό ναό. Περνούσα καλά.

Κι ένα σωρό από όσα γνώρισα ακολουθώντας τη διαίσθησή μου και προσπαθώντας να ικανοποιήσω την περιέργειά μου, αποδείχτηκαν ανεκτίμητα στο μέλλον. Να σας δώσε ένα παράδειγμα:

Εκείνη την εποχή το κολέγιο Reed, είχε ίσως ένα από τα καλύτερα μαθήματα καλλιγραφίας στη χώρα. Παντού στο πανεπιστήμιο έβλεπες θαυμάσια πόστερ με καλλιγραφικά γράμματα. . Καθώς είχα εγκαταλείψει τις σπουδές μου και δεν ήμουν υποχρεωμένος να παρακολουθήσω κάποιο μάθημα, αποφάσισαν να πάω να παρακολουθήσω καλλιγραφία, για να δω πώς κατάφερναν αυτά τα θαύματα. Έμαθα έτσι για τις γραμματοσειρές, για τις αποστάσεις μεταξύ γραμμάτων -ανάλογα με τα γράμματα- έμαθα πολλά για ό,τι κάνει υπέροχη την τυπογραφία. Ήταν ένα θαυμάσιο μάθημα, γεμάτο ιστορία, καλλιτεχνία και καλαισθησία, που πραγματικά με συνεπήρε.

Ούτε μου περνούσε από το μυαλό πως όλα τούτα θα μου χρησίμευαν πρακτικά κάποια μέρα στη ζωή μου.Δέκα χρόνια αργότερα όμως, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή Macintosh, ξαναθυμήθηκα εκείνο το μάθημα. Και χρησιμοποιήσαμε στο Mac, όλα όσα είχα μάθει. Ήταν ο πρώτος υπολογιστής που διέθετε καλλιγραφία.Αν δεν είχα παρακολουθήσει εκείνο το μάθημα, οι Macintosh δεν θα είχαν ποτέ πολλές γραμματοσειρές ή μεγέθη γραμμάτων. Και από τη στιγμή που τα Windows, το μόνο που έκαναν ήταν να αντιγράψουν τα Mac, μάλλον αυτά δεν θα υπήρχαν σε κανένα υπολογιστή. Aν δεν τα είχα παρατήσει, δεν θα είχα παρακολουθήσει ποτέ μου εκείνο το μάθημα καλλιγραφίας και οι υπολογιστές δεν θα πρόσφεραν τις δυνατότητες καλλιγραφίας που προσφέρουν σήμερα. Φυσικά ήταν αδύνατο να συσχετίσω τις ιδέες όταν ήμουν στο κολέγιο. Δέκα χρόνια αργότερα όμως, ήταν όλα πολύ ξεκάθαρα.

Θέλω να πω, ποτέ δεν γίνεται να προβλέψεις την πορεία σου, να εκτιμήσεις κάτι αφότου συμβεί. Για να την εκτιμήσεις, θα πρέπει να την κοιτάξεις προς τα πίσω. Χρειάζεται λοιπόν να εμπιστευτείτε πως όλα τα βήματά σας, πως με κάποιο τρόπο σας οδηγούν στο μέλλον σας. Πρέπει να εμπιστευθείτε κάτι -ή κάποιον: το ένστικτό σας, τη μοίρα, το κάρμα, τη ζωή, δεν έχει σημασία. Αυτή η άποψη δεν με απογοήτευσε ποτέ και καθόρισε τη ζωή μου.

Η δεύτερη ιστορία, μιλάει για αγάπη και απώλεια.

Ημουν ένας από τους τυχερούς: Βρήκα τι μου άρεσε νωρίς στη ζωή μου. Ο Wos και εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ των γονιών μου όταν ήμουν 20 χρονών. Δουλέψαμε σκληρά και δέκα χρόνια αργότερα η Apple δεν ήταν πια οι δυο μας κι ένα γκαράζ, αλλά μια εταιρία αξίας άνω των 2 δις δολαρίων, με πάνω από 4,000 εργαζόμενους.Ένα χρόνο νωρίτερα, με το που έκλεινα τα 30, είχαμε ρίξει στην αγορά την πιο ωραία μας δημιουργία –τον Macintosh. Και μετά απολύθηκα.

Πώς μπορεί κάποιος να απολυθεί από μια εταιρία που ίδρυσε; Καθώς μεγάλωνε η Apple σκέφτηκα να προσλάβω κάποιον ταλαντούχο μάνατζερ για να διοικούμε μαζί την εταιρία και πράγματι, για ένα χρόνο, όλα πήγαιναν πρίμα.

