Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ?



ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
Ευχόμαστε ο καινούριος χρόνος να μας φέρει υγεία, αισιοδοξία, ευτυχία, ελπίδα και αλλαγές...






... γι' αυτό σας καλούμε την Παρασκευή 30/12 στις 18:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου (Δ. Περδίκη), όπου θα πραγμαοποιηθεί η τακτική συνέλευση ελπίζοντας ότι με τη συμμετοχή σας και τις απόψεις-προτάσεις σας θα εξασφαλιστεί  η συνέχεια όσων έχει επιτύχει μέχρι τώρα ο Σύλλογος.
Φυσικά αυτό προϋποθέτει την ανάδειξη νέου Δ.Συμβουλίου.
Γι' αυτό λοιπόν, η αυξημένη συμμετοχή στη συνέλευση είναι υποχρέωση μας-σας.

Για να πιάσουν τόπο και οι ευχές μας...

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Αεικαλλιέργεια/Permaculture


Ο όρος Permaculture είναι μια σύνθετη λέξη με τρία σύνθετα:

Permanent + agriculture = Μόνιμη/Συνεχής + Γεωργία/Καλλιέργεια

Permanent + culture = Μόνιμη/Συνεχής + Κουλτούρα/Πολιτισμος

H Αεικαλλιέργεια (Permaculture) είναι μια οικολογική προσέγγιση σχεδιασμού, ανθρώπινων καταυλισμών, ανθρώπινης οργάνωσης και παραγωγικών αγροτικών συστημάτων τα οποία έχουν την ποικιλία, την σταθερότητα και την ανθεκτικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων.

Σε αντίθεση με την συμβατική γεωργία, η οποία εστιάζει αυστηρά και μόνο στα βιολογικά φαινόμενα, η Αεικαλλιέργεια κατανοεί την αλληλεξάρτηση των οικολογικών συστημάτων όπου κάθε στοιχείο υποστηρίζει και τροφοδοτεί το σύνολο με απώτερο σκοπό την αυτοδιαχείριση. Ένα σύστημα Περμακουλτούρας είναι ολιστικό και στοχεύει στην «αρμονική ενοποίηση του φυσικού τοπίου με τον άνθρωπο όπου η εξασφάλιση της τροφής, της ενέργειας, της κατοικίας, αλλά και των μη-υλικών αναγκών μας γίνεται με αειφόρες πρακτικές» (G. Bell, Permaculture.net)

Η διαφορά της με την βιολογίκη γεωργία. Παρόλο που η Αεικαλλιέργεια αντλεί στοιχεία από την οργανική καλλιέργεια, η βασική τους διαφορά έγκειται στην προσέγγιση της πρώτης η οποία θεωρεί πως όλα τα στοιχεία σε ένα σχέδιο (σύστημα) αλληλεπιδρούν και παράγουν έργο από κοινού.

Η Περμακουλτούρα ξεκίνησε σαν μια οικολογικά ευαισθητοποιημένη προσέγγιση για την εξασφάλιση τροφής με αειφόρες αρχές; όντας όμως δυναμική έχει πια αναπόφευκτα ενσωματώσει στις αρχές της τις ιδιαιτερότητες των φυσικών και ενεργειακών πόρων αλλά και των ανθρώπινων συστημάτων που την πλαισιώνουν.

Η Περμακουλτούρα δεν είναι απλός ένα συνονθύλευμα από γνώσεις βιολογικής καλλιέργειας, αειφόρου αγροτικού σχεδιασμού, ή σχεδιασμού ενεργειακών οικισμών। Είναι μια διαδικασία, όχι ένα δόγμα, όπου η επιστήμη συνδυάζεται με την παραδοσιακή γνώση; τα φυσικά οικοσυστήματα γίνονται μοντέλα για τα ανθρώπινα και ο άνθρωπος όχι μόνο παρακινείται να αναλάβει τις ευθύνες του αλλά αποκτά αυτοδιαχείριση και την ικανότητα να γίνει συνειδητό μέρος των λύσεων σε τοπικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο.

περισσοτερες λεπτομερειες εδω

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Aerial viewing of Greece / Η Ελλάδα από ψηλά

Εναέρια πλάνα από την Ελλάδα.Ένα όμορφο βίντεο HD

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

2η ΤΑΚΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ 2011

Την Δευτερα 05/12/2011 απο 17.00 εως 19.00 θα γινει στην βιβλιοθηκη του Συλλογου η δευτερη τακτικη αιμοδοσια για το 2011.
Οποιος βρισκεται κοντα καλειται να παραβρεθει και να ενισχυσει την προσπαθεια μας.
ΟΠΩΣ ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΟΤΑΚΙ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΤΕΙΣ

video

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Με σπόρους και φυσική σπορά αντιμετωπίζουν την κρίση!

Σημαντικές εκδηλώσεις σε Ασωπό και Παπαδιάνικα για τη φυσική σπορά.
Με έδρα το Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας στο Κλησοχώρι Έδεσσας, ο γεωπόνος Παναγιώτης Μανίκης παραμένει εδώ και δεκαοχτώ χρόνια ένας φωτισμένος οικολογικός σταυροφόρος.
Με τη βοήθεια αφοσιωμένων εθελοντών από όλο τον κόσμο, πρωτοστατεί στη δημιουργία φυσικών αγροκτημάτων και την αναδάσωση άγονων εκτάσεων χρησιμοποιώντας μια απλή αλλά αποτελεσματική μέθοδο: χαμηλό κόστος, μεγάλη συμμετοχή του
κοινού. Η «γεωργία της απραξίας», η μέθοδος που εισήγαγε ο Ιάπωνας μέντοράς του, Μασανόμπου Φουκουόκα, πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα από τη βιολογική καλλιέργεια, αφού πρόκειται για παραγωγή χωρίς όργωμα και χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Μοναδική απαίτηση η εκτόξευση σβόλων από λάσπη και σπόρους και η απόλυτη εμπιστοσύνη στη φύση, αφού κάνεις δεν ξέρει τι ακριβώς θα ευδοκιμήσει. Εξάλλου, όπως λέει και ίδιος, "Η φύση είναι τέλεια, η ανθρώπινη γνώση ατελής, οπότε ας αφήσουμε τη φύση να αποφασίσει...
Σπέρνοντας σπόρους ενάντια στην οικονομική κρίση (εξάλλου, υπάρχει καλύτερη λύση από την αυτάρκεια;), ο Παναγιώτης Μανίκης με τους συνεργάτες του περνά σε μια αναζήτηση γόνιμου εδάφους στα βάθη της Κρήτης.
Στα πλαίσια γνωριμίας κι ενημέρωσης θα πραγματοποιηθεί προβολή της ταινίας : «Σπορέας Σπόρων» του Χάρη Ραφτογιάννη  στην αίθουσα εκδηλώσεων του πρώην Δημαρχείου Ασωπού την Πέμπτη, 24 Νοέμβριου στις 7:00 μ.μ.
Την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου ώρα: 7μμ θα πραγματοποιηθεί σεμινάριο Φυσικής Καλλιέργειας με τον Παναγιώτη Μανίκη με θέμα: «Θεωρία και παρουσίαση της μεθόδου Φουκουόκα για φυσικά αγροκτήματα. Ανταλλαγή και μοίρασμα σπόρων ντόπιων ποικιλιών».
Την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου ώρα: 9 π.μ θα πραγματοποιηθεί Εργαστήριο παρασκευής σβόλων με σπόρους και σπορά, σε αγρόκτημα στον Ασωπό.
Τη διοργάνωση έχει αναλάβει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ασωπού και πληροφορίες δίνει στο τηλ. 6944508731-6980358038

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Η ρωγμή

Γιώργος Γραμματικάκης
Την ύστατη στιγμή, μια κάθαρση αναπάντεχη έδωσε τέλος στην πολιτική μας τραγωδία. Η χώρα απέκτησε νέο πρωθυπουργό και μάλιστα όπως ακριβώς απαιτούσαν οι συνθήκες και η δική μας αγωνία. Η πρώτη του δήλωση, λιτή, ουσιαστική και χωρίς χειρόγραφο, έσβησε λίγο την κακοφωνία και την αφόρητη φλυαρία των ημερών.
Η ευφορία, που προκλήθηκε λοιπόν από την επιλογή του, είναι δικαιολογημένη. Όσο για τις ορατές αδυναμίες στην σύνθεση της κυβέρνησης, πρέπει νομίζω να κριθούν με την ματιά των αναγκαίων συμβιβασμών.
Το νέο σκηνικό δεν πρέπει ωστόσο να οδηγήσει στην διαγραφή των γεγονότων και κυρίως του πολιτικού «ήθους» που τα προκάλεσε. Εμείς οι Έλληνες δεν φημιζόμαστε για την ιστορική μας μνήμη. Σε αυτήν άλλωστε την ιδιαιτερότητα οφείλονται πολλά από τα εθνικά μας ολισθήματα.
Είναι λοιπόν αναμφισβήτητο ότι η πρόσφατη περίοδος επιβεβαίωσε μια αλήθεια που καιρό τώρα νιώθουμε: Ότι το πολιτικό μας σύστημα είναι διάτρητο. Δεν αντέχεται. Διότι, καθώς η χώρα ακροβατούσε –και ακόμα ακροβατεί- στο βάραθρο, οι πολιτικοί μας αναλωνόταν όπως πάντα σε μικροκομματικά παιχνίδια και αντεγκλήσεις. Ετσι, ακόμα και την μικρή δόξα της επιδερμικής συναίνεσης τους, δεν μπορούν ουσιαστικά να διεκδικήσουν. Η «υπέρβαση» οφείλεται στα κυνικά τελεσίγραφα των ξένων ηγετών, στους ωμούς εκβιασμούς τους. Υπό άλλες μάλιστα συνθήκες, οι εκβιασμοί αυτοί έπρεπε να συναντήσουν αδιαπραγμάτευτη την περηφάνεια του έθνους.
Εκεί όμως που φτάσαμε, το έθνος έμαθε απλώς να ταπεινώνεται, να αγωνιά για την επόμενη «δόση», να εκλιπαρεί για το αύριο.
Δεν αντέχεται λοιπόν ο πολιτικός μας κόσμος. Μόνον η εξουσία και οι υποσχέσεις της φαίνεται ότι κινούν το ενδιαφέρον του. Τα άλλα, τα ιερά και τά όσια, όπως πατρίδα, εθνική ευθύνη, λαός, σεβασμός των θεσμών χρησιμεύουν απλώς ως προπέτασμα καπνού: Για επιδιώξεις αλλότριες, για τον ανταγωνισμό των ηγετών και των ηγετίσκων, για την επιβίωση ενός συστήματος που πολλά δεινά προξένησε στον τόπο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι το μοιραίο τρίγωνο -Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός, και Αρχηγός της Αντιπολιτεύσεως- που με την αβουλία η τις πράξεις τους η χώρα κινδύνευσε να βυθισθεί αύτανδρη, παράγωγο του ίδιου αυτού συστήματος υπήρξε.
Έξω ωστόσο θερίζουν πάντοτε άρματα δρεπανηφόρα: Επιχειρήσεις κλείνουν και οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται, οι νέοι άνθρωποι βυθίζονται στην απόγνωση, η χώρα μοιάζει χωρίς πνοή και προοπτική. Θυμίζει ένα δρόμο που δεν οδηγεί πουθενά, όπως στην φωτογραφία. Το μοναδικό του ίχνος είναι κάποια στάσιμα νερά. Ίσως όμως να κρύβουν μέσα τους και ένα μεγάλο δάκρυ.
Εκείνοι ωστόσο, οι κυρίως υπεύθυνοι, του παρελθόντος η του παρόντος, ούτε μια συγγνώμη, ούτε ένα απλό και ειλικρινές «φταίξαμε» δεν μπόρεσαν κάποια στιγμή να αρθρώσουν.
Στις τηλεοπτικές τους βέβαια παρελάσεις, που διαρκούν από το πρωί ως το βράδυ, τα στελέχη του πολιτικού μας κόσμου συχνά αναφέρονται στο δράμα που ζει σήμερα η πατρίδα. Δεν φαίνεται όμως πραγματικά να τους αγγίζει. Μοιάζουν απλοί παρατηρητές, που μάλιστα φορούν γυαλιά παραμορφωτικά. Είναι ευεξήγητο: Τον τόπο βλέπουν πάντα μέσα από το κομματικό συμφέρον. Ακόμα και οι εκπρόσωποι του κόμματος, που «επανίδρυσε» το κράτος και μας έφερε στο χείλος του γκρεμού, καταγγέλλουν χωρίς αιδώ τα πεπραγμένα των άλλων.
Όσο λοιπόν και αν εκφράζεται κάποτε με υπερβολή, η απαξίωση του πολιτικού κόσμου, που είναι πια διάχυτη, μοιάζει δικαιολογημένη. Το ότι απλώνεται επί δικαίων και αδίκων, είναι φοβούμαι μια συνήθεια της ιστορίας. Έτσι χάνονται και οι εξαιρέσεις, που αναμφισβήτητα υπάρχουν. Στην κοινή όμως συνείδηση, ο πολιτικός κόσμος θυμίζει πια ένα θίασο σκιών, που μόνον οργή προκαλεί για το έργο που έμαθε να παίζει.

