Ευχή
Τη χορωδία των τζιτζικιών ακούγοντας στους κήπους
να τραγουδούν αδιάκοπα μιά σύντομη ζωή,
στον ήλιο κάνω μιαν ευχή-τα χρόνια που μου λείπουν
να'χω και γω τη μοίρα τους πάνω σ'αυτή τη Γη.
_____________________________
Μες στο τραγούδι να'κλεινα τις ομορφιές του κόσμου
να'χα και γω την άκακη,μικρούλα τους ψυχή
να τρέφομαι,όπως κι αυτά,με τη δροσία του δυόσμου
και καλοκαίρι να'τανε,όλη μου η ζωή.
από τον Διά Τηλ
Οδός Κρήνης (5) : Αύγουστος – Το σερβάν
-
Τα απογεύματα της Κυριακής οι γυναίκες της οδού Κρήνης έπαιρναν τον καφέ
τους. Κάθε φορά σε διαφορετικό σπίτι. Μου άρεσε να πηγαίνω μαζί με τη μάνα
μου. Να...
Πριν από 6 ημέρες

5 σχόλια:
Bravo Dia Til !!! Poli kalo.
Ωραίος ο ποιητής..
Αλήθεια μήπως ξέρει κανείς πως την περνάνε τα εναπομείναντα τζιτζίκια τώρα στα πρωτοβρόχια?
Μάλλον άσχημα......
Ειναι το καλλιτερο σου ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕ και ΕΥΑΙΣΘΗΤΕ
Δια Τηλ
Δημοσίευση σχολίου