Μετά όμως, οι απόψεις μας για το μέλλον άρχισαν να διαφοροποιούνται και στο τέλος τσακωθήκαμε. Όταν έγινε αυτό, το διοικητικό συμβούλιο πήγε με το μέρος του. Έτσι λοιπόν, στα 30 μου, βρέθηκα έξω από την εταιρία, και μάλιστα με πολύ δημόσιο τρόπο. Ο σκοπός ολόκληρης σχεδόν της ενήλικης ζωής μου είχε πια χαθεί, κι αυτό ήταν τόσο επώδυνο.

Για αρκετούς μήνες δεν είχα ιδέα τι να κάνω. Αισθανόμουν πως είχα απογοητεύσει τους συνεργάτες μου, πως η σκυτάλη μου είχε γλιστρήσει από τα χέρια, μόλις μου την παρέδωσαν.

Συναντήθηκα με τον David Packard και τον Bob Noyce προσπαθώντας να απολογηθώ για το πώς τα ‘χα καταστρέψει όλα με τέτοιο τρόπο. Ήμουν μια πασίγνωστη αποτυχία και μου πέρασε από το μυαλό να εγκαταλείψω το Λος Αντζελες. Σιγά σιγά όμως, μια αίσθηση γεννήθηκε μέσα μου: εξακολουθούσα να αγαπάω τη δουλειά μου. Ότι κι αν είχε συμβεί στην Apple, αυτό δεν είχε πειραχτεί, ούτε κατ, ελάχιστο.

Με είχαν απορρίψει, ήμουν όμως ακόμα ερωτευμένος. Έτσι αποφάσισα να ξαναρχίσω από την αρχή. Τότε δεν το καταλάβαινα, αλλά η απόλυσή μου από την Apple ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να μου είχε συμβεί. Η βαρύτητα της επιτυχίας αντικαταστάθηκε από την ελαφρότητα να είμαι ξανά αρχάριος, αβέβαιος για τα πάντα.

Απελευθερώθηκα και μπήκα σε μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου. Την επόμενη πενταετία ξεκίνησα μια εταιρία που τη έλεγαν Next, μια άλλη που τη έλεγαν Pixar και ερωτεύτηκα μια υπέροχη γυναίκα που έγινε σύζυγός μου.

Με την Pixar -που είναι σήμερα μια από τις πιο πετυχημένες εταιρίες κινηματογραφικής παραγωγής του κόσμου- δημιουργήσαμε το πρώτο animation film στην ιστορία του κινηματογράφου, το Toy Story.

Τα γεγονότα πήραν απροσδόκητη τροπή όταν η Apple αγόρασε την Next και ξαναβρέθηκα στην Apple ενώ η τεχνολογία που είχαμε αναπτύξει στη Next βρέθηκε στην καρδιά της σημερινής αναγέννησης της Apple. Και με τη Laurene, τη γυναίκα μου δημιουργήσαμε μια θαυμάσια οικογένεια.

Είμαι βέβαιος πως τίποτα από αυτά δεν θα είχε γίνει αν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Η γεύση του φάρμακου ήταν απαίσια, πιστεύω όμως πως το χρειαζόμουν. Υπάρχουν φορές που η ζωή σε χτυπάει κατακέφαλα. Μην χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος πως το μόνο που μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω ήταν πως αγαπούσα αυτό που έκανα. Πρέπει να βρεις τι και ποιος σου αρέσει. Αυτό είναι η μόνη αλήθεια στη δουλειά και στον έρωτα.

Ένα μεγάλο τμήμα της ζωής σας θα αφιερωθεί στην εργασία σας και ο μόνος τρόπος για να είστε ικανοποιημένοι είναι να θεωρείτε πως κάνετε υπέροχη δουλειά. Κι ο μόνος τρόπος να κάνετε υπέροχη δουλειά είναι να αγαπάτε ότι κάνετε. Αν δεν το έχετε βρει ακόμα, συνεχίστε να ψάχνετε. Μην βολεύεστε.

Όπως συμβαίνει και στον αισθηματικό τομέα, όταν έρθει, θα το καταλάβετε. Κι όπως σε κάθε σπουδαία σχέση, θα γίνεται καλύτερο όσο περνάει ο χρόνος. Συνεχίστε λοιπόν να ψάχνετε, μέχρι να το βρείτε. Μην επαναπαύεστε, μην συμβιβάζεστε.

Η τριτη ιστορία, αφορά τον θάνατο.

Όταν ήμουν 17, διάβασα κάτι που έλεγε πάνω κάτω: να ζεις την κάθε μέρα σου σαν να είναι η τελευταία . Αυτό μου έκανε εντύπωση κι από τότε, για 33 ολόκληρα χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτάω τον εαυτό μου: αν αυτή ήταν η τελευταία ημέρα της ζωής σου, θα έκανες αυτό που ετοιμάζεσαι να κάνεις σήμερα; . Όποτε η απάντηση ήταν όχι για πολύ καιρό, ήξερα πως κάτι έπρεπε να αλλάξω. Το να θυμάμαι πάντα πως σύντομα θα πεθάνω, ήταν η καλύτερη βοήθεια για να παίρνω τις σωστές αποφάσεις στη ζωή μου.