Από τα αισθήματα αυτά δεν εξαιρείται δυστυχώς ούτε η αριστερά. Επειδή μάλιστα εκείνη δεν διεκδικεί άμεσα την εξουσία, θα ήταν ευκολότερο να μιλά με παρρησία και ανοικτή καρδιά. Αντ αυτού όμως έχει βυθισθεί ακόμα περισσότερο στα παλαιολιθικά της ιδεολογήματα, και σε ένα κλειστό σύστημα που λίγο επικοινωνεί με την εποχή. Είναι χαρακτηριστική η αντίδραση της στον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, που επιτέλους αποτελούσε μια ισχυρή απαίτηση των πολιτών.

E.S.M - Ευρωπαικός Μηχανισμός Σταθερότητας

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

American dream



Προς αποφυγή παρεξηγήσεων,ο μακαρίτης αναφερόταν σε Αμερικάνους ..
..ουδεμία σχέση υπάρχει με εγχώρια στοιχεία..

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Φυσικά αγροκτήματα


ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Είναι μια μέθοδος γεωργίας, στην οποία δε χρησιμοποιούνται λιπάσματα και φυτοφάρμακα, δε γίνεται κατεργασία της γης, ούτε βοτάνισμα ή ζιζανιοκτονία.

Εμπνευστής της ο Ιάπωνας Masanobou Fukuoka, αγρότης, φιλόσοφος και πρώην φυτοπαθολογός , την ονομάζει και μέθοδο του να μην κάνεις τίποτα.

Η φυσική καλλιέργεια διαφέρει ριζικά τόσο από την επιστημονική γεωργία, όσο και απο την οργανική, γιατί έχει ως φιλοσοφική αφετηρία την άποψη ότι η φύση είναι τέλεια σε αντίθεση με την ανθρώπινη γνώση που είναι ατελής και περιορισμένη.

Ο βασικός στόχος του φυσικού καλλιεργητή είναι να υπηρετήσει τη φύση,

να δημιουργήσει γόνιμο έδαφος και τέλος να πετύχει την οικονομική αυτάρκεια. Έχει μια ολιστική θεώρηση και βασίζεται στη διαισθητική μη χωριστική γνώση. Μια γνώση που γεννιέται όταν ο άνθρωπος ταυτίζεται με τη φύση γκρεμίζοντας τη χωριστικότητα που δημιουργεί ο ανθρώπινος νους.

Σήμερα η φυσική καλλιέργεια έχει φτάσει στη μέγιστη απλότητα.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε αγροκτήματα, να αναβλαστήσουμε άγονους λόφους και βουνά να πρασινίσουμε τις ερήμους και να μετατρέψουμε τη γη σε παράδεισο τυλίγοντας σπόρους μέσα σε σβώλους από αργιλόχωμα και σπέρνοντας μια μεγάλη ποικιλία από εκατό και πλέον είδη σπόρων από οπωροφόρα και δασικά δέντρα, λαχανικά, σιτηρά και φυτά χλωρής λίπανσης πριν αρχίσει η περίοδος των βροχών (άνοιξη-φθινόπωρο).

Για να λύσουμε ταυτόχρονα το πρόβλημα της διάβρωσης του εδάφους, της βελτίωσης της γονιμότητας, το πρόβλημα των ασθενειών και των προσβολών από έντομα, το κλειδί είναι η σπορά μεγάλης ποικιλίας φυτών.

Ο εμπνευστής αυτής της μεθόδου ονομάζεται Masanobou Fukuoka και γεννήθηκε σε ένα μικρό αγροτικό χωριό στο νησί του Shikoku στη νότια Ιαπωνία το 1913. Εκπαιδεύτηκε στη μικροβιολογία ως φυτοπαθολόγος.

Η καλή γνώση της νεοεισαχθείσης Δυτικής επιστήμης του εξασφάλισε τη σταθερή αν και ήσυχη σταδιοδρομία του γεωργικού επιθεωρητή τελωνείου στο λιμάνι της Yokohama. Τότε ξαφνικά, μόλις στα 25 χρόνια, του παρουσιάστηκαν οι αμφιβολίες. Άρχισε να αμφισβητεί όλα όσα είχε μάθει για τα θαύματα της σύγχρονης επιστήμης και ύστερα από ένα όραμα έφθασε να κατανοήσει ότι όλα τα “επιτεύγματα” του ανθρώπινου πολιτισμού είναι χωρίς νόημα μπροστά στην ολότητα της φύσης.

Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή του αφιερώθηκε στην εκπλήρωση του οράματός του.

Μετά τη δημοσίευση του με μεγάλη επιτυχία εισαγωγικού του έργου “The One-Straw Revolution”, δέχθηκε προσκλήσεις για να επισκευφτεί τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1979, την Ευρώπη το 1981, την Αφρική το 1985, όπου

έδωσε διαλέξεις και περιόδευσε σε αγροκτήματα. Τα τελευταία 25 χρόνια ταξίδευε σε πολλά μέρη του κόσμου και τιμήθηκε με μεγάλες διακρίσεις όπως το βραβείο Magsaysay, στις Φιλιππίνες, το Deshikottan Award στην Ινδία και το Earth Council Award.

Έφυγε απ' τη ζωή ειρηνικά τον Αύγουστο του 2008 στα 96 του χρόνια.

Για την εφαρμογή της μεθόδου στην Ελλάδα, δείτε το βίντεο που ακολουθεί.

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Άκουσα πως τίποτα δεν θέλετε να μάθετε.

Άκουσα πως τίποτα δεν θέλετε να μάθετε.
Απ' αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.
Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο - το βλέπετε
μπροστά σας σ' άπλετο φως.
Φρόντισαν οι γονείς σας για να μη σκοντάψουνε τα πόδια σας σε πέτρα.
Γι' αυτό τίποτα δε χρειάζεται να μάθεις.
Έτσι όπως είσαι
εσύ μπορείς να μείνεις.

Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροί
όπως έχω ακούσει είναι ανασφαλείς,
τους ηγέτες σου έχεις, που σου λένε ακριβώς
τι έχεις να κάνεις για να πας καλά.
Έχουνε μαθητέψει πλάι σε κείνους
που ξέρουν τις αλήθειες που ισχύουνε
για όλους τους καιρούς
μα και τις συνταγές που πάντα βοηθάνε.

Μιας και για σένα γίνονται τόσο πολλά
δε χρειάζεται ούτε δαχτυλάκι να κουνήσεις.
Βέβαια, αν τα πράματα ήταν διαφορετικά
η μάθηση θα 'τανε υποχρέωσή σου.

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Για πρωτη φορα στην ιστορια ο Ασωπος απεργει!!

οι επαγγελματιες του ασωπου ανταποκρινομενοι στο καλεσμα της ΓΣΕΒΕΕ σημερα τεταρτη 19/10 συμμετεχουν στην πανελλαδικη απεργια εκδηλωνοντας την αντιθεση τους για τα νεα μετρα που σε συνδυασμο με αυτα του μεσοπροθεσμου οδηγουν τις μικρες επιχειρησεις και τους εργαζομενους σε αυτες, σε οικονομικη και κοινωνικη περιθωριοποιηση.

Παυλοπέτρι Λακωνίας - Υποθαλάσσια πόλη

Η αρχαιότερη βυθισμένη πολιτεία αποκαλύπτει τα μυστικά της


Ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματική εικόνα ίσως της αρχαιότερης βυθισμένης πολιτείας βρίσκονται οι αρχαιολόγοι, οι οποίοι μόλις προ ημερών ολοκλήρωσαν την υποθαλάσσια έρευνά τους στο Παυλοπέτρι Λακωνίας.

Νέα κτίρια πάνω στην κεντρική οδό του οικισμού, ο οποίος χρονολογείται περί το 2800 π.Χ., δίνουν και νέα στοιχεία για τη συνολική έκτασή του. Πλέον οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν, με βάση τα νέα δεδομένα, πως το εμβαδόν του καταποντισμένου οικισμού αυξήθηκε περί το ένα τρίτο σε σχέση με την έως τώρα γνωστή έκτασή του.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στη φετινή ανασκαφή που διεξήχθη από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με τη Βρετανική Σχολή Αθηνών κρατά ένα μεγάλο κτίριο μήκους 35 μέτρων. Οι διαστάσεις και η κάτοψη του συγκεκριμένου κτιρίου θυμίζουν αντίστοιχες κατασκευές που τοποθετούνται σε κεντρική θέση των οικισμών της εποχής. Ονομάζονται «μέγαρα» και θεωρούνται έδρα και κατοικία της ηγετικής ομάδας. Ο ακριβής χαρακτηρισμός αυτής της μεγαρόσχημης κατασκευής θα προσδιοριστεί με την περαιτέρω έρευνα, ενώ στοιχεία για τον οικισμό δίνουν και 230 θραύσματα αγγείων που χρονολογούνται από την προϊστορική περίοδο έως τους ιστορικούς χρόνους.

Η προϊστορική πόλη βρίσκεται σε βάθος τεσσάρων μέτρων και περιλαμβάνει ανέπαφα κτίρια, αυλές, δρόμους, καθώς και μεταγενέστερους τάφους που πιστεύεται ότι ανήκουν στη Μυκηναϊκή περίοδο. Τα υποθαλάσσια ερείπια εντοπίστηκαν και χαρτογραφήθηκαν το 1968 από ομάδα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ με επικεφαλής τον δρα Νίκολας Φλέμινγκ, αλλά έκτοτε η έρευνα σταμάτησε.



ΠΗΓΗ -tanea--Βικιπαίδεια

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

οι αντιδράσεις τών ελλήνων φοβίζουν τήν ευρώπη

Φουντώνουν οι αμφιβολίες για την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα. Αναφορές των διεθνών ΜΜΕ στις αντιδράσεις του ελληνικού λαού. "Τραυμαπλάστ" χαρακτηρίζεται η καταβολή της 6ης δόσης Οι περισσότεροι οικονομολόγοι και τραπεζίτες πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι αφερέγγυα. Πιστεύουν ότι η κρίση στην Ελλάδα παραμένει άλυτη. Σε σημερινό άρθρο του BBC που υπογράφει ο Gavin Hewitt με τίτλο, Η οικονομική κρίση στην ευρωζώνη "το σκληρό χαρτί" της Ελλάδας, ο Βρετανός δημοσιογράφος προβληματίζεται για την πιθανή άρνηση των Ελλήνων στα σχέδια της Ευρώπης μετά από τις διαδηλώσεις και απεργίες των τελευταίων ημερών.

"Όταν οι υπουργοί Οικονομικών των G20 συγκεντρωθούν στο Παρίσι, θα αντιμετωπίσουν μια σκληρή πραγματικότητα:

Ότι σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά που μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, η κρίση παραμένει άλυτη. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα κληθούν για άλλη μια φορά να απαντήσουν τι πρόκειται να κάνουν με το θέμα της Ελλάδας".

Και μετά την 6η δόση τι;

Ο αρθρογράφος στη συνέχεια αναφέρει ότι η χώρα φαίνεται πλέον βέβαιη ότι θα λάβει και την άλλη δόση των χρημάτων τον επόμενο μήνα. Το απίστευτο ποσό των 8 δις ευρώ.

Αλλά αυτό είναι ακόμα ένα τραυμαπλάστ και ο καθένας το ξέρει. Γιατί από τον Μάιο του 2010 η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί και το βουνό του χρέους της έχει αυξηθεί. Το επόμενο έτος ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ μπορεί να φθάσει 172%".

Οι πολίτες στους δρόμους

Ο Hewitt υποστηρίζει ότι είναι πιθανό ο ελληνικός λαός απλώς να αρνηθεί να συμπορευθεί με τα σχέδια λιτότητας που απαιτούνται από τους ξένους, τους πιστωτές τους υπογραμμίζοντας τις πρόσφατες αντιδράσεις για το "χαράτσι" στους λογαριασμούς στη ΔΕΗ και την κατάληψη των εργαζομένων στα γραφεία εκτύπωσης των λογαριασμών.

Αναφέρει επίσης ένα δημοσίευμα του Reuters το οποία αναφέρει ότι "οι δικηγόροι αρνήθηκαν να εμφανιστούν στο δικαστήριο, οι γιατροί κάνουν συλλαλητήριο έξω από το υπουργείο Υγείας, ενώ μια ομάδα ασθενών που πάσχει από καρκίνο των νεφρών συσπειρώθηκε έξω από το υπουργείο Οικονομικών το οποίο είχε καταληφθεί από υπαλλήλους του ".

Ο αρθρογράφος εκφράζει την ανησυχία του ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι πιθανό να μην μπορέσει να εφαρμόσει τα μέτρα και καταλήγει γράφοντας ότι "υπάρχουν οι συναντήσεις κορυφής αλλά υπάρχουν και οι... δρόμοι".

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Είσαι αναρχικός-η ; Η απάντηση μπορεί να σε εκπλήξει

Του David Greaber

Πιθανώς να έχεις ήδη ακούσει ένα-δυο πράγματα για τους αναρχικούς και τι υποτίθεται ότι πιστεύουν. Το πιθανότερο είναι πως ότι έχεις ακούσει είναι ανοησίες. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι αναρχικοί είναι υποστηρικτές της βίας, του χάους και της καταστροφής ή ότι είναι τρελαμένοι μηδενιστές που απλά θέλουν να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Στη πραγματικότητα τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Οι αναρχικοί είναι απλά άνθρωποι που πιστεύουν ότι τα ανθρώπινα όντα είναι ικανά να συμπεριφέρονται με εύλογο τρόπο χωρίς να τους το επιβάλουν. Είναι μια πολύ απλή σκέψη. Μα είναι μια που οι πλούσιοι και δυνατοί έβρισκαν πάντοτε πολύ επικίνδυνη.

Στην πιο απλή μορφή τους τα αναρχικά πιστεύω καταλήγουν σε δύο βασικές υποθέσεις. Η πρώτη είναι ότι τα ανθρώπινα όντα είναι, υπό κανονικές συνθήκες, όσο λογικά και αξιοπρεπή τους επιτρέπεται να είναι και μπορούν να οργανώνουν τον εαυτό τους αλλά και τις κοινότητες τους, χωρίς να χρειάζεται να τους πουν το πως. Η δεύτερη είναι ότι η εξουσία διαφθείρει. Περισσότερο απ΄όλα, ο αναρχισμός σημαίνει απλά να έχεις το κουράγιο να παίρνεις τις αρχές της κοινής ευπρέπειας, με τις οποίες όλοι ζούμε, και να τις ακολουθείς μέσα από τα λογικά συμπεράσματα τους. Όσο παράξενο και αν φαίνεται, στα πιο σημαντικά πράγματα είσαι ήδη αναρχικός-ή, απλά δεν το συνειδητοποιείς.

Μπορείτε να δείτε τη συνέχεια κάνοντας κλίκ εδώ.

Το Πρόβλημα της Ευρώπης είναι Τραπεζικό


Αποκαλυπτικό: Αυτό είναι το πραγματικό Γιγαντιαίο Τραπεζικό Πρόβλημα της Ευρώπης ύψους $32 τρις

Το πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει μία τραπεζική κρίση στην Ευρώπη εξαρτάται από το μέγεθος του ευρωπαϊκού τραπεζικού κλάδου και όπως φαίνεται στο γράφημα της εικόνας η απάντηση “Γιγαντιαία” - Η Ευρώπη φαίνεται να αντιμετωπίζει πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα ως το μέγεθος του τραπεζικού της κλάδου ακόμη και από αυτό που αντιμετωπίζει η Ελλάδα ή και το ελληνικό χρηματιστήριο. Στην περίπτωση της Ελβετίας, για παράδειγμα, ο τραπεζικός κλάδος αντιστοιχεί περίπου στο 520% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ στη Βρετανία αντιστοιχεί στο 380% όσο περίπου και στην Ολλανδία και τη Σουηδία.

Πιο τρομακτικό είναι ότι στην περίπτωση της Γαλλίας, η οποία έχει ήδη αρχίσει να μολύνεται από την κρίση, το μέγεθος του τραπεζικού κλάδου ξεπερνά το 300% του ΑΕΠ της χώρας ενώ στην περίπτωση του Βελγίου το αντίστοιχο μέγεθος είναι 250% του ΑΕΠ.

Ακόμη και στη Γερμανία, όμως, ο τραπεζικός κλάδος της χώρας αγγίζει το 150% του ΑΕΠ και στην Ιταλία το 130% του ΑΕΠ. Προσέξτε στο γράφημα πόσο μικρότερος είναι ο τραπεζικός κλάδος στις ΗΠΑ(σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας), όπου ανέρχεται κοντά στο 50% του ΑΕΠ.

Μεταφράζοντας το ευρωπαϊκό τραπεζικό πρόβλημα σε νούμερα διαπιστώνουμε πως το μέγεθος του ξεπερνά τα 32 τρις δολάρια.

Και τώρα τα μεγάλα ερωτήματα: Ποιος θα σώσει αυτές τις τράπεζες αν μολυνθούν όταν το μέγεθος τους είναι πολλαπλάσιο του ΑΕΠ των κρατών όπου εδρεύουν; Πόσο εύκολο είναι στην προσπάθεια, για παράδειγμα, της Γαλλίας να σώσει μολυσμένες γαλλικές τράπεζες να μετατραπεί σε Ιρλανδία; Πόσο εύκολα μπορεί να τελειώσει η υπόθεση 'ευρώ' αν Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ελλάδα και τελικά η Γερμανία βρεθούν ταυτόχρονα να προσπαθούν να σώσουν τις τράπεζες τους;

Μήπως αρκεί μία γαλλική τραπεζική κρίση από μόνη της για να διαλύσει την ευρωζώνη; Ποιος θα βρεθεί να σώσει το γαλλικό τραπεζικό σύστημα όταν είναι 3 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της Γαλλίας;

Και για το τέλος: Γιατί τόσο οι ξένοι όσο και η Ελλάδα απέκρυψαν το γεγονός πως η κρίση ήταν εξ αρχής και τραπεζική και τη βάφτισαν 'ελληνική' διασύροντας με το χειρότερο τρόπο τη χώρα αλλά και κρύβοντας την αλήθεια για τις τράπεζες τους από τα εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους;

ΠΗΓΗ- XrimaNews.gr

ΚΑΙ / Σπάρτη / Ημερίδα Επιμελητηρίου για την Οικονομική Κρίση με εισηγητή τον Γιάννη Βαρουφάκη

ΠΗΓΗ-ElladaTV

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Εργαστήρι για την τροφή

(από το cob.gr)


Η στάση μας απέναντι στην τροφή είναι κάτι που επηρεάζει την αυτάρκεια, το χαμηλό οικολογικό αποτύπωμα και την ποιότητα ζωής.

Στα τέλη του Νοέμβρη λοιπόν, οργανώνουμε την πρώτη συνάντηση – εργαστήριο με θέμα την τροφή. Στο ορειβατικό καταφύγιο του Κισσάβου θα περάσουμε τρεις μέρες προσπαθώντας να σκιαγραφήσουμε ένα διατροφικό μοντέλο με γνώμονα την ποιότητα, την αυτάρκεια και το χαμηλό αποτύπωμα.

Για τρείς μέρες θα κινούμαστε στον ορεινό όγκο του Κισσάβου συλλέγοντας την περισσότερη από την τροφή που θα καταναλώσουμε, θα μαγειρέψουμε όλοι μαζί με ξεχασμένες μεθόδους και θα δούμε πως μπορούμε να αποθηκεύσουμε για πολύ καιρό το περίσσευμα.

Το όλο εγχείρημα υποστηρίζεται από πολλούς γνωστούς, φίλους και το ftiaxno.gr
Θεματολογία:
Καλλιέργεια με φυσικές μεθόδους – φυσικοί λαχανόκηποι.
Συντήρηση και διατήρηση τροφίμων. Ξήρανση, χυμοί, μαρμελάδες, κομπόστες, κονσέρβες, σάλτσες, καπνιστά, παστά.
Μανιτάρια. Συλλογή μαγείρεμα και διατήρηση.
Τυριά (ζωικά και φυτικά)
Ψωμί
Φάρμακα από φυτά
Χορτοφαγία – άπυρη δίαιτα
Οικιακή κομποστοποίηση
Κελάρια για συντήρηση τροφίμων.
Χρόνος: Από την Παρασκευή 25 του Νοέμβρη μέχρι και την Κυριακή 27. Επειδή το θέμα τροφή είναι δύσκολο να εξαντληθεί μέσα σε τρείς (κουτσουρεμένες) μέρες, καλά είναι να βρίσκεστε στο καταφύγιο νωρίς το πρωί της Παρασκευής. Εσείς που έρχεστε από μακριά και μπορείτε να βρίσκεστε στην ευρύτερη περιοχή από την Πέμπτη, επικοινωνήστε μαζί μας για να κανονίσουμε την διαμονή σας.