Όλα τα υπόλοιπα -οι εξωτερικές προσδοκίες, η υπερηφάνεια, ο φόβος της γελοιοποίησης ή της αποτυχίας- όλα εξαφανίζονται όταν βρεθούν απέναντι στο θάνατο: το μόνο που απομένει είναι ότι είναι πραγματικά σημαντικό. Το να θυμάστε πως θα πεθάνετε είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να αποφύγετε την παγίδα να νομίζετε πως έχετε κάτι να χάσετε. Είστε ήδη γυμνοί. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην ακολουθήσετε ότι σας λέει η καρδιά σας.

Εδώ κι ένα χρόνο, μου διέγνωσαν καρκίνο. Πέρασα από εξέταση στις 7:30 το πρωί κι ένας όγκος φάνηκε ξεκάθαρος στο πάγκρεας. Δεν είχα ιδέα τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί με ενημέρωσαν πως ήταν μία μη ιάσιμη μορφή καρκίνου και πως δεν θα ζούσα παραπάνω από τρεις με έξι μήνες. Ο γιατρός μου με συμβούλεψε να πάω σπίτι και να τακτοποιήσω τις εκκρεμότητές μου, πράγμα που είναι ένας ευφημισμός των γιατρών για τη προετοιμασία του θανάτου.

Σημαίνει: προσπάθησε να πεις σε λίγους μήνες όλα όσα ήθελες να πεις στα παιδιά σου σε δέκα χρόνια. Σημαίνει πως πρέπει να βεβαιωθείς πως όλα είναι εντάξει για να έχει η οικογένειά σου όσο το δυνατό λιγότερους μπελάδες. Σημαίνει: κάνε τους αποχαιρετισμούς σου.

Έζησα με αυτή τη διάγνωση όλη τη μέρα. Αργά το απόγευμα μου έκαναν μια βιοψία, που γίνεται με ένα σωλήνα που περνάει από το λαιμό σου στο στομάχι και στα έντερα κι από εκεί μια βελόνα παίρνει λίγα κύτταρα από το πάγκρεας. Ήμουν ναρκωμένος, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου διηγήθηκε αργότερα πως όταν οι γιατροί πήραν τα κύτταρα και τα έβαλαν στο μικροσκόπιο άρχισαν να πανηγυρίζουν, γιατί όπως αποδείχτηκε είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που ήταν ιάσιμη με εγχείρηση.

Έκανα την εγχείρηση και τώρα είμαι μια χαρά.

Δεν έχω ποτέ φτάσει πιο κοντά στο θάνατο, κι ελπίζω να μην φτάσω ποτέ μου κοντύτερα για μερικές δεκαετίες ακόμα. Έχοντας όμως βιώσει αυτήν την εμπειρία, μπορώ να σας πω κάτι, με λίγο περισσότερη βεβαιότητα από εκείνους για τους οποίους ο θάνατος είναι μια αφηρημένη μόνο έννοια: κανείς δεν θέλει να πεθάνει.

Ακόμα κι όσοι περιμένουν να πάνε στο παράδεισο, θέλουν να φτάσουν εκεί χωρίς να πεθάνουν. Και όμως, ο θάνατος είναι η μόνη κοινή μας μοίρα.

Κανείς δεν του ξέφυγε. Κι έτσι πρέπει να είναι· ο θάνατος είναι μάλλον η καλύτερη εφεύρεση της ζωής. Είναι ο παράγοντας που διαιωνίζει τη ζωή. Ξεκαθαρίζει το παλιό και κάνει χώρο για το καινούργιο. Το νέο τώρα είστε εσείς, αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακριά από σήμερα, θα γίνετε οι γέροι που προορίζονται να φύγουν.

Συγγνώμη για τον δραματικό μου τόνο, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Δεν έχετε πολύ χρόνο, μην τον σπαταλήσετε λοιπόν ζώντας τις ζωές κάποιων άλλων. Μην αιχμαλωτιστείτε από το δόγμα που λέει να ζείτε σύμφωνα με το τι νομίζουν οι άλλοι.

Μην αφήνετε τη γνώμη των άλλων να πνίξει την εσωτερική σας φωνή. Και -το σημαντικότερο- να έχετε το θάρρος να ακούτε την καρδιά και τη διαίσθησή σας.

Αυτά με κάποιο τρόπο ξέρουν ήδη τι θέλετε στα αλήθεια να γίνετε. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.