Τόπος: Το ορειβατικό καταφύγιο του Κισσάβου. Σε υψόμετρο 1600 μέτρων, ακριβώς κάτω από τον κώνο της κορυφής. Η διαμονή αλλά και όλες οι στεγασμένες δραστηριότητες θα γίνουν εκεί.

Εξοπλισμός: Λόγω προχωρημένου φθινοπώρου και υψομέτρου, θα χρειαστούν ζεστά ρούχα. Για τις τροφοσυλλεκτικές εξορμήσεις θα χρειαστούν αρβυλάκια, αδιάβροχο, παγούρι, σουγιά, σακιδιάκι πλάτης και καλαθάκι ή πάνινο σάκο για τα μανιτάρια (σαν την κοκκινοσκουφίτσα). Για τις ορειβατικές εξορμίσεις (αν προλάβουμε) υπολογίστε ανάλογη ενδυμασία.

Κόστος συμμετοχής: 120€ ανά άτομο, ποσό που συμπεριλαμβάνει την διαμονή και την διατροφή.

Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: Τηλεφωνήστε στο 6974065695 (Παναγιώτης Παρασκευόπουλος) ή στείλτε mail στο pparask802@gmail.com

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

"Έφυγε" ο Στηβ Τζομπς

Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο ιδρυτής της Apple Steve Jobs, μια δημιουργική ιδιοφυΐα, ένας οραματιστής καινοτόμος, ο απόλυτος γκουρού της τεχνολογίας. Διαβάστε παρακάτω τη συγκλονιστική ομιλία-ορόσημο, στους απόφοιτους του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, τον Ιούνιο του 2005.
Ενώπιόν τους ο Steve Jobs διηγήθηκε τη ζωή του- μέσα από τρεις ιστορίες- και όλα όσα έμαθε από αυτήν. "Μείνετε αχόρταγοι, μείνετε τρελαμένοι" είναι η προτροπή με την οποία έκλεισε ο Steve Jobs την ομιλία του, με τους παρευρισκόμενους να τον χειροκροτούν όρθιοι.



"Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι μαζί σας στην τελετή αποφοίτησής ενός από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Δεν πήρα ποτέ πανεπιστημιακό πτυχίο. Για να πούμε την αλήθεια, τούτη δω η μέρα είναι ότι κοντινότερο έχω ζήσει σε αποφοίτηση. Σήμερα θέλω αν σας πως τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Μόνο αυτό. Τίποτα σημαντικό. Απλά τρεις ιστορίες.

Η πρώτη έχει να κάνει με τις ιδέες.

Παράτησα το κολέγιο Reed μετά από 6 μήνες, αλλά παρέμεινα στους διαδρόμους του για 18 μήνες πριν φύγω οριστικά. Γιατί τα παράτησα;

Όλα ξεκίνησαν πριν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν μια νέα, ανύπαντρη απόφοιτος κολεγίου και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Επιθυμούσε πολύ να υιοθετηθώ από ένα ζευγάρι πανεπιστημιακής μόρφωσης και έτσι κανονίστηκε να ζήσω με έναν δικηγόρο και τη σύζυγο του. Το πρόβλημα ήταν πως όταν γεννήθηκα, εκείνοι αποφάσισαν πως προτιμούσαν ένα κορίτσι. Έτσι, οι θετοί γονείς μου, που ήταν γραμμένοι στη λίστα αναμονής, δέχθηκαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας, που τους ανακοίνωσε: βρέθηκε ένα αγοράκι; Το θέλετε; . Απάντησαν: Φυσικά . Η βιολογική μου μητέρα όμως, λίγο αργότερα ανακάλυψε πως η θετή μητέρα μου δεν είχε αποφοιτήσει από κολέγιο και ο θετός πατέρας μου ούτε καν από το λύκειο. Και αρνήθηκε να υπογράψει τα χαρτιά της υιοθεσίας. Πείστηκε λίγος μήνες αργότερα όταν οι γονείς μου υποσχέθηκαν πως κάποια μέρα θα πήγαινα στο κολέγιο.

Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, πήγα στο κολέγιο.

Αλλά αφελώς, επέλεξα ένα κολέγιο που ήταν πανάκριβο, σχεδόν τόσο όσο το Stanford, κάτι που σήμαινε πως όλες οι οικονομίες των σκληρά εργαζόμενων γονιών μου θα πήγαιναν στα δίδακτρα. Έξι μήνες αργότερα δεν μπορούσα να δω κάποια χρησιμότητα. Σε αυτό. Δεν είχα ιδέα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου και το κολέγιο δεν με βοηθούσε προς αυτή την κατάσταση. Επιπλέον, ξόδευα τις οικονομίες των γονιών μου. Κάπως έτσι, τα παράτησα, με την ελπίδα πως όλα θα πήγαιναν καλά.

Εκείνη την εποχή ήμουν πραγματικά φοβισμένος, αλλά τώρα ξέρω πως αυτή ήταν μια από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ μου. Από τη στιγμή που τα παράτησα, έπαψα να γράφομαι σε ένα σωρό προαπαιτούμενα μαθήματα που δεν με ενδιέφεραν και είχα το δικαίωμα να παρακολουθήσω ως ελεύθερος ακροατής μόνο εκείνα που με ενδιέφεραν.

Δεν ήταν βέβαια όλα τόσο ρομαντικά: δεν δικαιούμουν δωμάτιο στην εστία κι έτσι κοιμόμουν στο πάτωμα δωματίων φίλων μου· για να φάω μάζευα άδεια μπουκάλια κόκα κόλα για 5 σεντς το ένα και για να έχω τουλάχιστο ένα αξιοπρεπές γεύμα τη βδομάδα χρειαζόταν να περπατάω κάθε Κυριακή βράδυ 7 μίλια, μέχρι τον κοντινότερο βουδιστικό ναό. Περνούσα καλά.

Κι ένα σωρό από όσα γνώρισα ακολουθώντας τη διαίσθησή μου και προσπαθώντας να ικανοποιήσω την περιέργειά μου, αποδείχτηκαν ανεκτίμητα στο μέλλον. Να σας δώσε ένα παράδειγμα:

Εκείνη την εποχή το κολέγιο Reed, είχε ίσως ένα από τα καλύτερα μαθήματα καλλιγραφίας στη χώρα. Παντού στο πανεπιστήμιο έβλεπες θαυμάσια πόστερ με καλλιγραφικά γράμματα. . Καθώς είχα εγκαταλείψει τις σπουδές μου και δεν ήμουν υποχρεωμένος να παρακολουθήσω κάποιο μάθημα, αποφάσισαν να πάω να παρακολουθήσω καλλιγραφία, για να δω πώς κατάφερναν αυτά τα θαύματα. Έμαθα έτσι για τις γραμματοσειρές, για τις αποστάσεις μεταξύ γραμμάτων -ανάλογα με τα γράμματα- έμαθα πολλά για ό,τι κάνει υπέροχη την τυπογραφία. Ήταν ένα θαυμάσιο μάθημα, γεμάτο ιστορία, καλλιτεχνία και καλαισθησία, που πραγματικά με συνεπήρε.

Ούτε μου περνούσε από το μυαλό πως όλα τούτα θα μου χρησίμευαν πρακτικά κάποια μέρα στη ζωή μου.Δέκα χρόνια αργότερα όμως, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή Macintosh, ξαναθυμήθηκα εκείνο το μάθημα. Και χρησιμοποιήσαμε στο Mac, όλα όσα είχα μάθει. Ήταν ο πρώτος υπολογιστής που διέθετε καλλιγραφία.Αν δεν είχα παρακολουθήσει εκείνο το μάθημα, οι Macintosh δεν θα είχαν ποτέ πολλές γραμματοσειρές ή μεγέθη γραμμάτων. Και από τη στιγμή που τα Windows, το μόνο που έκαναν ήταν να αντιγράψουν τα Mac, μάλλον αυτά δεν θα υπήρχαν σε κανένα υπολογιστή. Aν δεν τα είχα παρατήσει, δεν θα είχα παρακολουθήσει ποτέ μου εκείνο το μάθημα καλλιγραφίας και οι υπολογιστές δεν θα πρόσφεραν τις δυνατότητες καλλιγραφίας που προσφέρουν σήμερα. Φυσικά ήταν αδύνατο να συσχετίσω τις ιδέες όταν ήμουν στο κολέγιο. Δέκα χρόνια αργότερα όμως, ήταν όλα πολύ ξεκάθαρα.

Θέλω να πω, ποτέ δεν γίνεται να προβλέψεις την πορεία σου, να εκτιμήσεις κάτι αφότου συμβεί. Για να την εκτιμήσεις, θα πρέπει να την κοιτάξεις προς τα πίσω. Χρειάζεται λοιπόν να εμπιστευτείτε πως όλα τα βήματά σας, πως με κάποιο τρόπο σας οδηγούν στο μέλλον σας. Πρέπει να εμπιστευθείτε κάτι -ή κάποιον: το ένστικτό σας, τη μοίρα, το κάρμα, τη ζωή, δεν έχει σημασία. Αυτή η άποψη δεν με απογοήτευσε ποτέ και καθόρισε τη ζωή μου.

Η δεύτερη ιστορία, μιλάει για αγάπη και απώλεια.

Ημουν ένας από τους τυχερούς: Βρήκα τι μου άρεσε νωρίς στη ζωή μου. Ο Wos και εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ των γονιών μου όταν ήμουν 20 χρονών. Δουλέψαμε σκληρά και δέκα χρόνια αργότερα η Apple δεν ήταν πια οι δυο μας κι ένα γκαράζ, αλλά μια εταιρία αξίας άνω των 2 δις δολαρίων, με πάνω από 4,000 εργαζόμενους.Ένα χρόνο νωρίτερα, με το που έκλεινα τα 30, είχαμε ρίξει στην αγορά την πιο ωραία μας δημιουργία –τον Macintosh. Και μετά απολύθηκα.

Πώς μπορεί κάποιος να απολυθεί από μια εταιρία που ίδρυσε; Καθώς μεγάλωνε η Apple σκέφτηκα να προσλάβω κάποιον ταλαντούχο μάνατζερ για να διοικούμε μαζί την εταιρία και πράγματι, για ένα χρόνο, όλα πήγαιναν πρίμα.

Μετά όμως, οι απόψεις μας για το μέλλον άρχισαν να διαφοροποιούνται και στο τέλος τσακωθήκαμε. Όταν έγινε αυτό, το διοικητικό συμβούλιο πήγε με το μέρος του. Έτσι λοιπόν, στα 30 μου, βρέθηκα έξω από την εταιρία, και μάλιστα με πολύ δημόσιο τρόπο. Ο σκοπός ολόκληρης σχεδόν της ενήλικης ζωής μου είχε πια χαθεί, κι αυτό ήταν τόσο επώδυνο.

Για αρκετούς μήνες δεν είχα ιδέα τι να κάνω. Αισθανόμουν πως είχα απογοητεύσει τους συνεργάτες μου, πως η σκυτάλη μου είχε γλιστρήσει από τα χέρια, μόλις μου την παρέδωσαν.

Συναντήθηκα με τον David Packard και τον Bob Noyce προσπαθώντας να απολογηθώ για το πώς τα ‘χα καταστρέψει όλα με τέτοιο τρόπο. Ήμουν μια πασίγνωστη αποτυχία και μου πέρασε από το μυαλό να εγκαταλείψω το Λος Αντζελες. Σιγά σιγά όμως, μια αίσθηση γεννήθηκε μέσα μου: εξακολουθούσα να αγαπάω τη δουλειά μου. Ότι κι αν είχε συμβεί στην Apple, αυτό δεν είχε πειραχτεί, ούτε κατ, ελάχιστο.

Με είχαν απορρίψει, ήμουν όμως ακόμα ερωτευμένος. Έτσι αποφάσισα να ξαναρχίσω από την αρχή. Τότε δεν το καταλάβαινα, αλλά η απόλυσή μου από την Apple ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να μου είχε συμβεί. Η βαρύτητα της επιτυχίας αντικαταστάθηκε από την ελαφρότητα να είμαι ξανά αρχάριος, αβέβαιος για τα πάντα.

Απελευθερώθηκα και μπήκα σε μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου. Την επόμενη πενταετία ξεκίνησα μια εταιρία που τη έλεγαν Next, μια άλλη που τη έλεγαν Pixar και ερωτεύτηκα μια υπέροχη γυναίκα που έγινε σύζυγός μου.

Με την Pixar -που είναι σήμερα μια από τις πιο πετυχημένες εταιρίες κινηματογραφικής παραγωγής του κόσμου- δημιουργήσαμε το πρώτο animation film στην ιστορία του κινηματογράφου, το Toy Story.

Τα γεγονότα πήραν απροσδόκητη τροπή όταν η Apple αγόρασε την Next και ξαναβρέθηκα στην Apple ενώ η τεχνολογία που είχαμε αναπτύξει στη Next βρέθηκε στην καρδιά της σημερινής αναγέννησης της Apple. Και με τη Laurene, τη γυναίκα μου δημιουργήσαμε μια θαυμάσια οικογένεια.

Είμαι βέβαιος πως τίποτα από αυτά δεν θα είχε γίνει αν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Η γεύση του φάρμακου ήταν απαίσια, πιστεύω όμως πως το χρειαζόμουν. Υπάρχουν φορές που η ζωή σε χτυπάει κατακέφαλα. Μην χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος πως το μόνο που μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω ήταν πως αγαπούσα αυτό που έκανα. Πρέπει να βρεις τι και ποιος σου αρέσει. Αυτό είναι η μόνη αλήθεια στη δουλειά και στον έρωτα.

Ένα μεγάλο τμήμα της ζωής σας θα αφιερωθεί στην εργασία σας και ο μόνος τρόπος για να είστε ικανοποιημένοι είναι να θεωρείτε πως κάνετε υπέροχη δουλειά. Κι ο μόνος τρόπος να κάνετε υπέροχη δουλειά είναι να αγαπάτε ότι κάνετε. Αν δεν το έχετε βρει ακόμα, συνεχίστε να ψάχνετε. Μην βολεύεστε.

Όπως συμβαίνει και στον αισθηματικό τομέα, όταν έρθει, θα το καταλάβετε. Κι όπως σε κάθε σπουδαία σχέση, θα γίνεται καλύτερο όσο περνάει ο χρόνος. Συνεχίστε λοιπόν να ψάχνετε, μέχρι να το βρείτε. Μην επαναπαύεστε, μην συμβιβάζεστε.

Η τριτη ιστορία, αφορά τον θάνατο.

Όταν ήμουν 17, διάβασα κάτι που έλεγε πάνω κάτω: να ζεις την κάθε μέρα σου σαν να είναι η τελευταία . Αυτό μου έκανε εντύπωση κι από τότε, για 33 ολόκληρα χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτάω τον εαυτό μου: αν αυτή ήταν η τελευταία ημέρα της ζωής σου, θα έκανες αυτό που ετοιμάζεσαι να κάνεις σήμερα; . Όποτε η απάντηση ήταν όχι για πολύ καιρό, ήξερα πως κάτι έπρεπε να αλλάξω. Το να θυμάμαι πάντα πως σύντομα θα πεθάνω, ήταν η καλύτερη βοήθεια για να παίρνω τις σωστές αποφάσεις στη ζωή μου.

Όλα τα υπόλοιπα -οι εξωτερικές προσδοκίες, η υπερηφάνεια, ο φόβος της γελοιοποίησης ή της αποτυχίας- όλα εξαφανίζονται όταν βρεθούν απέναντι στο θάνατο: το μόνο που απομένει είναι ότι είναι πραγματικά σημαντικό. Το να θυμάστε πως θα πεθάνετε είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να αποφύγετε την παγίδα να νομίζετε πως έχετε κάτι να χάσετε. Είστε ήδη γυμνοί. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην ακολουθήσετε ότι σας λέει η καρδιά σας.

Εδώ κι ένα χρόνο, μου διέγνωσαν καρκίνο. Πέρασα από εξέταση στις 7:30 το πρωί κι ένας όγκος φάνηκε ξεκάθαρος στο πάγκρεας. Δεν είχα ιδέα τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί με ενημέρωσαν πως ήταν μία μη ιάσιμη μορφή καρκίνου και πως δεν θα ζούσα παραπάνω από τρεις με έξι μήνες. Ο γιατρός μου με συμβούλεψε να πάω σπίτι και να τακτοποιήσω τις εκκρεμότητές μου, πράγμα που είναι ένας ευφημισμός των γιατρών για τη προετοιμασία του θανάτου.

Σημαίνει: προσπάθησε να πεις σε λίγους μήνες όλα όσα ήθελες να πεις στα παιδιά σου σε δέκα χρόνια. Σημαίνει πως πρέπει να βεβαιωθείς πως όλα είναι εντάξει για να έχει η οικογένειά σου όσο το δυνατό λιγότερους μπελάδες. Σημαίνει: κάνε τους αποχαιρετισμούς σου.

Έζησα με αυτή τη διάγνωση όλη τη μέρα. Αργά το απόγευμα μου έκαναν μια βιοψία, που γίνεται με ένα σωλήνα που περνάει από το λαιμό σου στο στομάχι και στα έντερα κι από εκεί μια βελόνα παίρνει λίγα κύτταρα από το πάγκρεας. Ήμουν ναρκωμένος, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου διηγήθηκε αργότερα πως όταν οι γιατροί πήραν τα κύτταρα και τα έβαλαν στο μικροσκόπιο άρχισαν να πανηγυρίζουν, γιατί όπως αποδείχτηκε είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που ήταν ιάσιμη με εγχείρηση.

Έκανα την εγχείρηση και τώρα είμαι μια χαρά.

Δεν έχω ποτέ φτάσει πιο κοντά στο θάνατο, κι ελπίζω να μην φτάσω ποτέ μου κοντύτερα για μερικές δεκαετίες ακόμα. Έχοντας όμως βιώσει αυτήν την εμπειρία, μπορώ να σας πω κάτι, με λίγο περισσότερη βεβαιότητα από εκείνους για τους οποίους ο θάνατος είναι μια αφηρημένη μόνο έννοια: κανείς δεν θέλει να πεθάνει.

Ακόμα κι όσοι περιμένουν να πάνε στο παράδεισο, θέλουν να φτάσουν εκεί χωρίς να πεθάνουν. Και όμως, ο θάνατος είναι η μόνη κοινή μας μοίρα.

Κανείς δεν του ξέφυγε. Κι έτσι πρέπει να είναι· ο θάνατος είναι μάλλον η καλύτερη εφεύρεση της ζωής. Είναι ο παράγοντας που διαιωνίζει τη ζωή. Ξεκαθαρίζει το παλιό και κάνει χώρο για το καινούργιο. Το νέο τώρα είστε εσείς, αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακριά από σήμερα, θα γίνετε οι γέροι που προορίζονται να φύγουν.

Συγγνώμη για τον δραματικό μου τόνο, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Δεν έχετε πολύ χρόνο, μην τον σπαταλήσετε λοιπόν ζώντας τις ζωές κάποιων άλλων. Μην αιχμαλωτιστείτε από το δόγμα που λέει να ζείτε σύμφωνα με το τι νομίζουν οι άλλοι.

Μην αφήνετε τη γνώμη των άλλων να πνίξει την εσωτερική σας φωνή. Και -το σημαντικότερο- να έχετε το θάρρος να ακούτε την καρδιά και τη διαίσθησή σας.

Αυτά με κάποιο τρόπο ξέρουν ήδη τι θέλετε στα αλήθεια να γίνετε. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.

Όταν ήμουν νέος, υπήρχε μια φανταστική έκδοση που λεγόταν Ο κατάλογος όλης της γης που υπήρξε μία από της βίβλους της γενιάς μου.

Την εξέδιδε ένας τύπος που τον λεγόταν Stewart Brand και που ζούσε εδώ κοντά, στο Menlo Park. Ήταν τα τέλη της δεκαετίας του ,60, πριν τους προσωπικούς υπολογιστές και η έκδοση, έπρεπε να γίνει με γραφομηχανές, ψαλίδια και φωτογραφικές μηχανές Polaroid. Ήταν ένα είδος έντυπου google, 35 χρόνια πριν βγει το google στο internet: ήταν ιδεαλιστικό, γεμάτο γνώσεις και ωραία εργαλεία. .

Ο Stewart και οι συνεργάτες του έβγαλαν αρκετά τεύχη του κατάλογου όλης της Γης κι όταν φάνηκε πως ξεπερνιόταν, έβγαλαν ένα τελευταίο τεύχος. Είχαμε φτάσει στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και ήμουν στην ηλικία σας.

Στο οπισθόφυλλο του τελευταίου τεύχους υπήρχε μια φωτογραφία ενός αγροτικού δρόμου την αυγή, του είδους που κάποτε θα βρεθείτε να κάνετε οτοστόπ, αν είστε αρκετά περιπετειώδεις. Από κάτω έγραφε: μείνετε αχόρταγοι· μείνετε τρελαμένοι . Ήταν το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της έκδοσης λίγο πριν το κλείσιμο. Μείνετε αχόρταγοι, μείνετε τρελαμένοι. Πάντα, ευχόμουν αυτό για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτείτε και ετοιμάζεστε για κάτι καινούριο, το εύχομαι και για εσάς:

Μείνετε αχόρταγοι. Μείνετε τρελαμένοι.

Σας ευχαριστώ"

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

«Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!»