Όταν ήμουν νέος, υπήρχε μια φανταστική έκδοση που λεγόταν Ο κατάλογος όλης της γης που υπήρξε μία από της βίβλους της γενιάς μου.

Την εξέδιδε ένας τύπος που τον λεγόταν Stewart Brand και που ζούσε εδώ κοντά, στο Menlo Park. Ήταν τα τέλη της δεκαετίας του ,60, πριν τους προσωπικούς υπολογιστές και η έκδοση, έπρεπε να γίνει με γραφομηχανές, ψαλίδια και φωτογραφικές μηχανές Polaroid. Ήταν ένα είδος έντυπου google, 35 χρόνια πριν βγει το google στο internet: ήταν ιδεαλιστικό, γεμάτο γνώσεις και ωραία εργαλεία. .

Ο Stewart και οι συνεργάτες του έβγαλαν αρκετά τεύχη του κατάλογου όλης της Γης κι όταν φάνηκε πως ξεπερνιόταν, έβγαλαν ένα τελευταίο τεύχος. Είχαμε φτάσει στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και ήμουν στην ηλικία σας.

Στο οπισθόφυλλο του τελευταίου τεύχους υπήρχε μια φωτογραφία ενός αγροτικού δρόμου την αυγή, του είδους που κάποτε θα βρεθείτε να κάνετε οτοστόπ, αν είστε αρκετά περιπετειώδεις. Από κάτω έγραφε: μείνετε αχόρταγοι· μείνετε τρελαμένοι . Ήταν το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της έκδοσης λίγο πριν το κλείσιμο. Μείνετε αχόρταγοι, μείνετε τρελαμένοι. Πάντα, ευχόμουν αυτό για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτείτε και ετοιμάζεστε για κάτι καινούριο, το εύχομαι και για εσάς:

Μείνετε αχόρταγοι. Μείνετε τρελαμένοι.

Σας ευχαριστώ"

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

«Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!»

Ο Πολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος Παπαδιανίκων-Πλύτρας «Η Αρχαία Κυπαρισσία» διοργανώνει ανοικτή ομιλία με θέμα «Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!» του Γιατρού, Ψυχολόγου και Συγγραφέα, Νίκου Σιδέρη. Η πρωτοβουλία αυτή απευθύνεται σε «συνήθεις γονείς» που μέσα σε «συνήθεις» οικογένειες ανατρέφουν «συνήθη» παιδιά. Και στην πορεία συναντούν δυσκολίες, απορίες, προβλήματα ίσως και αδιέξοδα. Όλο και συχνότερα, αυτοί οι «συνήθεις» γονείς θέτουν το ερώτημα: «Μήπως το παιδί χρειάζεται ψυχολόγο;»
Η επικοινωνιακή ικανότητα του ομιλητή σε συνδυασμό με τις γνώσεις του, διασφαλίζουν ότι η παρακολούθηση της ομιλίας του θα είναι συναρπαστική και γόνιμη εμπειρία.
Σας περιμένουμε όλους να μας τιμήσετε με την παρουσία σας.
Το Δ.Σ.
Η Εκδήλωση θα γίνει την Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011 στις 6:30 μ.μ.
στην Αίθουσα Εκδηλώσεων πρώην Δημαρχείου Παπαδιανίκων
Παπαδιάνικα, Δήμος Μονεμβασίας
Η Είσοδος θα είναι Ελεύθερη

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Σεμινάρια Ορθοφωνίας


Η θεατρική σκηνή «Αιθεροβάμονες»

σε συνεργασία με τη θεατρολόγο-ηθοποιό
κ. Λίλα Σταμπούλογλου

Διοργανώνει
Σεμινάρια Ορθοφωνίας
(διάρκειας τεσσάρων ωρών)

     Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011



α) Στο χώρο της βιβλιοθήκης του Πολιτιστικού Συλλόγου Ασωπού (απέναντι από το Δημοτικό σχολείο Ασωπού)
Ώρα 10.30-14.30
β) Στην Κινηματογραφική Λέσχη του Συλλόγου «Πολιτιστικές Διαδρομές»
Δημοτικό Σχολείο Νομίων Μονεμβασίας.
Ώρα: 17.00- 21.00
            

Για τη συμμετοχή δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις.
Συμμετοχή : 20 ευρώ το άτομο
Δηλώσεις συμμετοχής      μέχρι την Παρασκευή
7 Οκτωβρίου στο τηλέφωνο 6979139726               ( 8 με 10 το βράδυ)

Τα πνευματικά δικαιώματα για εικόνες ,φωτογραφίες ,κείμενα και βίντεο ,πού αναρτώνται στο παρόν ιστολόγιο,ανήκουν αποκλειστικά στούς δημιουργούς τους