Ο Πολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος Παπαδιανίκων-Πλύτρας «Η Αρχαία Κυπαρισσία» διοργανώνει ανοικτή ομιλία με θέμα «Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!» του Γιατρού, Ψυχολόγου και Συγγραφέα, Νίκου Σιδέρη. Η πρωτοβουλία αυτή απευθύνεται σε «συνήθεις γονείς» που μέσα σε «συνήθεις» οικογένειες ανατρέφουν «συνήθη» παιδιά. Και στην πορεία συναντούν δυσκολίες, απορίες, προβλήματα ίσως και αδιέξοδα. Όλο και συχνότερα, αυτοί οι «συνήθεις» γονείς θέτουν το ερώτημα: «Μήπως το παιδί χρειάζεται ψυχολόγο;»
Η επικοινωνιακή ικανότητα του ομιλητή σε συνδυασμό με τις γνώσεις του, διασφαλίζουν ότι η παρακολούθηση της ομιλίας του θα είναι συναρπαστική και γόνιμη εμπειρία.
Σας περιμένουμε όλους να μας τιμήσετε με την παρουσία σας.
Το Δ.Σ.
Η Εκδήλωση θα γίνει την Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011 στις 6:30 μ.μ.
στην Αίθουσα Εκδηλώσεων πρώην Δημαρχείου Παπαδιανίκων
Παπαδιάνικα, Δήμος Μονεμβασίας
Η Είσοδος θα είναι Ελεύθερη

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Σεμινάρια Ορθοφωνίας


Η θεατρική σκηνή «Αιθεροβάμονες»

σε συνεργασία με τη θεατρολόγο-ηθοποιό
κ. Λίλα Σταμπούλογλου

Διοργανώνει
Σεμινάρια Ορθοφωνίας
(διάρκειας τεσσάρων ωρών)

     Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011



α) Στο χώρο της βιβλιοθήκης του Πολιτιστικού Συλλόγου Ασωπού (απέναντι από το Δημοτικό σχολείο Ασωπού)
Ώρα 10.30-14.30
β) Στην Κινηματογραφική Λέσχη του Συλλόγου «Πολιτιστικές Διαδρομές»
Δημοτικό Σχολείο Νομίων Μονεμβασίας.
Ώρα: 17.00- 21.00
            

Για τη συμμετοχή δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις.
Συμμετοχή : 20 ευρώ το άτομο
Δηλώσεις συμμετοχής      μέχρι την Παρασκευή
7 Οκτωβρίου στο τηλέφωνο 6979139726               ( 8 με 10 το βράδυ)

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Ένας από εμάς



Φανταστείτε έναν γιατρό που κάθεται στο κρεβάτι του αρρώστου και θρηνεί μαζί με τους συγγενείς για την ατυχία που τους έχει βρει. Έναν καθηγητή που κάνει κοπάνες με τους έφηβους μαθητές του και καπνίζει μαζί τους κρυφά στην τουαλέτα. Έναν πυροσβέστη που παρακολουθεί το σπίτι που καίγεται σφιχταγκαλιασμένος με την οικογένεια των ενοίκων. Έναν στρατηγό που συναποφασίζει με τους φαντάρους το επιχειρησιακό σχέδιο πίνοντας μπύρες στο ΚΨΜ. Έναν τροχονόμο που ρυθμίζει την κυκλοφορία με γνώμονα ποιοί κορνάρουν πιο επίμονα. Το να έρχεσαι στη θέση του άλλου σε βοηθά να κατανοήσεις το πρόβλημα. Το να ταυτίζεσαι με τον άλλον σε καθιστά μέρος του προβλήματος. Και αυτό είναι καταστροφικό όταν ο ρόλος σου είναι να λύσεις το πρόβλημα.
Αυτό το πράγμα συμβαίνει με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες. Οι προσεγγίσεις τους περιέχουν μπόλικο συναίσθημα, θυμικό και ψυχολογική φόρτιση και καθόλου τεχνοκρατικές αναλύσεις, αριθμούς και λύσεις. Παρεξηγούν την αποστολή τους ως εκπροσώπων του λαού. Δεν είναι να καθρεφτίζουν την απελπισία των πολιτών και να αναπαράγουν τα αδιέξοδά τους. Είναι να βρίσκουν τρόπους να παρακάμπτονται τα αδιέξοδα. Το “είμαι ένας από σας” είναι λαϊκισμός. Δεν θέλουμε να είσαι ένας από μας. Τους ακούμε σε συζητήσεις στη Βουλή, σε επιτροπές, σε Κ.Ο. , σε δηλώσεις. Αντί προτάσεις, οιμωγές. Αντί επεξεργασία πολιτικών, περιγραφή του εσωτερικού τους συγκλονισμού. Αντί κατάθεση προτάσεων, κατάθεση ψυχής. Αντί πολιτική, κοινωνιολογία και δημοσιογραφία. Νιώθουν λέει πίεση από τους ψηφοφόρους τους. Οι περισσότεροι δεν φαίνεται να νιώθουν πίεση από τον ιστορικό τους ρόλο σε αυτήν τη συγκυρία. Κι όμως. Αποτελούν την ευάριθμη ομάδα από την οποία περιμένουμε αποκλειστικά λύσεις. Και λύσεις αξιόπιστες και αποτελεσματικές δεν βλέπουμε ακόμα και όταν καταλαμβάνουν κυβερνητικές θέσεις. Κυρίως ψηφίζουν φόρους και πάσχουν για αυτό.
Δεν είναι λοιπόν το κύριο θέμα τα προνόμια αλλά η επάρκειά τους και η ακριβής επίγνωση του ρόλου τους. Μικρή σημασία έχει το αυτοκίνητό τους και ο κυβισμός του (χωρίς πάντως να είναι και απαραίτητο να τους παρέχεται- δεν θα ήταν πιο επιβεβλημένο να παρέχεται αυτοκίνητο στους γιατρούς του ΕΣΥ;). Μεγαλύτερη σημασία έχει ότι φαίνεται να συνεχίζουν να βαδίζουν τον δρόμο που ήξεραν και δεν δείχνουν, στην πλειονότητά τους, διάθεση να αρθούν στο ύψος των νέων περιστάσεων. Ακόμα και η διαφωνία τους και η καταψήφιση σε κρίσιμες ψηφοφορίες ουδέποτε συνοδεύτηκε από τεκμηριωμένες αναλύσεις και αντιπροτάσεις αλλά από συγκινησιακά αδιέξοδα και γυροβολιά του καημού τους στα κανάλια. Και αυτοί που παραιτούνται τούτην την ώρα λιποτακτούν-όταν ζητούσαν την ψήφο δεν είχαν βάλει πλαφόν δυσκολίας.
Οι περισσότεροι είναι έτοιμοι να αναμασήσουν το γνωστό αφελές κλισέ “οι αριθμοί ευημερούν αλλά οι άνθρωποι δυστυχούν”. Γενιές πολιτικών γαλουχήθηκαν με αυτήν την μπούρδα ενώ θα έπρεπε να τους απασχολεί το αντίθετο. Ότι είναι αδύνατο να ευτυχήσουν οι άνθρωποι αν δεν ευημερήσουν οι αριθμοί. Και οι λίγοι από αυτούς που το καταλαβαίνουν γίνονται στόχος των υπολοίπων. Γιατί στο πρόσωπό τους βλέπουν με τρόμο την νέα εποχή που δεν τους περιέχει. Επειδή είναι καθηλωμένοι στο παρελθόν.
Στην εποχή που η κυρία Μερεντίτη ζητούσε την ψήφο του λαού των Τρικάλων με το σύνθημα “Ψηφίστε Σούλα για μια θεσούλα”. Τότε που κ. Μόσιαλος ήταν απλώς ένας Καθηγητής και Διευθυντής-ερευνητής στο Τμήμα Οικονομικών της Υγείας του LSE.

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Εναλλακτική κοινότητα "Πελίτι"

"Από χέρι σε χέρι

και από γενιά σε γενιά

για να μην χάσουμε αύριο

αυτά που έχουμε σήμερα"



Οι βασικοί στόχοι του "Πελίτι" είναι:
η συλλογή, διατήρηση και διάδοση των ντόπιων ποικιλιών,
η ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος,
η δημιουργία μιας εναλλακτικής κοινότητας με κύριο άξονα τη διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών.

Φιλοσοφικό υπόβαθρο του "Πελίτι"
Ξεκινάμε από την άποψη ότι όλοι μας φέρουμε ευθύνη γι' αυτά που γίνονται σε προσωπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Εμείς οι ίδιοι οδηγούμε τα γεγονότα με τη στάση και τη σκέψη μας. Κατά συνέπεια ο καθένας μας κρατάει ένα μέρος από τη λύση των προβλημάτων σε προσωπικό και σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είμαστε θύματα καταστάσεων ούτε φταίνε οι άλλοι γιa αυτά που ζούμε εμείς. Εστιάζουμε την προσοχή μας στα θετικά πράγματα που γίνονται και αυτά ως δια μαγείας αυξάνουν.
Δε γνωρίζουμε τι είναι το καλό και τι το κακό. Δε γνωρίζουμε γιατί γίνονται κάποια γεγονότα. Αν δούμε τα πράγματα μέσα στην πορεία του χρόνου, αυτό που σήμερα είναι πόνος αύριο θα είναι χαρά και μετά μπορεί να είναι πάλι πόνος και ούτω καθεξής. Δεν έχει σημασία η κοινωνική ή η οικονομική μας θέση. Η σκέψη μας είναι πολύ δυνατή και αρκετή για να κατευθύνει τα πράγματα. Όλοι μαζί έχουμε ακόμη πιο μεγάλη δύναμη. Το σημαντικό δεν είναι να βλέπουμε τι κάνουν οι άλλοι αλλά τι κάνουμε εμείς. Το πρόβλημα δεν είναι αν θα βγει στην αγορά ένα καινούριο προϊόν. Το ζήτημα είναι αν θα το στηρίξουμε ή όχι. Οι πολυεθνικές κάνουν τη δουλειά τους κι εμείς τη δική μας. Δεν καταναλώνουμε και δεν στηρίζουμε τα προϊόντα που καταστρέφουν το περιβάλλον. Δεν πολεμάμε με κανέναν έξω από μας, αυξάνουμε τη συνειδητότητά μας και αυτό είναι αρκετό για να φέρει τεράστιες αλλαγές.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Οι μέρες της αφθονίας τους να είναι μετρημένες!


Δεν πληρώνουμε την κρίση τους!

Κυριακή 18/9 στο Σύνταγμα

Μετά τις επισκέψεις των διεθνών τοκογλύφων ήρθε τελικά να μας παλουκωθεί η "task force" (Ομάδα Δράσης) της Κομισιόν για να επιβλέπει αν τηρούνται οι συμφωνίες ξεπουλήματος των ζωών μας στην τρόικα και την κομισιόν. Ζούμε και επίσημα πια σε συνθήκες απόλυτης κατοχής από το κεφάλαιο, τις πολυεθνικές και τις τράπεζες.

Το "πείραμα" της Ελλάδας πέτυχε! Η ανεργία και οι απολύσεις έφτασαν στα ύψη, οι μηδαμινές κοινωνικές παροχές του παρελθόντος εξανεμίστηκαν. Βιώνουμε την καταπάτηση όλων των υποτυποδών δικαιωμάτων μας με το ξεπούλημα της υγείας, της παιδείας, με την επισφάλεια στην εργασία. Ταυτόχρονα κάθε μέρα ξεπετάγονται νέοι φόροι μαζί με νέες "τιμωρίες" αν δεν υποκύψουμε στους εκβιασμούς τους.

Το τελευταίο κατόρθωμα είναι ο ληστρικός φόρος, του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας που ήρθε να προστεθεί στην ήδη ασφυκτική καθημερινότητά μας και που έχει προκαλέσει κοινωνική αγανάκτηση και απελπισία. Δεν φτάνουν οι μειώσεις μισθών, οι απολύσεις, η αυθαιρεσία των συνεχών αυξήσεων του ΦΠΑ (23% ακόμα και στα βασικά προϊόντα διατροφής) αλλά και των αυξήσεων τιμών σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης -τις μετακινήσεις, τη θέρμανση, κ.ά- τώρα οι εξουσιαστές κεφαλαιοκράτες ζητάνε να πληρώσουν αυτό το χαράτσι για δεύτερη και τρίτη φορά όλοι όσοι έχουν σπίτι (σαν να πρόκειται για κεφαλαιοκράτες μεγαλοϊδιοκτήτες), χωρίς να εξαιρούνται οι άνεργοι, αλλά αφήνοντας παράθυρα εξαίρεσης στην τεράστια εκκλησιαστική περιουσία (αντί να την δημεύσει)! Το εξωφρενικό είναι ότι προσπαθούν να εισπράξουν χρήματα, χρησιμοποιώντας την ΔΕΗ και απειλώντας να στερήσουν από τον κόσμο βασικές παροχές επιβίωσης όπως το ηλεκτρικό ρεύμα, αν δεν υπακούσει.

Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι αυτό που ονομάζουν οικονομική κρίση, δεν είναι παρά ένα παιχνίδι του καπιταλισμού, που προσπαθεί να μας εξαθλιώσει και να συσσωρεύσει ακόμα περισσότερο πλούτο στα χέρια ελαχίστων. Είναι ο πόλεμος που κήρυξε το κεφάλαιο ενάντια στις κοινωνίες των ανθρώπων (σήμερα είμαστε εμείς, αλλά αυτός ο πόλεμος σταδιακά αποκτά παγκόσμια χαρακτηριστικά) με σκοπό να εξαθλιώσει και να μας μετατρέψει όλους σε δούλους και υποτακτικούς.

Η δική μας απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη, από την γενικευμένη εξέγερση και τη συλλογική αντίσταση!
Έφτασε η στιγμή να σταματήσουμε να πληρώνουμε οποιοδήποτε φόρο, τέλος, ή όπως αλλιώς ονομάζουν τις ληστείες τους!
Να βγούμε όλες και όλοι στους δρόμους (εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, μαθητές) και να ακυρώσουμε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, να αποτρέψουμε μαζικά και συλλογικά πιθανές διακοπές ρεύματος!
Να ξαναζωντανέψουμε τις αξίες της αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας.
Έφτασε η ώρα να αρνηθούμε συλλογικά την εξαθλίωση που μας επιφυλάσσουν, να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και να την απελευθερώσουμε από τον καπιταλισμό!

πηγή: http://athens.indymedia.org/

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Ας λήξουν

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Εισαγωγικό εργαστήρι φυσικής δόμησης 13-16/10 στη Σελλασία



Στη Σελλασία θα πραγματοποιηθεί το επόμενο εργαστήρι με θέμα τη φυσική δόμηση και το cob.

Θα γνωρίσουμε το χώμα και το άχυρο σαν δομικά υλικά και θα μυηθούμε στις κατασκευές με τη χρήση φυσικών υλικών και θα επιχειρήσουμε μια μεγάλη γκάμα από μικρο-κατασκευές με στόχο να υπάρξει μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα των δυνατοτήτων του ταπεινού χώματος.


Θεματολογία:

-Επιλογή των κατάλληλων υλικών για χτίσιμο.
-Θεωρία του πηλού.
-Θεμελίωση και τοιχοποιίες από φυσικά υλικά
-Επιχρίσματα.
-Πατώματα
-Φυσικές βαφές.
-Ενεργειακός σχεδιασμός.

Πρόγραμμα δραστηριοτήτων: Στόχος είναι να υπάρχει καθημερινά μια οκτάωρη (+) ενασχόληση με ενδιάμεση διακοπή για ελαφρύ γεύμα και θεωρία.

Τόπος: Το κτήμα της Κλεόνης στη Σελλασία. Ένας ελαιώνας 150 στρεμμάτων στις παρυφές του Ταΰγετου.
Χρόνος: Από Πέμπτη 13 έως και Κυριακή 16 του Οκτώβρη. Η συγκέντρωση και η ενημέρωση των συμμετεχόντων θα γίνει το απόγευμα της Πέμπτης.

Διαμονή: Με σκηνές στο χώρο του εργαστηρίου.

Κόστος συμμετοχής: 100€ ανά άτομο, ποσό που συμπεριλαμβάνει και την διατροφή (πρωϊνό, γεύμα, δείπνο).

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: Τηλεφωνήστε στο 6974065695 (Παναγιώτης Παρασκευόπουλος) ή στείλτε mail στο pparask802@gmail.com

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

Χτίζοντας Σήμερα για το Αύριο











Το σπίτι μας είναι προέκταση του εαυτού μας. Αντικατοπτρίζει τα συναισθήματά μας για το περιβάλλον και ταυτόχρονα τα διαμορφώνει. Όπως λοιπόν το κέλυφος ενός μαλακίου είναι και μέρος του, έτσι και το σπίτι μας είναι μέρος του εαυτού μας. Πρέπει να ταιριάζει με τις ανάγκες μας και να μας παρέχει ασφάλεια και άνεση.

Δεν είναι όμως όλα τα σπίτια και εργασιακά περιβάλλοντα όπως περιγράφηκε επάνω ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις επιδρούν αρνητικά στην υγεία μας.

Το τι καθιστά ένα σπίτι υγιεινό ή όχι είναι αρκετά πολύπλοκο σαν ερώτημα. Το καλύτερο βαρόμετρο για πάρουμε μια τέτοια απόφαση είναι το πώς αισθανόμαστε όταν περνούμε κάποιο χρόνο εκεί.

Το πώς αισθανόμαστε για το σπίτι μας μπορεί να επηρεασθεί από πολλούς παράγοντες. Η ποιότητα του αέρα, ο θόρυβος, το φως, οι κραδασμοί και πολλοί άλλοι παράγοντες μπορούν να διαμορφώσουν τη σχέση μας με το σπίτι μας. Κάποιοι μας επηρεάζουν πιο πολύ φυσικά και κάποιοι άλλοι ψυχολογικά.

Το να ζεί κάποιος σε ένα φυσικό σπίτι είναι ζωτικής σημασίας για την σωματική και πνευματική του υγεία.



Σε μία από τις πιο αρχαίες τεχνικές χτισίματος με γήινα υλικά, το κομπ, χρησιμοποιούνται τα χέρια και τα πόδια για να σχηματιστούν μάζες πηλού αναμεμιγμένου με άμμο και άχυρο οι οποίες τοποθετούνται η μία πάνω στην άλλη διαμορφώνοντας έτσι μονολιθικές κατασκευές με μεγάλη σταθερότητα. Η λέξη κομπ προέρχεται από μια παλιά αγγλική λέξη cob που σημαίνει σβώλος.

Η διαφορά του κομπ από το κτίσιμο με πλίνθους συνίσταται στην ευκολία της κατασκευής και την ελευθερία του σχεδιασμού. Εφόσον δεν απαιτούνται ίσιες φόρμες ή καλούπια το ίδιο το υλικό οδηγεί σε οργανικά σχήματα: καμπύλοι τοίχοι, θόλοι και αψίδες. Χτίζοντας με το κομπ είναι εμπειρία παρόμοια με γλυπτική με πηλό.

Τα γήινα σπίτια είναι δροσερά το καλοκαίρι και ζεστά τον χειμώνα. Η αντοχή τους σε μια μεγάλη γκάμα καιρικών συνθηκών τα κάνει άνετα και βιώσιμα στα πιο κρύα κλίματα αλλά και συνθήκες ερήμου. Οι τοίχοι με πάχος που κυμαίνεται από 40 έως και 60 εκατοστά έχουν τεράστια θερμική μάζα και επαρκή μόνωση ειδική για χρήση παθητικών ηλιακών συστημάτων θέρμανσης. Απαιτείται ελάχιστη πρόσθετη θέρμανση τον χειμώνα και καθόλου ψύξη ακόμη και τις πιο ζεστές μέρες. Το κομπ χρησιμοποιήθηκε επί χιλιετίες ακόμη και στις σκληρές κλιματολογικές συνθήκες των βρετανικών ακτών στο ύψος των Αλεούτιων νήσων. Χιλιάδες άνετα και γραφικά σπίτια από κομπ στην Αγγλία κατοικούνται συνέχεια εδώ και αιώνες έχοντας μάλιστα και πολύ μεγάλη τρέχουσα εμπορική αξία.

Η αναγέννηση του κομπ ξεκίνησε στην Αμερική όπου απολαμβάνει μια συνεχώς αυξανόμενη δημοσιότητα όχι μόνο λόγω των παραπάνω αναφερομένων πλεονεκτημάτων αλλά και από την δυνατότητα που προσφέρει στον ιδιοκτήτη – κατασκευαστή να αποφύγει τα τεράστια οικονομικά φορτία και τις δεσμεύσεις που συνεπάγεται η αγορά κατοικίας.

Αυτή η αρχαία τεχνική δεν συνεισφέρει στην καταστροφή των δασών, την κατασπατάληση των ορυκτών πόρων, την μόλυνση και ούτε εξαρτάται από βιομηχανικά υλικά και βαριά μηχανήματα. Η γη είναι μη τοξική και τελείως ανακυκλώσιμη. Σ’ αυτή την εποχή της περιβαλλοντολογικής υποβάθμισης και της έλλειψης φυσικών πόρων με τις χιλιάδες κρυμμένες τοξίνες στα σπίτια μας δεν είναι λογικό να επιστρέψουμε στο πιο αθώο φθηνό και υγιεινό οικοδομικό υλικό;

Περισσοτερες λεπτομερεις στο http://www.cob.gr/

Στο βιντεάκι που ακολουθεί ένας ημίγυμνος γίγαντας μιλάει για τον πηλό και το cob...



4 p.i.g.s and a square



από http://realdemocracygr.wordpress.com/
http://www.amesi-dimokratia.org/

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Tania Cirilo

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Περιβαλλοντική Κοινωνική Νοημοσύνη: Ζώντας σε αρμονία με το περιβάλλον


Συζήτηση με το διευθυντή της «Οργάνωση Γη» κ.Χ.Ζούρα

Τι είναι η Περιβαλλοντική Κοινωνική Νοημοσύνη;

Η Περιβαλλοντική Κοινωνική Νοημοσύνη, αποτελεί έναν διαφορετικό τρόπο αντίληψης και συμπεριφοράς, που βασίζεται στην ενημέρωση, εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας πάνω στα σύγχρονα περιβαλλοντικά προβλήματα, έτσι ώστε οι σύγχρονοι άνθρωποι να είναι σε θέση να εντοπίζουν και να υιοθετούν μέσα από την καθημερινή τους συμπεριφορά μια στάση ζωής ικανή να συνεισφέρει στη διαφύλαξη του περιβάλλοντος και ταυτόχρονα να συμβάλλει στην συλλογική ευημερία και την διαρκή άνοδο της ποιότητας ζωής.

Είναι η ώρα πια να συνειδητοποιήσουμε ότι η ευημερία του ανθρώπινου πολιτισμού εξαρτάται από τις “υπηρεσίες του οικοσυστήματος” όπως το νερό, ο αέρας, η βλάστηση, το έδαφος, η αλιεία, η ξυλεία κ.α. Τα δημόσια αυτά αγαθά δεν υπόκεινται φυσικά στους νόμους της αγοράς ούτε μπορούν να τιμολογηθούν αλλά μας προσφέρονται δωρεάν από τη φύση. Εξαιτίας αυτού, η απώλεια τους συχνά δεν προσμετράται με τους κοινούς όρους που λειτουργεί το σημερινό οικονομικό σύστημα και έτσι μπορεί να συνεχίζει αμείωτη και χωρίς να γίνεται εγκαίρως κατανοητό το μέγεθός της.

Η αύξηση του πληθυσμού, η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών (ιδίως προς την κατεύθυνση των τροφών που απαιτούν δαπάνη μεγάλων ποσοτήτων φυσικών πόρων, όπως το κρέας των μαζικά εκτρεφόμενων ζώων), η αστικοποίηση και η διαρκής επέκταση των πόλεων (σήμερα το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικές περιοχές), η αλλαγή του κλίματος και πολλοί άλλοι παράγοντες, προκαλούν την ταχύτατη αφαίρεση φυσικών πόρων από τη γη, τη μείωση της βιοποικιλότητας και τη συνεχή υποβάθμιση των οικοσυστημάτων μας. Ακολούθως, αυτές οι αλλαγές επηρεάζουν μια σειρά από κοινωνικούς παράγοντες και δείκτες, όπως τα μοντέλα διαβίωσης και οι καταναλωτικές αξίες, με αποτέλεσμα ο σημερινός πολιτισμός να βαδίζει σε ένα εντελώς ασταθές έδαφος: δεν απειλείται μόνο η κοινωνική συνοχή, αλλά και η ψυχική υγεία του ατόμου και του συνόλου καθώς και το αίσθημα ασφάλειας. Όλα όσα επιζητεί δηλαδή ο άνθρωπος για να ζει αρμονικά με τον εαυτό του, τους συνανθρώπους του και τη φύση.

Υιοθετώντας μια φιλοσοφία που δεν θέτει στην κορυφή των σχέσεων μεταξύ ανθρώπου, φύσης και πλουτοπαραγωγικών πηγών τον άνθρωπο αλλά αποσκοπεί στην συνεργατική συμβίωση ανθρώπου και φύσης, είμαστε βέβαιοι ότι η ανθρωπότητα μπορεί να σχεδιάσει εξ αρχής το μοντέλο της παραγωγής και της κατανάλωσης, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η αειφορία της φύσης και των φυσικών πόρων και να διασφαλισθεί η ομαλή συνέχιση της προσφοράς των υπηρεσιών που παρέχουν τα οικοσυστήματα στην ανθρωπότητα.

Ο δρόμος αυτός περνάει μέσα από την διάδοση της Περιβαλλοντικής Κοινωνικής Νοημοσύνης.

Πως μπορεί να διαμορφωθεί στην σύγχρονη δυτική κοινωνία;

Στην Οργάνωση Γη πιστεύουμε ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την συλλογική εμπειρία που συγκεντρώσαμε ως ανθρώπινος πολιτισμός, από τις απαρχές της ιστορίας μέχρι σήμερα, για να δημιουργήσουμε έναν βιώσιμο, αισιόδοξο και πιο δίκαιο κόσμο.

Το πώς μπορεί να γίνει αυτό περνάει μέσα από συγκεκριμένες διόδους. Η πρώτη και σημαντικότερη δίοδος είναι η επανεκπαίδευση όλων μας σε νέες μορφές ανάπτυξης, με βάση την τοπική κοινωνική συνεργασία, τόσο σε ατομικό/οικογενειακό επίπεδο όσο και σε συλλογικό με την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών.

Χρειαζόμαστε όμως επιπλέον:

· Την μετάβαση σε ένα εξ’ ολοκλήρου ανανεώσιμο μοντέλο παραγωγής ενέργειας, σε συνδυασμό με ένα μοντέλο κατανάλωσης που εξοικονομεί ενέργεια, διασφαλίζοντας παράλληλα υψηλή ποιότητα ζωής και ίσες ευκαιρίες για όλους.

· Ένα μοντέλο αειφόρου κατανάλωσης, με επιλογή αγαθών που έχουν μακρά διάρκεια ζωής, επαναχρησιμοποιούνται, ανακυκλώνονται, και το κυριότερο, είναι αγαθά που η διαδικασία παραγωγής τους δεν επιβαρύνει την γη.

· Εξασφάλιση της πρόσβασης όλων των ανθρώπων σε επαρκείς ποσότητες καθαρού νερού και τροφίμων, και επίσης σε βασική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εκπαίδευση.

· Αναγνώριση και αποδοχή από το κοινωνικό σύνολο μιας νέας γενιάς δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων της φύσης.

· Την επιστροφή των ανθρώπων της πόλης σε μία σχέση συχνής άμεσης επαφής με την γη.

· Συλλογική, μη προσωποκεντρική διακυβέρνηση.

· Πνευματική και συναισθηματική ανάπτυξη μέσω της κοινωνικής συνεργασίας και αλληλεγγύης.

· Αποδοχή και ενσωμάτωση της τέχνης στην καθημερινή ζωή.

· Συνεχή περιορισμός της βίας ως την τελική εξάλειψη της.


Ο στόχος μιας καλύτερης ζωής, που θα διασφαλίζει την αειφορία του ανθρώπινου είδους και της φύσης, είναι στο χέρι μας.

Ποιές είναι οι οικολογικές πρακτικές που μπορούμε να εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή;

Εμείς προτείνουμε ορισμένες πολύ απλές και εύκολες αλλαγές στις καθημερινές μας διατροφικές και καταναλωτικές συνήθειες και βέβαια σε σχέση με την χρήση ενέργειας.

Το πρώτο σημαντικό βήμα έχει να κάνει με την διατροφή μας. Αποφεύγουμε την συχνή κατανάλωση κόκκινου κρέατος, ιδίως βοδινού, καθώς για την παραγωγή κάθε κιλού κρέατος απαιτείται δαπάνη πολύ μεγάλων ποσοτήτων δημητριακών και νερού.

Το δεύτερο είναι να επιλέγουμε για το τραπέζι μας εποχικά προϊόντα, διότι τα εκτός εποχής συνεπάγονται πρόσθετη κατανάλωση ενέργειας (πχ θερμοκήπια) και πρόσθετες εισροές φυτοφαρμάκων και χημικών λιπασμάτων. Ακόμη και αν μιλάμε για βιολογικά προϊόντα, πάλι θα πρέπει να θυμόμαστε ότι για τα εκτός εποχής προϊόντα καταναλώνεται περισσότερη ενέργεια για την παραγωγή τους.

Τρίτο βήμα, η κατανάλωση τοπικών προϊόντων, όσων δηλαδή παράγονται σε ακτίνα 200-300 χιλιόμετρα από τον τόπο κατοικίας. Τα τοπικά προϊόντα δεν ξοδεύουν τεράστιες ποσότητες ενέργειας, ούτε συμβάλλουν με πρόσθετες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα για να μεταφερθούν από μακριά, συχνά από την άλλη άκρη του κόσμου όπως συμβαίνει με τα μη τοπικά, ακόμη κι αν πρόκειται για βιολογικά προϊόντα.

Τέταρτο βήμα, αυτοκατανάλωση. Το να καλλιεργούμε στον κήπο μας τα λαχανικά μας και να μαζεύουμε τις ελιές από το ξεχασμένο λιοστάσι του παππού αντί να τις αφήνουμε να πέφτουν στην γη και να σαπίζουν, είναι πρακτικές εξαιρετικά μεγάλης σημασίας. Επίσης, σημαντική διάσταση της αυτοκατανάλωσης είναι να παράγουμε μόνοι μας κάποια προϊόντα από πρώτες ύλες, όπως πχ ζυμαρικά, μαρμελάδες, σαπούνι κα. Με την αυτοκατανάλωση εξοικονομούμε σημαντικούς ενεργειακούς πόρους, αλλά και πολύτιμους εδαφικούς και υδατικούς πόρους.

Περνώντας στην σφαίρα της κατανάλωσης, το αποφασιστικό βήμα που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδεχθούμε την αξία πως ό,τι παλιώνει δεν είναι αναγκαστικά παλιό. Με άλλα λόγια, μπορούμε να διαλέγουμε τα αγαθά που αγοράζουμε να έχουν μακρά διάρκεια ζωής, να είναι επισκευάσιμα και βέβαια όταν χρειάζεται να τα επισκευάζουμε. Επίσης, όταν κάτι δεν μας χρειάζεται πια, όπως πχ ένα παιδικό έπιπλο, αντί να το πετάμε έστω και στην ανακύκλωση είναι προτιμότερο να το πουλάμε ως μεταχειρισμένο ή να το χαρίζουμε σε κάποιον άλλον. Μια παιδική κούνια μπορεί να έχει χρόνο ζωής μέχρι και 30 χρόνια, γιατί θα πρέπει να την «ανακυκλώνουμε» μόλις το παιδί μεγαλώσει;

Συμπληρωματικά , σε σχέση με την διαχείριση των υλικών, ισχύουν πάντα όσα το οικολογικό κίνημα προτρέπει να κάνουμε: Να προτιμάμε επαναχρησιμοποιούμενα υλικά, να ανακυκλώνουμε, να αποφεύγουμε αγορές με πολλές συσκευασίες και επισυσκευασίες, γενικά να μειώνουμε τον όγκο των απορριμμάτων μας.

Τέλος, σε σχέση με την ενέργεια, οι βιοκλιματικές παρεμβάσεις στο σπίτι έχουν πολύ μεγάλο αποτέλεσμα: μονώσεις στους τοίχους και τις ταράτσες, διπλά τζάμια και άλλες κτιριακές παρεμβάσεις. Δεν είναι όμως εφικτό, οικονομικά και πρακτικά να γίνουν τέτοιου είδους παρεμβάσεις από όλους. Όλοι όμως μπορούμε να φυτέψουμε μερικά φυτά στις μεσημβρινές προσόψεις των σπιτιών, να βάλουμε ανεμιστήρες οροφής αντί για air condition (αυτό και αν συμφέρει οικονομικά), να βάλουμε ηλιακό θερμοσίφωνα ή και φωτοβολταϊκά στην στέγη (υπάρχουν προγράμματα με ελκυστικές χρηματοδοτήσεις από τις τράπεζες).

Πέρα από το σπίτι, μια απλή αλλαγή που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανταλλάξουμε οχηματοχιλιόμετρα που κάνουμε με ΙΧ είτε με το ποδήλατο – εφ’ όσον υπάρχουν επαρκείς συνθήκες οδικής ασφάλειας- είτε με το βάδισμα. Μισή – μία ώρα λιγότερο καθισιό στον υπολογιστή και αντικατάσταση με βάδισμα (επειδή φυσικά το βάδισμα χρειάζεται κάποιον χρόνο), είναι κάτι που μπορούμε όλοι να κάνουμε εύκολα, με ευεργετικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την μεγάλη εξοικονόμηση ενέργειας που θα επέλθει. Σε όλα αυτά, ας προσθέσουμε την δυνατότητα για περισσότερες μετακινήσεις με μέσα δημόσιας συγκοινωνίας, την αλλαγή του βενζινοκίνητου αυτοκινήτου με υβριδικό και γιατί όχι την από κοινού χρήση αυτοκινήτου με φίλους ή γείτονες.

Αν αυτές οι απλές πρακτικές εφαρμοστούν από όλους, οι ωφέλειες για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής θα είναι θεαματικές.

ΠΗΓΗ: in.gr


Τα πνευματικά δικαιώματα για εικόνες ,φωτογραφίες ,κείμενα και βίντεο ,πού αναρτώνται στο παρόν ιστολόγιο,ανήκουν αποκλειστικά στούς δημιουργούς τους